Gênesis 18
Ãcõrẽ Bed̶ea (EMPNTPO) vs ARA
1 Abrahaʌ̃ Mamre ẽjũã bacuru dromaid̶a b̶ʌma b̶asid̶e Ãcõrẽra idjima nãwã odjasia: Abrahaʌ̃ra idji wua ded̶e ed̶a wãbadama umatipa chũmasia.
1 Apareceu o Senhor a Abraão nos carvalhais de Manre, quando ele estava assentado à entrada da tenda, no maior calor do dia.
2 Acʌbʌrʌd̶e ẽberãda ũbea caita nũpanʌda unusia. Maʌ̃ ẽberãrã unubʌrʌd̶e araa pira wãsia audiab̶arid̶e. Chĩrãborod̶e cob̶eped̶a idji dratura egorod̶aa b̶arru tẽũ cob̶esia.
2 Levantou ele os olhos, olhou, e eis três homens de pé em frente dele. Vendo-os, correu da porta da tenda ao seu encontro, prostrou-se em terra
3 Maʌ̃be jarasia:
3 e disse: Senhor meu, se acho mercê em tua presença, rogo-te que não passes do teu servo;
4 Bʌmaa bia b̶ʌbʌrʌ, mʌ̃a baidoda enebiya bãrã jĩrũ sʌgʌd̶amãrẽã. Maʌ̃be bacuru edre ʌ̃nãũnida panʌa.
4 traga-se um pouco de água, lavai os pés e repousai debaixo desta árvore;
5 Mʌ̃maa ze panʌ bẽrã mʌ̃a bãrã itea ne djubiya ne cod̶aped̶a cacua ʌb̶ʌad̶amãrẽã. Mãwãnacarea wãnida panʌa.–
5 trarei um bocado de pão; refazei as vossas forças, visto que chegastes até vosso servo; depois, seguireis avante. Responderam: Faze como disseste.
6 Ara maʌ̃da Abrahaʌ̃ra idji ded̶e isabe ed̶aa wãped̶a Saraa jarasia:
6 Apressou-se, pois, Abraão para a tenda de Sara e lhe disse: Amassa depressa três medidas de flor de farinha e faze pão assado ao borralho.
7 Maʌ̃be Abrahaʌ̃ra idji pacamaa pira wãped̶a paca zaque boreguea b̶ʌda ab̶a edaped̶a idji nezocaa diasia isabe beaped̶a omãrẽã.
7 Abraão, por sua vez, correu ao gado, tomou um novilho, tenro e bom, e deu-o ao criado, que se apressou em prepará-lo.
8 Oped̶a Abrahaʌ̃ba dji paca zaque djarara ãdjía cobisia. Idjab̶a paca jub̶ada diasia. Paca jub̶ad̶eba ne od̶a sid̶a diasia. Ãdji ne co panʌne Abrahaʌ̃ra bacuru edre nũmasia.
8 Tomou também coalhada e leite e o novilho que mandara preparar e pôs tudo diante deles; e permaneceu de pé junto a eles debaixo da árvore; e eles comeram.
9 Mãwã panʌne ãdjirãba iwid̶isid̶aa:
9 Então, lhe perguntaram: Sara, tua mulher, onde está? Ele respondeu: Está aí na tenda.
10 Maʌ̃ne ãdjirãnebema ab̶aʌba jarasia:
10 Disse um deles: Certamente voltarei a ti, daqui a um ano; e Sara, tua mulher, dará à luz um filho. Sara o estava escutando, à porta da tenda, atrás dele.
11 Abrahaʌ̃ra Sara sid̶a drõãda panasid̶aa. Maʌ̃ bẽrã Saraba idji jed̶eco unuca basía.
11 Abraão e Sara eram já velhos, avançados em idade; e a Sara já lhe havia cessado o costume das mulheres.
12 Maʌ̃ carea Saraba nãwã crĩchasia: “Mʌ̃ jãwã djora b̶ʌba, mʌ̃ quima sid̶a drõã b̶ʌba ¿sãwã warrada od̶i?” Mãwã crĩchaped̶a idub̶a ipid̶asia.
12 Riu-se, pois, Sara no seu íntimo, dizendo consigo mesma: Depois de velha, e velho também o meu senhor, terei ainda prazer?
13 Maʌ̃ bẽrã Ãcõrẽba Abrahaʌ̃a jarasia:
13 Disse o Senhor a Abraão: Por que se riu Sara, dizendo: Será verdade que darei ainda à luz, sendo velha?
14 ¿Mʌ̃a ne jũma poya o b̶ʌẽ́ca? Mʌ̃a jarad̶a quĩrãca za zei poad̶e mʌ̃ra bʌmaa wayacusa zeya. Maʌ̃ ewarid̶e Saraba umaquĩrã warrada to erob̶aya.–
14 Acaso, para o Senhor há coisa demasiadamente difícil? Daqui a um ano, neste mesmo tempo, voltarei a ti, e Sara terá um filho.
