Neemias 4
eka (EKA) vs BKJ
1 Eji Sanbalati wuku re e kpꞌtuungu ekahme lang, á bele egburu erakatahng, á jolo go erakatahng eltim jo gbiing-e gbiingi, á kehm kehme anebe Ju nyok.
1 Todavia, sucedeu que, quando Sambalate ouviu que nós edificávamos a muralha, ele ficou enfurecido, e teve grande indignação, e zombou dos judeus.
2 Á kehm bungu a bo, go esamahr ane ba bo kpo lim eltum ano, a nsoja nyi Samaria re, <<Jenji awon Ju nyao kpˈlimi? Bo kpꞌtiri re bo kpe tuungu ekahme langa? Bo kpˈtiri re bo lim ajoma? Bo bahke limi eltum nia mal go efung abehnga? Anv bo bahke yehke atal etahk asehke go abim nsol nya ma fia?>>
2 E ele falou diante dos seus irmãos e do exército de Samaria, e disse: O que fazem estes fracos judeus? Fortificar-se-ão? Sacrificarão? Acabarão eles em um dia? Reavivarão as pedras dos montes de entulho que estão queimadas?
3 Tobaya nnea Amon no yiimi kohl-e kehm bungu re, << Ekahme atal ji bo kpˈlange o jol mbehr lˈwahr bahke gboko!
3 Ora, Tobias, o amonita estava junto a ele, e disse: Mesmo que eles edifiquem, se uma raposa subir, ela porá abaixo a sua muralha de pedra.
4 N kehm kake ero re, <<Esowo ebahre wuung-r atung, ane ma-r sennge njahm. Sennge enyok ebo fere kuumu go ebo asi. Faake bo ka ana ejum eldake go ndi nyi bo bahke woomo eju.
4 Ouve, ó nosso Deus; porque somos desprezados; e torna o opróbrio sobre as suas próprias cabeças, e entrega-os por presa na terra do cativeiro;
5 Ka bulu ebi ji bo ma li, afi tahm ka bo go ebo abiafem ega esamahr, tibre bobnyok abalange ekahme go ebo esamahr.>>
5 e não cubras a sua iniquidade, e que o seu pecado não seja apagado de diante de ti; porquanto eles têm te provocado à ira diante dos edificadores.
6 Ano wo e soro asi jo lang ekahme, tete wahre rehng ekvkv, tibre ane jo limi eltum a ntim a ntim ebo.
6 Assim, nós edificamos a muralha; e toda muralha se completou até a metade; porque o povo tinha a mente para o trabalho.
7 Wo eji Sanbalati a Tobaya, a anebe Arab, a anebe Amon, anebe Asidod wuku re, ekahme Jeusalem ji e kpˈtuungu kpˈwahre asongo, fvfo ayake nya jolo no, bob kehme eltuungu lang sahd, bo bele egburu erakatahng.
7 Porém, sucedeu que, quando Sambalate e Tobias, e os árabes, e os amonitas, e os asdoditas, ouviram que as muralhas de Jerusalém estavam erigidas, e que as fendas começavam a ser fechadas, eles então ficaram mui enfurecidos,
8 Bo kpee kehm toobo egom egom re bo ba ba nok a Jeusalem, fere lim ntong a bo.
8 e todos juntos conspiraram para vir e lutar contra Jerusalém, e impedi-los.
9 Wo e kake ero ka Esowo ebahre, fere kak mbaabe atv a njul, eji bahk-r tobo go ntong nyia.
9 Todavia, nós fizemos a nossa oração ao nosso Deus, e posicionamos uma guarda contra eles, dia e noite, por sua causa.
10 Wo gana, anebe Juda ebbung re, <<Eko ebtan abalimeltum, wo nsol nyia gbalee nyi ma bud; e nehm ma tuungu ekahme jia lang.>>
10 E Judá disse: Já desfaleceram as forças dos acarretadores, e há muito entulho; de modo que não somos capazes de edificar a muralha.
11 Fvfo anebekv ebahre tob bungu re, <<Re bo kehm kahne afi nyehn-r, bo bahk-r nyehne go ebo ellong, kpi bo wul, wahng ka, eltum nio bahke rahke.>>
11 E os nossos adversários disseram: Eles não saberão, nem verão, até que entremos no seu meio, e os matemos, e façamos cessar a obra.
12 Anebe Ju ba lene kohlo anebekv, jo ba tong-r sehnge nkpele ewubu re, <<Edi ajehng ajehng ji ń sennge no, bo bahk-r ma bohko abohng ejang abehng abehng.>>
12 E sucedeu que, vindo os judeus que habitavam entre eles, nos disseram dez vezes: De todos os lugares, tornarão contra nós.
