Romanos 4
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NVT
1 Sa ateva ita mene aulieinia ta tuvuita ateva ta Abraham? Sa ateva ghe taraiela tale isaa o voto?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Arova God ghe aseala va ghulughuluena ia mausi gheeleiaane, aue erooroo tani aasake, me karika ta matane God.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Poli sa ateva Uru ngai Manga ateva eauliaa? Eue va, “Abraham ghe aaiesoaa ta God. Liuna avalua o me God ghe aseala va ghulughuluena ia.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Taumattu ngateva egheeghelei niuungu me eghaaghaa aipolipoli. Isaa o aipolina karika ita ue va la nim tautau lao, karika. La tautau lao tani liu niuungu euunguaa.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ta lo ateva etokatoka tale niaiesoaa me karika va tale niuungu, eaaiesoaa tale God ateva eaaulia ngaotu lo atoa sesa gheeleiaaira va ila ghulughuluena ila, poli ia o niaiesoa ngateae God easeasea va ghulughuluena ia.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Deivit ghe aulia ngavaluela o, nau ghe aauliaa nimasimasi eteae tale taumattu ngateva God easeasea va ia ghulughuluena ia karika va tale uunguaane.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 — ausente —
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Vaalua? Ia o nimasimasi eteae uneira nonga lo atoa isoiso ila, o uneira tee ia lo atoa karika isoiso ila? Poli ita ue va God ghe uela va Abraham ghulughuluena ia poli unna niaiesoaa.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Vaalua unna niaiesoaa ghe sausiela? God ghe uela va ghulughuluena ia nau laghe vira mene isoiela, o auena laghe isoia? Nau karika laghe isoia me God ghe uela va ghulughuluena ia.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Nau karika laghe isoia, God ghe aseala va ghulughuluena ia ta poli unna niaiesoaa ta ngetana, me God ghe taula ni-isoiso ateae tani aimatootoongana va ia ghulughuluena ia. Liuna avalua o me Abraham tuvuira akapa ia taumattu ngatoa karika isoiso ila me la aiesoaa ta God, me God easeasela va ghulughuluena ila.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Me ia tee tuvuira ia lo atoa isoisona ila me la kasukasu tale salana niaiesoaa ta God nongina Abraham karika laghe isoia me ghe aiesoaala ta God.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Karika tale inangari nipaopao va Abraham me tuvuna atoa laghe ghaala inangari nialokoi va kosa akapa ateva oia kaluira ia, me karika, ta tale nighulughuluena ekasukasu tale niaiesoaa.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Arova koronna va llo taumattu eaimuli tee inangari nipaopao, ila nonga aue la ghaa isaa akapaaili voto God ghe auliaala tale kanna inangari nialokoi va aue etau mae, uunguaa niaiesoaa aue peisaane. Me isaa o kanna inangari nialokoi God aue peisaane tee.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ita kilakila va inangari nipaopao emaemaeaa aipolipoli tale ssavoto ateva, me eaa karika righi inangari nipaopao, karika ita rooroo tani ue va taumattu ngatoa la tam aimuli tee inangari nipaopao.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Liuna avalua o me, tale niaiesoaa, tuvuna atoa Abraham la ghaaghaa voto God ghe auliaala tale inangari nialokoi va aue etaula etaira. Tale ia o salana atikirighi, maamasinaane God eroorooaa va ila akapa aue la ghaa isaa o voto, karika va ghinnaniira nonga lo atoa la aimuli emasina tee inangari nipaopao, karika. Ta ila akapaaili taumattu ngatoa uneira niaiesoaa nonginaaili Abraham, ia mata ngemua ateva tuvuita.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Nongina Uru ngai Manga ateva eaauliaa va, “Ngaghe gheleiola va tuvuira io oroieili taumattu ngatoa.” Ia o inangari nialokoi eteva masinaaili ia ta taataraane God, ia o Abraham ghe aiesoaa etana. Ia o God ateva etautau maulue ta matena atoa me enim aippooaa me voto karika ghe tokatoka, elutulutu.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abraham ghe aiesoaa me ghe anna ngakorokorongana, arongona ta ghe tam kilakila vaalua God aue eghelei eroorooaa inangari nialokoi etana, liuna avalua o me tuvuira ia oroieili taumattu ngatoa nongina God ghe auliaa va, “Tuvum atoa aue la oroieili nongina katto atoa.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Koti Abraham anna ninamanama erooroo kateva ai (100), me unna niaiesoaa karika ghe maomaona nau ghe annaa va ia ang ghe taita namuula, me karika erooroo tani mene alakuti teva aliki, me Sera tee kina ngere ia.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Unna niaiesoaa karika ghe kasu vuliela, me karika ghe ghaaghalua nannaane tale kanna inangari nialokoi God; unna niaiesoaa ghe sarasarakanala me ghe tau saela God.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ghe atoka asarasarakanala nannaane va God aue erooroo tani ghelei inangarina nialokoi aue koronna.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Liuna avalua o me God ghe nnaala unna niaiesoaa Abraham me “ghe aseala va ghulughuluena ia.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ia o masi inangari ateva koronna ia God ghe aulieiniela ta Abraham va ghulughuluena ia, karika laghe pitila tani sausi nonga Abraham, karika!
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Ta ita tee me eakorokoronganaita va God aue eue etaita tee va ghulughuluena ita, arova ita aiesoaa ta God ia ghe totula Iesu Vauita ia tale nimate.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 God ghe taue lao sio va emate poli kaluita ssavoto me ghe totuela tale nimate tani ghelei eghulughuluenaita ta matane God.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.