Gênesis 47
eka (EKA) vs BKJ
1 Josef kehm tahme song tong Fero re, <<Nsoo, a abonanee, boblohng go ndi nyi Kenan ba, bo ba a efong, ejoro, a ebul baange ebo, go ejum ajehng ajehng ji bo kpi no kpee, anv bo li go ndi nyi Gosen.>>
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Josef yehke abonanyehn ebe na alon ko bo song tib Fero.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Fero kehm bahbe abonanyehn Josef re, <<Ń kpo lim eltum anii?>> Bo kehm faange Fero re, <Alokeltum eba abaabebul ba, jang jang ana babnsoo ejahre jolo no.>>
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Bo kpe-e tong re, <<Wahr ebba re wahr ba jol a mongare ntiil, tibre njal kpˈgbale go Kenan atohkondi nya alokeltum eba nehme kpe bel nsol li. Titi nong alokeltum eba song jol go Gosen.>>
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Fero kehm tongo Josef re, <<Nso, a abonane ebba a ega,
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Ndi nyi Ijib li go ega elwo; song bum nso a abonane go edi ji ga nob. Nong bo jol go Gosen. Joare nne awohng awohng go ebo ellong noa no kpi ekahmekahme ebo eltum nong bo jo kpur atohkondi nya nyame.>>
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Owo Josef kehm koko Jekob nde ba tib Fero. Owo Jekob kehm fuulu Fero,
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Fero kehm-e bahbe re, <<Wob kang renan?>>
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Owo Jekob kehm tongo Fero re, <<Me n kang nnya atahl arakera a nnya ewubu. Aya enyame li ntiil fere rur ajahkjahk, aya nyaa biingem a aya ekul nya babnsoo ba bame.>>
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Owo Jekob kehm fuulu Fero, soro lohng eje tahm.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Josef kehm toobo edi ji nde a abonanyehn bahke jolo o Ijib, fere ka bo edi ndi, go ejang ejahbe ji ga nob, jolo ejang bio bi Rameses ana Fero tibi no.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Fvfo Josef tob ka nde a abonanyehn go anebe etahk nde kpee nsol alehke, toono ana nfange abon ebo jolo no.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Ngare nyia nsol alehke ebmal go ajahbe nyao kpee, tibre njal gbale sehng, anebe Ijib, a anebe Kenan ebgbo awo tib njal.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Josef ko akpohko kpee nya jolo go Ijib, a Kenan, nya bo jo gunu nsol alehke, ba a nya go ekpasiki Fero.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Eji akpohko nya anebe Ijib, a anebe Kanan ma mal bo, ane kpee ba Ijib kehm bake goji Josef ba tong-e re, <<Ka-r nsol alehke! Anv wahr kpo go ega esamahra? Akpohko enyahre ebmal kpeeo.>>
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Owo Josef kehm tongo bo re, <<Koon atohkondi enyahne ba, m bahke koko gung-n nsol alehke, yaange asi go akpohko, eji akpohko enyahne ma mal.>>
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Owo bo kehm koko atohkondi bo ba, Josef jo ko anyˈya, ejoro, ebul baange, a adahmagbudu, a ebvankang Josef jo yaange ka bo nsol alehke. Á koo ano go elya nio jo ka bo nsol alehke, á jo ko atohkondi ebo go esi akpohko.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Eji elya nio ma sehng, bo kpe ba etoono elya, ba tong-e re, <<Wahr nehm ma behr elnahre go esamahr nsoo wahre, eji ma jol re akpohko enyahre ebmal, atohkondi enyahre li ka wo, ejumjum wahr kpeem kpi, sehngem re agubjing enyahre, a ndi enyahre.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 A bahk-r yake e kpoa, ndi enyahre sa ekpehle kpehla? Gun-r, a ndi enyahre wo ko yaange fere jo ka-r nsol alehke, wahr a ndi enyahre e bahke jolo aju ka Fero. Ka-r amohk nti nya elbahme, eji e lˈkpin kˈkpo, fvfo eji ndi lˈkˈsa nnehme nehme.>>
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Ano wo Josef gunu ndi nyi Ijib kpee ka Fero. Anebe Ijib kpee gungu ebgbe ebo, tibre njal gbale a bo sehng. Ndi fere jol ka Fero.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Josef limi ane bo jol aju bomo esi ejahbe Ijib jehko tete ba rehng esˈkohlo jehka.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Fvfo Josef gunem adi ndi nya abalimajom, tibre abalimiajom jo bele ekakebo goji Fero jo ka bo. Bo jo bele nsol alehke gbalee go ekakebo jio ji Fero jo kak bo, owo wahnge bo ki gungu adi ndi ebo.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Josef kehm tongo ane bao re, <<Anv eji m ma-n gunu a adi ndi enyahne ka Fero, kehm-n koko amohk nti elbahme wahn song bahm.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Ngare nyi ń lˈkehme elkpake nsol enyahne, ḿ bahke jo yehke ejum ajehng go nsol elon anyehng anyehng ba ka Fero. Wahnfono ko nsol eni eni bum elnahne go, ana amohk nya elbahme, a nya ellehke ka alaaga enyahne, a abon ebahne.>>
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Bo kehm bungu re, <<Wob tahre nkpin enyahre, nsoo nong wahr jol go eyebatahng a na; wahr bahke jolo aju ka Fero.>>
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Josef limi jia jol ntahm go ndi nyi Ijib, ntahm nyio nyia kpeke yim tete rehng lela re ejum ajehng go nsol elon, go nsol nkpakandi jol ka Fero. Sehngem re ndi nyi abalimajom nyi nyi ki jol ka Fero.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Ngare nyio kpee anebe Isreel jolo go Ijib go ejang erohko ji Gosen. Bo bele adi ndi gbalee, jo jel, fere sahb gbˈgbal go nrur.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Jekob kange elku nnya ebal o Ijib, nnya kpee nyi Jekob kange no go ege elkpin jolo nnya atahl asehma a nnya esehma.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Eji ngare nyi Jekob yake kpo ma kabbe, á kehm lungu Josef mmon ewe fere tong-e re, <<Lˈjol re m bahke bele nnoobo go ega, kak ebo eba go egame a nla eyo wo nyam re, a bahk-m tibi nnoobo a ekakesehk. Kama kpa kak a ndi nyi Ijib,
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 n lˈtahm song re ekv a babnsoo, sol-m a Ijib lohng aname, wo song kak-m go eyele babnsoo.>> Josef kehm bungu re, <<M bahke limi ana a ma bung.>>
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 <<Á kehm bungu re, <<Tir go egame esamahr,>> Josef kehm tiri tong-e, Isreel kehm gongo yakke esinong kak Esowo.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.