Neemias 5
eka (EKA) vs VC
1 Ngare nyia egom aneblum, a akal ebo, kehm kehme elbungu bada abi nsol nya Ju abonanyehn ebo kpꞌlimi.
1 Entretanto, os homens do povo e suas mulheres fizeram ouvir lamentações muito fortes contra os judeus, seus irmãos.
2 Egom jindiki jo bungu re, <<Wahr, a abon ebahre ba nlum a ba nkal, e kpꞌruru; re wahr kehm lehke nsol fere jol go elkpin, e bahke tiki bel nkohl ellehke.>>
2 Havia alguns que diziam: Nós, nossos filhos e filhas, somos numerosos; precisamos de trigo, para que possamos comer e viver.
3 Bako jo bungu re, <<Wahr ebrod ebgbe ebahre, ndi egbe agreb, a ntahk enyahre yahke, ko nkohl ngara njal.>>
3 Havia outros que diziam: Somos obrigados a empenhar nossas terras, nossas vinhas e nossas casas para termos trigo durante a fome.
4 Egom jehko kpe bung re, <<E bongo na akpohko song kpi etak ntul, ji ndi ebgbe ebahre, a ebgbe agreb.
4 Outros ainda: Tivemos de tomar dinheiro emprestado para pagar o tributo ao rei, empenhando nossas vinhas e nossos campos.
5 Jol eji wahr kpee, e lohng ebangenahb ajehng, abon ebahre kpˈtob nob ana abon ba bo. Wahr ebrob abon ebahre ba nlum a ba nkal kak eju. Abon ebahre ba nkal bandiki ebsi yˈyel eju, wo eko wahr lim, tibre ndi egbe, a ebgbe agreb fere li ka ane bako.>>
5 E, no entanto, somos da mesma raça que nossos irmãos; nossos filhos não são diferentes dos deles; e eis que foi preciso escravizar nossos filhos e filhas; mesmo agora, entre nossas filhas, há algumas que já são escravas. E nada podemos fazer, porque nossos campos e nossas vinhas passaram já à mão de outros.
6 Eji n wuku aling ebo, a abi nsol nya bo tooro no, atahng rak-m sˈsehng.
6 Estes lamentos e reclamações irritaram-me profundamente.
7 N tiri bada nsol nyia go egame atahng, kehm kake agburu ane, a atubesi ebi. N tongo bo re, <<Ń kpo ko ane ebahne nsehng gbˈgbal, ń lꞌbong bo akpohko. Owo n kehm lungu egburu nkon eji bo kpee lˈbung bada nsol nyia,
7 Depois de ter refletido, censurei as pessoas importantes e os magistrados: Por que, lhes disse eu, cobrais usuras de vossos irmãos? Convoquei então por causa deles uma grande assembléia,
8 fere tong bo re, "Ana e male no, wahr ebnok feere song gunu abonanee ebahre anebe Ju, ba bo song gungu bo go ajahbe nyako. Anv, ń kpꞌgungu abonanee ebahne, re bo feere a bo ba gung-r! Bo kpee sa belle, tib nnene belem ejum ji elbungu.
8 e disse-lhes: Nossos irmãos judeus, que tinham sido vendidos às nações, nós os resgatamos segundo nossa posse. E vós vendeis vossos irmãos? É a nós que eles seriam vendidos! Calaram-se, não encontrando o que responder.
9 N kpe soro asi jo bung re, <<Ji ń kpꞌlimi ń nehme lim go nseenge. Anv, nobem re wahn jen go elfahle ni Esowo ebahre, eji enyok lꞌkꞌlohng goji anebekv ebahre ba li ane baka bakaa?
9 Eu continuei: O que estais fazendo não é correto! Não devíeis caminhar no temor de nosso Deus, para evitar o insulto das nações que são nossas inimigas?
10 Me, a abonanee ebame, a aneblum ebame, e kpꞌtob bong ane akpohko, a nkohl. Nong wahr rahken nsehng akoko, e lꞌbong bo nsol.
10 Eu mesmo, com meus irmãos e servos, nós emprestamos prata e trigo. Pois bem! Abandonemos o que nos devem.
11 Feeren ndi egbe ebo ka tvtv, egbe agreb, egbe oliv, a ntahk ebo, ḿ bahke tob feere a nsehng nyi ḿ ma ko ebo abo ka bo, yehke ekpohko ajehng go ekpohko atahl alon ka, nkohl, amahm nfenfe, a akehng oliv.>>
11 Devolvei-lhes desde já seus campos, suas vinhas, suas oliveiras e suas casas, bem como a porcentagem de prata, de trigo, de vinho e de azeite que exigistes deles como juros.
