Atos 20
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs NTLH
1 Hulaŋ iamɨgali agɨladɨ uliŋ uliŋ abiŋ abiŋ hekɨlɨ agaŋ sɨvɨlɨci cɨhu Polɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali Jisasɨ dɨ ciaŋ lubiahɨlavɨhadami agɨladɨ abɨci nudɨ pɨŋ vehavɨmi. Vehavɨci nulɨdɨ iagaŋ lagulagu saŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ nulɨsaŋ sulami. La nulɨsaŋ lamulavɨla nulɨdɨ valavɨla Masedonia fɨli tɨbɨ umi.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Uavɨla hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ daŋ hɨniavɨbali aba hɨdahɨda nulɨsaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ suladami. Sulasula hɨdahɨda ua Gɨlikɨ fɨli tɨbɨ iahumi.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Iahua heŋ hɨnidaci avaŋ ahica pam umi. Lɨci cɨhu iaha Silia fɨli tɨbɨ uu saŋ hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ mɨguben aba lɨmi. La Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ nudɨ ifɨhɨmuhɨmu saŋ abavɨmi agadɨ ciaŋ hɨjɨ igahɨlami. Igahɨlavɨla Masedonia fɨli tɨbɨ cɨhu ala vemi.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Hulaŋ akape avi Polɨ hula hɨdavɨhadami. Nulɨdɨ ibi nameŋ. Mu Sopatelɨ Belia haiabɨla hɨsɨŋ. Nudɨ iaganu Pilusɨ. Mu hulaŋ ahica Tesalonaika haiabɨla hɨsɨŋ Alisɨtalɨkusɨ hula Sekudusɨ hula. Mu Gaiusɨ Delɨbe haiabɨla hɨsɨŋ. Mu Timoti. Mu hulaŋ ahica Esia fɨli tɨbɨ hɨsɨŋ Tikikusɨ hula Tɨlofimusɨ hula. Nɨbɨlaŋ Polɨ ani ahuata hameŋ hɨdavɨhadami.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ hali uavɨla Polɨ ani ani saŋ Tɨloasɨ haiabɨla heŋ migɨlavɨmi.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Migɨlavɨdaci Polɨ ani ani agɨlaŋ Filipai haiabɨla hɨniavɨmi. Hɨniavɨdaci Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ maci sakɨvakɨva uaiaŋ akape hɨnihɨni navɨhadami mɨhiŋ hekɨlɨ agaŋ hɨnia sɨvɨlɨci Filipai haiabɨla valavɨla cɨhu hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ uavɨmi. Uavɨdaci uaiaŋ ahica pam uci Tɨloasɨ haiabɨla ua iahuavɨmi. Iahua hulaŋ limu hɨhɨle nulɨsaŋ migɨlavɨmi agɨlaŋ hula hafalavɨmi. Hafalavɨla Tɨloasɨ haiabɨla hɨniavɨdaci uaiaŋ human limu fɨhala umi.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨladɨ alusɨsɨ mɨhiŋ agaŋ sɨvɨlɨci Polɨ ani ani agɨlaŋ hula hulaŋ iamɨgali avɨli hɨvɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨmi agɨlaŋ hula Jisasɨ hɨmami agasaŋ igahɨlahɨla maci nɨben aba mɨgudɨbavɨmi. Mɨgudɨba hɨniavɨdaci Polɨ agaŋ amɨli me hɨvɨ nulɨdɨ vala uben aba hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ sulami. Ciaŋ sulasula hɨnidaci hɨfɨlɨ hekɨlɨ lɨmi.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 — ausente —
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 — ausente —
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Lɨci Polɨ avi nɨbɨlaŋ hula mɨgumi. Mɨguavɨla nudɨ sabɨ mɨga vubɨla alahafiavɨla hulaŋ iamɨgali agɨladɨ abami. Namɨlaŋ hɨji cuvɨlɨŋ cuvɨlɨŋ lamɨmɨlaŋ uami. Hɨmi agadɨ ala cɨhu hɨhi ci iahi uami.
