Gênesis 24

eka (EKA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ngare nyio Ebraham ebkul, sahb kˈkul, Jehova me-e fuulu ejang abehng abehng.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 Á kehm bungu tong ntubesia abalokeltum go nlaaga enye, ye ji nsol kpee nyi Ebraham wob-e go elwo re, <<Kak ebo eba go egame nla eyo.
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 N kpˈsebe re wo tir go esamahr Jehova, ye ji li Esowo bi elbung abola ndi, re a nehm ko nnenkal go ellong anebkal Kenan ka mmon ewame, bo ji n li a, go ebo a ndi,
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 a bahke feere egame ejahbe, go egama nnahb, song ko nkal ba ka Aisik mmon ewame.>>
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Nlokeltum noo kehm-e bahbe re, <<Lˈfere jol re nnenkal we nehm kor re á toon-m ba ndi nyia, anv, m bahke koko na mmon ewa feere a ne go ejahbe ji a lohngo no ba aa?>>
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Ebraham kehm-e tongo re, <<Tiki yiimi re a nehm rod mmon ewame feere a ne go.>>
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Jehova, ye ji li Esowo bi li go ero, ye ji yehk-m no go nlaaga nyi nsoo, a ejahbe ji n lohng no, á bungu tong-m, fere nyam ko nwongo a name re, <Mmon ewa wo m bahk-e kake edi ndi jia.> Jehova bahke tumu enjel enye gbo-a mbang, eji a lˈsong ko nkal go, ba ka mmon ewame.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Lˈfere jol re nnenkal we nehm kor re á toon-a ba, wob for go nwongo nyi a tiri no go egame esamahr. Fvfo ka tiki feere a mmon ewame go.>>
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Owo nlokeltum noo kehm kake ebo ebe go nla eyo nyi nde Ebraham, kehm koko nwongo bade ejum jia.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Owo nlokeltum noo kehm rodo ekamel na ebwubu bi nde, á tob rodo anoobo ajoobo nsol nya nde bele no budu, kehm mehle eljen asongo go Aram Naharaim, song rehng go ejahbe ji Nahor lene no.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Á limi re akamel nyao jamme alahng kohlo elbing alahb ni li ga esi ejahbe jio, jolo ngare elgung nyi anebkal kpo song tuk alahb.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Owo nlokeltum noo kehm kake ero re, <<O Jehova, Esowo bi nsoo Ebraham, nong eljen ni n fi a lela nob, wo fere tib Ebraham nso ewame nnoobo enya.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Nyehn ana n yim a kohlo elbing alahb, abon ba nkal ba anebe ejahbe jia, kpˈbake ba tuk alahb.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 Nong jol re n lˈtong mmon no nkal re, <Radde etu elahb eja ka-m me n jahm nnyo, nong á lub bung re, <Ko wo, me n tob tuk ka akamel enya, nong lub jol re, ye wo á me-e yehke ka nlokeltum ewa Aisik. Lˈjol ana, m bahke kahne re wob tib nso ejame nnoobo enya.>>
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 Re á kehm kake ero mal, owo Rebeka kehm soro lohng ba, a etulahb go ekpakebahk. Á jolo mmon no nkal no Betuel, Betuel jolo mmon no nlum no Milka, Milka wo jolo nkal a mmonannyehn Ebraham no bo jo lung-e re Nahor.
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 Mongbahme noa nobo sehng, á jolo mongunga nnenkal; nnene ka nˈnoongo ane. Á kehm badde yel go elbing alahb song tuk alahb kak etu lohng a ma.
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Nlokeltum noo kehm foomo song kpir-e, fere tong-e re, <<Titi ka-m abon alahb go ega etu me jahm nnyo.>>
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Á kehm bungu tong-e re, <<Wo me nsoo, á kehm soro radde etulahb fili go abo, kehm-e kake á wo.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 Eji á me-e ka, á ma wo, á fere tong-e re, <<M bahke tob tuk alahb ka akamel enya, tete bo wo biingi bo.>>
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Á soro foomo yaange alahb go etu kak ejum ji bo kpo kak akamel alahb, fere kpe be tahm go elbing song tohng alahb mako ba a ma, ano wo á tohngo no ka akamel enye biingi bo kpee.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Jol nlokeltum noa ellum anehng anehng á bungem, á jo baab-e re á nyehn lˈjol re eljen ene Jehova eblim re nob ka-e, afii kˈnob.