15 Maʌ̃ne Sara dauperabʌrʌba jarasia:
15 Então, Sara, receosa, o negou, dizendo: Não me ri. Ele, porém, disse: Não é assim, é certo que riste.
16 Maʌ̃be maʌ̃ ẽberãrã ũbea panʌra piradrʌd̶aped̶a Sodoma purud̶aa wãbʌda basía. Abrahaʌ̃ra ãdji ume wãsia bia wãnaduad̶a ai carea.
16 Tendo-se levantado dali aqueles homens, olharam para Sodoma; e Abraão ia com eles, para os encaminhar.
17 — ausente —
17 Disse o Senhor : Ocultarei a Abraão o que estou para fazer,
18 — ausente —
18 visto que Abraão certamente virá a ser uma grande e poderosa nação, e nele serão benditas todas as nações da terra?
19 — ausente —
19 Porque eu o escolhi para que ordene a seus filhos e a sua casa depois dele, a fim de que guardem o caminho do Senhor e pratiquem a justiça e o juízo; para que o Senhor faça vir sobre Abraão o que tem falado a seu respeito.
20 Maʌ̃be Ãcõrẽba Abrahaʌ̃a jarasia:
20 Disse mais o Senhor : Com efeito, o clamor de Sodoma e Gomorra tem-se multiplicado, e o seu pecado se tem agravado muito.
21 Maʌ̃ bẽrã mʌ̃ra ed̶aa wãya ãdjirãba wãrãda jũmawãyã cadjiruada o panʌ cawaya.–
21 Descerei e verei se, de fato, o que têm praticado corresponde a esse clamor que é vindo até mim; e, se assim não é, sabê-lo-ei.
22 Maʌ̃be ãdjid̶ebemada umé Sodomanaa wãsid̶aa, baribʌrʌ Abrahaʌ̃ra Ãcõrẽ ume b̶esia.
22 Então, partiram dali aqueles homens e foram para Sodoma; porém Abraão permaneceu ainda na presença do Senhor .
23 Abrahaʌ̃ra Ãcõrẽ caitaara wãped̶a jarasia:
23 E, aproximando-se a ele, disse: Destruirás o justo com o ímpio?
24 Jãʌ̃ purud̶e ẽberã jipa b̶eada cincuenta panʌbʌrʌ, ¿bʌa ãdji purura jũma ãrĩca? Bʌa maʌ̃ cincuenta ẽberã jipa b̶ea carea ¿ãdji puru ãrĩ crĩcha b̶ʌra idu b̶ʌẽ́ca?
24 Se houver, porventura, cinquenta justos na cidade, destruirás ainda assim e não pouparás o lugar por amor dos cinquenta justos que nela se encontram?
25 Bʌa ẽberã jipa b̶eara ẽberã cadjiruarã ume ãbaa quinibicaa. Bʌra jũma naʌ̃ ẽjũãne b̶ea cawa obaria. Mãwãra ¿bʌa jipa cawa oẽ́ca?–
25 Longe de ti o fazeres tal coisa, matares o justo com o ímpio, como se o justo fosse igual ao ímpio; longe de ti. Não fará justiça o Juiz de toda a terra?
26 Maʌ̃ne Ãcõrẽba panusia:
26 Então, disse o Senhor : Se eu achar em Sodoma cinquenta justos dentro da cidade, pouparei a cidade toda por amor deles.
27 Wayacusa Abrahaʌ̃ba jarasia:
27 Disse mais Abraão: Eis que me atrevo a falar ao Senhor, eu que sou pó e cinza.
28 Ãĩbẽrã cincuenta jipa b̶ead̶ebemarãda bʌa juesuma unuẽ́sicada. Maʌ̃ juesuma unuẽ́ carea ¿ãdji purura jũma ãrĩca?–
28 Na hipótese de faltarem cinco para cinquenta justos, destruirás por isso toda a cidade? Ele respondeu: Não a destruirei se eu achar ali quarenta e cinco.
29 Abrahaʌ̃ba wayacusa jarasia:
29 Disse-lhe ainda mais Abraão: E se, porventura, houver ali quarenta? Respondeu: Não o farei por amor dos quarenta.
30 Abrahaʌ̃ba jarasia:
30 Insistiu: Não se ire o Senhor, falarei ainda: Se houver, porventura, ali trinta? Respondeu o Senhor : Não o farei se eu encontrar ali trinta.
31 Abrahaʌ̃ba jarasia:
31 Continuou Abraão: Eis que me atrevi a falar ao Senhor: Se, porventura, houver ali vinte? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos vinte.
32 Abrahaʌ̃ba wayacusa jarasia:
32 Disse ainda Abraão: Não se ire o Senhor, se lhe falo somente mais esta vez: Se, porventura, houver ali dez? Respondeu o Senhor : Não a destruirei por amor dos dez.
33 Ãcõrẽra Abrahaʌ̃ ume mãwã bed̶eaped̶a wãsia. Maʌ̃ne Abrahaʌ̃ra jẽda wãsia idji b̶abarimaa.
33 Tendo cessado de falar a Abraão, retirou-se o Senhor ; e Abraão voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.