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Lavɨla Polɨ agaŋ hɨvɨ ulaŋ heŋ cɨhu ala iahumi. Iahuavɨla ivoua maci agadɨ mɨŋacɨkɨlacɨkɨla iguavɨla hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ hula ahuata hameŋ navɨmi. La nulɨsaŋ Asɨ dɨ ciaŋ agadɨ hutesɨ sulasula hɨnidaci fɨli mɨŋalahami. Mɨŋalahɨci Polɨ nulɨdɨ valavɨla umi.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Vala udaci hulaŋ mɨnibɨlɨ lalɨfa hɨmavɨla cɨhu hɨhi iahami agadɨ viavɨla hɨjɨŋalaŋala nulɨdɨ ulaŋ hɨvɨ via uavɨmi.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Lɨhavɨci Polɨ nɨbu fɨli hɨbɨ hɨvɨ uben aba Lukɨ ani ani agɨladɨ abɨci nudɨ valavɨla hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ mɨguavɨla Asosɨ haiabɨla heŋ hali uavɨmi. Uavɨla Polɨ veci hunɨga hɨvɨ via ubalu aba Asosɨ haiabɨla heŋ nusaŋ migɨlavɨmi.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Migɨla hɨniavɨdaci Polɨ agaŋ uavɨla Asosɨ haiabɨla iahua nulɨdɨ igami. Lɨci hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ viavɨla Mitilini haiabɨla uavɨmi.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 — ausente —
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 — ausente —
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Polɨ agaŋ Miletusɨ haiabɨla ua iahuavɨla Efesusɨ haiabɨla hɨsɨŋ hulaŋ iamɨgali avɨli hɨvɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨmi agɨladɨ hali hɨsɨŋ agɨlasaŋ ciaŋ iguci umi.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ciaŋ iguci uci vehavɨci nulɨdɨ abami. Viaŋ vaka sebɨlɨ sɨbaŋ Esia fɨli tɨbɨ iahua akuaba akuaba lɨhadamin agadɨ namɨlaŋ igadamɨlaŋ uami. Viaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni akuaba akuaba lɨlan agadɨ avi igɨlalaŋ uami.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Akape tɨbɨ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlaŋ iadɨ ifɨhɨmuhɨmu saŋ ciaŋ mɨguavɨlalɨ uami. Lɨhavɨdaci vɨhɨlɨ akape iadɨ hɨvɨ iahavɨlalɨ agɨlasaŋ iadɨ mavɨn lɨdaci ilɨhɨlan uami. Ilɨha ilɨha viaŋ ibi apalɨ me hɨnilan uami. Lɨdɨŋ iadɨ Hekɨlɨ dɨ lɨhu hɨvɨ hɨnihɨni nudɨ sibɨla agadɨ vilan uami.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Viaŋ ciaŋ huaci naludɨ ahɨliahuiahu hɨsɨŋ agadɨ sulasula saŋ ma lɨdavɨla ihɨlu lavavɨla valɨlan uami. Mutɨŋ sabɨlɨm hɨvɨ lamalubilan agadɨ igɨlalaŋ uami. Naludɨ ulaŋ hɨtɨŋ hɨtɨŋ hɨvɨ avi lamalubilan agadɨ namɨlaŋ ci igɨlalaŋ uami.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Viaŋ hɨdɨlɨ mu mu agɨlasadaŋ Isɨlaelɨ hɨdɨlɨ agɨlasadaŋ ciaŋ vɨdɨvɨdɨŋ igulan uami. Lusɨŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ valavala Asɨ dɨ pɨŋ vehalaŋ aba abɨlan uami. Veve aludɨ Hekɨlɨ Jisasɨ saŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamɨhalaŋ aba abɨlan uami.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Ci igɨlaŋ uami. Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ lɨdaci viaŋ Jelusalem haiabɨla uadin uami. Jelusalem haiabɨla ua iahulɨŋ iadɨ akuaba akuaba lɨhavɨbali agɨladɨ viaŋ ma igin uami.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Viaŋ haiabɨla akape udalɨŋ Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ iadɨ nameŋ abɨlalɨ uami. Hulaŋ limu hɨhɨle agɨlaŋ nadɨ vivi uu lɨmɨn sɨbɨlɨ ulaŋ hɨvɨ lamavɨbali aba abɨlalɨ uami. Lɨdɨŋ nasaŋ vɨhɨlɨ iguavɨbali aba abɨlalɨ uami. Viaŋ nudɨ pam ala igɨlan uami.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Agadɨ ala viaŋ hadipɨlɨ hɨhi hɨnihɨni agasaŋ ma igahɨlɨlan uami. Iadɨ Hekɨlɨ Jisasɨ agaŋ ciaŋ sulasula sibɨla iasaŋ igumi uami. Asɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ mavɨn hɨnilalɨ agasaŋ sulasula saŋ abami uami. Lɨci viaŋ sibɨla hameŋ agadɨ vi fɨhala fɨhala saŋ pam hɨji lamɨlan uami.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Viaŋ namɨlaŋ hula hɨnihɨni Asɨ agaŋ hulaŋ iamɨgali likɨlɨci nudɨ lɨhu hɨvɨ hɨniavɨbali agasaŋ sulasula hɨdɨlan uami. Agadɨ ala viaŋ igɨlan uami. Namɨlaŋ iadɨ mugaŋ lamɨgaŋ cɨhu cɨhu ma igɨbalaŋ uami.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 — ausente —
