Gênesis 30
eka (EKA) vs NVT
1 Eji Rasel nyehne re á nehme jel mmon awohng awohng ka Jekob, á bele eteelala a mmonannyehn, á kehm bungu tong Jekob re, <<Ka-m abon, tohko jol ano, m bahke kpoko!>>
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja da irmã e implorou a Jacó: “Dê-me filhos, ou morrerei!”.
2 Jekob atahng kehm-e rake tob-e, á kehm-e tongo re, <<Me wo ma ko nji nyi Esowoa, ye ji ma-a lim re wo kˈjel-a?
2 Jacó se enfureceu com Raquel. “Por acaso sou Deus?”, perguntou ele. “Foi ele que não permitiu que você tivesse filhos!”
3 Owo Rasel kehm bungu re, <<Nyehn Bilha nloketum ewame ga, song kang a ne eji á lˈjel abon ka-m, toono o ege n tob bom ebangennahb.
3 Raquel lhe disse: “Tome minha serva Bila e deite-se com ela. Ela dará à luz filhos em meu lugar e, por meio dela, também terei uma família”.
4 Rasel kehm yake Bilha á jol nkala Jekob, Jekob kehm song kang a ne,
4 Então Raquel entregou sua serva Bila a Jacó por mulher, e Jacó se deitou com ela.
5 á kehm sake ela jel mmon no nlum ka-e.
5 Bila engravidou e deu um filho a Jacó.
6 Owo Rasel kehm bungu re, <<Esowo ebkim eno ka-m, fvfo yeb wuk elgboongo ename, fere ka-m mmon no nlum.>> Tib esi jia, á gung-e mbing re Dan.
6 Raquel o chamou de Dã, pois disse: “Deus me fez justiça! Ouviu meu pedido e me deu um filho!”.
7 Bilha nlokeltum a Rasel kehm kpe sa ela, jel etoono mmon no nlum ka Jekob.
7 Bila engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 Owo Rasel kehm bungu re, <<Me n bel egburu enok a mmonannee no nkal, me n nok ga, Rasel kehm-e gungu mbing re Naftali.
8 Raquel o chamou de Naftali, pois disse: “Tive uma luta intensa com minha irmã e venci!”.
9 Eji Lia nyehne re yeb rahke njel, á fere rod nlokeltum ewe no nkal Jilpa ka Jekob á jol nkal.
9 Quando Lia percebeu que tinha parado de engravidar, tomou sua serva Zilpa e a entregou a Jacó por mulher.
10 Nlokeltuma Lia, Jilpa jele mmon no nlum ka Jekob.
10 Pouco tempo depois, Zilpa deu um filho a Jacó.
11 Lia kehm bungu re, <<A wo li enobesi.>> Á kehm-e gungu mbing re Gad.
11 Lia o chamou de Gade, pois disse: “Como sou afortunada!”.
12 Nlokeltuma Lia, Jilpa kpe jel etoono mmon no nlum ka Jekob.
12 Então Zilpa deu a Jacó o segundo filho.
13 Lia kehm bungu re, <<Elkohn eyebatahng ji m ma bel ji nse sang. Anebkal bahke jo lung-m re, eyebatahng. Owo wahnge á gung-e mbing re Aser.
13 Lia o chamou de Aser, pois disse: “Como estou alegre! Agora as outras mulheres celebrarão comigo”.
14 Ngare nyi bo jo kiimi nkohl nyi bo kpo lung re wid, Ruben kehm tahme je go emahng song wob eti ji bo kpo lung re mandrak ba ka nnyehn Lia, Rasel kehm tongo Lia re, <<Titi tob yehke abon mandrak mmon ewa ka-m me.
14 Certo dia, durante a colheita do trigo, Rúben encontrou algumas mandrágoras que cresciam no campo e as trouxe para Lia, sua mãe. Raquel suplicou a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras de seu filho”.
15 Lia kehm-e faange re, <<Wa-a ka tiki gbal eji a ma-m taare nluma? A bahke kpe taare mandrak nyi mmon ewama? Rasel kehm bungu re, <<Ebnob sehng, atv ma lela nong á kang ega tib esi eti mandrak mmon ewa.
15 Lia, porém, respondeu: “Não basta ter roubado meu marido? Agora também quer roubar as mandrágoras de meu filho?”. Raquel propôs: “Em troca de algumas mandrágoras, deixarei que Jacó se deite com você esta noite”.
16 Eji Jekob kehnge egbe ba elgung, Lia kehm song kpir-e, kehm-e tongo re, <<Lela a bahke kange ename, tibre me n ko eti mandrak mmon ewame ka ekun re wo kang aname. Jekob lohko kang a ne atv mao.
