Mateus 25
eka (EKA) vs NTLH
1 “Etul bi Esowo bahke jolo ana ngbahme na ewubu nyi rodo atꞌrekahng ebo, tahm re bo song wane nlumanne.
1 Jesus disse:
2 Ngbahme na elon jolo akahnkahn. Ngbahme nyehko na elon jolo agboolo.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Agboolo agbahme nyao rodo atꞌrekahng ebo, akehng bo filem.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Akahnkahn agbahme nyao rodo atꞌrekahng, fere fili akpuma akehng budu.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 “Eji nlumanne laange elbake, agbahme nyao kpee kehm kehme amahke lal, soro sa lal.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Nlum atv, nne jo rꞌrabe re, ‘Nyehnen, nlumanne kpꞌbake! Songen, wahn song wan-e!’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 “Agbahme nyao kpee kehm mehle, toobo atꞌrekahng ebo bum.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Owo agboolo nyao kehm tongo akahnkahn re, ‘Nyahken akehng emahne ka-r, tibre atꞌrekahng enyahre yahke lahme.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 “Owo akahnkahn kehm faange bo re, ‘Akehng maa nehm biingi rehng egahne. Songen goji abajenare, wahn song gunu antahng.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 “Eji bo tahme no re bo song gunu akehng, nlumanne kehm bake. Ane bao ba toobo ebjing kehm tahme toon-e, song rehng go elkak elbal. Bo kehm bame mbu.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 “Ji kan a, agbahme nyako kehm tob ba, ba kehme elbungu re, ‘Nsoo, nsoo, lenng-r mbu!’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 “Owo á kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Wahn n nehme kahn!’ ”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Jisos kehm gohro bung re, “Jo kunen ekpu, tibre n nehme kahn efung, a ngare nyi Mmon no nne bahke bake.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 “Etul bi Esowo bahke jolo ana nne no yahke ba eltahme eljen. Á kehm lungu alokeltum ebe, yake nsol enye, kak go bo abo.
14 Jesus continuou:
15 Á ka nne awohng awohng ana á bahke ma lim. Noko, á ka-e ekpa akpohko eblon, noko, ekpa akpohko ebbal, noko ajehng, kehm soro tahm eje.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Nne no ko ekpa akpohko eblon kehm soro tahm, song jen are, li nsehng go ekpa akpohko eblon.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Ano wo nne no ko ekpa ebbal tob li nsehng ekpa ebbal fvfo.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Nne no ko ekpa ajehng kehm song rahm elbing, rod akpohko nde, kak o behr.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Eji ma sahb kꞌkang, nde alokeltum bao kehm kehnge, kehm ba tong alokeltum ebe re, bo ba toobo akpohko enye ka-e.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 “Nlokeltum no ko ekpa akpohko eblon kehm koko ekpa akpohko eblon behko budu, ba a bi, kehm bungu re, ‘Nsoo, a ka-m ekpa akpohko eblon, nyehn ekpa akpohko eblon behka gana bi m ma li nsehng.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 “Owo nde kehm-e tongo re, ‘Woblim sehng, nkakesehk a nlokeltum no nno. Eji a bele ekakesehk go abonsꞌsohko abon nsol, m bahke yake agburu nsol, kak-a go ebo. Ba yel ga, wo bel eyebatahng ana n kpi no.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 “Nne no ko ekpa akpohko ebbal kehm tob ba, ba bung re, ‘Nsoo, a ka-m ekpa akpohko ebbal, nyehn ekpa ebbal behka bi m ma li nsehng.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 “Owo nde kehm-e tongo re, ‘Woblim sehng, nkakesehk a nlokeltum no nno. Eji a bele ekakesehk go abonsꞌsohko abon nsol, m bahke yake agburu nsol, kak-a go ebo. Ba yel ga, wo bel eyebatahng ana n kpi no.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 “Nne no ko ekpa akpohko ajehng kehm tob ba, ba bung re, ‘Nsoo, n kpꞌkahne re, wo ebibbib nne ji. Á kpo kpa ji a ki bahm, fere fv nya a ki kak.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 N jo fꞌfahl, owo n kehm tahme song behr akpohko enya go ndi. Nyehn nyanya ana.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 “Owo nde kehm-e faange re, ‘Wo ebi nlokeltum wo, no ma gbo ewon. Á kꞌkahn re, n kpo kpa ji n ki bahm, fere fv nya n ki kak.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Kehn nde, a jol kake abajenare akpohko enyame, n lꞌba, m ba ko, fere ko nsehng budu.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Taaren ye ekpa akpohko jio, wahn ka nne no kpi ekpa ebwubu.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 “ ‘Tibre nne awohng awohng no kpi no, bo bahk-e kake na budu, á bel gbalee. Nne no ki kpi, jol ntiil ana á kpi no, bo bahk-e taare na.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Roden edemme nlokeltum noa, ro tv elatahk edi ejannge. Owo nne bahke woomo, jo ling, fere jo kono amahn go esi.’
