Atos 22

Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iadɨ isagali imahali iagagali me namɨlaŋ uami. Viaŋ ciaŋ hivɨlɨŋ igahɨlɨhalaŋ uami.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Nɨbu Ibɨlu ciaŋ hɨvɨ abɨdaci igahɨlahɨla nɨfɨlɨ sɨbaŋ hɨniavɨdaci nulɨdɨ abami.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Viaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ uami. Iadɨ iamɨga Silisia fɨli tɨbɨ Talɨsusɨ haiabɨla heŋ hɨnia iadɨ huhɨlami uami. Agadɨ ala viaŋ haiabɨla neŋ hɨnia hekɨlɨ lɨmin uami. Viaŋ Gamalielɨ dɨ ciaŋ lubiahɨlahɨla nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni sɨhɨ ciaŋ ivadamin uami. Gamalielɨ nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ aludɨ ave iauacaŋ lubiahɨlavɨhadami agadɨ sɨhɨvia sɨbaŋ iadɨ lamalubiadami uami. Lamalubici viaŋ Asɨ dɨ sibɨla saŋ pam hɨji lamɨlan uami. Namɨlaŋ lɨlalaŋ hameŋ ala lɨlan uami.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Viaŋ hulaŋ iamɨgali nulɨdɨ Hekɨlɨ Jisasɨ agaŋ hɨbɨ huaci abalamɨdaci lubiahɨlavɨhadami agɨladɨ sɨbɨlɨ lamɨdalɨŋ limu hɨhɨle haba hɨmavɨhadami uami. Limu hɨhɨle agɨladɨ lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hahahaha vivi uu lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamadamin uami.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali hekɨlɨ agaŋ iadɨ lusɨŋ agadɨ igadami uami. Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ hulaŋ hekɨlɨ hekɨlɨ agɨlaŋ avi igavɨhadami uami. Nɨbɨlaŋ naludɨ huaci abavɨci igahɨlɨvalaŋ uami. Nɨbɨlaŋ manasɨŋ lɨbavɨla Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ Damasɨkusɨ haiabɨla hɨniavɨhadami agɨlasaŋ iguavɨci viavɨla umin uami. Hulaŋ iamɨgali Jisasɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨhadami agɨladɨ likɨla likɨla lɨmɨn vɨdɨvɨdɨŋ hɨvɨ hahahaha Jelusalem haiabɨla neŋ vavelɨŋ ifɨlalɨfavɨbali aba umin uami.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 La Polɨ cɨhu abami. Viaŋ Damasɨkusɨ haiabɨla saŋ umin uami. Ua mikɨ lɨdalɨŋ uaiaŋ huva lagulamami uami. Lɨdaci abɨlu hekɨlɨ agaŋ uaiaŋ susu hɨvɨ hɨnia iadɨ hɨvɨ havalami uami.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Lɨci viaŋ fɨli hɨvɨ mɨgaifavɨla igahɨlɨdalɨŋ ciaŋ mu iadɨ nameŋ abami uami. Solɨ aba abami uami. Nama iadɨ akɨ saŋ sɨbɨlɨ lamɨlanaŋ aba abami uami.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Lɨci viaŋ abamin uami. Iadɨ Hekɨlɨ aba abamin uami. Nama ani aba abamin uami. Lɨlɨŋ iadɨ nameŋ abami uami. Viaŋ Jisasɨ Nasaletɨ haiabɨla hɨsɨŋ aba abami uami. Nama iadɨ sɨbɨlɨ lamɨlanaŋ aba abami uami.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Lɨdaci hulaŋ viaŋ hula hɨdavɨmi agɨlaŋ avi abɨlu agadɨ igavɨmi uami. Agadɨ ala Jisasɨ iadɨ abami agadɨ nɨbɨlaŋ ma igahɨlavɨmi uami.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Lɨci viaŋ abamin uami. Iadɨ Hekɨlɨ aba abamin uami. Viaŋ akɨ lɨben aba abamin uami. Lɨlɨŋ iadɨ abami uami. Nama iaha Damasɨkusɨ haiabɨla uha aba abami uami. Ua hɨnidanaŋ hulaŋ mu agaŋ ve nadɨ abɨbali aba abami uami. Akuaba akuaba sibɨla vivi saŋ nadɨ lɨbɨmɨŋacin agasaŋ abɨbali aba abami uami.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Abɨlu hekɨlɨ vɨdɨvɨdɨŋ daŋ agaŋ iadɨ hɨvɨ havalami sadaŋ iadɨ lamɨgaŋ agaŋ hɨfɨlɨ mɨgɨci akuaba akuaba agɨladɨ ma igamin uami. Lɨlɨŋ hulaŋ viaŋ hula hɨdavɨmi agɨlaŋ iadɨ human mɨŋalɨvavɨla Damasɨkusɨ haiabɨla via uavɨmi uami.