Atos 22

Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Tamaghi etoa, tueghi me nengaghi etoa, am nongo! Isaa oia nga ghaloanna tani aulia ngamasalika etaimim va aghi karika aghe ghelei saasakiaala teva voto.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Nau laghe nongola Pol ghe samasamaa nge Hibru teeilala laghe matua ngatinginala. Me Pol ghe uela va,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Aghi aJiu ieghi, aghe lutula eTases, tale provinsi eteva eSilisia, me aghe namuula oia eJerusalem. Aghi kapuna tau ngai ghaa alomasaanga ieghi Gamaliel. Ia ghe apasunga ngamasinaailiila inangari nipaopao ghe ghaala ta tuvura atoa, me aghe taueghi lao sio tani ghelei uunguaane God, nongina am akapa am uunguaa ghaine.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Aghe gheelei saasakiaa ta lo atoa laghe uusilaa salane atikirighi Iesu tani atokaila tale nimate. Aghe kunekune taita me vause atoa tani atokaila sso tale ale mata voovoo.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Namu ngateva ta pristi etoa me Kansolo akapa atoa aue la auliaa etaimim va koronna llo oia aghaauliaa. Laghe pitila uru ngai ta namu ngatoa ta aJiu etoa eDamaskas va asio kune katoa kapuita okae tani sae attara matanaila eJerusalem.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Pol ghe mene uela va, “Aghe kasukasu elaa siosio eDamaskas, elo sinaka, ngaghe akalakalalaa me arovaeaa ta kinatama mallanga ateva ghe sio mae epona liu, mallangina ateva ghe ghaaieghila.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Me aghe katuula tapaa kosa, me aghe nongola lingi ngalo ateva ghe uela va, ‘Sol, Sol, vaalua me ugheelei saasakieinaghi?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Me aghe liula me aghe uela va, ‘Io see, vau eteva?’ “Me ghe uela etaghi va, ‘Aghi Iesu nge Nasareti ugheelei saasakieinaghi.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Taumattu ngatoa ami me ila laghe tarala mallanga ateva, me karika laghe nongola lingi ngalo ateva ghe aippooaa teeieghi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Aghe kolomila va, ‘Sa ateva agheleia, Vau eteva?’ “Me ghe uela etaghi va, ‘Totula me usio eDamaskas, me kateva taumattu aue eauliaa niuungu ngaghe aimonomonosiaala va ughelei.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Aghe mata salusalula poli mallanga ateva namungaili ia. Lo atoa ami me ila laghe katulainaghila tani sso eDamaskas.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Kateva taumattu ghe tokatoka eDamaskas, ararina ateae ta Ananaeas, ghe aaimuli tee inangari nipaopao, me laghe aanamunamunganeia aJiu etoa laghe tokatoka okae eDamaskas.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananaeas ghe mae sio tani tingina teeieghi, me ghe uela va, ‘Kapughu Sol, taatarala!’ Me arovaeaata ta mataghi ghe otila me aghe taraiela.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Me ghe uela va, ‘Kapuira Goto ateva tuvura atoa ghe suitoongainiola va ukila aloannaane me utara Taumattu ngateva Ghulughuluena ia me unongo llo eaauliaa ta paane.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Io aue uaulia ngaotua ta taumattu ngakapa atoa tale llo voto ughe tarala me ughe nongola.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Sa ateva umene toia? Tingina saela! Ulaa ghaa niaasuu me ukolo tau ararina ateae, me aue epora velu kalum ssavoto.’”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Pol ghe mene uela va, “Nau aghe oghi saela eJerusalem aghe ssola tani looloo sae tale aleira atiulu aJiu etoa tale ale manga ateva, me aghe tarala kateva nitaatara.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Aghe tarala Vau eteva ghe uela etaghi va, ‘Gherangia ta ukasu vuli eJerusalem, poli karika aue la nongo usilainio nau uppooaa inangarighi.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Aghe liula va, ‘Vau eteva, la kilakilaailiieghi va aghe laolao tale oroi ale nivelu eitauaa, aghe kunekune me aghe paruparu lo atoa laghe aaiesoaa etam.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Nau laghe uvi ematela Stipeni, kapum tau ngai aulia ngaotu ia, aghi aghe tiitingina me aghe tarala uviuviaane me aghe asokoila, me aghe aaitaraa ghinnaniira tau ngai uvina atoa.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Vau eteva ghe uela etaghi va, ‘Kasula, ta aue asungio ulao amasaueili ta tau ngeleka atoa.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Taumattu ngatoa laghe nongonongo Pol ghe samala lomosi ta ghe uela va elao ta taumattu ngeleka atoa, vara me laghe tiuaala tani aore anamungaili. Laghe ue va, “Uvi emateala! Karika masina va etoka!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Laghe aaore me laghe leeleeaa uneira aiaasae ngeleka me laghe veluvelu sae au eteva epona.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Liuna avalua o me namuu ta tau ngai uvii etoa ghe auliaala va la ghaa Pol me esso elome tale ale ateva tau ngai uvii etoa la tokatoka etana, me ghe uela va la uetaia me la kolomia va vaalua me taumattu nge Jiu etoa la aaore atingina.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Nau laghe iriiria tani uetaia, Pol ghe uela ta kateva namuu eaaitoiaa kateva ai (100) tau ngai uvii ghe tiitingina akalakalangina va, “Emaamasina va am ueta teva sitisen nge Rom karika ghe aisakei?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Nau ghe nongola isaa o inangari, ghe lao sio tani auliaa ta lo ateva namuu ia etaira akapa. Namu ngateva eaaitaraa kateva ai tau ngai uvii ghe uela va, “Sa ateva ugheleia? Ta taumattu ngateva oia sitisen nge Rom ia.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe mae sio ta Pol tani kolomia va, “Io sitisen nge Rom io?” Pol ghe liula me ghe uela va, “Ue.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe uela ta Pol va, “Aghi aghe vella oroieili viliki veu tani sitisen nge Rom.” Me Pol ghe uela va, “Aghi sitisen nge Rom ieghi poli tamaghi sitisen nge Romi ia.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nau lo atoa tau ngai uvii laghe anna tani kolomi righi nikokkolomi ta Pol laghe nongola va Pol sitisen nge Rom ia laghe matautula me arovaeaata ta laghe tapaila, me kapuira namu ngateva eaaitara ngakapa ie tee ghe matautula, ta ia ghe sungilala tani iri Pol.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe aaloanna tani kila amasina va Pol ghe tani gheleila saa voto sesa. Me ghe pai saela ghe ghaa vella sene laghe iriela etana. Namu ngateva ghe suula inangari ghe lao sio ta namu ngatoa ta pristi etoa me Kansolo atoa tani velu eitauaa. Me eghaa Pol me esio atinginaia ta mataira.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.