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Eji akamel ma wo alahb mal, nnenlum noa kehm yehke abangetung nwul nya agul nya jo lub egram eblon kunu ejang, a ebil ebo agul ebbal nya jo lub egram atahl alon a egram ebwubu.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 Owo á kehm-e bahbe re, <<Mmonse nkal, wo mmona nyehne wo? Titi tong-m, ekpˈkpa jiaa go etahk nso ji e bahke bake ba kanga?>>
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 Á kehm faange re, <<Me mmon no Betuel wo, ye ji Milka jel-e no ka Nahor.>>
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Á kehm kpe bung re, <<Wahr kpi akpawake ajele gbalee, a nsol nyi enyam, a ekpˈkpa ji a bahke ma kang atv.>>
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Nnenlum noa kehm gongo go ndi kak Jehova,
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 rea, <<Eltehke jol ka Jehova, ye ji li Esowo bi nsoo Ebraham, ye ji ki ten nnoobo enye, á jolo go etingitingi ka nsoo ewame. Ana me, Jehova ma-m tv go mbang eljen tete rehng etahk abonanyehn nsoo.>>
27 E disse: — Bendito seja o
28 Mmongbahme noo kehm beke song tong nnyehn, a anebe etahk ebe bada nsol nyia.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 Rebeka bele mmonannyehn no nlum no bo jo lung-e re Leban, á kehm foomo re á song kpiri nne noa go elbing alahb.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 Ana á nyehne abangetung nwul nyao, a ebil ebo go abo nya mmonannyehn no nkal, fere wuk Rebeka kpˈtongo ji nnenlum noa me-e tong, á kehm lohngo tahm song nyehn-e á yim no go ellong akamel kohlo elbing alahb.
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 Á kehm-e tongo re, <<Ba, wo ji Jehova ma-a fuulu, jenji wahnge a yim a? Me n toobo etahk bum-a, a edi ji akamel bahke jolo.>>
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Owo nlokeltum noa kehm tahme etahk, bo kehm fannge akamel nsol go boa njahm, fere ko akpawake ajele, a nsol alehke akamel, tob ko alahb ba ka-e, a ane ebe re bo ru akpade ebo.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Eji bo ko nsol alehke ba ka-e, á tongo bo re, <<N nehm tiki li nsol alehke tete n tong-n ji li re me n tong-n.>>
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 Á kehm bungu re, <<Me nlokeltum no Ebraham wo.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 Jehova ebfuulu nsoo ewame go mbuda nkunu, yeb gbo afang, Esowo me-e ka ejoro, efong, asilva, a agul,alokeltum ba nlum, a ba nkal, go akamel, a ebvankang.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Nkala nsoo ewame Sara ebjel mmon no nlum ka-e tvtv eji á ma kul o, á me-e ka ejum ajehng ajehng ji á kpi no.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Nsoo Ebraham lim-m n tir ko nwongo re, <Ka tiki ko nkal goji anebe Kenan ka mmon ewame go ellong abonse nkal ba anebe Kenan, bo ji ń lene go ebo a ndi,
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 song go nnahb a nsoo, go egame ejahbe, wo song ko nkal ba ka mmon ewame.>
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 Owo n kehm bahbe nsoo Ebraham re, <<Anv nnenkal tohko taame toon-m mee?
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Á kehm-m faange re, <<Jehova ji m ma jen a ne, bahke tumu enjel enye á jol a na go ega eljen, eji lˈnob a na,eji a lˈko nkal ba ka mmon ewame, go ejahbe nsoo, á bahke lohngo go ebangenahb nsoo.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Jol a lˈsi jˈje go ejahbe nsoo, wob for go nwongo nyia, jol afii bo taamem yake nnenkal ka-a, a bahke foro go egama nwongo.>>
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 Eji m ba rehng elbing alahb lela, m bungu re, <O Jehova, Esowo bi nsoo ewame Ebraham, titi nong eljen nia nob aname,
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 nyehn me ga yim kohlo elbing alahb; mmon no nkal lˈfere ba alahb tuk go ege etu, n lˈtong-e re, <<Titi, nong me n tohko wo abon alahb go ega mmotu,
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 á lˈfere tong-m re, <<Wo, m bahke tob tuk ka akamel enya, nong jol re, ye wo Jehova me-e yehke ka mmona nsoo ewame.