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Hulaŋ mu agaŋ Damasɨkusɨ haiabɨla hɨniadami uami. Nudɨ ibi Ananaiasɨ uami. Nɨbu Asɨ dɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ Mosesɨ lɨbami agadɨ lubiahɨladami uami. Lɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ Damasɨkusɨ haiabɨla hɨniavɨhadami agɨlaŋ abavɨhadami uami. Nɨbu hulaŋ huaci sɨbaŋ aba abavɨhadami uami.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananaiasɨ agaŋ iadɨ pɨŋ ve lagulamavɨla abami uami. Solɨ nama iadɨ ima me aba abami uami. Cɨhu igasulɨha aba abami uami. Lɨci viaŋ cɨhu igasulavɨla nudɨ igamin uami.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Igɨlɨŋ Ananaiasɨ abami uami. Aludɨ iamɨlɨhali agɨladɨ Asɨ agaŋ nadɨ lɨbɨmɨŋalɨ aba abami uami. Nadɨ lɨbɨmɨŋɨci nama Jisasɨ dɨ igahanaŋ aba abami uami. La nudɨ ciaŋ igahɨlahanaŋ aba abami uami. Jisasɨ nɨbu Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlɨlalɨ aba abami uami. Asɨ nadɨ lɨbɨmɨŋalɨ sadaŋ nɨbu akuaba akuaba sibɨla saŋ hɨji lamavɨla nadɨ abɨbali aba abami uami.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Lɨci nama akuaba akuaba igahanaŋ agɨladɨdaŋ igahɨlahanaŋ agɨladɨdaŋ hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ sulɨbanaŋ aba abami uami.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Nama akɨ saŋ havɨ hɨnidanaŋ aba abami uami. Nama iaha Jisasɨ dɨ abɨnaŋ viaŋ avɨli hɨvɨ nadɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahɨlɨŋ Asɨ agaŋ nadɨ hugɨ agɨladɨ hivɨbali aba abami uami.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 — ausente —
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 — ausente —
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Lɨci viaŋ abamin uami. Iadɨ Hekɨlɨ aba abamin uami. Viaŋ nulɨdɨ aŋam ulaŋ mu hɨvɨ mu hɨvɨ hɨdahɨda hulaŋ iamɨgali nasaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamavɨlalɨ agɨladɨ ifu ifu lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamacin aba abamin uami. Lɨdalɨŋ nɨbɨlaŋ nukeŋ iadɨ igavɨlalɨ aba abamin uami.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Sɨtiven agaŋ nadɨ ciaŋ suladami aba abamin uami. Lɨdaci nɨbɨlaŋ Sɨtiven dɨ ifɨhɨmɨben aba lɨhavɨdaci viaŋ nulɨdɨ mikɨ pɨŋ lagulama igavɨla cicala aba abacin aba abamin uami. Lavɨla cɨhu nulɨdɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ hutesɨ hubɨla hubɨla lamavalɨ agɨladɨ migɨla migɨla hɨnicin aba abamin uami. Lɨdalɨŋ nudɨ ifɨhɨmavalɨ aba abamin uami.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Hameŋ abɨlɨŋ iadɨ Hekɨlɨ agaŋ iadɨ nameŋ abami uami. Nama uha aba abami uami. Viaŋ nadɨ abɨlɨŋ hulaŋ iamɨgali hɨdɨlɨ mu mu haiabɨla ataŋ ataŋ hɨniavi agɨladɨ hɨvɨ ubanaŋ aba abami uami.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Polɨ agaŋ ciaŋ aba aba ua hɨdɨlɨ mu mu agɨladɨ hɨvɨ uu saŋ abɨci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ limu hɨhɨle agɨlaŋ nudɨ ciaŋ agadɨ igahɨlahɨla saŋ valavɨmi. Lavɨla ula ula abavɨmi. Ifɨhɨmɨmɨli uavɨmi. Hulaŋ hameŋ agaŋ hɨhi hɨnimɨdɨ uavɨmi.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Lavɨla Polɨ dɨ ciaŋ agasaŋ valavala ula ula aba aba nulɨdɨ hadi hɨlahɨla hutesɨ hutesɨ limu hɨhɨle agɨladɨ vivi havalavɨdaci mɨgavɨmi. Lɨdɨŋ fɨli ibɨlɨ agɨladɨ vivi hɨvɨ havalavɨdaci iahuavɨmi.