Gálatas 2
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT
1 Lɨhavɨci hualɨ human limu limu fɨhala hɨcɨ limu limu ahica limu ahica cɨjɨŋ uci Banabasɨ hula cɨhu Jelusalem haiabɨla vemɨlu uami. Taitusɨ dɨ avi viavɨla ahuata hameŋ vemɨlu uami.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Asɨ nukeŋ iadɨ abɨci vemɨlu uami. Ve iahavɨla hulaŋ iamɨgali avɨli hɨvɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨmi agɨladɨ hulaŋ ibi daŋ agɨladɨ laci abamin uami. Viaŋ Jisasɨ dɨ ciaŋ nagadɨ hɨdɨlɨ mu mu agɨlasaŋ sulasula hɨdɨlan aba abamin uami. Sibɨla vaka vihadamin agaŋ havɨ sɨvɨlɨmɨdɨ aba abavɨla nulɨdɨ abamin uami. Malɨciŋ vilan agaŋ avi havɨ sɨvɨlɨmɨdɨ aba abavɨla nulɨdɨ abamin uami.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 — ausente —
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 — ausente —
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 — ausente —
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Nɨbɨlaŋ hulaŋ ibi daŋ me hɨniavɨhadami ala iadɨ hɨji hɨvɨ nukeŋ nameŋ igahɨladamin uami. Viaŋ hulaŋ ibi daŋ agɨlasaŋ hɨji ma igahɨlɨlan aba abadamin uami. Hulaŋ ibi apalɨ agɨlasaŋ ma igahɨlɨlan aba abadamin uami. Asɨ avi nɨbu hulaŋ ibi daŋ agɨlasaŋ ma igahɨlɨlalɨ aba abadamin uami. Hulaŋ ibi apalɨ agɨlasaŋ ma igahɨlɨlalɨ aba abadamin uami. Hɨji hameŋ lamɨdalɨŋ nulɨdɨ hulaŋ ibi daŋ agɨlaŋ iasaŋ ciaŋ mu ma lamalubiavɨmi uami.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Nɨbɨlaŋ nukeŋ hɨji nameŋ lamavɨmi uami. Asɨ agaŋ Pita dɨ abɨci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ Jisasɨ dɨ ciaŋ sulasula hɨdɨlalɨ aba abavɨmi uami. Polɨ dɨ avi hameŋ ala abɨci hɨdɨlɨ mu mu agɨlasaŋ Jisasɨ dɨ ciaŋ sulasula hɨdɨlalɨ aba abavɨmi uami.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Vaka Asɨ agaŋ Pita dɨ lɨbɨmɨŋavɨla vɨdɨvɨdɨŋ igudaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ ciaŋ sulasula hɨdadami uami. Iadɨ avi lɨbɨmɨŋavɨla vɨdɨvɨdɨŋ igudaci hɨdɨlɨ mu mu agɨlasaŋ ciaŋ sulasula hɨdadamin uami.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ Jemɨsɨ dɨdaŋ Pita dɨdaŋ igavɨdaci hulaŋ iamɨgali avɨli hɨvɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨmi agɨladɨ hulaŋ ibi hekɨlɨ hekɨlɨ daŋ hɨniavɨhadami uami. Jon dɨ avi igavɨdaci hulaŋ iamɨgali avɨli hɨvɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨmi agɨladɨ hulaŋ ibi hekɨlɨ daŋ hɨniadami uami. Hulaŋ ahica pam agɨlaŋ hɨji nameŋ lamavɨmi uami. Asɨ agaŋ Polɨ saŋ mavɨn hɨniavɨla nudɨ lɨbɨmɨŋami aba abavɨmi uami. Hameŋ abavɨla iadɨ human lamavɨmi uami. Banabasɨ dɨ avi human lamavɨmi uami. Human lamavɨci alaŋ nulɨdɨ isagalinɨlu imahalinɨlu me hɨnimɨlu uami. Hɨnihɨni alaŋ hudɨmɨda hɨji pam laci hɨniavɨla ciaŋ abaigahɨlamɨlu uami. Abaigahɨlavɨla nameŋ abamɨlu uami. Viaŋ Banabasɨ hula hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu agɨlasaŋ ciaŋ sulasula hɨdɨbalu aba abamɨlu uami. Hulaŋ ahica pam agɨlaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasaŋ ciaŋ sulasula hɨdavɨbali aba abamɨlu uami. Hulaŋ ahica pam agɨladɨ ibi nameŋ aba abamɨlu uami. Mu Jemɨsɨ aba abamɨlu uami. Mu Pita aba abamɨlu uami. Mu Jon aba abamɨlu uami.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Hameŋ abɨmɨli hulaŋ ibi daŋ agɨlaŋ ciaŋ mu aludɨ nameŋ abavɨmi uami. Hulaŋ iamɨgali limu hɨhɨle avɨli hɨvɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨmi agɨlaŋ akuaba akuaba apalɨ hɨniavɨlalɨ aba abavɨmi uami. Namɨlaŋ nulɨdɨ ahɨliahuhalaŋ aba abavɨmi uami. Vaka viaŋ hulaŋ iamɨgali akuaba akuaba apalɨ hɨniavɨhadami agɨladɨ ahɨliahuiahu sibɨla agasaŋ hɨjɨŋaladamin uami. Iabi avi sibɨla hameŋ agasaŋ ala vɨdɨvɨdɨŋ hɨnilan uami.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 — ausente —