16 Ao entardecer, quando Jacó estava voltando do campo, Lia foi ao seu encontro e disse: “Esta noite você deve se deitar comigo. Paguei por você com algumas mandrágoras que meu filho encontrou”. Assim, naquela noite Jacó se deitou com Lia.
17 Esowo wˈwuk ji Lia bungu no, á sa ela jel mmon no nlum ka Jekob no biingi abon alon.
17 Deus respondeu às orações de Lia, que engravidou novamente e deu a Jacó o quinto filho.
18 Lia kehm bungu re, <<Esowo ma-m tuuru eji m ma ka nlum ewame nlokeltum ewame no nkal.>> Owo á kehm-e gungu mbing re Isakar.
18 Chamou-o de Issacar, pois disse: “Deus me recompensou porque entreguei minha serva por mulher a meu marido”.
19 Lia kehm kpe sa ela jel mmon no nlum ka Jekob, mmon noa wo biingi abon nlum na arakera.
19 Lia engravidou outra vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Owo Lia kehm bungu re, <<Esowo ma-m yare ka ayare nya nno. Anv nlum ewame bahk-m kpunu, tibre me n jel abon arakera ba nlum ka-e.>> Lia kehm-e gungu mbing re Jebulon.
20 Chamou-o de Zebulom, pois disse: “Deus me deu uma boa recompensa. Agora meu marido me tratará com respeito, porque lhe dei seis filhos”.
21 Eji kpe kang a, Lia kpe jel mmon no nkal, bo jo lung-e re Dayina.
21 Depois, Lia deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22 Esowo kehm buumu Rasel, wuung-e atung, fere lennge ejˈjele eje.
22 Então Deus se lembrou de Raquel e, em resposta a suas orações, permitiu que ela se tornasse fértil.
23 Á sa ela jel mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Esowo ma-m yehke go ndon.>>
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. “Deus tirou a minha humilhação”, declarou,
24 Á gung-e mbing re Josef, kehm bung re, <<Nong Jehova kpe-m budu mmon no nlum nondiki.>>
24 e o chamou de José, pois disse: “Que o S enhor me acrescente ainda outro filho!”.
25 Eji Rasel jele Josef, Jekob kehm tongo Leban re, <<Tum-m me n song kehnge go egame ejahbe.
25 Logo depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Por favor, libere-me para que eu volte à minha terra natal.
26 Ka-m akal ebame, a abon abon, bo ba wahnge m ma-a loko, me n tahm ejame. A kpˈkahne elkohn eltum ni m ma lim ka-a.
26 Permita-me levar minhas mulheres e meus filhos, pelos quais o servi, e deixe-me partir. O senhor sabe muito bem como trabalhei arduamente a seu serviço”.
27 Leban kehm-e tongo re, <<Lˈjol re a kpˈkpi eyebatahng aname, titi tohko kpe jol aname, tibre me bu kahn re, Jehova ma-m fuulu tib esi eja.
27 Labão respondeu: “Se mereço seu favor, fique. Eu enriqueci, pois o S enhor me abençoou por sua causa.
28 Á kpe bung budu re, <<Tong-m ana m bahk-a kpiki, me n kpi-a.>>
28 Diga-me qual será seu salário e, qualquer que seja o valor, eu lhe pagarei”.
29 Jekob kehm-e tongo re, <<Wob kahn eltum ni m ma lim ka-a, ana atohkondi enya li nob nob, fere nyˈnyab go egame abo.
29 Jacó respondeu: “O senhor sabe como trabalhei arduamente a seu serviço e como seus rebanhos cresceram sob meus cuidados.
30 Atohkondi enya jolo ntiil, anv bob rur gbalee, Jehova ma-a fuulu go edi ajehng ajehng ji m ba jol. Anv, ngare anyii fuumu re me n tob bom ejum alimi ka elname?
30 De fato, o senhor tinha pouco antes de eu chegar, mas sua riqueza aumentou consideravelmente. O S enhor o abençoou por meio de tudo que eu fiz. Mas e quanto a mim? Quando começarei a cuidar de minha própria família?”.
31 Leban kehm-e tongo re, <<Anv me n ka-a jen? Jekob kehm-e faange re, <<Kama ka ejumjum.>> A lˈfere lim ejum ajehng jia ka-m, m bahke soro asi jo le atohkondi enya, fere jo kpur bo.
31 “Quanto quer receber de salário?”, perguntou Labão mais uma vez. Jacó respondeu: “Não me dê coisa alguma. Se o senhor fizer o que lhe direi, continuarei a cuidar de seus rebanhos:
32 Nong lela me n feede go ellong atohkondi enya kpee, fere jak ejoro bi kpi anyono, a bo ji kpi adebbe, a abon njoro ba kpˈremme, a ebul bi kpi anyono, a bo ji kpi a adebbe, bo ba bahke jolo nsehng enyame.