12 Owo bo kehm faange re, <<E bahke feere ejum ajehng ajehng ka bo, e nehm kpe bahb bo ejum ajehng ajehng. Ana a bungu no, ano wo e bahke limi. Owo n kehm lungu abalimajom, feere lim eji agburu ane, a atubesi ane lꞌko nwongo re, bo bahke limi ana bo ma nyam.
12 Responderam eles: Devolveremos tudo, e nada mais lhes pediremos; faremos tudo o que dizes. Chamei então os sacerdotes, e os fiz jurar que procederiam assim.
13 N kpahle ebam ajame kum, kehm bungu re, <<Mbang nyˈnehm a nyi, nong Esowo kum nne awohng awohng no ki bum enyam bia yehke go ege etahk a afang enye. Nong nne noo bo kum-e yehke, á sa abo abo!>> Ane ba ji o kpee taame bung re, <<Jol ano," bo fere tehk Jehova. Fvfo bo song limi ana bo nyame no.
13 E sacudi o pó de meu manto, dizendo: Que Deus assim sacuda de sua casa e de seus bens todo aquele que não cumprir com a sua palavra; que assim, expulso, fique também tal homem espoliado! Ao que toda a assembléia respondeu: Amém, louvando o Senhor. E o povo nada mais disse.
14 Ana jolo jol o, eji ntula Atajejes ma fili ejahbe rehng nnya eltahl, ngare nyi bo yehk-m re me n jol ntubesi abo go ndi nyi Juda, tete rehng eltahl a nnya ewubu a nnya ebal nyi Atajejes kpi nfili nfili edi. Ewubu a nnya ebal nyio, nsol alehke nyi jolo ka ntubesi, jol me, afi abonanee ebame joom li.
14 Depois do dia em que o rei me estabeleceu como governador da região de Judá, isto é, depois do vigésimo até o trigésimo segundo ano do reinado do rei Artaxerxes, durante doze anos, nem eu nem meus irmãos comemos o pão do governador.
15 Wo atubesi ba tohko jo fili adi, ba n kpꞌtoono bo, bo si ane baa egburu elsol, fere taare bo ebahk asilva atahl abal, budu nsol alehke, a amahm ma bo jo ka atubesi ebo. Akpeele ebo fvfo jo nyede na ane elsol. Wo eji n jo fahl Esowo, me ano n limem.
15 Os antigos governadores, meus predecessores, cobrando o pão e o vinho à razão de quarenta siclos por dia, tinham sido uma carga para o povo, que também sofria as exações de seus servos. Mas, quanto a mim, o temor de Deus preservou-me de proceder assim.
16 Ji n jo lim, n rodo elname kak rꞌrahbe go eltum ekahme jia go ellange. Aneblum ebame kpee jolo o jo lim eltum. Jol edi ndi ajehng ajehng e gunem.
16 Eu mesmo colaborei no trabalho de reparação das muralhas. Não compramos campo algum, e meus servos puseram-se todos a trabalhar.
17 Kpe kpele o, anebe Ju a atubesi ane, ane atahl asehma ane awubu jo li nsol go egame ekpukuru, a ane ba lohng go agburu ajahbe nya li senng-r kak.
17 Tinha eu ao meu encargo a alimentação de cento e cinqüenta homens, judeus e magistrados, além dos que nos vinham procurar das regiões vizinhas.
18 Efung abehng abehng, nsol alehke nyi a, nyi jo lohng go egame ebam, nlum edahmagbudu anyehng, ejoro erakera nya nno a nno, a ekok gbalee. Go nfung ewubu anyehng anyehng n jo ka ajoobo amahm gbalee. Jol eji elsol nia yakk-m yakke, nsol alehke nyi bo jol-m jo ka ana ntubesi, n joom bahb. Tibre ane baa, elsol nyede bo sehng.
18 Preparávamos cada dia um boi, seis carneiros escolhidos e aves, tudo à minha custa; e a cada dez dias se servia o vinho necessário em abundância. Entretanto, não reclamei a pensão do governador porque os trabalhos pesavam muito sobre o povo.
19 Buum-m, tib-m nnoobo Esowo ebame, go nsol kpee nyi m ma lim ka ane baa.
19 Lembrai-vos, ó meu Deus, de tudo o que eu fiz por este povo, e recompensai-me.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.