Gênesis 29

eka (EKA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jekob kehm soro asi go ege eljen tete a ba rehng go ndi nyio nyi anebe ero nfam.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Owo á kehm nyehne elbing alahb go emahng, a nlong ejoro na era nya noongo o, tibre owo bo jo ka enyam alahb elbing nio. Eltal ni bo ko bulu nnyo elbing alahb nio jolo egburu eltal.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Ngare nyi bo ma ko ejoro kpee ba wane o, mbaabe ebul kehm bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb, bo ka ejoro alahb, kehm kpe feere a eltal nio bulu.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Jekob kehm bahbe abaabe ebul re, <<Abonanee, gan wo ń lohng no?>> Bo kehm-e faange re, <<Wahr lohng go Haran.>>
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Á kehm kpe bahb bo re, <<N kpˈkahne Leban ji mmona Nahor jel-e noa?>> Bo kehm faange re, <<Ee, e kp-e kahne.>>
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Owo Jekob kehm bahbe bo re, <<Ye noa nob noba?>> Bo kehm-e faange re, <<Ee, á noa nob nob, nyehn Rasel mmon ewe ga kpˈbake a ejoro.
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Á kehm tongo bo re, <<Njul ga kpeke li ero, ngare ka rehng nyi kehn enyam bahke ba kono edi ajehng, kaan ejoro alahb, wahn feere a bo, bo song li nsol.>>
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Bo kehm-e faange re, <<E nehm ma lim ano, tete bo lˈko atohkondi kpee ba edi ajehng fere bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb. Ngare nyio nyi e bahke ma ka bo alahb.>>
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Ana á kpi mbungu mbungu, ano wo Rasel kehm soro ba rehng a ejoro nde, tibre á jolo mbaabe ebul.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Eji Jekob nyehne Rasel mmona Leban ji jolo mmonannyehn no nnyehn ewe, a ejoro bi Leban, á kehm song bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb, fere ka ejoro Leban mmonannyehn nnyehn alahb.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Owo Jekob kehm bingi Rasel, fere kehm kehme ellingi wahre wahre.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Ngare nyio yebtong Rasel re ye ekunu nde ji, fere tong-e re ye mmon no Rebeka wo. Á kehm beke song tong nde.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Ana Leban wuku bada Jekob mmona mmonannyehn, á kehm soro be song wan-e. Á kehm-e kake nnyo fere bing-e, kehm-e soro ko ba go ege etahk. Owo Jekob kehm-e tongo nsol kpee bade elkpin ene.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Owo Leban kehm-e tongo re, <<Wo a me alung amehng ma.>>
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Leban kehm bungu tong-e re, <<Anv, a bahk-m lohko loko na loko a na mbol mbol tib esi ji a li ekunu ejama? Tong-m ekun eba, ana m bahk-a jo kpi.
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Leban bele abon abal ba nkal. No nkul bo jo lung-e re Lia, no nse bo jo lung-e re Rasel.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Lia kpoolo amahr, wo Rasel jolo nkpooda ngbahme, fere nˈnob.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Rasel wo jo kor Jekob. Á kehm bungu re, <<M bahke limi eltum ka-a go nnya esehma, eji a lˈka-m Rasel, mmon ewa no nse.>>
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Leban kehm bungu re, <<Ga nob re me n ka-a ye, sehnge re me rod-e ka nne nondiki. Jol aname a.>>
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Owo Jekob kehm loko Leban nnya esehma, eji á lˈko Rasel, jolo na are abon afung ba ka Jekob, tib go elkoro ni Rasel jo kor-e.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Owo Jekob kehm bungu tong Leban re, <<Ka-m nkal ewame. Ngare enyame ebbiingi, n kpˈsebe re me n noongo a ne.>>
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Leban kehm lungu ane ba lene ejahbe re bo ba, kehm ba lim elkak elbal.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Elgung ba kan a me, á kehm rodo Lia, mmon ewe no nkul ka Jekob, Jekob soro noongo a ne.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Leban rodo monse nkal no jolo nlokeltum ewe, no bo jo lung-e re Jilpa, ka mmon ewe re á jol nlokeltum ewe.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Efungfu se kan a me, nyehn Lia nong a Jekobe! Jekob kehm bungu tong Leban re, <<A elkohn ejum ajii á ma-m lim ana? Rasel sang n lok-a no re wo ka-m yea? Jenji wahnge á ma-m nehm?>>
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Owo Leban kehm-e faange re, <<Go egahre eljini, e kpehme gbo mbang rod mmon no nse ka go elbal, kehm tange mmon no nkul.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Nong erahde ji elkak elbal nia mal, owo e bahk-a kake Rasel a lˈkpe lim eltum go nnya esehma.
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Jekob lohko lim ano. Eji á ma mal erahde ji elkak elbal Lia, owo Leban kehme kake Rasel mmon ewe go elbal.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Leban rodo monse nkal no jolo nlokeltum ewe, no bo jo lung-e re Bilha ka Rasel mmon re á jol nlokeltum ewe.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Owo Jekob kehm tob noongo a Rasel, á jo kor-e sehnge Lia. Á kpe lim eltum ka Leban go nnya esehma.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Eji Jehova nyehne no re Lia joom kor nlum we, á kehm-e lennge ala njel. Rasel jolo ngum.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Lia kehm sake ela, jel mmon no nlum. Á gung-e mbing re Ruben, tib á bungu re, <<Jehova ebnyehn erem ebame. Anv, m bahke lohko kor nlum ewame.>>
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Á kehm kpe sa ela. Á jele kan mmon no nlum a, á kehm bungu re, <<tib Jehova wuku re n nehme kor nlum ewame, ji ji wahnge á ma-m kpe ka mmon noa.>> Wahng ka á lung-e re Simion.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Á kehm kpe sa ela behko. Eji á jele mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Anv, nlum ewame bahke jolo bad bad aname, tibre me n jel abon ara ba nlum ka-e.>> Bo gung-e mbing re Levayi.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Á kehm kpe sa ela. Eji á jele mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Anv, m bahke tehke Jehova.>> Owo á kehm-e gungu mbing re Juda. Á kehm rahke njel.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.