Lucas 1

eka (EKA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ane gbalee ebnyon nsol nyi ma lim go egahre ellong, nyi e kpo taame tv go etingitingi.
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 Bo nyono ana ane ba jolo go mbomannahb, ba nyehne nsol nyio go amahr tong-r, bo ji jolo alokeltum ba Alum Esowo.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Tib eji me n tob seb nsol nyio kpee kahn nob nob ana jolo go mbomannahb, owo wahng ka n tiri re, nꞌnob re, me n tob nyon nsol nyio go ntooranti ka-a,
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 eji a lꞌkahn re, nsol nyi bo tib-a no lohko li go etingitingi.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Ngare nyi Herod jolo ntul go Judea, nlimajom awohng jolo o, no bo jo lung-e re Sekaraya. Á woomo go ellong abalimajom ba Abija jolo ntubesi abo mahne mahne. Nkal ewe, bo jo lung-e re Elisabet ji lohngo go etꞌtohngo ji Eron.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Bo ane abal abal jolo atingitingi ane go esamahr Esowo, ba jo bum atahm nya Jehova kpee nseenga nseenge.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do ­Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Bo jelem mmon awohng awohng. Tibre Elisabet jolo ngum a nnenkal. Ngare nyio bobkul ane abal abal.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Efung abehng Sekaraya jo limi eltum njom alimi go etahk Esowo, tib jolo esennge ji ellong nꞌne.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Ana eljini ni abalimajom jolo no, owo bo kehm-e yehke re á kak agun go insens, jo teebe go ekpꞌkpa Esowo.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Ane baka kpee jolo ga elatahk, jo kak ero ngare nyi insens jo teebe.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Owo enjel nyi Esowo kehm lohngo ba kpir-e. Enjel nyio yiimi go ejang eboblum bi edi njom jio ji insens jo teebe.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Eji Sekaraya nyehn-e no, ala kehm-e teele, á kehme elfahle.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Owo enjel nyio kehm-e tongo re, “Sekaraya, ka kpe fahl! Esowo ebwuk ero eba. Elisabet nkal ewa bahke jele mmon no nlum ka-a. A bahk-e gungu mbing re Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 A bahke bele eyebatahng, fere jo geere. Ane gbalee, eltim bahke yebe bo, ń lꞌjel-e.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Tibre á bahke jolo njꞌjoka nne go esamahr bi Esowo. Á nehm jo wo amahm, a nsol elwoko nyehko nyi kpo lim nne. Bomo ngare nyi á wob nnyehn go ala, Etingi Etohko bahk-e ruru go atahng.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Á bahke feere abon Israel gbalee ba ka Esowo, Ntul abo.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Á bahk-e gboko mbang a etohko ji Elaija, a nsahm a nsahm enye, eji á lꞌsennge babnde ntim, bo fere jol ana abonse, fere sennge akpuuru ane ntim, bo fere bel elkahne ni atingitingi ane, fere toobo ane bum Esowo.”
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Owo Sekaraya kehm bahbe enjel nyio re, “M bahke limi renan, kehm kahne, joare lohko li go etingitingi? Tibre me n kul, nkal ewame fvfo ebtob kul.”
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Enjel nyio kehm-e faange re, “Me wo li Gebriel ji kpo yiimi go esamahr bi Esowo. Esowo bi tum-m no re me m ba bung a na, fere tiing-a nnoobo etib bia.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 A bahke gboko ekamme. A nehm ma kpe bung tete rehng efung bi ejum jia bahke jolo, tib eji a ki taame tv alum enyame nya bahke jolo go etingitingi, ngare nyio lꞌbiingi.”
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Ane ba jo sik Sekaraya jo kpo bo esi sehng, eji á ma laange ano go ekpꞌkpa Esowo.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Eji á lohngo go elatahk, á kpeem jo ma bung a bo. Owo bo kehm soro kahn re, yebnyehn nkpokosi ejum go ekpꞌkpa Esowo. Eji á ki ma jo bung go nnyo, á fere jo bung a bo go abo abo.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Eji afung nya á jo lim eltum go etahk Esowo ma mal, á kehm tahme kehnge.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Eji ma jol ano, Elisabet nkal ewe kehm sake ela, sa woomo ekpꞌkpa tete nnyahng elon. Á jo bungu re,
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 “Anv, eji m ma fili Jehova ndon, owo á ma-m kak ebo mbang nyia, eji á lꞌlim-m, n jo lub ane.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Eji ma kang nnyahng erakera mi Elisabet sa ela, owo Esowo kehm tumu enjel Gebriel tv go ejahbe ajehng ji jolo go Galili, ji bo kpo lung re Nasaret.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Á ko etib ba a bi re á ba tiingi ngbahme anyehng nyi bo jo lung-e re Meri ji bo kala nꞌnoongo a ne. Nne awohng no bo jo lung-e re Josef ji lohng go etꞌtohngo ji ntul a Devid wo lame elbal a ne.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Enjel nyio kehm ba kpiri Meri, kehm-e tongo re, “M ma-a kak nnyo, wo ji Esowo ma-a fuulu. Jehova li a na.”
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Owo ala kehm sahb tꞌteele Meri, eji á wuku etib bi enjel nyio tiing-e no. Á kehm kehme eltiiri bade ana nnyo akake mio lohngo no.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Enjel nyio kehm-e tongo re, “Meri, ka kpe fahl! Esowo ma-a fuulu.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 A bahke sake ela, jel nnenlum no a bahk-e gungu mbing re Jisos.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Á bahke jolo njꞌjoka nne. Bo bahke jo lung-e re Mmon no Esowo bi gbale sehng. Jehova bahk-e jehke go eti etul ji nde Devid.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Á bahke fili abon Jekob go njinanjini. Etul ebe, esꞌkohlo nehm bel.”
