2 Coríntios 5
Asɨ dɨ manasɨŋ (ENA) vs VC
1 Alaŋ igɨlalu uami. Havɨlɨ ulaŋ agɨlaŋ hutesɨ ma hɨniavɨlalɨ uami. Aludɨ hadipɨlɨ agɨlaŋ havɨlɨ ulaŋ me hɨniavɨlalɨ uami. Havɨlɨ ulaŋ me hɨniavɨlalɨ agɨlaŋ sɨbɨlɨ lɨhavɨbali uami. Agadɨ ala ulaŋ amɨŋ agɨlaŋ hutesɨ hɨniavɨlalɨ uami. Asɨ alusaŋ hadipɨlɨ mu ulaŋ amɨŋ me agɨladɨ igubali uami. Ulaŋ amɨŋ me agɨladɨ aniaba hulaŋ nulɨdɨ human hɨvɨ ma vihavɨlalɨ uami. Ulaŋ amɨŋ me agɨlaŋ Asɨ dɨ haiabɨla heŋ huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨniavɨbali uami.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Iabi alaŋ hadipɨlɨ havɨlɨ ulaŋ me agadɨ hɨvɨ fɨli neŋ hɨnilalu uami. Hɨnihɨni alu sɨbɨlɨ havalɨlalu uami. Aludɨ hadipɨlɨ ulaŋ amɨŋ me agɨlaŋ Asɨ dɨ haiabɨla hɨvɨ hɨniavadi uami. Alaŋ nulɨdɨ ala vivi saŋ mavɨn hekɨlɨ hɨnilalu uami. Mufɨli alaŋ nulɨdɨ hadi hɨlahɨla me ahuala lamɨbalu uami.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Lamavɨla muhɨlɨ havɨlɨ apalɨ me ma hɨnibalu uami.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Alaŋ fɨli neŋ havɨlɨ ulaŋ me agadɨ hɨvɨ hɨnilalu uami. Hɨnihɨni vɨhɨlɨ iga iga alu sɨbɨlɨ havala havala hɨnilalu uami. Agadɨ ala alaŋ hɨmavɨla hadipɨlɨ vala uu saŋ ma lɨlalu uami. Hadipɨlɨ mu Asɨ dɨ haiabɨla hɨvɨ hɨniavadi uami. Alaŋ nulɨdɨ ala viavɨla hadi hɨlahɨla me ahuala lamalama saŋ lɨlalu uami. Aludɨ hadipɨlɨ havɨlɨ ulaŋ me fɨli neŋ via hɨdɨlalu agɨlaŋ sɨbɨlɨ lɨhavɨbali uami. Agadɨ ala hadipɨlɨ huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨnihɨni hɨsɨŋ agɨlaŋ hɨniavɨbali uami.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Alaŋ huaci hameŋ laci hameŋ laci hɨnihɨni saŋ Asɨ agaŋ nudɨ Amɨŋ agadɨ abɨci nɨbu mɨse vevɨla alaŋ hula hɨnilalɨ uami. Asɨ dɨ Amɨŋ agaŋ alaŋ hula hɨnidaci alaŋ hɨji nameŋ lamɨlalu uami. Mufɨli Asɨ dɨ akuaba akuaba huaci huaci agɨladɨ avi vibalu aba abɨlalu uami.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Alaŋ nusaŋ ala hɨji igahɨlahɨla vɨdɨvɨdɨŋ lagulamalama hɨnilalu uami. Iabi neŋ alaŋ hadipɨlɨ hɨmahɨma hɨsɨŋ agadɨ hɨvɨ hɨnidalu uami. Aludɨ Hekɨlɨ hula nudɨ haiabɨla heŋ ma hɨnidalu uami.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Alaŋ akuaba akuaba hameŋ agɨladɨ ma igadalu uami. Agadɨ ala alaŋ hameŋ agɨlasaŋ pam hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamalama Asɨ dɨ ciaŋ lubiahɨlɨlalu uami.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Viaŋ ci abin uami. Alaŋ hadipɨlɨ hɨvɨ fɨli neŋ hɨnihɨni hɨdɨlalu agɨladɨ valavala uu aludɨ Hekɨlɨ hula nudɨ haiabɨla heŋ hɨnihɨni saŋ lɨlalu uami. Lɨdɨŋ vɨdɨvɨdɨŋ lagulamalama hɨnilalu uami. Haiabɨla heŋ hɨnidamɨli haiabɨla agaŋ aludɨ nukeŋ sɨbaŋ hɨnibali uami.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 — ausente —
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 — ausente —
