Neemias 5

eka (EKA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ngare nyia egom aneblum, a akal ebo, kehm kehme elbungu bada abi nsol nya Ju abonanyehn ebo kpꞌlimi.
1 Algum tempo depois, muitas pessoas, tanto homens como mulheres, começaram a reclamar contra os seus patrícios judeus.
2 Egom jindiki jo bungu re, <<Wahr, a abon ebahre ba nlum a ba nkal, e kpꞌruru; re wahr kehm lehke nsol fere jol go elkpin, e bahke tiki bel nkohl ellehke.>>
2 Alguns diziam: — As nossas famílias são grandes, e precisamos de trigo para nos alimentarmos e continuarmos vivos.
3 Bako jo bungu re, <<Wahr ebrod ebgbe ebahre, ndi egbe agreb, a ntahk enyahre yahke, ko nkohl ngara njal.>>
3 Outros diziam: — Para não morrermos de fome, nós tivemos de penhorar os nossos campos, as nossas plantações de uvas e as nossas casas a fim de comprar trigo.
4 Egom jehko kpe bung re, <<E bongo na akpohko song kpi etak ntul, ji ndi ebgbe ebahre, a ebgbe agreb.
4 E outros, ainda, disseram: — Tivemos de pedir dinheiro emprestado para pagar ao rei os impostos sobre os nossos campos e plantações de uvas.
5 Jol eji wahr kpee, e lohng ebangenahb ajehng, abon ebahre kpˈtob nob ana abon ba bo. Wahr ebrob abon ebahre ba nlum a ba nkal kak eju. Abon ebahre ba nkal bandiki ebsi yˈyel eju, wo eko wahr lim, tibre ndi egbe, a ebgbe agreb fere li ka ane bako.>>
5 Acontece que nós somos da mesma raça dos nossos patrícios judeus, e os nossos filhos são tão bons como os deles. No entanto, nós temos de fazer com que os nossos filhos trabalhem como escravos. Algumas das nossas filhas já foram vendidas como escravas. Não podemos fazer nada para evitar isso, pois os nossos campos e as nossas plantações de uvas foram tomados de nós.
6 Eji n wuku aling ebo, a abi nsol nya bo tooro no, atahng rak-m sˈsehng.
6 Quando eu, Neemias, ouvi essas queixas, fiquei zangado
7 N tiri bada nsol nyia go egame atahng, kehm kake agburu ane, a atubesi ebi. N tongo bo re, <<Ń kpo ko ane ebahne nsehng gbˈgbal, ń lꞌbong bo akpohko. Owo n kehm lungu egburu nkon eji bo kpee lˈbung bada nsol nyia,
7 e resolvi fazer alguma coisa. Repreendi as autoridades do povo e os oficiais e disse: — Vocês estão explorando os seus irmãos! Depois de pensar nisso, eu reuni todo o povo a fim de tratar desse problema
8 fere tong bo re, "Ana e male no, wahr ebnok feere song gunu abonanee ebahre anebe Ju, ba bo song gungu bo go ajahbe nyako. Anv, ń kpꞌgungu abonanee ebahne, re bo feere a bo ba gung-r! Bo kpee sa belle, tib nnene belem ejum ji elbungu.
8 e disse: — De acordo com as nossas posses, nós temos comprado dos estrangeiros os nossos patrícios judeus que tiveram de se vender a eles como escravos. E agora vocês, que são judeus, estão forçando os seus próprios patrícios a se venderem a vocês! As autoridades ficaram caladas e não acharam nada para responder.
9 N kpe soro asi jo bung re, <<Ji ń kpꞌlimi ń nehme lim go nseenge. Anv, nobem re wahn jen go elfahle ni Esowo ebahre, eji enyok lꞌkꞌlohng goji anebekv ebahre ba li ane baka bakaa?
9 Então eu disse: — O que vocês estão fazendo é errado! Vocês deviam
10 Me, a abonanee ebame, a aneblum ebame, e kpꞌtob bong ane akpohko, a nkohl. Nong wahr rahken nsehng akoko, e lꞌbong bo nsol.
10 Eu, e os meus companheiros, e os homens que trabalham para mim temos emprestado dinheiro e trigo ao povo. E agora vamos perdoar essa dívida.
11 Feeren ndi egbe ebo ka tvtv, egbe agreb, egbe oliv, a ntahk ebo, ḿ bahke tob feere a nsehng nyi ḿ ma ko ebo abo ka bo, yehke ekpohko ajehng go ekpohko atahl alon ka, nkohl, amahm nfenfe, a akehng oliv.>>
11 Portanto, vocês também, perdoem todas as dívidas deles — dinheiro, vinho ou azeite. E devolvam agora mesmo os seus campos, as suas plantações de uvas e de oliveiras e as suas casas!
