Atos 22
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs ARIB
1 “Tamaghi etoa, tueghi me nengaghi etoa, am nongo! Isaa oia nga ghaloanna tani aulia ngamasalika etaimim va aghi karika aghe ghelei saasakiaala teva voto.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Nau laghe nongola Pol ghe samasamaa nge Hibru teeilala laghe matua ngatinginala. Me Pol ghe uela va,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Aghi aJiu ieghi, aghe lutula eTases, tale provinsi eteva eSilisia, me aghe namuula oia eJerusalem. Aghi kapuna tau ngai ghaa alomasaanga ieghi Gamaliel. Ia ghe apasunga ngamasinaailiila inangari nipaopao ghe ghaala ta tuvura atoa, me aghe taueghi lao sio tani ghelei uunguaane God, nongina am akapa am uunguaa ghaine.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Aghe gheelei saasakiaa ta lo atoa laghe uusilaa salane atikirighi Iesu tani atokaila tale nimate. Aghe kunekune taita me vause atoa tani atokaila sso tale ale mata voovoo.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Namu ngateva ta pristi etoa me Kansolo akapa atoa aue la auliaa etaimim va koronna llo oia aghaauliaa. Laghe pitila uru ngai ta namu ngatoa ta aJiu etoa eDamaskas va asio kune katoa kapuita okae tani sae attara matanaila eJerusalem.”
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Pol ghe mene uela va, “Aghe kasukasu elaa siosio eDamaskas, elo sinaka, ngaghe akalakalalaa me arovaeaa ta kinatama mallanga ateva ghe sio mae epona liu, mallangina ateva ghe ghaaieghila.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Me aghe katuula tapaa kosa, me aghe nongola lingi ngalo ateva ghe uela va, ‘Sol, Sol, vaalua me ugheelei saasakieinaghi?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Me aghe liula me aghe uela va, ‘Io see, vau eteva?’ “Me ghe uela etaghi va, ‘Aghi Iesu nge Nasareti ugheelei saasakieinaghi.’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Taumattu ngatoa ami me ila laghe tarala mallanga ateva, me karika laghe nongola lingi ngalo ateva ghe aippooaa teeieghi.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Aghe kolomila va, ‘Sa ateva agheleia, Vau eteva?’ “Me ghe uela etaghi va, ‘Totula me usio eDamaskas, me kateva taumattu aue eauliaa niuungu ngaghe aimonomonosiaala va ughelei.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Aghe mata salusalula poli mallanga ateva namungaili ia. Lo atoa ami me ila laghe katulainaghila tani sso eDamaskas.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Kateva taumattu ghe tokatoka eDamaskas, ararina ateae ta Ananaeas, ghe aaimuli tee inangari nipaopao, me laghe aanamunamunganeia aJiu etoa laghe tokatoka okae eDamaskas.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananaeas ghe mae sio tani tingina teeieghi, me ghe uela va, ‘Kapughu Sol, taatarala!’ Me arovaeaata ta mataghi ghe otila me aghe taraiela.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Me ghe uela va, ‘Kapuira Goto ateva tuvura atoa ghe suitoongainiola va ukila aloannaane me utara Taumattu ngateva Ghulughuluena ia me unongo llo eaauliaa ta paane.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Io aue uaulia ngaotua ta taumattu ngakapa atoa tale llo voto ughe tarala me ughe nongola.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Sa ateva umene toia? Tingina saela! Ulaa ghaa niaasuu me ukolo tau ararina ateae, me aue epora velu kalum ssavoto.’”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Pol ghe mene uela va, “Nau aghe oghi saela eJerusalem aghe ssola tani looloo sae tale aleira atiulu aJiu etoa tale ale manga ateva, me aghe tarala kateva nitaatara.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Aghe tarala Vau eteva ghe uela etaghi va, ‘Gherangia ta ukasu vuli eJerusalem, poli karika aue la nongo usilainio nau uppooaa inangarighi.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Aghe liula va, ‘Vau eteva, la kilakilaailiieghi va aghe laolao tale oroi ale nivelu eitauaa, aghe kunekune me aghe paruparu lo atoa laghe aaiesoaa etam.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Nau laghe uvi ematela Stipeni, kapum tau ngai aulia ngaotu ia, aghi aghe tiitingina me aghe tarala uviuviaane me aghe asokoila, me aghe aaitaraa ghinnaniira tau ngai uvina atoa.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Vau eteva ghe uela etaghi va, ‘Kasula, ta aue asungio ulao amasaueili ta tau ngeleka atoa.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Taumattu ngatoa laghe nongonongo Pol ghe samala lomosi ta ghe uela va elao ta taumattu ngeleka atoa, vara me laghe tiuaala tani aore anamungaili. Laghe ue va, “Uvi emateala! Karika masina va etoka!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Laghe aaore me laghe leeleeaa uneira aiaasae ngeleka me laghe veluvelu sae au eteva epona.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Liuna avalua o me namuu ta tau ngai uvii etoa ghe auliaala va la ghaa Pol me esso elome tale ale ateva tau ngai uvii etoa la tokatoka etana, me ghe uela va la uetaia me la kolomia va vaalua me taumattu nge Jiu etoa la aaore atingina.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Nau laghe iriiria tani uetaia, Pol ghe uela ta kateva namuu eaaitoiaa kateva ai (100) tau ngai uvii ghe tiitingina akalakalangina va, “Emaamasina va am ueta teva sitisen nge Rom karika ghe aisakei?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Nau ghe nongola isaa o inangari, ghe lao sio tani auliaa ta lo ateva namuu ia etaira akapa. Namu ngateva eaaitaraa kateva ai tau ngai uvii ghe uela va, “Sa ateva ugheleia? Ta taumattu ngateva oia sitisen nge Rom ia.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe mae sio ta Pol tani kolomia va, “Io sitisen nge Rom io?” Pol ghe liula me ghe uela va, “Ue.”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe uela ta Pol va, “Aghi aghe vella oroieili viliki veu tani sitisen nge Rom.” Me Pol ghe uela va, “Aghi sitisen nge Rom ieghi poli tamaghi sitisen nge Romi ia.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nau lo atoa tau ngai uvii laghe anna tani kolomi righi nikokkolomi ta Pol laghe nongola va Pol sitisen nge Rom ia laghe matautula me arovaeaata ta laghe tapaila, me kapuira namu ngateva eaaitara ngakapa ie tee ghe matautula, ta ia ghe sungilala tani iri Pol.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe aaloanna tani kila amasina va Pol ghe tani gheleila saa voto sesa. Me ghe pai saela ghe ghaa vella sene laghe iriela etana. Namu ngateva ghe suula inangari ghe lao sio ta namu ngatoa ta pristi etoa me Kansolo atoa tani velu eitauaa. Me eghaa Pol me esio atinginaia ta mataira.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.