Gênesis 19
eka (EKA) vs NTLH
1 Enjel ebal nyio rehnge go Sodom ngare elgung, Lod jii go eti mbu ji ejahbe jio. Á nyehne bo kan a me, á kehm mehle tahm re á song kpiri bo, fere gbo kohk esamahr ebe go ndi.
1 Estava anoitecendo quando os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado perto do portão de entrada da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e foi recebê-los. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
2 Á kehm bungu re, <<Atubesi ebame, ba tahm-n go etahk nlokeltum ewahne. M Bahke ma ru akpade, fere kang o. Behna efungfu behre behre wahn lohng song mbang enyahne.>>
2 e disse: — Senhores, estou aqui para servi-los; por favor, aceitem o meu convite e venham se hospedar na minha casa. Os senhores podem lavar os pés e passar a noite ali. Depois se levantarão bem cedo e continuarão a sua viagem. Eles disseram: — Não; nós vamos passar a noite na praça.
3 Á fanne bo tˈtahne, bo kehm tahme toon-e song yel ege etahk. Á lame nsol ka bo, fere lim abred nya ki kpi ayist, bo li.
3 Mas Ló insistiu tanto, que eles aceitaram e foram com ele para a sua casa. Ló mandou preparar um bom jantar e assar pães sem fermento. E os visitantes jantaram.
4 Re bo kehm tahme song noongo, aneblum go nkpohka Sodom anyehng anyehng kpee, anebkul, a ajangkun ajangkun lohngo ba sennge etahk jio kak.
4 Mas, antes que eles fossem dormir, todos os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, cercaram a casa.
5 Bo kehm lungu Lod bahb-e re, <<Ane ba ba go ega atv maa, bo bana? Yehke bo ba ka-r, wahr noongo a bo.>>
5 Eles chamaram Ló e perguntaram: — Onde estão os homens que entraram na sua casa esta noite? Traga-os aqui fora para nós, pois queremos ter relações com eles.
6 Lod kehm lohngo elatahk, bam mbu song kpiri bo,
6 Ló saiu para falar com os homens. Ele fechou bem a porta
7 kehm bungu re, <<Eˈee ate ebame, kana lim elkohn ebi ejum ana jia.
7 e disse: — Por favor, meus amigos, não cometam esse crime!
8 Nyehnen ga, n kpi abon ba nkal na abal, ba aneblum kala nˈnoongo a bo, nong me n ko bo ba ka-n, wahn lim bo ji kp-n koro. Kana lim ane baa ejumjum, tibre ane baa ebba, ajenne enyame nya, bo wob go egame ebo.
8 Prestem atenção! Tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las aqui fora para vocês. Façam com elas o que quiserem. Porém não façam nada com esses homens, pois são meus hóspedes, e eu tenho o dever de protegê-los.
9 Bo kehm faange re, <<Ka-r eyake go mbang,>> Fere tob bung re, <<Nne noa ba a ana njenne, anv á yahke fere jol nlamalam! E bahk-a limi ji kpˈsabe, sehnge ji e bahke limi bo.>> Bo soro na asi kpe jo temme Lod, fere jo gbul asongo re bo song wa mbutahk.
9 Mas eles responderam: — Saia da nossa frente! E diziam uns aos outros: — Esse homem é estrangeiro e quer mandar em nós! Depois, virando-se para Ló, disseram: — Pois agora vamos fazer com você pior ainda do que íamos fazer com os seus hóspedes. Os homens de Sodoma se atiraram contra Ló e chegaram perto da porta para arrombá-la.
10 Aneblum bao sa go atahng ekpˈkpa tanne abo tohng Lod feere kak ekpˈkpa, bam mbu.
10 Mas os visitantes pegaram Ló, e o puxaram para dentro da casa, e fecharam a porta.
11 Bo wa ane ba yiimi go mbutahk amahr, anebkul, a ajankun, ajankun, mbutahk bo kpeem jo nyehn.
11 Em seguida eles fizeram que os homens, tanto os moços como os velhos, que estavam do lado de fora, ficassem cegos; e assim não conseguiram encontrar a porta.