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Lɨhavɨdaci sagaŋ hali hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ abɨci sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ Polɨ dɨ mɨŋavɨla nulɨdɨ ulaŋ hɨvɨ via uavɨmi. Via uavɨdaci sagaŋ hali hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ nulɨdɨ abami. Hulaŋ nagaŋ akɨ lusɨŋ sɨbɨlɨ vi agasaŋ hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ ula ula aba aba hɨniavadi uami. Nudɨ vɨgɨlavɨla abitɨhɨhalaŋ uami.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Lɨci sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ agɨlaŋ Polɨ dɨ mɨŋalɨvavɨla nudɨ hɨcɨ human agɨladɨ lɨmɨn hɨvɨ hahavɨmi. Hahavɨci hɨniavɨla igɨci sagaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ mikɨ lagulama hɨnidaci Polɨ agaŋ nudɨ abami. Hulaŋ mu nudɨ ibi Lom haiabɨla hɨsɨŋ manɨgali agɨladɨ manasɨŋ hɨvɨ hɨnilalɨ agadɨ uavakavɨ huaci vɨgɨlɨvalaŋ uami. Ciaŋ hɨvɨ ma lamɨmaŋ lavɨla nudɨ huaci vɨgɨlɨvalaŋ uami.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Lɨci sagaŋ hali hɨsɨŋ agaŋ uavɨla nudɨ manɨgali agadɨ abami. Nama akɨ saŋ hulaŋ agadɨ vɨgɨla vɨgɨla saŋ abɨnaŋ uami. Nudɨ ibi agaŋ Lom haiabɨla hɨsɨŋ manɨgali agɨladɨ manasɨŋ hɨvɨ hɨnilalɨ uami.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Lɨci sagaŋ hali hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ uavɨla Polɨ dɨ abami. Nama iadɨ abɨha uami. Nadɨ ibi agaŋ Lom haiabɨla hɨsɨŋ manɨgali agɨladɨ manasɨŋ hɨvɨ hɨnilalɨ uami. Lɨci Polɨ agaŋ nudɨ abami. Amɨŋ abɨnaŋ uami. Iadɨ ibi Lom haiabɨla hɨsɨŋ manɨgali agɨladɨ manasɨŋ hɨvɨ hɨnilalɨ uami.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Lɨci manɨgali agaŋ abami. Viaŋ anɨm hɨlɨcɨ hekɨlɨ igulɨŋ iadɨ ibi agaŋ Lom haiabɨla hɨsɨŋ manɨgali agɨladɨ manasɨŋ hɨvɨ hɨnilalɨ uami. Lɨci Polɨ abami. Viaŋ hɨma uami. Iadɨ iamɨga huhɨlɨci iadɨ ibi agaŋ Lom haiabɨla hɨsɨŋ manɨgali agɨladɨ manasɨŋ hɨvɨ hɨnilalɨ uami.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Hameŋ abɨci sagaŋ hɨsɨŋ hulemɨlɨ Polɨ dɨ vɨgɨlavɨla abitɨhɨben aba lɨhavɨmi agɨlaŋ lɨdavɨla nudɨ vala faca uavɨmi. Faca ua hɨniavɨdaci sagaŋ hali hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ avi lɨdavɨla hɨji nameŋ lamami. Viaŋ abɨlɨŋ hulaŋ mu nudɨ ibi Lom haiabɨla hɨsɨŋ manɨgali agɨladɨ manasɨŋ hɨvɨ hɨnilalɨ agadɨ viavɨla lɨmɨn hɨvɨ ci hahavi uami.Hadi hɨlahɨla hutesɨ hutesɨ limu hɨhɨle agɨladɨ mɨŋaiahuiahu fɨli ibɨlɨ agɨladɨ vivi hɨvɨ havalavɨdaci iahuavɨmi.|src="GW188.jpg" size="col" ref="22.23"
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 La hɨnici mɨŋalahɨci sagaŋ hali hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ hɨdɨlɨ igɨben aba lɨmi. Polɨ agaŋ akɨ lusɨŋ sɨbɨlɨ agadɨ vici Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ nudɨ ifɨhɨmɨben aba lɨhavɨmalami uavɨla hɨdɨlɨ igɨben aba lɨmi. La abɨci lɨmɨn Polɨ dɨ hɨcɨ human hɨvɨ hahavɨmi agɨladɨ cɨhu hivavɨmi. Hivavɨci sagaŋ hali hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agaŋ abɨci Asɨ saŋ sagalɨ igu igu hɨsɨŋ agɨladɨ manɨgali agɨlaŋ hula hulaŋ cihu tɨbaŋ daŋ agɨlaŋ hula ahuata hameŋ vevɨla mɨgudɨbavɨmi. Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Polɨ dɨ mɨŋalɨvavɨla nulɨdɨ pɨŋ via ua lamavɨci lagulama hɨnimi.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.