Lucas 1

eka (EKA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ane gbalee ebnyon nsol nyi ma lim go egahre ellong, nyi e kpo taame tv go etingitingi.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Bo nyono ana ane ba jolo go mbomannahb, ba nyehne nsol nyio go amahr tong-r, bo ji jolo alokeltum ba Alum Esowo.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Tib eji me n tob seb nsol nyio kpee kahn nob nob ana jolo go mbomannahb, owo wahng ka n tiri re, nꞌnob re, me n tob nyon nsol nyio go ntooranti ka-a,
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 eji a lꞌkahn re, nsol nyi bo tib-a no lohko li go etingitingi.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Ngare nyi Herod jolo ntul go Judea, nlimajom awohng jolo o, no bo jo lung-e re Sekaraya. Á woomo go ellong abalimajom ba Abija jolo ntubesi abo mahne mahne. Nkal ewe, bo jo lung-e re Elisabet ji lohngo go etꞌtohngo ji Eron.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Bo ane abal abal jolo atingitingi ane go esamahr Esowo, ba jo bum atahm nya Jehova kpee nseenga nseenge.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Bo jelem mmon awohng awohng. Tibre Elisabet jolo ngum a nnenkal. Ngare nyio bobkul ane abal abal.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Efung abehng Sekaraya jo limi eltum njom alimi go etahk Esowo, tib jolo esennge ji ellong nꞌne.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Ana eljini ni abalimajom jolo no, owo bo kehm-e yehke re á kak agun go insens, jo teebe go ekpꞌkpa Esowo.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Ane baka kpee jolo ga elatahk, jo kak ero ngare nyi insens jo teebe.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Owo enjel nyi Esowo kehm lohngo ba kpir-e. Enjel nyio yiimi go ejang eboblum bi edi njom jio ji insens jo teebe.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Eji Sekaraya nyehn-e no, ala kehm-e teele, á kehme elfahle.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Owo enjel nyio kehm-e tongo re, “Sekaraya, ka kpe fahl! Esowo ebwuk ero eba. Elisabet nkal ewa bahke jele mmon no nlum ka-a. A bahk-e gungu mbing re Jon.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 A bahke bele eyebatahng, fere jo geere. Ane gbalee, eltim bahke yebe bo, ń lꞌjel-e.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Tibre á bahke jolo njꞌjoka nne go esamahr bi Esowo. Á nehm jo wo amahm, a nsol elwoko nyehko nyi kpo lim nne. Bomo ngare nyi á wob nnyehn go ala, Etingi Etohko bahk-e ruru go atahng.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Á bahke feere abon Israel gbalee ba ka Esowo, Ntul abo.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Á bahk-e gboko mbang a etohko ji Elaija, a nsahm a nsahm enye, eji á lꞌsennge babnde ntim, bo fere jol ana abonse, fere sennge akpuuru ane ntim, bo fere bel elkahne ni atingitingi ane, fere toobo ane bum Esowo.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Owo Sekaraya kehm bahbe enjel nyio re, “M bahke limi renan, kehm kahne, joare lohko li go etingitingi? Tibre me n kul, nkal ewame fvfo ebtob kul.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Enjel nyio kehm-e faange re, “Me wo li Gebriel ji kpo yiimi go esamahr bi Esowo. Esowo bi tum-m no re me m ba bung a na, fere tiing-a nnoobo etib bia.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 A bahke gboko ekamme. A nehm ma kpe bung tete rehng efung bi ejum jia bahke jolo, tib eji a ki taame tv alum enyame nya bahke jolo go etingitingi, ngare nyio lꞌbiingi.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Ane ba jo sik Sekaraya jo kpo bo esi sehng, eji á ma laange ano go ekpꞌkpa Esowo.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Eji á lohngo go elatahk, á kpeem jo ma bung a bo. Owo bo kehm soro kahn re, yebnyehn nkpokosi ejum go ekpꞌkpa Esowo. Eji á ki ma jo bung go nnyo, á fere jo bung a bo go abo abo.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Eji afung nya á jo lim eltum go etahk Esowo ma mal, á kehm tahme kehnge.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Eji ma jol ano, Elisabet nkal ewe kehm sake ela, sa woomo ekpꞌkpa tete nnyahng elon. Á jo bungu re,
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 “Anv, eji m ma fili Jehova ndon, owo á ma-m kak ebo mbang nyia, eji á lꞌlim-m, n jo lub ane.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Eji ma kang nnyahng erakera mi Elisabet sa ela, owo Esowo kehm tumu enjel Gebriel tv go ejahbe ajehng ji jolo go Galili, ji bo kpo lung re Nasaret.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Á ko etib ba a bi re á ba tiingi ngbahme anyehng nyi bo jo lung-e re Meri ji bo kala nꞌnoongo a ne. Nne awohng no bo jo lung-e re Josef ji lohng go etꞌtohngo ji ntul a Devid wo lame elbal a ne.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Enjel nyio kehm ba kpiri Meri, kehm-e tongo re, “M ma-a kak nnyo, wo ji Esowo ma-a fuulu. Jehova li a na.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Owo ala kehm sahb tꞌteele Meri, eji á wuku etib bi enjel nyio tiing-e no. Á kehm kehme eltiiri bade ana nnyo akake mio lohngo no.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Enjel nyio kehm-e tongo re, “Meri, ka kpe fahl! Esowo ma-a fuulu.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 A bahke sake ela, jel nnenlum no a bahk-e gungu mbing re Jisos.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Á bahke jolo njꞌjoka nne. Bo bahke jo lung-e re Mmon no Esowo bi gbale sehng. Jehova bahk-e jehke go eti etul ji nde Devid.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Á bahke fili abon Jekob go njinanjini. Etul ebe, esꞌkohlo nehm bel.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Owo Meri kehm bahbe enjel nyio re, “Jia kehm jolo renan, eji n ki kpi nlum!”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Enjel nyio kehm-e faange re, “Etingi Etohko bahke jolo a na. Nsahm nyi Esowo bahk-a bulu. Owo bahke wahng ka mbarebara mmon no a bahke jele, bo bahke jo lung-e re Mmon no Esowo.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Nyehn Elisabet, nne a nnahb ewa, ji bo jo lung-e re ngum a nnenkal, yebsa ela bi á bahke jele nnenlum, nnyahng erakera mi a, jol eji á ma kꞌkul o.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Tibre Esowo, ejumjum limm, ji á kil jo ma lim.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Owo Meri kehm bungu re, “Me n li nlokeltum no Esowo. Nong, jol ana a bungu no.”
