Gênesis 29
eka (EKA) vs BKJ
1 Jekob kehm soro asi go ege eljen tete a ba rehng go ndi nyio nyi anebe ero nfam.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Owo á kehm nyehne elbing alahb go emahng, a nlong ejoro na era nya noongo o, tibre owo bo jo ka enyam alahb elbing nio. Eltal ni bo ko bulu nnyo elbing alahb nio jolo egburu eltal.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Ngare nyi bo ma ko ejoro kpee ba wane o, mbaabe ebul kehm bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb, bo ka ejoro alahb, kehm kpe feere a eltal nio bulu.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Jekob kehm bahbe abaabe ebul re, <<Abonanee, gan wo ń lohng no?>> Bo kehm-e faange re, <<Wahr lohng go Haran.>>
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Á kehm kpe bahb bo re, <<N kpˈkahne Leban ji mmona Nahor jel-e noa?>> Bo kehm faange re, <<Ee, e kp-e kahne.>>
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Owo Jekob kehm bahbe bo re, <<Ye noa nob noba?>> Bo kehm-e faange re, <<Ee, á noa nob nob, nyehn Rasel mmon ewe ga kpˈbake a ejoro.
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Á kehm tongo bo re, <<Njul ga kpeke li ero, ngare ka rehng nyi kehn enyam bahke ba kono edi ajehng, kaan ejoro alahb, wahn feere a bo, bo song li nsol.>>
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Bo kehm-e faange re, <<E nehm ma lim ano, tete bo lˈko atohkondi kpee ba edi ajehng fere bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb. Ngare nyio nyi e bahke ma ka bo alahb.>>
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Ana á kpi mbungu mbungu, ano wo Rasel kehm soro ba rehng a ejoro nde, tibre á jolo mbaabe ebul.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Eji Jekob nyehne Rasel mmona Leban ji jolo mmonannyehn no nnyehn ewe, a ejoro bi Leban, á kehm song bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb, fere ka ejoro Leban mmonannyehn nnyehn alahb.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Owo Jekob kehm bingi Rasel, fere kehm kehme ellingi wahre wahre.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Ngare nyio yebtong Rasel re ye ekunu nde ji, fere tong-e re ye mmon no Rebeka wo. Á kehm beke song tong nde.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Ana Leban wuku bada Jekob mmona mmonannyehn, á kehm soro be song wan-e. Á kehm-e kake nnyo fere bing-e, kehm-e soro ko ba go ege etahk. Owo Jekob kehm-e tongo nsol kpee bade elkpin ene.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Owo Leban kehm-e tongo re, <<Wo a me alung amehng ma.>>
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Leban kehm bungu tong-e re, <<Anv, a bahk-m lohko loko na loko a na mbol mbol tib esi ji a li ekunu ejama? Tong-m ekun eba, ana m bahk-a jo kpi.
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Leban bele abon abal ba nkal. No nkul bo jo lung-e re Lia, no nse bo jo lung-e re Rasel.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lia kpoolo amahr, wo Rasel jolo nkpooda ngbahme, fere nˈnob.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Rasel wo jo kor Jekob. Á kehm bungu re, <<M bahke limi eltum ka-a go nnya esehma, eji a lˈka-m Rasel, mmon ewa no nse.>>
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Leban kehm bungu re, <<Ga nob re me n ka-a ye, sehnge re me rod-e ka nne nondiki. Jol aname a.>>
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Owo Jekob kehm loko Leban nnya esehma, eji á lˈko Rasel, jolo na are abon afung ba ka Jekob, tib go elkoro ni Rasel jo kor-e.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Owo Jekob kehm bungu tong Leban re, <<Ka-m nkal ewame. Ngare enyame ebbiingi, n kpˈsebe re me n noongo a ne.>>
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Leban kehm lungu ane ba lene ejahbe re bo ba, kehm ba lim elkak elbal.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Elgung ba kan a me, á kehm rodo Lia, mmon ewe no nkul ka Jekob, Jekob soro noongo a ne.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 Leban rodo monse nkal no jolo nlokeltum ewe, no bo jo lung-e re Jilpa, ka mmon ewe re á jol nlokeltum ewe.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Efungfu se kan a me, nyehn Lia nong a Jekobe! Jekob kehm bungu tong Leban re, <<A elkohn ejum ajii á ma-m lim ana? Rasel sang n lok-a no re wo ka-m yea? Jenji wahnge á ma-m nehm?>>
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Owo Leban kehm-e faange re, <<Go egahre eljini, e kpehme gbo mbang rod mmon no nse ka go elbal, kehm tange mmon no nkul.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Nong erahde ji elkak elbal nia mal, owo e bahk-a kake Rasel a lˈkpe lim eltum go nnya esehma.
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Jekob lohko lim ano. Eji á ma mal erahde ji elkak elbal Lia, owo Leban kehme kake Rasel mmon ewe go elbal.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Leban rodo monse nkal no jolo nlokeltum ewe, no bo jo lung-e re Bilha ka Rasel mmon re á jol nlokeltum ewe.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Owo Jekob kehm tob noongo a Rasel, á jo kor-e sehnge Lia. Á kpe lim eltum ka Leban go nnya esehma.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Eji Jehova nyehne no re Lia joom kor nlum we, á kehm-e lennge ala njel. Rasel jolo ngum.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Lia kehm sake ela, jel mmon no nlum. Á gung-e mbing re Ruben, tib á bungu re, <<Jehova ebnyehn erem ebame. Anv, m bahke lohko kor nlum ewame.>>
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Á kehm kpe sa ela. Á jele kan mmon no nlum a, á kehm bungu re, <<tib Jehova wuku re n nehme kor nlum ewame, ji ji wahnge á ma-m kpe ka mmon noa.>> Wahng ka á lung-e re Simion.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Á kehm kpe sa ela behko. Eji á jele mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Anv, nlum ewame bahke jolo bad bad aname, tibre me n jel abon ara ba nlum ka-e.>> Bo gung-e mbing re Levayi.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Á kehm kpe sa ela. Eji á jele mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Anv, m bahke tehke Jehova.>> Owo á kehm-e gungu mbing re Juda. Á kehm rahke njel.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.