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Alaŋ aludɨ Hekɨlɨ saŋ lɨdalɨda nudɨ lɨhu hɨvɨ pam hɨnilalu uami. Hɨnihɨni hulaŋ iamɨgali agɨlaŋ nusaŋ hɨji vɨdɨvɨdɨŋ lamalama saŋ nulɨdɨ hɨji mɨŋaiahɨlalu uami. Alaŋ sibɨla agadɨ akuaba akuaba lusɨŋ sɨbɨlɨ daŋ ma vilalu uami. Asɨ nɨbu aludɨ hɨji agɨladɨ igɨlalɨ uami. Viaŋ hɨji nameŋ lamin uami. Namɨlaŋ avi igɨdalaŋ alaŋ sibɨla huaci sɨlɨvɨ laci vilalu aba abin uami.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Namɨlaŋ aludɨ ibi mɨŋaiahaiaha saŋ alaŋ nalusaŋ sɨdaŋ ciaŋ ciaŋ ma abadalu uami. Aludɨ sibɨla agasaŋ hɨjɨŋalɨbalaŋ aba ciaŋ nagadɨ lɨbadalu uami. Hulaŋ hɨhɨle agɨlaŋ hulaŋ hɨji humɨgaŋ huaci daŋ agɨlasaŋ ma hɨjɨŋalavɨlalɨ uami. Nɨbɨlaŋ hulaŋ ibi daŋ agɨlasaŋ pam igahɨlahɨla hɨjɨŋalavɨlalɨ uami. Hulaŋ hameŋ agɨlaŋ naludɨ abavɨdaci namɨlaŋ nulɨdɨ hɨbɨŋ aba aba saŋ ciaŋ nagadɨ lɨbadalu uami.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Alaŋ ciaŋ sulɨlalu agadɨ igahɨlavɨdaci ciaŋ agaŋ uavauava ciaŋ me hɨnilalɨ uami. Nusaŋ igahɨlɨmɨlaŋ uami. Asɨ nukeŋ aludɨ igɨlalɨ uami. Alaŋ naludɨ ahɨliahuiahu saŋ ciaŋ sɨhɨvia sɨbaŋ igahɨlahɨla sulɨlalu uami.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 — ausente —
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 — ausente —
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Hɨnihɨni akuaba akuaba hɨji humɨgaŋ vaka hɨsɨŋ agɨladɨ ma lubiahɨlɨlalu uami. Lɨdɨŋ hulaŋ iamɨgali hɨhɨle agɨladɨ ma lamalɨhɨlɨlalu uami. Vaka alaŋ hɨji humɨgaŋ vaka hɨsɨŋ agɨladɨ lubiahɨlahɨla Jisasɨ Kɨlaisɨ dɨ lamalɨhɨladamɨlu uami. Agadɨ ala iabi neŋ hameŋ ma lɨlalu uami.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Hulaŋ mu Jisasɨ Kɨlaisɨ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨnidaci Asɨ agaŋ lɨdaci hulaŋ agaŋ akuaba akuaba sebɨlɨ sɨbaŋ me hɨnibali uami. Ci igɨlaŋ uami. Akuaba akuaba hɨji humɨgaŋ vaka hɨsɨŋ agɨlaŋ ci sɨvɨlavalɨ uami. Iabi akuaba akuaba hɨji huaci huaci sebɨlɨ agɨlaŋ ci iahavalɨ uami.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Asɨ nukeŋ lɨci akuaba akuaba hameŋ agɨlaŋ iahavalɨ uami. Vaka alaŋ nudɨ nagɨli lamadamɨlu uami. Agadɨ ala Asɨ nukeŋ lɨci Jisasɨ Kɨlaisɨ hɨmɨci alaŋ Asɨ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨnilalu uami. Hɨnidamɨli alusaŋ sibɨla iguavɨla abami uami. Hulaŋ iamɨgali iadɨ nagɨli lamavɨlalɨ agɨladɨ ahɨliahudalaŋ viaŋ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨniavɨm aba abami uami.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Lɨci alaŋ ciaŋ nameŋ agadɨ abɨlalu uami. Asɨ agaŋ Jisasɨ Kɨlaisɨ dɨ abɨci vemi aba abɨlalu uami. Vevɨla hulaŋ iamɨgali Asɨ dɨ nagɨli lamavɨhadami agɨladɨ ahɨliahudaci Asɨ hula hɨji humɨgaŋ pam laci hɨniavɨbali aba abɨlalu uami. Asɨ agaŋ nɨbɨlaŋ akuaba akuaba hugɨ lamavalɨ agɨlasaŋ ma igahɨlɨlalɨ uami. Nɨbu hula hɨji humɨgaŋ pam hɨnihɨni saŋ nudɨ ciaŋ sulasula sibɨla agadɨ alusaŋ igualɨ uami.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Lɨci alaŋ Jisasɨ Kɨlaisɨ me hɨnihɨni ciaŋ sulɨlalu uami. Asɨ nukeŋ hulaŋ iamɨgali agɨladɨ mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abɨlalɨ hameŋ ala mavɨn ciaŋ ciaŋ hɨvɨ abɨlalu uami. Jisasɨ Kɨlaisɨ dɨ ciaŋ agadɨ hulaŋ iamɨgali agɨlasaŋ sulasula nameŋ abɨlalu uami. Namɨlaŋ Asɨ dɨ nagɨli lamɨlalaŋ agadɨ valavɨla nɨbu hula hɨji humɨgaŋ pam hɨnihalaŋ aba abɨlalu uami.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Jisasɨ Kɨlaisɨ nɨbu hugɨ apalɨ uami. Agadɨ ala Asɨ agaŋ aludɨ ahɨliahuiahu saŋ aludɨ hugɨ agɨladɨ nudɨ hɨvɨ lamami uami. Lamɨci nɨbu hulaŋ hugɨ daŋ me hɨniavɨla hɨmami uami. Hameŋ sadaŋ alaŋ Jisasɨ Kɨlaisɨ hula hɨji humɨgaŋ pam hɨnihɨni Asɨ dɨ ciaŋ sɨhɨvia lubiahɨlɨlalu uami.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.