12 Owo bo kehm faange re, <<E bahke feere ejum ajehng ajehng ka bo, e nehm kpe bahb bo ejum ajehng ajehng. Ana a bungu no, ano wo e bahke limi. Owo n kehm lungu abalimajom, feere lim eji agburu ane, a atubesi ane lꞌko nwongo re, bo bahke limi ana bo ma nyam.
12 As autoridades responderam: — Está bem. Nós vamos fazer o que você está dizendo. Vamos devolver as propriedades e não vamos cobrar as dívidas. Então eu chamei os sacerdotes e fiz as autoridades jurarem que cumpririam essa promessa.
13 N kpahle ebam ajame kum, kehm bungu re, <<Mbang nyˈnehm a nyi, nong Esowo kum nne awohng awohng no ki bum enyam bia yehke go ege etahk a afang enye. Nong nne noo bo kum-e yehke, á sa abo abo!>> Ane ba ji o kpee taame bung re, <<Jol ano," bo fere tehk Jehova. Fvfo bo song limi ana bo nyame no.
13 Depois tirei a faixa que usava na cintura e a sacudi. E disse: — É assim que Deus vai sacudir qualquer um de vocês que não cumprir a sua promessa. Deus tirará dele a sua casa e tudo o que ele tem e o deixará sem nada. E todos os que estavam ali disseram: — Aí louvaram a Deus, o
14 Ana jolo jol o, eji ntula Atajejes ma fili ejahbe rehng nnya eltahl, ngare nyi bo yehk-m re me n jol ntubesi abo go ndi nyi Juda, tete rehng eltahl a nnya ewubu a nnya ebal nyi Atajejes kpi nfili nfili edi. Ewubu a nnya ebal nyio, nsol alehke nyi jolo ka ntubesi, jol me, afi abonanee ebame joom li.
14 Durante os doze anos em que fui governador da terra de Judá, desde o ano vinte do reinado de Artaxerxes até o ano trinta e dois, nem eu nem os meus parentes comemos a comida a que eu tinha direito como governador.
15 Wo atubesi ba tohko jo fili adi, ba n kpꞌtoono bo, bo si ane baa egburu elsol, fere taare bo ebahk asilva atahl abal, budu nsol alehke, a amahm ma bo jo ka atubesi ebo. Akpeele ebo fvfo jo nyede na ane elsol. Wo eji n jo fahl Esowo, me ano n limem.
15 Antes de mim, os governadores tinham sido uma carga para o povo e haviam exigido que o povo pagasse quarenta barras de prata por dia a fim de comprar comida e vinho. Até os seus empregados exploravam o povo. Mas eu agi de modo diferente porque temia a Deus .
16 Ji n jo lim, n rodo elname kak rꞌrahbe go eltum ekahme jia go ellange. Aneblum ebame kpee jolo o jo lim eltum. Jol edi ndi ajehng ajehng e gunem.
16 Trabalhei com todas as minhas forças na reconstrução da muralha e não comprei nenhuma propriedade. E todos os meus empregados ajudaram na reconstrução.
17 Kpe kpele o, anebe Ju a atubesi ane, ane atahl asehma ane awubu jo li nsol go egame ekpukuru, a ane ba lohng go agburu ajahbe nya li senng-r kak.
17 Também hospedei na minha casa cento e cinquenta judeus e os seus chefes, além de todas as pessoas das nações vizinhas que vinham à minha casa.
18 Efung abehng abehng, nsol alehke nyi a, nyi jo lohng go egame ebam, nlum edahmagbudu anyehng, ejoro erakera nya nno a nno, a ekok gbalee. Go nfung ewubu anyehng anyehng n jo ka ajoobo amahm gbalee. Jol eji elsol nia yakk-m yakke, nsol alehke nyi bo jol-m jo ka ana ntubesi, n joom bahb. Tibre ane baa, elsol nyede bo sehng.
18 Todos os dias eu mandava preparar um boi, seis ovelhas das melhores e muitas galinhas. E cada dez dias eu mandava vir uma nova remessa de vinho. Mas eu sabia que o povo tinha de trabalhar no pesado; por isso, não pedi o dinheiro da comida a que eu, como governador, tinha direito.
19 Buum-m, tib-m nnoobo Esowo ebame, go nsol kpee nyi m ma lim ka ane baa.
19 “Ó Deus, eu te peço que leves em conta tudo o que fiz por este povo.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.