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 “Ngare nyi Mmon no nne bahke bake go ege ellub, a enjel kpee, á bahke jehke go eti etul jio ji ellub ene.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Ane ba li go njini kpee, bo bahke koko bo, ba yiimi go ege esamahr. Owo á bahke kehm yabe bo ana mbaabebul kpo yab ejoro, bum eje eje, ebulbaange jol eje eje.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Á bahke rodo ejoro, bum ege ejang eboblum, fere rod ebulbaange, bum ege ejang ebobkal.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Owo ntul bahke kehm tongo ane ba yiim-e go ege ejang eboblum re, ‘Baan, wahn jia ji Nsoo ma-n fuulu! Baan, wahn ba li etul bi Esowo ma toobo bum-n, bi lohng eji njini bomo na bom.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Tibre njal jo yam-m yam, ń jo ka-m, n li. Alahb kor-m kor, ń ka-m, n wo. N yel-n ejen, ń vvr-m.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 N jolo ebun ebun, ń ka-m, m bobo. N jo yꞌyam, ḿ ba, ba nyehn-m. N woomo go ngbekobo, ḿ ba, ba nyehn-m.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 “Owo atingitingi ane bao bahk-e kehm faange re, ‘Ntul, ntahn wo e nyehn-a no, njal ma-a yam, e ka-a, a li? Ntahn wo e nyehn-a no, alahb ma-a kor, e ka-a, a wo?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Ntahn wo e nyehn-a no ana njenne, e kehm-a vvrv? Ntahn wo e nyehn-a ebun ebun, e kehm-a kake, a bobo?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Ntahn wo e nyehn-a no, a kpꞌyame, jol go ngbekobo, e kehm ba nyehn-a?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 “Owo ntul noo bahke kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Ngare anyehng anyehng nyi ń jo lim ano ka nne awohng no sahb rꞌrede go ellong abonanee ba li a, ń jo limi ka me.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Owo á bahke kehm tongo ane ba yiim-e go ege ejang ebobkal re, ‘Fak-m wahn go esamahr, wahn ji Esowo ma-n su. Songen go ellulagun ni li go njinanjini, ni bo ma toobo bum nnehm, a enjel enye.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Tibre njal yam-m yam, me ń kaam, n li. Alahb kor-m kor, me ń kaam, n wo.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 N yel-n ejen, me ń vvrem. N jolo ebun ebun, me ń kaam, m bobo. N jo yꞌyam, fere woomo go ngbekobo, ḿ baam, ba nyehn-m.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 “Owo bofono bahke tob faange re, ‘Ntul, ntahn wo e nyehn-a no, njal kp-a yame, alahb jo kor-a? Ntahn wo e nyehn-a no ana njenne? Ntahn wo e nyehn-a no ebun ebun? Ntahn wo e nyehn-a no, a kpꞌyame? Ntahn wo e nyehn-a no, a wob go ngbekobo? Ntahn wo e nyehn-a ano, ki-a kak ebo?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 “Owo á bahke kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Ngare anyehng anyehng nyi ń ki jo lim ano ka nne awohng no sahb rꞌrede go ellong abonanee ba li a, ń limem ka me.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 “Ane baa bahke song yel go edi erem, jo nyehn erem o go njinanjini. Atingitingi ane bahke bele elkpin ni li go njinanjini.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.