13 Ano wo fvfo n kehm bumu ane go njahm ekahme nyi sahb rˈrede adi nyao nya jolo gbuul, n jo bumu bo mbaabe go ebangenahb ebangenahb, no nne ekahngkahng, a elkong, a mban.
13 Por isso eu pus nos lugares mais baixos atrás da muralha, e nos lugares mais altos, pus o povo segundo as suas famílias com as suas espadas, com as suas lanças, e com os seus arcos.
14 Eji m ba seenge ana nsol kpꞌjeke, n kehm mehle yiimi, kehm bungu tong agburu ane, a ane ba kpꞌfili adi, a erik ane bako kpee re, <<Kana fahl anebekv ebahne. Buumen Jehova, ye ji kpꞌgbale, fere mꞌmennge, wahn nok ka abangenahb enyahne, abon ebahne ba nlum a ba akal, akal ebahne a ntahk a ntahk enyahne.>>
14 E eu olhava, e me levantava, e dizia aos nobres, e aos governantes, e ao restante do povo: Não os temais; lembrai-vos do Senhor, que é grande e terrível, e luta pelos vossos irmãos, vossos filhos, e vossas filhas, vossas esposas e vossas casas.
15 Ana anebekv ebahre sebe kahn re wahr ebkahn ebi ntoobo ebo, fvfo ana Esowo ma lim ma bil bo amahr, owo wahr kpee kehm feere, no nne go edi ekahme ji a jo lim eltum.
15 E sucedeu que, quando os nossos inimigos ouviram que isto era sabido por nós, e que Deus havia transformado o conselho deles em nada, todos nós retornamos à muralha, cada um para o seu trabalho.
16 Bomo efung bio asongo, n yabe ane ebame ejang ebbal, ane bako jo lim eltum, bako fili nsol ebta ana nkong, akum, mban a nsol ebta nyako. Atubesi yehke elbo yiimi go njahm nyi anebe Juda kpee,
16 E sucedeu que, daquele tempo em diante, metade dos meus servos trabalhava na obra, e a outra metade deles tinha as lanças, os escudos, os arcos, e as couraças; e os governantes estavam por detrás de toda a casa de Judá.
17 ba jo lang ekahme. Ane ba jo sol nsol eltum, jo solo ebo abehng, fere jo fili ejum ebta ebo behko,
17 Aqueles que edificavam sobre a muralha, e aqueles que levavam as cargas, com aqueles que carregavam, cada um com uma das suas mãos trabalhava na obra, e com a outra mão segurava uma arma.
18 nne awohng awohng no jo lang gbade ekahngkahng go ebun ana á jo lim eltum. Wo nwora ntang jolo aname.
18 Porque os edificadores, cada um tinha a sua espada cingida ao seu lado, e assim edificavam. E aquele que soava a trombeta estava junto a mim.
19 Owo n kehm tongo agburu ane, a atubesi ane, go erik ane re, <<Eltum nia kpꞌgbale, fere nyꞌnyange, ga e li tang tang tang go ekahme.
19 E eu disse aos nobres, e aos governantes, e ao restante do povo: A obra é grande e extensa, e nós estamos separados sobre a muralha, um longe do outro.
20 Edi ajehng ajehng ji ń lꞌwuk ntang ma wor, been ba kpir-r o. Esowo ebahre bahke noko ka-r!>>
20 Portanto, no lugar que ouvirdes o som da trombeta, correi ali até nós; o nosso Deus lutará por nós.
21 Ano wo e soro asi go eltum, egom ane bako fili nkong, bomo efunfu behre behre tete ngare nyi alonlo ma lohng.
21 Assim trabalhávamos na obra; e metade deles segurava as lanças desde o levantar da manhã até que as estrelas aparecessem.
22 Ngare nyˈnehm o n tob tongo ane re, <<Nong nne awohng awohng a nkake ebo ewe jo jol atahng Jeusalem atv, eji bo bahke jolo ababˈbaabe go atv, fere jo lim eltum ngara njul.>>
22 De modo semelhante, naquele tempo, eu disse ao povo: Que cada um com o seu servo se aloje na parte interna de Jerusalém, para que à noite eles possam ser uma guarda para nós, e trabalhem de dia.
23 Jol me, abonanee, aneblum ebame, afi abaaba adi ba jolo aname, e tikem yehke nsol ebjing enyahre, no nne fili ejum ebta, jol afi fere jolo re á je alahb tuk.
23 Assim, nem eu, nem os meus irmãos, nem os meus servos, nem os homens da guarda que me seguiam, nenhum de nós tirava as suas vestes, salvo para que cada um pudesse tirá-las para lavar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.