Atos 22
Mussau-Emira Bible (EMI_WBT) vs NAA
1 “Tamaghi etoa, tueghi me nengaghi etoa, am nongo! Isaa oia nga ghaloanna tani aulia ngamasalika etaimim va aghi karika aghe ghelei saasakiaala teva voto.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Nau laghe nongola Pol ghe samasamaa nge Hibru teeilala laghe matua ngatinginala. Me Pol ghe uela va,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Aghi aJiu ieghi, aghe lutula eTases, tale provinsi eteva eSilisia, me aghe namuula oia eJerusalem. Aghi kapuna tau ngai ghaa alomasaanga ieghi Gamaliel. Ia ghe apasunga ngamasinaailiila inangari nipaopao ghe ghaala ta tuvura atoa, me aghe taueghi lao sio tani ghelei uunguaane God, nongina am akapa am uunguaa ghaine.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Aghe gheelei saasakiaa ta lo atoa laghe uusilaa salane atikirighi Iesu tani atokaila tale nimate. Aghe kunekune taita me vause atoa tani atokaila sso tale ale mata voovoo.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Namu ngateva ta pristi etoa me Kansolo akapa atoa aue la auliaa etaimim va koronna llo oia aghaauliaa. Laghe pitila uru ngai ta namu ngatoa ta aJiu etoa eDamaskas va asio kune katoa kapuita okae tani sae attara matanaila eJerusalem.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Pol ghe mene uela va, “Aghe kasukasu elaa siosio eDamaskas, elo sinaka, ngaghe akalakalalaa me arovaeaa ta kinatama mallanga ateva ghe sio mae epona liu, mallangina ateva ghe ghaaieghila.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Me aghe katuula tapaa kosa, me aghe nongola lingi ngalo ateva ghe uela va, ‘Sol, Sol, vaalua me ugheelei saasakieinaghi?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Me aghe liula me aghe uela va, ‘Io see, vau eteva?’ “Me ghe uela etaghi va, ‘Aghi Iesu nge Nasareti ugheelei saasakieinaghi.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Taumattu ngatoa ami me ila laghe tarala mallanga ateva, me karika laghe nongola lingi ngalo ateva ghe aippooaa teeieghi.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Aghe kolomila va, ‘Sa ateva agheleia, Vau eteva?’ “Me ghe uela etaghi va, ‘Totula me usio eDamaskas, me kateva taumattu aue eauliaa niuungu ngaghe aimonomonosiaala va ughelei.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Aghe mata salusalula poli mallanga ateva namungaili ia. Lo atoa ami me ila laghe katulainaghila tani sso eDamaskas.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Kateva taumattu ghe tokatoka eDamaskas, ararina ateae ta Ananaeas, ghe aaimuli tee inangari nipaopao, me laghe aanamunamunganeia aJiu etoa laghe tokatoka okae eDamaskas.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananaeas ghe mae sio tani tingina teeieghi, me ghe uela va, ‘Kapughu Sol, taatarala!’ Me arovaeaata ta mataghi ghe otila me aghe taraiela.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Me ghe uela va, ‘Kapuira Goto ateva tuvura atoa ghe suitoongainiola va ukila aloannaane me utara Taumattu ngateva Ghulughuluena ia me unongo llo eaauliaa ta paane.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Io aue uaulia ngaotua ta taumattu ngakapa atoa tale llo voto ughe tarala me ughe nongola.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Sa ateva umene toia? Tingina saela! Ulaa ghaa niaasuu me ukolo tau ararina ateae, me aue epora velu kalum ssavoto.’”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Pol ghe mene uela va, “Nau aghe oghi saela eJerusalem aghe ssola tani looloo sae tale aleira atiulu aJiu etoa tale ale manga ateva, me aghe tarala kateva nitaatara.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Aghe tarala Vau eteva ghe uela etaghi va, ‘Gherangia ta ukasu vuli eJerusalem, poli karika aue la nongo usilainio nau uppooaa inangarighi.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Aghe liula va, ‘Vau eteva, la kilakilaailiieghi va aghe laolao tale oroi ale nivelu eitauaa, aghe kunekune me aghe paruparu lo atoa laghe aaiesoaa etam.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Nau laghe uvi ematela Stipeni, kapum tau ngai aulia ngaotu ia, aghi aghe tiitingina me aghe tarala uviuviaane me aghe asokoila, me aghe aaitaraa ghinnaniira tau ngai uvina atoa.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Vau eteva ghe uela etaghi va, ‘Kasula, ta aue asungio ulao amasaueili ta tau ngeleka atoa.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Taumattu ngatoa laghe nongonongo Pol ghe samala lomosi ta ghe uela va elao ta taumattu ngeleka atoa, vara me laghe tiuaala tani aore anamungaili. Laghe ue va, “Uvi emateala! Karika masina va etoka!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Laghe aaore me laghe leeleeaa uneira aiaasae ngeleka me laghe veluvelu sae au eteva epona.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Liuna avalua o me namuu ta tau ngai uvii etoa ghe auliaala va la ghaa Pol me esso elome tale ale ateva tau ngai uvii etoa la tokatoka etana, me ghe uela va la uetaia me la kolomia va vaalua me taumattu nge Jiu etoa la aaore atingina.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Nau laghe iriiria tani uetaia, Pol ghe uela ta kateva namuu eaaitoiaa kateva ai (100) tau ngai uvii ghe tiitingina akalakalangina va, “Emaamasina va am ueta teva sitisen nge Rom karika ghe aisakei?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Nau ghe nongola isaa o inangari, ghe lao sio tani auliaa ta lo ateva namuu ia etaira akapa. Namu ngateva eaaitaraa kateva ai tau ngai uvii ghe uela va, “Sa ateva ugheleia? Ta taumattu ngateva oia sitisen nge Rom ia.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe mae sio ta Pol tani kolomia va, “Io sitisen nge Rom io?” Pol ghe liula me ghe uela va, “Ue.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe uela ta Pol va, “Aghi aghe vella oroieili viliki veu tani sitisen nge Rom.” Me Pol ghe uela va, “Aghi sitisen nge Rom ieghi poli tamaghi sitisen nge Romi ia.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Nau lo atoa tau ngai uvii laghe anna tani kolomi righi nikokkolomi ta Pol laghe nongola va Pol sitisen nge Rom ia laghe matautula me arovaeaata ta laghe tapaila, me kapuira namu ngateva eaaitara ngakapa ie tee ghe matautula, ta ia ghe sungilala tani iri Pol.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Namu ngateva eaaitara ngakapa tau ngai uvii etoa ghe aaloanna tani kila amasina va Pol ghe tani gheleila saa voto sesa. Me ghe pai saela ghe ghaa vella sene laghe iriela etana. Namu ngateva ghe suula inangari ghe lao sio ta namu ngatoa ta pristi etoa me Kansolo atoa tani velu eitauaa. Me eghaa Pol me esio atinginaia ta mataira.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.