Gênesis 47
eka (EKA) vs ARA
1 Josef kehm tahme song tong Fero re, <<Nsoo, a abonanee, boblohng go ndi nyi Kenan ba, bo ba a efong, ejoro, a ebul baange ebo, go ejum ajehng ajehng ji bo kpi no kpee, anv bo li go ndi nyi Gosen.>>
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Josef yehke abonanyehn ebe na alon ko bo song tib Fero.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Fero kehm bahbe abonanyehn Josef re, <<Ń kpo lim eltum anii?>> Bo kehm faange Fero re, <Alokeltum eba abaabebul ba, jang jang ana babnsoo ejahre jolo no.>>
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Bo kpe-e tong re, <<Wahr ebba re wahr ba jol a mongare ntiil, tibre njal kpˈgbale go Kenan atohkondi nya alokeltum eba nehme kpe bel nsol li. Titi nong alokeltum eba song jol go Gosen.>>
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Fero kehm tongo Josef re, <<Nso, a abonane ebba a ega,
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Ndi nyi Ijib li go ega elwo; song bum nso a abonane go edi ji ga nob. Nong bo jol go Gosen. Joare nne awohng awohng go ebo ellong noa no kpi ekahmekahme ebo eltum nong bo jo kpur atohkondi nya nyame.>>
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Owo Josef kehm koko Jekob nde ba tib Fero. Owo Jekob kehm fuulu Fero,
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Fero kehm-e bahbe re, <<Wob kang renan?>>
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Owo Jekob kehm tongo Fero re, <<Me n kang nnya atahl arakera a nnya ewubu. Aya enyame li ntiil fere rur ajahkjahk, aya nyaa biingem a aya ekul nya babnsoo ba bame.>>
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Owo Jekob kehm fuulu Fero, soro lohng eje tahm.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Josef kehm toobo edi ji nde a abonanyehn bahke jolo o Ijib, fere ka bo edi ndi, go ejang ejahbe ji ga nob, jolo ejang bio bi Rameses ana Fero tibi no.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Fvfo Josef tob ka nde a abonanyehn go anebe etahk nde kpee nsol alehke, toono ana nfange abon ebo jolo no.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Ngare nyia nsol alehke ebmal go ajahbe nyao kpee, tibre njal gbale sehng, anebe Ijib, a anebe Kenan ebgbo awo tib njal.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Josef ko akpohko kpee nya jolo go Ijib, a Kenan, nya bo jo gunu nsol alehke, ba a nya go ekpasiki Fero.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Eji akpohko nya anebe Ijib, a anebe Kanan ma mal bo, ane kpee ba Ijib kehm bake goji Josef ba tong-e re, <<Ka-r nsol alehke! Anv wahr kpo go ega esamahra? Akpohko enyahre ebmal kpeeo.>>
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Owo Josef kehm tongo bo re, <<Koon atohkondi enyahne ba, m bahke koko gung-n nsol alehke, yaange asi go akpohko, eji akpohko enyahne ma mal.>>
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Owo bo kehm koko atohkondi bo ba, Josef jo ko anyˈya, ejoro, ebul baange, a adahmagbudu, a ebvankang Josef jo yaange ka bo nsol alehke. Á koo ano go elya nio jo ka bo nsol alehke, á jo ko atohkondi ebo go esi akpohko.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Eji elya nio ma sehng, bo kpe ba etoono elya, ba tong-e re, <<Wahr nehm ma behr elnahre go esamahr nsoo wahre, eji ma jol re akpohko enyahre ebmal, atohkondi enyahre li ka wo, ejumjum wahr kpeem kpi, sehngem re agubjing enyahre, a ndi enyahre.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 A bahk-r yake e kpoa, ndi enyahre sa ekpehle kpehla? Gun-r, a ndi enyahre wo ko yaange fere jo ka-r nsol alehke, wahr a ndi enyahre e bahke jolo aju ka Fero. Ka-r amohk nti nya elbahme, eji e lˈkpin kˈkpo, fvfo eji ndi lˈkˈsa nnehme nehme.>>
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Ano wo Josef gunu ndi nyi Ijib kpee ka Fero. Anebe Ijib kpee gungu ebgbe ebo, tibre njal gbale a bo sehng. Ndi fere jol ka Fero.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Josef limi ane bo jol aju bomo esi ejahbe Ijib jehko tete ba rehng esˈkohlo jehka.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Fvfo Josef gunem adi ndi nya abalimajom, tibre abalimiajom jo bele ekakebo goji Fero jo ka bo. Bo jo bele nsol alehke gbalee go ekakebo jio ji Fero jo kak bo, owo wahnge bo ki gungu adi ndi ebo.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Josef kehm tongo ane bao re, <<Anv eji m ma-n gunu a adi ndi enyahne ka Fero, kehm-n koko amohk nti elbahme wahn song bahm.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Ngare nyi ń lˈkehme elkpake nsol enyahne, ḿ bahke jo yehke ejum ajehng go nsol elon anyehng anyehng ba ka Fero. Wahnfono ko nsol eni eni bum elnahne go, ana amohk nya elbahme, a nya ellehke ka alaaga enyahne, a abon ebahne.>>
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Bo kehm bungu re, <<Wob tahre nkpin enyahre, nsoo nong wahr jol go eyebatahng a na; wahr bahke jolo aju ka Fero.>>
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Josef limi jia jol ntahm go ndi nyi Ijib, ntahm nyio nyia kpeke yim tete rehng lela re ejum ajehng go nsol elon, go nsol nkpakandi jol ka Fero. Sehngem re ndi nyi abalimajom nyi nyi ki jol ka Fero.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Ngare nyio kpee anebe Isreel jolo go Ijib go ejang erohko ji Gosen. Bo bele adi ndi gbalee, jo jel, fere sahb gbˈgbal go nrur.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Jekob kange elku nnya ebal o Ijib, nnya kpee nyi Jekob kange no go ege elkpin jolo nnya atahl asehma a nnya esehma.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Eji ngare nyi Jekob yake kpo ma kabbe, á kehm lungu Josef mmon ewe fere tong-e re, <<Lˈjol re m bahke bele nnoobo go ega, kak ebo eba go egame a nla eyo wo nyam re, a bahk-m tibi nnoobo a ekakesehk. Kama kpa kak a ndi nyi Ijib,
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 n lˈtahm song re ekv a babnsoo, sol-m a Ijib lohng aname, wo song kak-m go eyele babnsoo.>> Josef kehm bungu re, <<M bahke limi ana a ma bung.>>
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 <<Á kehm bungu re, <<Tir go egame esamahr,>> Josef kehm tiri tong-e, Isreel kehm gongo yakke esinong kak Esowo.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.