Gênesis 29

eka (EKA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jekob kehm soro asi go ege eljen tete a ba rehng go ndi nyio nyi anebe ero nfam.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Owo á kehm nyehne elbing alahb go emahng, a nlong ejoro na era nya noongo o, tibre owo bo jo ka enyam alahb elbing nio. Eltal ni bo ko bulu nnyo elbing alahb nio jolo egburu eltal.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Ngare nyi bo ma ko ejoro kpee ba wane o, mbaabe ebul kehm bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb, bo ka ejoro alahb, kehm kpe feere a eltal nio bulu.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Jekob kehm bahbe abaabe ebul re, <<Abonanee, gan wo ń lohng no?>> Bo kehm-e faange re, <<Wahr lohng go Haran.>>
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Á kehm kpe bahb bo re, <<N kpˈkahne Leban ji mmona Nahor jel-e noa?>> Bo kehm faange re, <<Ee, e kp-e kahne.>>
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Owo Jekob kehm bahbe bo re, <<Ye noa nob noba?>> Bo kehm-e faange re, <<Ee, á noa nob nob, nyehn Rasel mmon ewe ga kpˈbake a ejoro.
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Á kehm tongo bo re, <<Njul ga kpeke li ero, ngare ka rehng nyi kehn enyam bahke ba kono edi ajehng, kaan ejoro alahb, wahn feere a bo, bo song li nsol.>>
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Bo kehm-e faange re, <<E nehm ma lim ano, tete bo lˈko atohkondi kpee ba edi ajehng fere bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb. Ngare nyio nyi e bahke ma ka bo alahb.>>
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Ana á kpi mbungu mbungu, ano wo Rasel kehm soro ba rehng a ejoro nde, tibre á jolo mbaabe ebul.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Eji Jekob nyehne Rasel mmona Leban ji jolo mmonannyehn no nnyehn ewe, a ejoro bi Leban, á kehm song bannge eltal nio lennge nnyo elbing alahb, fere ka ejoro Leban mmonannyehn nnyehn alahb.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Owo Jekob kehm bingi Rasel, fere kehm kehme ellingi wahre wahre.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Ngare nyio yebtong Rasel re ye ekunu nde ji, fere tong-e re ye mmon no Rebeka wo. Á kehm beke song tong nde.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Ana Leban wuku bada Jekob mmona mmonannyehn, á kehm soro be song wan-e. Á kehm-e kake nnyo fere bing-e, kehm-e soro ko ba go ege etahk. Owo Jekob kehm-e tongo nsol kpee bade elkpin ene.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Owo Leban kehm-e tongo re, <<Wo a me alung amehng ma.>>
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Leban kehm bungu tong-e re, <<Anv, a bahk-m lohko loko na loko a na mbol mbol tib esi ji a li ekunu ejama? Tong-m ekun eba, ana m bahk-a jo kpi.
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Leban bele abon abal ba nkal. No nkul bo jo lung-e re Lia, no nse bo jo lung-e re Rasel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Lia kpoolo amahr, wo Rasel jolo nkpooda ngbahme, fere nˈnob.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Rasel wo jo kor Jekob. Á kehm bungu re, <<M bahke limi eltum ka-a go nnya esehma, eji a lˈka-m Rasel, mmon ewa no nse.>>
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Leban kehm bungu re, <<Ga nob re me n ka-a ye, sehnge re me rod-e ka nne nondiki. Jol aname a.>>
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Owo Jekob kehm loko Leban nnya esehma, eji á lˈko Rasel, jolo na are abon afung ba ka Jekob, tib go elkoro ni Rasel jo kor-e.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Owo Jekob kehm bungu tong Leban re, <<Ka-m nkal ewame. Ngare enyame ebbiingi, n kpˈsebe re me n noongo a ne.>>
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Leban kehm lungu ane ba lene ejahbe re bo ba, kehm ba lim elkak elbal.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Elgung ba kan a me, á kehm rodo Lia, mmon ewe no nkul ka Jekob, Jekob soro noongo a ne.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Leban rodo monse nkal no jolo nlokeltum ewe, no bo jo lung-e re Jilpa, ka mmon ewe re á jol nlokeltum ewe.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Efungfu se kan a me, nyehn Lia nong a Jekobe! Jekob kehm bungu tong Leban re, <<A elkohn ejum ajii á ma-m lim ana? Rasel sang n lok-a no re wo ka-m yea? Jenji wahnge á ma-m nehm?>>
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Owo Leban kehm-e faange re, <<Go egahre eljini, e kpehme gbo mbang rod mmon no nse ka go elbal, kehm tange mmon no nkul.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Nong erahde ji elkak elbal nia mal, owo e bahk-a kake Rasel a lˈkpe lim eltum go nnya esehma.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Jekob lohko lim ano. Eji á ma mal erahde ji elkak elbal Lia, owo Leban kehme kake Rasel mmon ewe go elbal.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Leban rodo monse nkal no jolo nlokeltum ewe, no bo jo lung-e re Bilha ka Rasel mmon re á jol nlokeltum ewe.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Owo Jekob kehm tob noongo a Rasel, á jo kor-e sehnge Lia. Á kpe lim eltum ka Leban go nnya esehma.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Eji Jehova nyehne no re Lia joom kor nlum we, á kehm-e lennge ala njel. Rasel jolo ngum.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Lia kehm sake ela, jel mmon no nlum. Á gung-e mbing re Ruben, tib á bungu re, <<Jehova ebnyehn erem ebame. Anv, m bahke lohko kor nlum ewame.>>
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Á kehm kpe sa ela. Á jele kan mmon no nlum a, á kehm bungu re, <<tib Jehova wuku re n nehme kor nlum ewame, ji ji wahnge á ma-m kpe ka mmon noa.>> Wahng ka á lung-e re Simion.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Á kehm kpe sa ela behko. Eji á jele mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Anv, nlum ewame bahke jolo bad bad aname, tibre me n jel abon ara ba nlum ka-e.>> Bo gung-e mbing re Levayi.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Á kehm kpe sa ela. Eji á jele mmon no nlum, á kehm bungu re, <<Anv, m bahke tehke Jehova.>> Owo á kehm-e gungu mbing re Juda. Á kehm rahke njel.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.