Lucas 6
eka (EKA) vs BKJ
1 Efung Esabat abehng eji Jisos jo jen go emahng ji bo bahme nkohl, owo abatꞌtoono ebe kehm jo laade nkohl, fere monngo amohk tv go arahn, jo li.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Owo egom Farisi jindiki kehm bahbe bo re, “Jen ji wahnge ń kpꞌlimi ejum ji ntahm enyahre sahde re, nne kꞌjo lim efung Esabat?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Jisos kehm faange re, “Ń ka tiki lung bade ana Devid limi no ngare nyi njal yam-e no, a ane ebea?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Á yele ekpꞌkpa Esowo, song rod abred nya bo limi bum go esamahr Esowo li, fere tob ka ane ebe ba jolo a ne, bo li, nya ki fuumu re nne awohng awohng li, sehngem abalimajom ba ba jo li.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Owo Jisos kehm kpe tong bo re, “Mmon no nne tob li nfono Esabat.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Efung Esabat bi Jisos kpe je go etahk ero song tib, nne awohng jolo o, no eboblum ebe lohngo no.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Atꞌtibi ba atahm, a Bab Farisi, bo jo baab-e, joare á bahke limi nne awohng awohng, á nob efung Esabat.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Jisos kꞌkahn ntir atahng ebo, owo á kehm tongo nne no ebo ebe lohngo no re, “Ba, wo ba yiimi ana!”
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Owo Jisos kehm tongo bo re, “N kp-n bahbe re, Anv, ntahm enyahre bungu re wahr jo lim jen efung Esabat, wahr jo kak na nne ebo, afi wahr jo rannge na? Wahr jo tahre elkpin nne, afi wahr jo rannge elkpin nne?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Eji á ma seenge bo, song jahm, owo á kehm tongo nne noo re, “Tanne ebo eba!” Á kehm limi ano. Ebo ebe kehm feere jol ana behko jang jang.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Atahng kehm rake bo tete, bo kehm kehme eltoobo bo bo, ji bo bahke limi Jisos.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Ngare nyio Jisos kehm tahme go ewong re á song kak ero. Owo á kange no, jo kak ero ka Esowo.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Eji efungfu ma se, á kehm lungu abatꞌtoono ebe tv elne, kehm jake ewubu ane abal, ba á jo lung bo re abatiingetib.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 A wo li ewubu ane abal ba á yehke no. Saimon ji Jisos ka-e mbing nyehko re Pita, a Andru mmonannyehn Pita, go Jems, Jon, Filip, Batolomi,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Matiu, Tomos, Jems ji mmon a Alfeus, a Saimon ji jo seb re ejahbe eje lohng go elwo ni aneb Rom,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 go Judas ji mmon a Jems, a Judas Iskariot ji gungu Jisos.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Eji Jisos jo badde a bo go ewong, á kehm ba yiimi edi ji li bale bale, a ellong abatꞌtoono ebe gbalee, a ellong ane tvv, ba lohngo go Judea kpee, fere lohng go Jeusalem, a ba lohng go nkpe agburu aya, ejang bi Taya, a Saidon. Bo ba re bo ba wuk-e, fere nob ayam ebo.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Ane ba asabsab atohko jo gbiingi bo, bo nobo ane kpee.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Ellong ane bao kpee jo sebe re, bo koor-e, tibre nsahm jo lohng-e lohng. Á fere lim bo, bo nob ane kpee.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Owo Jisos kehm tabe esamahr ebe seenge abatꞌtoono ebe, kehm bungu re,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 “Elfuulu li ka wahn ji njal kp-n yame anv, tibre ḿ bahke wohngo.”
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 “Elfuulu li ka wahn, ane lꞌko-n ekv tib go esi ji Mmon no nne, fere yab a nahne, jo su-n, fere jo bung re, wahn abi ane ba.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Jo belen eyebatahng, nsol ana nyio lꞌlim, wahn fere jo siiki. Tibre egburu eltuuru enahne nia, nong-n go ejahbetul Esowo. Tibre nsol nyꞌnehm ona nyi babnde ebo jo lim abanyehnamahr Esowo.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Eyuu a nahne, wahn afang ane, tibre wahn ebbel ejum ekakeltim ejahne.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 “Eyuu a nahne, wahn ji kpꞌwohngo anv, tibre ḿ bahke jene njal njal.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “Eyuu a nahne, ane kpee lꞌjo tehk-n. Tibre ano wo babnde ebo tob jo tehk akimfahnge abanyehnamahr.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “N kp-n tongo wahn ji kpꞌwuungu atung re, Anebekv ebahne jo kor-n. Jo limen nnoobo ka ane ba kpo ko-n ekv.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Jo biren nnoobo tv ane ba kpo su-n. Jo kaken ero ka ane ba kpo lim-n ebi.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Nne no lꞌrum-a elkpal, tob sennge ejang behko ka-e fvfo, á kpe-a rum. Nne no lꞌtaare nsubu enya, á lꞌkpe ba ewobo eja taare, tob yake ka-e.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Jo ka nne awohng awohng ejum, no bahb-a no. Nne no lꞌtaare ejum eja, k-e tong re á feere a ji.”