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Jol gaam kang, Meri kehm toobo ebjing, foomo tahm song rehng go ejahbe ajehng ji jolo go ejang awong nya Judea.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Owo á kehm song yange go etahk Sekaraya, kehm song kak Elisabet nnyo.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Eji Elisabet wuku nnyo mi Meri kak-e no, mmon no woomo Elisabet go ala kehm nvvdv. Etingi Etohko kehm ruru Elisabet go atahng,
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 owo á kehm soro kehme elbungu wahre wahre re, “Wo wo, Esowo ma-a fuulu go ellong anebkal. Elfuulu li ka mmon no a bahke jele.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Jen ji wahnge elkohn nkpokosi ejum ana nyia ma lim re nnyehn ntul ewame ba nyehn-m?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Tibre n wuku kan nnyo mi a kak-m no, mmon no wob-m ga ala soro yuudu go eyebatahng.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Eyebatahng li a na, eji a ma taame tv etib bi Jehova tiing-a no. Tibre bahke lohko jol go etingitingi.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Owo Meri kehm bungu re,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Etohko ejame kpꞌgeere kak Esowo, ntꞌtahre ewame,
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 eji á ma-m buumu, me ji li nlokeltum ewe no li reed.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Tibre Esowo bi gbale sehng ma-m rod,
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Ndon enye li ka ane ba kp-e fahle,
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Á tanne ebo ebe, fere tib nsahm enye, kam aneb elgeere raade,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Á kpo radde ajꞌjok atul go bo a nti etul,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ane ba njal ma yam bo,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Esowo ebkak Israel, nlokeltum ewe, ebo,
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 nyi li go njinanjini
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Meri kange ejum nnyahng era a Elisabet, kehm feere kehnge.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Ngare kehm rehnge nyi Elisabet yahke jel. Á kehm jele nnenlum.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Eji aneb nkontahk ebe, a ane ebe wuku ana Jehova m-e tib egburu ndon enye, bo kehm-e tobo elgeere.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Eji mmon ma kang nfung enehkeni, bo kehm tahme re bo song yehk-e nrur. Owo bo kehm-e gungu mbing nyi nde re Sekaraya.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Nnyehn kehm tene re, “Eꞌee, bo bahk-e jo lung re Jon.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Bo kehm-e faange re, “Nne ewa awohng awohng limm, no kpi mbing nyio!”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Bo kehm bahbe nde go abo abo re, “Elkohn mbing anyi a bahke gungu mmon ewa?”
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Sekaraya kehm bahbe re, bo ka-e nwer.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Sekaraya kehm soro kpe kehme elbungu, fere jo tehk Esowo.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Kpee ane ba lene kohlo o kehm kehme elfahle. Eka jio kehm yeere go ejang bi ajahbe kpee nya jolo go awong nya Judea.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Ane kpee ba wuku no, kehm rodo kak go bo a ntim, fere jo bahb re, “Anv, mmon noa bahke jolo elkohn nne awo?” Tibre bo nyehne ana nsahm nyi Esowo jolo a ne.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Owo Etingi Etohko kehm ba rur Sekaraya, nde Jon, á kehme amahr nyehn re,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Nong, wahr tehken Esowo bi Israel, bi li Ntul ewahre.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Á ma-r ka ntꞌtahre no kpi nsahm, no lohng go etꞌtohngo ji Devid, nlokeltum ewe.
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Ano wo Esowo bungu sehng go nnyo mi abarabare anyehnamahr ba jolo mahne mahne.
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Á tongo re, á bahk-r tahre yehke go abo nya anebekv ebahre, fere yehk-r go abo nya ane kpee ba ma-r ko ekv,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 fere tib babnso ejahre ndon enye,
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 eji á tiri no, fere tong Ebraham, nso ejahre re,
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 — ausente —
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Mmon ewame, bo bahk-a jo lung re, nnyehnamahr no Esowo bi gbale sehng.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 fere tong ane ebe re bo bahke bele eltahre,
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Tibre Esowo ebahre kpi egburu ndon nyi bahke lohngo go ero.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 eji lꞌka ane ba jehk go ejannge ellennge, a ane ba nong go emel elkv,
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Mmon noo kehm gbale, fere tahne go etohko. Á jolo go elka emahng tete efung bi á lohngo gbuul, Israel kehm-e nyehne.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.