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 Re me n rahke ero akake go egame eltim, Rebeka soro lohng ba, a etulahb go ekpakebahk, sehng re á song tuk alahb go elbing alahb, n kehm-e tongo re, <Titi, ka-m alahb me n wo.>
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Á kehm soro foomo radde etu eje go ekpakebahk kehm bungu re, <Wo me, m bahke tob tuk alahb ka akamel enya. N kehm woko, á lohko tob tuk alahb ka akamel enyame.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 N kehm-e bahbe re, <Mmonse nkal, wo mmona nyehne?>
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 n kehm gongo go ndi kak Jehova, n tehke Jehova, Esowo bi Ebraham nsoo ewame, ye ji ma-m tv sehng go mbang nyi nno re me n ko mmona mmonannyehna nsoo Ebraham ba ka mmon ewe.
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 Anv lˈjol re ḿ bahke tibi nsoo nnoobo eljini, fere lim etingitingi, tong-m wahn, afii ano nehm jol tong-m wahn, eji n lˈkahn esi mbang ji m bahke toono.>>
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Leban, a Betuel kehm faange re, <<Jia lohng goji Jehova, wahr wa nehm ma tong ejum ajehng ajehng go mbang anyehng anyehng.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Nyehn Rebeka ga, rod-e song a ne, á song jol nkala mmona nso, ana Jehova ma tong re jol.>>
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 Eji nlokeltuma Ebraham wuku ji bo ma bung, á kehm gongo ndi go esamahr Jehova.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Owo nlokeltum kehm yehke agul, a asilva nya jolo nsol elliibi, go abomo ka Rebeka, á tob ka Leban mmonannyehn, a nnyehna Rebeka nsol nyi sahb kˈkim ekun.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Owo nlokeltum Ebraham noa, a aneblum ba toon-e no ba kehme nsol alehke li, fere wo, bo sa o kang.
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Owo Leban, a nnyehna Rebeka kehm-e faange re, <<Nong mmongbahme noa tohko kpe kang a nahre nfung ewubu, afii sehnge ano; wahn kehm tahme song.>>
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Á kehm bungu tong bo re, <<Kama wahn kpe laange, anv eji Jehova ma lim re eljen aname nob. Yak-m wahn me n song kehnge, song kpiri nsoo ewame.>>
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Owo bo kehm bungu re, <<Nong wahr tohko lung mongbahme fere bahb-e bade ejum jia.>>
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Bo kehm lungu Rebeka bahb-e re, <<Á bahke toono nnenlum noa tahma?>>
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 Owo bo kehm tumu Rebeka mmonannyehn ebo, a nlokeltum ewe, a nlokeltuma Ebraham noo, a aneblum ba toon-e no ba, bo feere kehnge.
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 Bo fuulu Rebeka, fere tong-e re, <<Mmonannee ewahre, nong wo lub nyange mbuda nkunu, abon eba jo nok ga ajahbe nya anebekv ebo.>>
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Owo Rebeka, a alokeltum ebe kehm toobo nsol eltahme, bo gbade akamel nsol tahm toono nnenlum noo. Nlokeltum noo ko Rebeka, bo tahm.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Ngare nyia Aisik eblohng go Negev edi ji á jolo no, ba ga Beer Lahayi Royi.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Á kehm lohngo song rehng go emahng elgung anehng, song ji re á tir bada nsol, ana á tabe esamahr wahre, á kehm nyehne akamel kpˈbake.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Rebeka tob seenge mbuksong, á kehm nyehne Aisik. Á kehm badde go ekamel ji á kuumu no,
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 á kehm bahbe nlokeltum noo re, <<Nne awoo kpˈbake o re á ba wan-r ga emahng?>>
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Nlokeltum noo kehm tongo Aisik nsol kpee nyi á ma lim.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Aisik kehm-e koko ba a ne go ebehre ji nnyehn Sara, fere ko-e go elbal, á jol nkal ewe, á jo kor-e kor, Rebeka jolo ejum ekakeltim eji nnyehn ma kpo.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.