Neemias 4
eka (EKA) vs NVI
1 Eji Sanbalati wuku re e kpꞌtuungu ekahme lang, á bele egburu erakatahng, á jolo go erakatahng eltim jo gbiing-e gbiingi, á kehm kehme anebe Ju nyok.
1 Quando Sambalate soube que estávamos reconstruindo o muro, ficou furioso. Ridicularizou os judeus
2 Á kehm bungu a bo, go esamahr ane ba bo kpo lim eltum ano, a nsoja nyi Samaria re, <<Jenji awon Ju nyao kpˈlimi? Bo kpꞌtiri re bo kpe tuungu ekahme langa? Bo kpˈtiri re bo lim ajoma? Bo bahke limi eltum nia mal go efung abehnga? Anv bo bahke yehke atal etahk asehke go abim nsol nya ma fia?>>
2 e, na presença de seus compatriotas e dos poderosos de Samaria, disse: "O que aqueles frágeis judeus estão fazendo? Será que vão restaurar o seu muro? Irão oferecer sacrifícios? Irão terminar a obra num só dia? Será que vão conseguir ressuscitar pedras de construção daqueles montes de entulho e de pedras queimadas? "
3 Tobaya nnea Amon no yiimi kohl-e kehm bungu re, << Ekahme atal ji bo kpˈlange o jol mbehr lˈwahr bahke gboko!
3 Tobias, o amonita, que estava ao seu lado, completou: "Pois que construam! Basta que uma raposa suba lá, para que esse muro de pedras desabe! "
4 N kehm kake ero re, <<Esowo ebahre wuung-r atung, ane ma-r sennge njahm. Sennge enyok ebo fere kuumu go ebo asi. Faake bo ka ana ejum eldake go ndi nyi bo bahke woomo eju.
4 Ouve-nos, ó Deus, pois estamos sendo desprezados. Faze cair sobre eles a zombaria. E sejam eles levados prisioneiros como despojo para outra terra.
5 Ka bulu ebi ji bo ma li, afi tahm ka bo go ebo abiafem ega esamahr, tibre bobnyok abalange ekahme go ebo esamahr.>>
5 Não perdoes os seus pecados nem apagues as suas maldades, pois provocaram a tua ira diante dos construtores.
6 Ano wo e soro asi jo lang ekahme, tete wahre rehng ekvkv, tibre ane jo limi eltum a ntim a ntim ebo.
6 Nesse meio tempo fomos reconstruindo o muro, até que em toda a sua extensão chegamos à metade da sua altura, pois o povo estava totalmente dedicado ao trabalho.
7 Wo eji Sanbalati a Tobaya, a anebe Arab, a anebe Amon, anebe Asidod wuku re, ekahme Jeusalem ji e kpˈtuungu kpˈwahre asongo, fvfo ayake nya jolo no, bob kehme eltuungu lang sahd, bo bele egburu erakatahng.
7 Quando, porém, Sambalate, Tobias, os árabes, os amonitas e os homens de Asdode souberam que os reparos nos muros de Jerusalém tinham avançado e que as brechas estavam sendo fechadas, ficaram furiosos.
8 Bo kpee kehm toobo egom egom re bo ba ba nok a Jeusalem, fere lim ntong a bo.
8 Todos juntos planejaram atacar Jerusalém e causar confusão.
9 Wo e kake ero ka Esowo ebahre, fere kak mbaabe atv a njul, eji bahk-r tobo go ntong nyia.
9 Mas nós oramos ao nosso Deus e colocamos guardas de dia e de noite para proteger-nos deles.
10 Wo gana, anebe Juda ebbung re, <<Eko ebtan abalimeltum, wo nsol nyia gbalee nyi ma bud; e nehm ma tuungu ekahme jia lang.>>
10 Enquanto isso, o povo de Judá começou a dizer: "Os trabalhadores já não têm mais forças e ainda há muito entulho. Por nós mesmos não conseguiremos reconstruir o muro".
11 Fvfo anebekv ebahre tob bungu re, <<Re bo kehm kahne afi nyehn-r, bo bahk-r nyehne go ebo ellong, kpi bo wul, wahng ka, eltum nio bahke rahke.>>
11 E os nossos inimigos diziam: "Antes que descubram qualquer coisa ou nos vejam, estaremos bem ali no meio deles; vamos matá-los e acabar com o trabalho deles".
12 Anebe Ju ba lene kohlo anebekv, jo ba tong-r sehnge nkpele ewubu re, <<Edi ajehng ajehng ji ń sennge no, bo bahk-r ma bohko abohng ejang abehng abehng.>>
12 Os judeus que moravam perto deles dez vezes nos preveniram: "Para onde quer que vocês se virarem, saibam que seremos atacados de todos os lados".