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Owo Meri kehm bahbe enjel nyio re, “Jia kehm jolo renan, eji n ki kpi nlum!”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Enjel nyio kehm-e faange re, “Etingi Etohko bahke jolo a na. Nsahm nyi Esowo bahk-a bulu. Owo bahke wahng ka mbarebara mmon no a bahke jele, bo bahke jo lung-e re Mmon no Esowo.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Nyehn Elisabet, nne a nnahb ewa, ji bo jo lung-e re ngum a nnenkal, yebsa ela bi á bahke jele nnenlum, nnyahng erakera mi a, jol eji á ma kꞌkul o.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Tibre Esowo, ejumjum limm, ji á kil jo ma lim.”
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Owo Meri kehm bungu re, “Me n li nlokeltum no Esowo. Nong, jol ana a bungu no.”
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Jol gaam kang, Meri kehm toobo ebjing, foomo tahm song rehng go ejahbe ajehng ji jolo go ejang awong nya Judea.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Owo á kehm song yange go etahk Sekaraya, kehm song kak Elisabet nnyo.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Eji Elisabet wuku nnyo mi Meri kak-e no, mmon no woomo Elisabet go ala kehm nvvdv. Etingi Etohko kehm ruru Elisabet go atahng,
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 owo á kehm soro kehme elbungu wahre wahre re, “Wo wo, Esowo ma-a fuulu go ellong anebkal. Elfuulu li ka mmon no a bahke jele.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Jen ji wahnge elkohn nkpokosi ejum ana nyia ma lim re nnyehn ntul ewame ba nyehn-m?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Tibre n wuku kan nnyo mi a kak-m no, mmon no wob-m ga ala soro yuudu go eyebatahng.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Eyebatahng li a na, eji a ma taame tv etib bi Jehova tiing-a no. Tibre bahke lohko jol go etingitingi.”
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Owo Meri kehm bungu re,
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Etohko ejame kpꞌgeere kak Esowo, ntꞌtahre ewame,
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 eji á ma-m buumu, me ji li nlokeltum ewe no li reed.
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 Tibre Esowo bi gbale sehng ma-m rod,
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ndon enye li ka ane ba kp-e fahle,
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 Á tanne ebo ebe, fere tib nsahm enye, kam aneb elgeere raade,
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 Á kpo radde ajꞌjok atul go bo a nti etul,
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 Ane ba njal ma yam bo,
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 Esowo ebkak Israel, nlokeltum ewe, ebo,
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 nyi li go njinanjini
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Meri kange ejum nnyahng era a Elisabet, kehm feere kehnge.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Ngare kehm rehnge nyi Elisabet yahke jel. Á kehm jele nnenlum.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Eji aneb nkontahk ebe, a ane ebe wuku ana Jehova m-e tib egburu ndon enye, bo kehm-e tobo elgeere.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Eji mmon ma kang nfung enehkeni, bo kehm tahme re bo song yehk-e nrur. Owo bo kehm-e gungu mbing nyi nde re Sekaraya.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Nnyehn kehm tene re, “Eꞌee, bo bahk-e jo lung re Jon.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Bo kehm-e faange re, “Nne ewa awohng awohng limm, no kpi mbing nyio!”
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Bo kehm bahbe nde go abo abo re, “Elkohn mbing anyi a bahke gungu mmon ewa?”
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Sekaraya kehm bahbe re, bo ka-e nwer.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Sekaraya kehm soro kpe kehme elbungu, fere jo tehk Esowo.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Kpee ane ba lene kohlo o kehm kehme elfahle. Eka jio kehm yeere go ejang bi ajahbe kpee nya jolo go awong nya Judea.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Ane kpee ba wuku no, kehm rodo kak go bo a ntim, fere jo bahb re, “Anv, mmon noa bahke jolo elkohn nne awo?” Tibre bo nyehne ana nsahm nyi Esowo jolo a ne.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Owo Etingi Etohko kehm ba rur Sekaraya, nde Jon, á kehme amahr nyehn re,
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Nong, wahr tehken Esowo bi Israel, bi li Ntul ewahre.
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 Á ma-r ka ntꞌtahre no kpi nsahm, no lohng go etꞌtohngo ji Devid, nlokeltum ewe.
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 Ano wo Esowo bungu sehng go nnyo mi abarabare anyehnamahr ba jolo mahne mahne.
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 Á tongo re, á bahk-r tahre yehke go abo nya anebekv ebahre, fere yehk-r go abo nya ane kpee ba ma-r ko ekv,
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 fere tib babnso ejahre ndon enye,
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 eji á tiri no, fere tong Ebraham, nso ejahre re,
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Mmon ewame, bo bahk-a jo lung re, nnyehnamahr no Esowo bi gbale sehng.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 fere tong ane ebe re bo bahke bele eltahre,
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 Tibre Esowo ebahre kpi egburu ndon nyi bahke lohngo go ero.
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 eji lꞌka ane ba jehk go ejannge ellennge, a ane ba nong go emel elkv,
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Mmon noo kehm gbale, fere tahne go etohko. Á jolo go elka emahng tete efung bi á lohngo gbuul, Israel kehm-e nyehne.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.