Gênesis 50
eka (EKA) vs NVT
1 Josef kehm gboko bulu nde fere jo ling-e.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Josef kehm tongo abalimakahm ba jolo o re, bo rod nde taame akehng nkvne kuuru go ekpˈkpa eji á lˈkˈrannge. Owo abalimakahm kehm lohko lim ano,
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Bo ko nfung atahl abal kohro kohro nyi li afung nya bo kpo ko kuuru akvne go ekpˈkpa. Anebe Ijib noongo elkv ene nfung atahl ara a nfung nfung ewubu.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Eji afung elkv anoongo ma sehng, Josef kehm tongo anebe etahk Fero re, <<Ń lˈjol go eyebatahng a name, lub tongen Fero ka-m, tong-n ye re
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 <Nsoo limi re me n tir ko nwongo a ne re, <<N yake ba elkpoko; song kak-m go elahm bi n rahme bum elname go ndi nyi Kenan.>> Anv, nong me n tahm go song kak Nsoo; m bahke feere ba.>>>
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Fero kehm-e tongo re, <<Song wo song kak Nso, ana á lim-a no a ko nwongo a ne.>>
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Owo Josef kehm tahme re a song kak nde. Atubesi alimeltum ba Fero kpee mehle toon-e, anebkul etahk Fero a alahmlahm anebe Ijib.
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 Ane kpee ba jolo nlaaga nyi Josef, a abonanyehn ba nlum, go ane ba jolo ka nlaaga nyi nde je a ne, sehngem abon ebo, a efong, ejoro, a ebul baange, bo ba sa go Gosen.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Amvtv akuungu a ane ba kpo fing bo, bo tob toon-e, jolo egburu ellong ane.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Eji bo rehnge go edi ji bo kpo ruumu nkohlsal go Atad kohlo aya Jodan bo kpe kehme ellingi wahre wahre wahre sahb mˈmaange bo. O edi jio Josef bumu nfung esehma nyi a ko noongo elkv nde.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Eji anebe Kenan ba lene o nyehne elkohn aling nya jolo edi ji bo kpo ruumu nkohlsak go Atad bo bungu re, <<Anebe Ijib kpi egburu elkv lim o.>> Owo wahnge edi jio ji jolo kohlo aya Jodan bo kpo lung re, Abel Mijiraim.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Ana wo abon ba nlum ba Jekob limi ana á tongo bo:
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Bo sol-e tahm a ne go ndi nyi Kenan song kake go egohng edi egbe ji Makipela, kohlo Mamre, ji Ebraham gunu budu edi egbe goji nnea Hid, re jol eyele akvne.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Eji Josef ma kak nde, á kehm feere go Ijib, a abonanyehn, go ane kpee ba toon-e je re á song kak nde.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Eji abonanyehn Josef nyehne re ndea bo ebkpo, bo kehm bungu re, <<Anv Josef lˈrak atahng tob-r, fere bong-r go asoodo kpee nya e m-e soodo mee?>>
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Owo bo kehm tumu ellum tv Josef re, <<Nso tahme nle nyia sa, kehm kpoko:
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 <Ji ji a ji ḿ bahke bungu tong Josef: m bahb-a re wo tahm ka abonane go abˈbi, a asoodo nya bo lim-a no, eji bo sab-a go elfili.> Anv, titi lub tahm ka abˈbi, nya alokeltum ba Esowo bio bi nso.>> Eji etib ba kpiri Josef, á kehme ellingi.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Abonanyehn kehm bahke ba gbo noong-e alata, kehm bungu re, <<Wahr aju enya nya.>>
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Josef kehm tongo bo re, <<Kana kpe fahl. Anv me n ko nji nyi Esowoa?
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Ń gare re wahn lim-m ebi ejum, wo Esowo ebfere kpiidi lim nnoobo re jol ji kpˈlimi a, eltahre ni elkpin ane gbalee.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Fvfo kana kpe fahl. M bahk-n leke, a abon abon ebahne.>> Á kpe tuungu bung a bo, á bungu a bo yebe yebe.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Josef jolo o Ijib, a nnahb a nde kpe. Á kange nnya atahlalon a nnya ewubu.
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Fere nyehn etoono eying ebra ji abon ba nlum ba Efriim. Fvfo a abon ba nlum ba Makir mmon a Manase jele kunu Josef go ayo.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Josef kehm tongo abonanyehn re, <<N yahke ba elkpoko. Fvfo Esowo bahke bake ba tob-n fere yehk-n ndi nyia tahm a nahne go ndi nyi á nyame ko nwongo a Ebraham, Aisik go Jekob.>>
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Josef limi abon ba nlum ba Isreel tir ko nwongo bung rea,<<Esowo bahke tiki ba ba tob-n, ḿ bahke solo akahb enyame lohng a nya edi jia.>>
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Josef kpoo eji á ma kang nnya atahl alon a nnya ewubu. Bo taame ngubjing enye akehng nkvne kak-e ekpˈkpa, bo kak-e go elkohl o Ijib.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.