Mateus 25
eka (EKA) vs NAA
1 “Etul bi Esowo bahke jolo ana ngbahme na ewubu nyi rodo atꞌrekahng ebo, tahm re bo song wane nlumanne.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ngbahme na elon jolo akahnkahn. Ngbahme nyehko na elon jolo agboolo.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Agboolo agbahme nyao rodo atꞌrekahng ebo, akehng bo filem.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Akahnkahn agbahme nyao rodo atꞌrekahng, fere fili akpuma akehng budu.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 “Eji nlumanne laange elbake, agbahme nyao kpee kehm kehme amahke lal, soro sa lal.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Nlum atv, nne jo rꞌrabe re, ‘Nyehnen, nlumanne kpꞌbake! Songen, wahn song wan-e!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 “Agbahme nyao kpee kehm mehle, toobo atꞌrekahng ebo bum.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Owo agboolo nyao kehm tongo akahnkahn re, ‘Nyahken akehng emahne ka-r, tibre atꞌrekahng enyahre yahke lahme.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 “Owo akahnkahn kehm faange bo re, ‘Akehng maa nehm biingi rehng egahne. Songen goji abajenare, wahn song gunu antahng.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 “Eji bo tahme no re bo song gunu akehng, nlumanne kehm bake. Ane bao ba toobo ebjing kehm tahme toon-e, song rehng go elkak elbal. Bo kehm bame mbu.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Ji kan a, agbahme nyako kehm tob ba, ba kehme elbungu re, ‘Nsoo, nsoo, lenng-r mbu!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 “Owo á kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Wahn n nehme kahn!’ ”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Jisos kehm gohro bung re, “Jo kunen ekpu, tibre n nehme kahn efung, a ngare nyi Mmon no nne bahke bake.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Etul bi Esowo bahke jolo ana nne no yahke ba eltahme eljen. Á kehm lungu alokeltum ebe, yake nsol enye, kak go bo abo.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Á ka nne awohng awohng ana á bahke ma lim. Noko, á ka-e ekpa akpohko eblon, noko, ekpa akpohko ebbal, noko ajehng, kehm soro tahm eje.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Nne no ko ekpa akpohko eblon kehm soro tahm, song jen are, li nsehng go ekpa akpohko eblon.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ano wo nne no ko ekpa ebbal tob li nsehng ekpa ebbal fvfo.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Nne no ko ekpa ajehng kehm song rahm elbing, rod akpohko nde, kak o behr.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Eji ma sahb kꞌkang, nde alokeltum bao kehm kehnge, kehm ba tong alokeltum ebe re, bo ba toobo akpohko enye ka-e.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 “Nlokeltum no ko ekpa akpohko eblon kehm koko ekpa akpohko eblon behko budu, ba a bi, kehm bungu re, ‘Nsoo, a ka-m ekpa akpohko eblon, nyehn ekpa akpohko eblon behka gana bi m ma li nsehng.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 “Owo nde kehm-e tongo re, ‘Woblim sehng, nkakesehk a nlokeltum no nno. Eji a bele ekakesehk go abonsꞌsohko abon nsol, m bahke yake agburu nsol, kak-a go ebo. Ba yel ga, wo bel eyebatahng ana n kpi no.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Nne no ko ekpa akpohko ebbal kehm tob ba, ba bung re, ‘Nsoo, a ka-m ekpa akpohko ebbal, nyehn ekpa ebbal behka bi m ma li nsehng.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 “Owo nde kehm-e tongo re, ‘Woblim sehng, nkakesehk a nlokeltum no nno. Eji a bele ekakesehk go abonsꞌsohko abon nsol, m bahke yake agburu nsol, kak-a go ebo. Ba yel ga, wo bel eyebatahng ana n kpi no.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Nne no ko ekpa akpohko ajehng kehm tob ba, ba bung re, ‘Nsoo, n kpꞌkahne re, wo ebibbib nne ji. Á kpo kpa ji a ki bahm, fere fv nya a ki kak.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 N jo fꞌfahl, owo n kehm tahme song behr akpohko enya go ndi. Nyehn nyanya ana.