Romanos 4

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sa ateva ita mene aulieinia ta tuvuita ateva ta Abraham? Sa ateva ghe taraiela tale isaa o voto?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Arova God ghe aseala va ghulughuluena ia mausi gheeleiaane, aue erooroo tani aasake, me karika ta matane God.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Poli sa ateva Uru ngai Manga ateva eauliaa? Eue va, “Abraham ghe aaiesoaa ta God. Liuna avalua o me God ghe aseala va ghulughuluena ia.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Taumattu ngateva egheeghelei niuungu me eghaaghaa aipolipoli. Isaa o aipolina karika ita ue va la nim tautau lao, karika. La tautau lao tani liu niuungu euunguaa.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Ta lo ateva etokatoka tale niaiesoaa me karika va tale niuungu, eaaiesoaa tale God ateva eaaulia ngaotu lo atoa sesa gheeleiaaira va ila ghulughuluena ila, poli ia o niaiesoa ngateae God easeasea va ghulughuluena ia.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Deivit ghe aulia ngavaluela o, nau ghe aauliaa nimasimasi eteae tale taumattu ngateva God easeasea va ia ghulughuluena ia karika va tale uunguaane.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Vaalua? Ia o nimasimasi eteae uneira nonga lo atoa isoiso ila, o uneira tee ia lo atoa karika isoiso ila? Poli ita ue va God ghe uela va Abraham ghulughuluena ia poli unna niaiesoaa.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Vaalua unna niaiesoaa ghe sausiela? God ghe uela va ghulughuluena ia nau laghe vira mene isoiela, o auena laghe isoia? Nau karika laghe isoia me God ghe uela va ghulughuluena ia.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Nau karika laghe isoia, God ghe aseala va ghulughuluena ia ta poli unna niaiesoaa ta ngetana, me God ghe taula ni-isoiso ateae tani aimatootoongana va ia ghulughuluena ia. Liuna avalua o me Abraham tuvuira akapa ia taumattu ngatoa karika isoiso ila me la aiesoaa ta God, me God easeasela va ghulughuluena ila.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Me ia tee tuvuira ia lo atoa isoisona ila me la kasukasu tale salana niaiesoaa ta God nongina Abraham karika laghe isoia me ghe aiesoaala ta God.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Karika tale inangari nipaopao va Abraham me tuvuna atoa laghe ghaala inangari nialokoi va kosa akapa ateva oia kaluira ia, me karika, ta tale nighulughuluena ekasukasu tale niaiesoaa.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Arova koronna va llo taumattu eaimuli tee inangari nipaopao, ila nonga aue la ghaa isaa akapaaili voto God ghe auliaala tale kanna inangari nialokoi va aue etau mae, uunguaa niaiesoaa aue peisaane. Me isaa o kanna inangari nialokoi God aue peisaane tee.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Ita kilakila va inangari nipaopao emaemaeaa aipolipoli tale ssavoto ateva, me eaa karika righi inangari nipaopao, karika ita rooroo tani ue va taumattu ngatoa la tam aimuli tee inangari nipaopao.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Liuna avalua o me, tale niaiesoaa, tuvuna atoa Abraham la ghaaghaa voto God ghe auliaala tale inangari nialokoi va aue etaula etaira. Tale ia o salana atikirighi, maamasinaane God eroorooaa va ila akapa aue la ghaa isaa o voto, karika va ghinnaniira nonga lo atoa la aimuli emasina tee inangari nipaopao, karika. Ta ila akapaaili taumattu ngatoa uneira niaiesoaa nonginaaili Abraham, ia mata ngemua ateva tuvuita.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Nongina Uru ngai Manga ateva eaauliaa va, “Ngaghe gheleiola va tuvuira io oroieili taumattu ngatoa.” Ia o inangari nialokoi eteva masinaaili ia ta taataraane God, ia o Abraham ghe aiesoaa etana. Ia o God ateva etautau maulue ta matena atoa me enim aippooaa me voto karika ghe tokatoka, elutulutu.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Abraham ghe aiesoaa me ghe anna ngakorokorongana, arongona ta ghe tam kilakila vaalua God aue eghelei eroorooaa inangari nialokoi etana, liuna avalua o me tuvuira ia oroieili taumattu ngatoa nongina God ghe auliaa va, “Tuvum atoa aue la oroieili nongina katto atoa.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Koti Abraham anna ninamanama erooroo kateva ai (100), me unna niaiesoaa karika ghe maomaona nau ghe annaa va ia ang ghe taita namuula, me karika erooroo tani mene alakuti teva aliki, me Sera tee kina ngere ia.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Unna niaiesoaa karika ghe kasu vuliela, me karika ghe ghaaghalua nannaane tale kanna inangari nialokoi God; unna niaiesoaa ghe sarasarakanala me ghe tau saela God.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Ghe atoka asarasarakanala nannaane va God aue erooroo tani ghelei inangarina nialokoi aue koronna.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Liuna avalua o me God ghe nnaala unna niaiesoaa Abraham me “ghe aseala va ghulughuluena ia.”
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ia o masi inangari ateva koronna ia God ghe aulieiniela ta Abraham va ghulughuluena ia, karika laghe pitila tani sausi nonga Abraham, karika!
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Ta ita tee me eakorokoronganaita va God aue eue etaita tee va ghulughuluena ita, arova ita aiesoaa ta God ia ghe totula Iesu Vauita ia tale nimate.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 God ghe taue lao sio va emate poli kaluita ssavoto me ghe totuela tale nimate tani ghelei eghulughuluenaita ta matane God.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.