13 Ano wo fvfo n kehm bumu ane go njahm ekahme nyi sahb rˈrede adi nyao nya jolo gbuul, n jo bumu bo mbaabe go ebangenahb ebangenahb, no nne ekahngkahng, a elkong, a mban.
13 Por isso posicionei alguns do povo atrás dos pontos mais baixos do muro, nos lugares abertos, divididos por famílias, armados de espadas, lanças e arcos.
14 Eji m ba seenge ana nsol kpꞌjeke, n kehm mehle yiimi, kehm bungu tong agburu ane, a ane ba kpꞌfili adi, a erik ane bako kpee re, <<Kana fahl anebekv ebahne. Buumen Jehova, ye ji kpꞌgbale, fere mꞌmennge, wahn nok ka abangenahb enyahne, abon ebahne ba nlum a ba akal, akal ebahne a ntahk a ntahk enyahne.>>
14 Fiz uma rápida inspeção e imediatamente disse aos nobres, aos oficiais e ao restante do povo: "Não tenham medo deles. Lembrem-se de que o Senhor é grande e temível, e lutem por seus irmãos, por seus filhos e por suas filhas, por suas mulheres e por suas casas".
15 Ana anebekv ebahre sebe kahn re wahr ebkahn ebi ntoobo ebo, fvfo ana Esowo ma lim ma bil bo amahr, owo wahr kpee kehm feere, no nne go edi ekahme ji a jo lim eltum.
15 Quando os nossos inimigos descobriram que sabíamos de tudo e que Deus tinha frustrado a sua trama, todos nós voltamos para o muro, cada um para o seu trabalho.
16 Bomo efung bio asongo, n yabe ane ebame ejang ebbal, ane bako jo lim eltum, bako fili nsol ebta ana nkong, akum, mban a nsol ebta nyako. Atubesi yehke elbo yiimi go njahm nyi anebe Juda kpee,
16 Daquele dia em diante, enquanto a metade dos meus homens fazia o trabalho, a outra metade permanecia armada de lanças, escudos, arcos e couraças. Os oficiais davam apoio a todo o povo de Judá
17 ba jo lang ekahme. Ane ba jo sol nsol eltum, jo solo ebo abehng, fere jo fili ejum ebta ebo behko,
17 que estava construindo o muro. Aqueles que transportavam material faziam o trabalho com uma mão e com a outra seguravam uma arma,
18 nne awohng awohng no jo lang gbade ekahngkahng go ebun ana á jo lim eltum. Wo nwora ntang jolo aname.
18 e cada um dos construtores trazia na cintura uma espada enquanto trabalhava; e comigo ficava um homem pronto para tocar a trombeta.
19 Owo n kehm tongo agburu ane, a atubesi ane, go erik ane re, <<Eltum nia kpꞌgbale, fere nyꞌnyange, ga e li tang tang tang go ekahme.
19 Então eu disse aos nobres, aos oficiais e ao restante do povo: "A obra é grande e extensa, e estamos separados, distantes uns dos outros, ao longo do muro.
20 Edi ajehng ajehng ji ń lꞌwuk ntang ma wor, been ba kpir-r o. Esowo ebahre bahke noko ka-r!>>
20 Do lugar de onde ouvirem o som da trombeta, juntem-se a nós ali. Nosso Deus lutará por nós! "
21 Ano wo e soro asi go eltum, egom ane bako fili nkong, bomo efunfu behre behre tete ngare nyi alonlo ma lohng.
21 Dessa maneira prosseguimos o trabalho com metade dos homens empunhando espadas, desde o raiar da alvorada até o cair da tarde.
22 Ngare nyˈnehm o n tob tongo ane re, <<Nong nne awohng awohng a nkake ebo ewe jo jol atahng Jeusalem atv, eji bo bahke jolo ababˈbaabe go atv, fere jo lim eltum ngara njul.>>
22 Naquela ocasião eu também disse ao povo: "Cada um de vocês e o seu ajudante devem ficar à noite em Jerusalém, para que possam servir de guarda à noite e trabalhar durante o dia".
23 Jol me, abonanee, aneblum ebame, afi abaaba adi ba jolo aname, e tikem yehke nsol ebjing enyahre, no nne fili ejum ebta, jol afi fere jolo re á je alahb tuk.
23 Eu, os meus irmãos, os meus homens de confiança e os guardas que estavam comigo nem tirávamos a roupa, e cada um permanecia de arma na mão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.