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 — ausente —
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 — ausente —
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 — ausente —
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 La Pita dɨ cɨhu ala abamin uami. Aludɨ iamɨlɨhali nɨbɨlaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ aba abamin uami. Nɨbɨlaŋ ala aludɨ huhɨlavɨci iaha Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ hɨnilalu aba abamin uami. Alaŋ hɨdɨlɨ mu mu hɨma aba abamin uami. Hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ lusɨŋ sɨbɨlɨ hɨsɨŋ aba abamin uami.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Alaŋ igɨlalu aba abamin uami. Hulaŋ iamɨgali ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ lubiahɨlavɨlalɨ agɨlasaŋ Asɨ nulɨdɨ hulaŋ iamɨgali huaci aba ma abɨlalɨ aba abamin uami. Hulaŋ iamɨgali Jisasɨ Kɨlaisɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨlalɨ agɨlasaŋ Asɨ nulɨdɨ hulaŋ iamɨgali huaci aba abɨlalɨ aba abamin uami. Alaŋ Jisasɨ Kɨlaisɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨlalu aba abamin uami. Hɨji vɨdɨvɨdɨŋ hameŋ lamɨdamɨli Asɨ aludɨ hulaŋ iamɨgali huaci aba abɨbali aba abamin uami. Ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ lubiahɨlɨdamɨli Asɨ aludɨ hulaŋ iamɨgali huaci aba ma abɨbali aba abamin uami. Asɨ dɨ manasɨŋ hekɨlɨ agaŋ nameŋ abami aba abamin uami. Hulaŋ iamɨgali ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ lubiahɨlavɨlalɨ agɨlasaŋ Asɨ nulɨdɨ hulaŋ iamɨgali huaci aba ma abɨbali aba abami aba abamin uami.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Alaŋ hɨji nameŋ lamɨlalu aba abamin uami. Alaŋ Jisasɨ Kɨlaisɨ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨnidamɨli Asɨ aludɨ nameŋ abɨbali aba abɨlalu aba abamin uami. Namɨlaŋ hulaŋ iamɨgali huaci aba abɨbali aba abɨlalu aba abamin uami. Hɨji hameŋ lamɨdamɨli Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨlaŋ igavɨdaci alaŋ avi hɨdɨlɨ mu mu agɨlaŋ me lusɨŋ sɨbɨlɨ daŋ hɨnilalu aba abamin uami. Lavɨla alaŋ nameŋ abɨmagalu aba abamin uami. Jisasɨ Kɨlaisɨ nukeŋ akua lɨci ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ valavɨla lusɨŋ sɨbɨlɨ vilalu aba abɨmagalu aba abamin uami. Nɨbu hameŋ ma sɨbaŋ lɨlalɨ aba abamin uami.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ lubiahɨlavɨdaci viaŋ abamɨgɨlɨdalɨŋ valavɨdaci cɨhu viaŋ nukeŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ lubiahɨlavɨla aba abamin uami. Ha viaŋ nukeŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ agadɨ ifɨlahalaha hɨsɨŋ hulaŋ me hɨnivin aba abamin uami.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 — ausente —
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 — ausente —
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Alaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ sɨhɨvia lubiahɨlɨdamɨli Asɨ agaŋ aludɨ nameŋ ma abɨlalɨ aba abamin uami. Namɨlaŋ hulaŋ iamɨgali huaci aba ma abɨlalɨ aba abamin uami. Namɨlaŋ hulaŋ iamɨgali huaci aba abavɨla aba abamin uami. Ha Jisasɨ Kɨlaisɨ dɨ havɨ ma abɨci mɨgavɨla hɨmɨvi aba abamin uami. Hameŋ sadaŋ viaŋ Asɨ iasaŋ mavɨn hɨnilalɨ agadɨ ma valɨben aba abamin uami.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.