Romanos 4

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sa ateva ita mene aulieinia ta tuvuita ateva ta Abraham? Sa ateva ghe taraiela tale isaa o voto?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Arova God ghe aseala va ghulughuluena ia mausi gheeleiaane, aue erooroo tani aasake, me karika ta matane God.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Poli sa ateva Uru ngai Manga ateva eauliaa? Eue va, “Abraham ghe aaiesoaa ta God. Liuna avalua o me God ghe aseala va ghulughuluena ia.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Taumattu ngateva egheeghelei niuungu me eghaaghaa aipolipoli. Isaa o aipolina karika ita ue va la nim tautau lao, karika. La tautau lao tani liu niuungu euunguaa.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ta lo ateva etokatoka tale niaiesoaa me karika va tale niuungu, eaaiesoaa tale God ateva eaaulia ngaotu lo atoa sesa gheeleiaaira va ila ghulughuluena ila, poli ia o niaiesoa ngateae God easeasea va ghulughuluena ia.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Deivit ghe aulia ngavaluela o, nau ghe aauliaa nimasimasi eteae tale taumattu ngateva God easeasea va ia ghulughuluena ia karika va tale uunguaane.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Vaalua? Ia o nimasimasi eteae uneira nonga lo atoa isoiso ila, o uneira tee ia lo atoa karika isoiso ila? Poli ita ue va God ghe uela va Abraham ghulughuluena ia poli unna niaiesoaa.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Vaalua unna niaiesoaa ghe sausiela? God ghe uela va ghulughuluena ia nau laghe vira mene isoiela, o auena laghe isoia? Nau karika laghe isoia me God ghe uela va ghulughuluena ia.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Nau karika laghe isoia, God ghe aseala va ghulughuluena ia ta poli unna niaiesoaa ta ngetana, me God ghe taula ni-isoiso ateae tani aimatootoongana va ia ghulughuluena ia. Liuna avalua o me Abraham tuvuira akapa ia taumattu ngatoa karika isoiso ila me la aiesoaa ta God, me God easeasela va ghulughuluena ila.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Me ia tee tuvuira ia lo atoa isoisona ila me la kasukasu tale salana niaiesoaa ta God nongina Abraham karika laghe isoia me ghe aiesoaala ta God.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Karika tale inangari nipaopao va Abraham me tuvuna atoa laghe ghaala inangari nialokoi va kosa akapa ateva oia kaluira ia, me karika, ta tale nighulughuluena ekasukasu tale niaiesoaa.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Arova koronna va llo taumattu eaimuli tee inangari nipaopao, ila nonga aue la ghaa isaa akapaaili voto God ghe auliaala tale kanna inangari nialokoi va aue etau mae, uunguaa niaiesoaa aue peisaane. Me isaa o kanna inangari nialokoi God aue peisaane tee.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ita kilakila va inangari nipaopao emaemaeaa aipolipoli tale ssavoto ateva, me eaa karika righi inangari nipaopao, karika ita rooroo tani ue va taumattu ngatoa la tam aimuli tee inangari nipaopao.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Liuna avalua o me, tale niaiesoaa, tuvuna atoa Abraham la ghaaghaa voto God ghe auliaala tale inangari nialokoi va aue etaula etaira. Tale ia o salana atikirighi, maamasinaane God eroorooaa va ila akapa aue la ghaa isaa o voto, karika va ghinnaniira nonga lo atoa la aimuli emasina tee inangari nipaopao, karika. Ta ila akapaaili taumattu ngatoa uneira niaiesoaa nonginaaili Abraham, ia mata ngemua ateva tuvuita.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Nongina Uru ngai Manga ateva eaauliaa va, “Ngaghe gheleiola va tuvuira io oroieili taumattu ngatoa.” Ia o inangari nialokoi eteva masinaaili ia ta taataraane God, ia o Abraham ghe aiesoaa etana. Ia o God ateva etautau maulue ta matena atoa me enim aippooaa me voto karika ghe tokatoka, elutulutu.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham ghe aiesoaa me ghe anna ngakorokorongana, arongona ta ghe tam kilakila vaalua God aue eghelei eroorooaa inangari nialokoi etana, liuna avalua o me tuvuira ia oroieili taumattu ngatoa nongina God ghe auliaa va, “Tuvum atoa aue la oroieili nongina katto atoa.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Koti Abraham anna ninamanama erooroo kateva ai (100), me unna niaiesoaa karika ghe maomaona nau ghe annaa va ia ang ghe taita namuula, me karika erooroo tani mene alakuti teva aliki, me Sera tee kina ngere ia.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Unna niaiesoaa karika ghe kasu vuliela, me karika ghe ghaaghalua nannaane tale kanna inangari nialokoi God; unna niaiesoaa ghe sarasarakanala me ghe tau saela God.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ghe atoka asarasarakanala nannaane va God aue erooroo tani ghelei inangarina nialokoi aue koronna.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Liuna avalua o me God ghe nnaala unna niaiesoaa Abraham me “ghe aseala va ghulughuluena ia.”
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ia o masi inangari ateva koronna ia God ghe aulieiniela ta Abraham va ghulughuluena ia, karika laghe pitila tani sausi nonga Abraham, karika!
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Ta ita tee me eakorokoronganaita va God aue eue etaita tee va ghulughuluena ita, arova ita aiesoaa ta God ia ghe totula Iesu Vauita ia tale nimate.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 God ghe taue lao sio va emate poli kaluita ssavoto me ghe totuela tale nimate tani ghelei eghulughuluenaita ta matane God.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.