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Namɨlaŋ nukeŋ saŋ sɨhɨvia sɨbaŋ migɨlɨhalaŋ uami. Asɨ agaŋ nudɨ Ninanu dɨ mɨdɨ agasaŋ igahɨlavɨla hulaŋ iamɨgali sɨkasɨkan likɨlami agɨladɨ avi migɨlɨhalaŋ uami. Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ naludɨ ci lɨbɨmɨŋalɨ uami. Hulaŋ iamɨgali avɨli hɨvɨ mɨŋamɨgu mɨŋaiahavɨmi agɨladɨ migɨla migɨla saŋ naludɨ lɨbɨmɨŋalɨ uami. Hulaŋ sabaŋ sipsipɨ migɨlavɨlalɨ me migɨla migɨla saŋ lɨbɨmɨŋalɨ uami.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Viaŋ igɨlan uami. Viaŋ naludɨ valavɨla ulɨŋ hulaŋ sɨbɨlɨ sɨbɨlɨ agɨlaŋ veve naludɨ sɨbɨlɨ lamavɨbali uami. Sudɨ iŋam agɨlaŋ sabaŋ sipsipɨ iavaiava sɨbɨlɨ lamavɨlalɨ hameŋ ala naludɨ sɨbɨlɨ lamavɨbali uami.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Hulaŋ limu hɨhɨle namɨlaŋ masa masa nukeŋ agɨlaŋ analɨ analɨ ciaŋ agɨladɨ sulavɨbali uami. Sulasula hulaŋ iamɨgali Jisasɨ dɨ ciaŋ lubiahɨlavɨlalɨ agɨladɨ likɨlɨmɨli nɨbɨlaŋ aludɨ sɨvɨ vehavɨm aba hameŋ lɨhavɨbali uami.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Hameŋ sadaŋ namɨlaŋ sɨhɨvia sɨbaŋ migɨlɨhalaŋ uami. Lɨdɨŋ sibɨla viaŋ vilan agasaŋ hɨji valɨmɨlaŋ uami. Viaŋ namɨlaŋ hula hualɨ ahica pam hɨnihɨni ihɨlu ma lavɨlan uami. Hɨfɨlɨ hɨfɨlɨ uaiadi uaiadi naludɨ hɨji hɨtɨŋ hɨtɨŋ mɨŋaiahaiaha saŋ ciaŋ igu igu pam hɨnilan uami. Viaŋ nalusaŋ ciaŋ sulɨdalɨŋ iadɨ lamɨgaŋ ilɨhiŋ avɨli agaŋ mɨgɨlalɨ uami.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Iabi viaŋ naludɨ lamɨlɨŋ Asɨ dɨ human hɨvɨ hɨnibalaŋ uami. Asɨ nalusaŋ mavɨn hɨnibali agasaŋ ciaŋ sulɨlan agasaŋ hɨji lamɨhalaŋ uami. Nɨbu mavɨn hɨnihɨni nalusaŋ vɨdɨvɨdɨŋ igudaci vɨdɨvɨdɨŋ lagulamɨbalaŋ uami. Lavɨla namɨlaŋ sɨkasɨkan nudɨ nukeŋ hulaŋ iamɨgali hɨnibalaŋ uami. Hɨnidalaŋ Asɨ agaŋ akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨ nalusaŋ igubali uami.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Viaŋ hulaŋ mu dɨ lɨba silɨva lɨba golɨ agɨlasadaŋ muhɨlɨ havɨlɨ akuaba akuaba agɨlasadaŋ mavɨn ma igɨlan uami.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Namɨlaŋ nukeŋ ci igɨlalaŋ uami. Viaŋ iadɨ human hɨvɨ nukeŋ sibɨla vivi anɨm hɨlɨcɨ vilan uami. Vivi sɨmɨŋ akuaba akuaba agɨladɨ lavalava nɨlan uami. Lɨdɨŋ hulaŋ viaŋ hula hɨniavɨlalɨ agɨladɨ avi ahɨliahulan uami.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Viaŋ akuaba akuaba sibɨla vivi hulaŋ iamɨgali vɨdɨvɨdɨŋ apalɨ agɨladɨ ahɨliahulan agadɨ igɨlalaŋ uami. Namɨlaŋ avi hameŋ laci ala lɨhalaŋ uami. Lɨdɨŋ aludɨ Hekɨlɨ Jisasɨ abami agasaŋ igahɨlɨhalaŋ uami. Nɨbu nameŋ abami uami. Hulaŋ mu nudɨ akuaba akuaba agɨladɨ via hulaŋ mu saŋ igulalɨ aba abami uami. Iguci hulaŋ akuaba akuaba vilalɨ agaŋ hɨjɨŋalɨlalɨ aba abami uami. Agadɨ ala hulaŋ akuaba akuaba igulalɨ agaŋ nɨbu hekɨlɨ sɨbaŋ hɨjɨŋalɨlalɨ aba abami uami.
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Polɨ agaŋ ciaŋ agadɨ sula fɨhalavɨla cɨhu hali hɨsɨŋ agɨlaŋ hula mɨgalɨfɨlɨbavɨla Asɨ dɨ abavɨmi.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 La hulaŋ sɨkasɨkan agɨlaŋ Polɨ dɨ alahafia ilɨha ilɨha nudɨ mɨhum iavavɨmi.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Polɨ agaŋ mufɨli mufɨli iadɨ mugaŋ lamɨgaŋ ma igɨbalaŋ uci nusaŋ mavɨn mɨŋavɨmi. Mavɨn mɨŋamɨŋa nudɨ via ua hunɨga hekɨlɨ hɨvɨ lamavɨmi.Polɨ agaŋ hali hɨsɨŋ agɨlaŋ hula mɨgalɨfɨlɨbavɨla Asɨ dɨ abavɨmi.|src="GW186.jpg" size="col" ref="20.36"
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.