Gênesis 50

eka (EKA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Josef kehm gboko bulu nde fere jo ling-e.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Josef kehm tongo abalimakahm ba jolo o re, bo rod nde taame akehng nkvne kuuru go ekpˈkpa eji á lˈkˈrannge. Owo abalimakahm kehm lohko lim ano,
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Bo ko nfung atahl abal kohro kohro nyi li afung nya bo kpo ko kuuru akvne go ekpˈkpa. Anebe Ijib noongo elkv ene nfung atahl ara a nfung nfung ewubu.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Eji afung elkv anoongo ma sehng, Josef kehm tongo anebe etahk Fero re, <<Ń lˈjol go eyebatahng a name, lub tongen Fero ka-m, tong-n ye re
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 <Nsoo limi re me n tir ko nwongo a ne re, <<N yake ba elkpoko; song kak-m go elahm bi n rahme bum elname go ndi nyi Kenan.>> Anv, nong me n tahm go song kak Nsoo; m bahke feere ba.>>>
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Fero kehm-e tongo re, <<Song wo song kak Nso, ana á lim-a no a ko nwongo a ne.>>
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Owo Josef kehm tahme re a song kak nde. Atubesi alimeltum ba Fero kpee mehle toon-e, anebkul etahk Fero a alahmlahm anebe Ijib.
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 Ane kpee ba jolo nlaaga nyi Josef, a abonanyehn ba nlum, go ane ba jolo ka nlaaga nyi nde je a ne, sehngem abon ebo, a efong, ejoro, a ebul baange, bo ba sa go Gosen.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Amvtv akuungu a ane ba kpo fing bo, bo tob toon-e, jolo egburu ellong ane.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Eji bo rehnge go edi ji bo kpo ruumu nkohlsal go Atad kohlo aya Jodan bo kpe kehme ellingi wahre wahre wahre sahb mˈmaange bo. O edi jio Josef bumu nfung esehma nyi a ko noongo elkv nde.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Eji anebe Kenan ba lene o nyehne elkohn aling nya jolo edi ji bo kpo ruumu nkohlsak go Atad bo bungu re, <<Anebe Ijib kpi egburu elkv lim o.>> Owo wahnge edi jio ji jolo kohlo aya Jodan bo kpo lung re, Abel Mijiraim.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Ana wo abon ba nlum ba Jekob limi ana á tongo bo:
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Bo sol-e tahm a ne go ndi nyi Kenan song kake go egohng edi egbe ji Makipela, kohlo Mamre, ji Ebraham gunu budu edi egbe goji nnea Hid, re jol eyele akvne.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Eji Josef ma kak nde, á kehm feere go Ijib, a abonanyehn, go ane kpee ba toon-e je re á song kak nde.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Eji abonanyehn Josef nyehne re ndea bo ebkpo, bo kehm bungu re, <<Anv Josef lˈrak atahng tob-r, fere bong-r go asoodo kpee nya e m-e soodo mee?>>
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Owo bo kehm tumu ellum tv Josef re, <<Nso tahme nle nyia sa, kehm kpoko:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 <Ji ji a ji ḿ bahke bungu tong Josef: m bahb-a re wo tahm ka abonane go abˈbi, a asoodo nya bo lim-a no, eji bo sab-a go elfili.> Anv, titi lub tahm ka abˈbi, nya alokeltum ba Esowo bio bi nso.>> Eji etib ba kpiri Josef, á kehme ellingi.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Abonanyehn kehm bahke ba gbo noong-e alata, kehm bungu re, <<Wahr aju enya nya.>>
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Josef kehm tongo bo re, <<Kana kpe fahl. Anv me n ko nji nyi Esowoa?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Ń gare re wahn lim-m ebi ejum, wo Esowo ebfere kpiidi lim nnoobo re jol ji kpˈlimi a, eltahre ni elkpin ane gbalee.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Fvfo kana kpe fahl. M bahk-n leke, a abon abon ebahne.>> Á kpe tuungu bung a bo, á bungu a bo yebe yebe.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Josef jolo o Ijib, a nnahb a nde kpe. Á kange nnya atahlalon a nnya ewubu.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Fere nyehn etoono eying ebra ji abon ba nlum ba Efriim. Fvfo a abon ba nlum ba Makir mmon a Manase jele kunu Josef go ayo.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Josef kehm tongo abonanyehn re, <<N yahke ba elkpoko. Fvfo Esowo bahke bake ba tob-n fere yehk-n ndi nyia tahm a nahne go ndi nyi á nyame ko nwongo a Ebraham, Aisik go Jekob.>>
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Josef limi abon ba nlum ba Isreel tir ko nwongo bung rea,<<Esowo bahke tiki ba ba tob-n, ḿ bahke solo akahb enyame lohng a nya edi jia.>>
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Josef kpoo eji á ma kang nnya atahl alon a nnya ewubu. Bo taame ngubjing enye akehng nkvne kak-e ekpˈkpa, bo kak-e go elkohl o Ijib.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.