Gênesis 47

eka (EKA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Josef kehm tahme song tong Fero re, <<Nsoo, a abonanee, boblohng go ndi nyi Kenan ba, bo ba a efong, ejoro, a ebul baange ebo, go ejum ajehng ajehng ji bo kpi no kpee, anv bo li go ndi nyi Gosen.>>
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Josef yehke abonanyehn ebe na alon ko bo song tib Fero.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Fero kehm bahbe abonanyehn Josef re, <<Ń kpo lim eltum anii?>> Bo kehm faange Fero re, <Alokeltum eba abaabebul ba, jang jang ana babnsoo ejahre jolo no.>>
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Bo kpe-e tong re, <<Wahr ebba re wahr ba jol a mongare ntiil, tibre njal kpˈgbale go Kenan atohkondi nya alokeltum eba nehme kpe bel nsol li. Titi nong alokeltum eba song jol go Gosen.>>
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Fero kehm tongo Josef re, <<Nso, a abonane ebba a ega,
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Ndi nyi Ijib li go ega elwo; song bum nso a abonane go edi ji ga nob. Nong bo jol go Gosen. Joare nne awohng awohng go ebo ellong noa no kpi ekahmekahme ebo eltum nong bo jo kpur atohkondi nya nyame.>>
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Owo Josef kehm koko Jekob nde ba tib Fero. Owo Jekob kehm fuulu Fero,
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Fero kehm-e bahbe re, <<Wob kang renan?>>
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Owo Jekob kehm tongo Fero re, <<Me n kang nnya atahl arakera a nnya ewubu. Aya enyame li ntiil fere rur ajahkjahk, aya nyaa biingem a aya ekul nya babnsoo ba bame.>>
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Owo Jekob kehm fuulu Fero, soro lohng eje tahm.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Josef kehm toobo edi ji nde a abonanyehn bahke jolo o Ijib, fere ka bo edi ndi, go ejang ejahbe ji ga nob, jolo ejang bio bi Rameses ana Fero tibi no.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Fvfo Josef tob ka nde a abonanyehn go anebe etahk nde kpee nsol alehke, toono ana nfange abon ebo jolo no.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Ngare nyia nsol alehke ebmal go ajahbe nyao kpee, tibre njal gbale sehng, anebe Ijib, a anebe Kenan ebgbo awo tib njal.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Josef ko akpohko kpee nya jolo go Ijib, a Kenan, nya bo jo gunu nsol alehke, ba a nya go ekpasiki Fero.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Eji akpohko nya anebe Ijib, a anebe Kanan ma mal bo, ane kpee ba Ijib kehm bake goji Josef ba tong-e re, <<Ka-r nsol alehke! Anv wahr kpo go ega esamahra? Akpohko enyahre ebmal kpeeo.>>
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Owo Josef kehm tongo bo re, <<Koon atohkondi enyahne ba, m bahke koko gung-n nsol alehke, yaange asi go akpohko, eji akpohko enyahne ma mal.>>
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Owo bo kehm koko atohkondi bo ba, Josef jo ko anyˈya, ejoro, ebul baange, a adahmagbudu, a ebvankang Josef jo yaange ka bo nsol alehke. Á koo ano go elya nio jo ka bo nsol alehke, á jo ko atohkondi ebo go esi akpohko.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Eji elya nio ma sehng, bo kpe ba etoono elya, ba tong-e re, <<Wahr nehm ma behr elnahre go esamahr nsoo wahre, eji ma jol re akpohko enyahre ebmal, atohkondi enyahre li ka wo, ejumjum wahr kpeem kpi, sehngem re agubjing enyahre, a ndi enyahre.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 A bahk-r yake e kpoa, ndi enyahre sa ekpehle kpehla? Gun-r, a ndi enyahre wo ko yaange fere jo ka-r nsol alehke, wahr a ndi enyahre e bahke jolo aju ka Fero. Ka-r amohk nti nya elbahme, eji e lˈkpin kˈkpo, fvfo eji ndi lˈkˈsa nnehme nehme.>>
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Ano wo Josef gunu ndi nyi Ijib kpee ka Fero. Anebe Ijib kpee gungu ebgbe ebo, tibre njal gbale a bo sehng. Ndi fere jol ka Fero.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Josef limi ane bo jol aju bomo esi ejahbe Ijib jehko tete ba rehng esˈkohlo jehka.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Fvfo Josef gunem adi ndi nya abalimajom, tibre abalimiajom jo bele ekakebo goji Fero jo ka bo. Bo jo bele nsol alehke gbalee go ekakebo jio ji Fero jo kak bo, owo wahnge bo ki gungu adi ndi ebo.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Josef kehm tongo ane bao re, <<Anv eji m ma-n gunu a adi ndi enyahne ka Fero, kehm-n koko amohk nti elbahme wahn song bahm.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Ngare nyi ń lˈkehme elkpake nsol enyahne, ḿ bahke jo yehke ejum ajehng go nsol elon anyehng anyehng ba ka Fero. Wahnfono ko nsol eni eni bum elnahne go, ana amohk nya elbahme, a nya ellehke ka alaaga enyahne, a abon ebahne.>>
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Bo kehm bungu re, <<Wob tahre nkpin enyahre, nsoo nong wahr jol go eyebatahng a na; wahr bahke jolo aju ka Fero.>>
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Josef limi jia jol ntahm go ndi nyi Ijib, ntahm nyio nyia kpeke yim tete rehng lela re ejum ajehng go nsol elon, go nsol nkpakandi jol ka Fero. Sehngem re ndi nyi abalimajom nyi nyi ki jol ka Fero.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Ngare nyio kpee anebe Isreel jolo go Ijib go ejang erohko ji Gosen. Bo bele adi ndi gbalee, jo jel, fere sahb gbˈgbal go nrur.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Jekob kange elku nnya ebal o Ijib, nnya kpee nyi Jekob kange no go ege elkpin jolo nnya atahl asehma a nnya esehma.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Eji ngare nyi Jekob yake kpo ma kabbe, á kehm lungu Josef mmon ewe fere tong-e re, <<Lˈjol re m bahke bele nnoobo go ega, kak ebo eba go egame a nla eyo wo nyam re, a bahk-m tibi nnoobo a ekakesehk. Kama kpa kak a ndi nyi Ijib,
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 n lˈtahm song re ekv a babnsoo, sol-m a Ijib lohng aname, wo song kak-m go eyele babnsoo.>> Josef kehm bungu re, <<M bahke limi ana a ma bung.>>
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 <<Á kehm bungu re, <<Tir go egame esamahr,>> Josef kehm tiri tong-e, Isreel kehm gongo yakke esinong kak Esowo.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.