32 deixe-me inspecionar seus rebanhos hoje e remover todas as ovelhas e cabras salpicadas e malhadas, além de todas as ovelhas pretas. Elas serão o meu salário.
33 Behnjehle, ngare anyehng anyehng nyi a lˈba nyehn ana a kpi-m no, a bahke kahne re n jolo etingi nne. Mbul baange anyehng anyehng nyi li nyˈnyame, nyi ki kpi anyono, afii adebbe, afii mmona njoro awohng awohng no ki remme, bahke lohngo re me n v na.
33 No futuro, quando o senhor conferir os animais que me deu como salário, verá que fui honesto. Se encontrar em meu rebanho alguma cabra que não seja salpicada ou malhada, ou alguma ovelha que não seja preta, saberá que as roubei do senhor”.
34 Leban kehm bungu re, <<Me n taame, nong jol ana a ma bung.>>
34 “Está bem”, respondeu Labão. “Será como você diz.”
35 Efung bˈnehm o Leban kehm yehke afahmbul kpee nya kpi anyono, a ba bele adebbe, a ebul baange kpee bi kpi adale, a bi kpi adebbe, bo ji kpi abarebare adale, a ejoro kpee bi kpˈremme, faake abo kpee kak abon ebe go abo.
35 Naquele mesmo dia, porém, Labão saiu e tirou do rebanho todos os bodes listrados e malhados, todas as cabras salpicadas e malhadas ou com manchas brancas, e todas as ovelhas pretas. Colocou os animais sob os cuidados de seus filhos,
36 Leban a abon ebe mehle eljen ejum nfung era, tahm Jekob sa edi ji á jolo no. Jekob sa soro asi jo kpur erik atohkondi nya Leban.
36 que os levaram a um lugar a três dias de viagem de onde Jacó estava. Assim, Jacó ficou e tomou conta do resto do rebanho de Labão.
37 Fvfo Jekob song kiimi ajoobo abˈbo nti, go nti nyi bo kpo lung re poplar, Almon, a eplen, go abˈbo nyao kpee, laade akpake nyandiki, eji bo lˈnyehn nnyam eti nyi kpˈbare go elatahk.
37 Então Jacó pegou alguns galhos verdes de álamo, amendoeira e plátano e removeu tiras das cascas, formando listras brancas nos galhos.
38 Á kehm rodo abˈbo nyao kpee song bum kohlo go ejum ji atohkondi nyao kpo wo alahb, eji lˈjol songo songo wane go ebo mbuksong atohkondi, ngare nyi atohkondi kpo ba alahb wo owo bo kpo kuumu atemtem,
38 Em seguida, colocou os galhos descascados junto aos bebedouros onde os rebanhos iam beber água, pois era ali que se acasalavam.
39 bo kpo ba gbehl abˈbo nyao go mbuksong jo kuumu atemtem, jo jel abon ba kpi anyono, adebbe, a adale.
39 Quando se acasalavam diante desses galhos descascados com listras brancas, davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Jekob rodo abon mbul bao bum eje eje, á limi bo jehko kpee jo seenge atohkondi nya Leban nya kpi anyono, a remme, eji bo jo kuumu atem. Ano wo á limi no yehke atohkondi nya bahke jolo ka-e á semmem bo go ellong enyam bi Leban.
40 Jacó separava esses cordeiros do rebanho de Labão. Na época do cio, colocava o rebanho de frente para os animais listrados e pretos de Labão. Assim, Jacó foi formando seu próprio rebanho, que mantinha separado do de Labão.
41 Ngare anyehng anyehng nyi atahntahn enyam bi nkal, lˈba elkuumu atemtem, Jekob jo rodo abˈbo nti nyao yahke go edi ji bo kpo wo alahb, go ebo esamahr, eji bo kpˈkuumu atemtem kohlo abˈbo nti.
41 Sempre que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos descascados nos bebedouros em frente delas, para que se acasalassem diante dos galhos.
42 Wo lˈfere jol re enyam bio eko bo kpimm, Jekob nehm sahd abˈbo nyao o. Ano wo bo ji ki bel eko jo jol ba Leban, bo ji jolo eko eko jol ka Jekob.
42 Não fazia o mesmo, porém, com as fêmeas mais fracas, de modo que as crias mais fracas ficavam com Labão, e as mais fortes, com Jacó.
43 Go mbang nyia nyi Jekob koo gbo afang, nya sahb gbˈgbal, fere bel ellong atohkondi, alokeltum ba nkal, a ba nlum, akamel, a ebvankang.
43 O resultado foi que Jacó se tornou muito rico, dono de grandes rebanhos e também de servos e servas e muitos camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.