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 “Ejum ajehng ajehng ji ń kpꞌsebe re ane jo lim ka-n, wahn fvfo, tob jo limen ano ka bo.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 Ane ba ń kpo kor bo, bo lꞌjo kor-n, eltuuru ani Esowo bahk-n tuuru? Tibre ane ba, aneb abiafem kpo kor bo, bo ba fvfo kpo tob kor aneb abiafem.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Ń lꞌjo lim nnoobo ka ane ba kpo lim nnoobo ka-n, eltuuru ani ḿ bahke bele? Tibre aneb abiafem kpo tob lim ano.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Ń lꞌjo bong ane akpohko, ba ń tiri re bo bahke tob bong-n, eltuuru ani ḿ bahke bele? Tibre aneb abiafem kpo bong aneb abiafem, eji bo lꞌtob lim jang jang ka bo.”
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 “Nong, anebekv ebahne jo kor-n, wahn jo lim nnoobo. Jo bongen ane akpohko, wahn kꞌjo kunu ekpu re bo feere a nya ka-n. Ń lꞌlim ano, eltuuru enahne bahke gbale. Owo ḿ bahke kehm jolo abon ba Esowo bi gbale sehng. Tibre Esowo kpo lim nnoobo ka ane ba kil jo kak saam, fere tob lim nnoobo ka abi ane.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 “Nong, ane jo fil-n ndon, ana Nso ejahne, ane kpo fil-e ndon.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Kana jo lam ane bako, Esowo wahn nehm tob lam. Kana jo tong ane re, bobli ebi, Esowo wahn nehm tob tong re, wahn ebli ebi. Jo tahmen ka ane, Esowo bahke tob tahm ka-n.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Jo kaan, Esowo bahk-n tob ka. Á bahke gare go ebam ji nno a nno, gbehke, fere so, kak, rur wꞌwohng, fere yaange kak egahne abam. Ana ń gare no ka, ano wo fvfo Esowo bahke tob gare ka-n.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Jisos kehm tob tub bo elgan re, “Anv, nwakamahr a nne bahke ma tib nwakamahr nyehko mbanga? Bo ane abal abal nehm song gbo yel go elbinga?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 “Nne no kpꞌkpili kpehme gbal sehnge ntꞌtibi ewe. Nne awohng awohng no lꞌkpili mal, á bahke jolo ana ntꞌtibi ewe.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Jen ji wahnge a kpꞌseenge mmolsahk no wob mmonanne go elmahr, a kil eltiri bada nkporti nyi wob go ega elmahr?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 A bahke limi renan, kehm tongo mmonanne, re, ‘Nong, me n yehk-a mmolsahk no wob-a go elmahr,’ eji wofono antahng kil nyehne nkporti nyi wob-a go elmahr? Wobnob tane! Tohko gbo mbang yehke nkporti nyi wob go ega elmahr, eji a lꞌmal nyehn, yehke mmolsahk no wob mmonanne go elmahr.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Tibre eti ji nno ajehng ajehng limm, ji kpo kab asabsab akab. Jol fvfo, esabsab eti ajehng ajehng limm, ji kpo kab anoobo akab.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Tibre eti ajehng ajehng, bo kpo liing-e go ege akab. Nnene limm, no kpo bong akab efig go asokonso, fere bong akab avain go egab.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 “Nsol afang nyi wob nnooba nne go ege eltim, nyi nyi á kpo yehke, lohng a nyi. Abꞌbi nsol nya wob ebi nne go ege eltim, nya nya á kpo yehke, lohng a nya. Tibre ji ma rur nne go eltim, ji ji kpo lohng-e go nnyo.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Jen ji wahnge ń kpo lung-m re, ‘Ntul, Ntul!’ Ń kil jo lim nsol nyi n kpo tong-n re wahn lim?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 “Nne awohng awohng no lꞌba go egame, ba wuk alum enyame, fere jo lim, m bahk-n tibi elkohn nne no á li no.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Á li ana nne no si etahk. Á kpa rꞌrahbe tete rehng go ekpartal, kehm bumu nnahb ekahme enye o. Eji nnyel yele no, alahb jo gbul etahk jio, tikem ma gbehke egbehkegbehke, tibre nnahb ekahme nyio kuumu go ekpartal.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 “Nne no lꞌwuk alum enyame, fere ten go ellimi, á li ana nne no si na si etahk eje kunu go ndi, kꞌbum nnahb ekahme. Eji alahb jo gbul etahk jio, kehm soro gbo kpee rꞌrere rꞌrere.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.