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Owo nde kehm-e faange re, ‘Wo ebi nlokeltum wo, no ma gbo ewon. Á kꞌkahn re, n kpo kpa ji n ki bahm, fere fv nya n ki kak.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Kehn nde, a jol kake abajenare akpohko enyame, n lꞌba, m ba ko, fere ko nsehng budu.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Taaren ye ekpa akpohko jio, wahn ka nne no kpi ekpa ebwubu.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 “ ‘Tibre nne awohng awohng no kpi no, bo bahk-e kake na budu, á bel gbalee. Nne no ki kpi, jol ntiil ana á kpi no, bo bahk-e taare na.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Roden edemme nlokeltum noa, ro tv elatahk edi ejannge. Owo nne bahke woomo, jo ling, fere jo kono amahn go esi.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Ngare nyi Mmon no nne bahke bake go ege ellub, a enjel kpee, á bahke jehke go eti etul jio ji ellub ene.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Ane ba li go njini kpee, bo bahke koko bo, ba yiimi go ege esamahr. Owo á bahke kehm yabe bo ana mbaabebul kpo yab ejoro, bum eje eje, ebulbaange jol eje eje.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Á bahke rodo ejoro, bum ege ejang eboblum, fere rod ebulbaange, bum ege ejang ebobkal.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Owo ntul bahke kehm tongo ane ba yiim-e go ege ejang eboblum re, ‘Baan, wahn jia ji Nsoo ma-n fuulu! Baan, wahn ba li etul bi Esowo ma toobo bum-n, bi lohng eji njini bomo na bom.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Tibre njal jo yam-m yam, ń jo ka-m, n li. Alahb kor-m kor, ń ka-m, n wo. N yel-n ejen, ń vvr-m.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 N jolo ebun ebun, ń ka-m, m bobo. N jo yꞌyam, ḿ ba, ba nyehn-m. N woomo go ngbekobo, ḿ ba, ba nyehn-m.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Owo atingitingi ane bao bahk-e kehm faange re, ‘Ntul, ntahn wo e nyehn-a no, njal ma-a yam, e ka-a, a li? Ntahn wo e nyehn-a no, alahb ma-a kor, e ka-a, a wo?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Ntahn wo e nyehn-a no ana njenne, e kehm-a vvrv? Ntahn wo e nyehn-a ebun ebun, e kehm-a kake, a bobo?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Ntahn wo e nyehn-a no, a kpꞌyame, jol go ngbekobo, e kehm ba nyehn-a?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Owo ntul noo bahke kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Ngare anyehng anyehng nyi ń jo lim ano ka nne awohng no sahb rꞌrede go ellong abonanee ba li a, ń jo limi ka me.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Owo á bahke kehm tongo ane ba yiim-e go ege ejang ebobkal re, ‘Fak-m wahn go esamahr, wahn ji Esowo ma-n su. Songen go ellulagun ni li go njinanjini, ni bo ma toobo bum nnehm, a enjel enye.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Tibre njal yam-m yam, me ń kaam, n li. Alahb kor-m kor, me ń kaam, n wo.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 N yel-n ejen, me ń vvrem. N jolo ebun ebun, me ń kaam, m bobo. N jo yꞌyam, fere woomo go ngbekobo, ḿ baam, ba nyehn-m.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Owo bofono bahke tob faange re, ‘Ntul, ntahn wo e nyehn-a no, njal kp-a yame, alahb jo kor-a? Ntahn wo e nyehn-a no ana njenne? Ntahn wo e nyehn-a no ebun ebun? Ntahn wo e nyehn-a no, a kpꞌyame? Ntahn wo e nyehn-a no, a wob go ngbekobo? Ntahn wo e nyehn-a ano, ki-a kak ebo?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Owo á bahke kehm faange bo re, ‘Etingitingi, n kp-n tongo re, Ngare anyehng anyehng nyi ń ki jo lim ano ka nne awohng no sahb rꞌrede go ellong abonanee ba li a, ń limem ka me.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 “Ane baa bahke song yel go edi erem, jo nyehn erem o go njinanjini. Atingitingi ane bahke bele elkpin ni li go njinanjini.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.