12 Ane abal bao kehm tongo Lod re, <<A kpˈkpi nne awohng awohng a, ana abon ba li anar eba, abon ba nlum, a ba nkal, afi nne awohng awohng a ejahbe jia no li ka woa? Yehke bo a kpee,
12 Então os visitantes disseram a Ló: — Tem mais gente sua aqui? Pegue os seus filhos, as suas filhas, os seus genros e outros parentes que você tiver na cidade e tire todos daqui,
13 tibre e bahke rannge edi jia, tib aling nya ma lohng song kpiri Jehova bade ane ba li ejahbe jia ebgbal sehng, owo wahnge Jehova ma-r tum re wahr ba rannge edi jia.>>
13 pois nós vamos destruir este lugar. O Senhor Deus tem ouvido as terríveis acusações que há contra essa gente e por isso nos mandou para destruirmos Sodoma.
14 Owo Lod kehm tahme song tong abon anar ebe ba lame re bo bahke koko abon ebe ba nkal go elbal. Á song tongo bo re, <<Foomen wahn lohng edi jia, tibre Jehova yahke rannge ejahbe jia.>> Wo abon anar ebe jo tiri re, á jo limi ayok.
14 Então Ló saiu e foi falar com os homens que iam casar com as suas filhas. Ele disse: — Arrumem-se depressa e saiam daqui porque o Mas eles pensaram que Ló estivesse brincando.
15 Ana efungfu kpi nseke nseke, enjel nyao kehm kehme Lot sohko, fere tong-e re, <<Foomo wo rod nkal ewa, a abon ebal eba ba nkal, ba li a, tohko jol ano, bo bahk-a tob rannge budu, ejahbe jia lˈkehme elrannge.
15 De madrugada os anjos insistiram com Ló, dizendo: — Arrume-se depressa, pegue a sua mulher e as suas duas filhas e saia daqui, para que vocês não morram quando a cidade for destruída.
16 Eji Lod jo laange, aneblum bao kehm-e jabbe go ebo, fere tob jabbe nkal, a abon abon ebe, enangebeem yehke go ejahbe jio, tibre bo fili Jehova ndon.
16 E, como ele estava demorando, os anjos pegaram pela mão Ló, a sua mulher e as suas filhas e os levaram para fora da cidade, pois o Senhor teve compaixão de Ló.
17 Ana bo lohngo a bo, njenne anyehng kehm tongo bo re, <<Been, wahn tahre elkpin enahne! Kana keebe go njahm, jol kana yiimi edi ji li balebale! Been, song go awong; tohko jol ano bo bahk-n rannge kpee!>>
17 Então um dos anjos disse a Ló: — Agora corra e salve a sua vida! Não olhe para trás, nem pare neste vale. Fuja para a montanha; se não, você vai morrer.
18 Lod kehm faange bo re, <<Eˈee ntubesi titi wahn!
18 Mas Ló respondeu: — Senhor, não me obrigue a fazer isso, por favor!
19 Nlokeltum ewahne ma-n fili ndon, m ma-m tib nnoobo eljini, eji ḿ ma tahre elkpin ename. N nehm ma be rehng awong nyao; elrannge nia bahk-m kpiri, m bahke kpoko.
19 O senhor me fez um grande favor e teve pena de mim, salvando a minha vida. Mas a montanha fica muito longe daqui, e a destruição vai me alcançar e acabar comigo antes que eu chegue lá.
20 Nyehnen ejahbe ga ji li kpidi kpidi, ji m bahke ma be song rehng, mojahbe no nse wo. Nong me m be song o, mojahbe kpˈseke, ano sanga? Eji n lˈtahre elkpin ename.
20 Está vendo aquela cidadezinha ali? Ela fica perto. Deixe que eu fuja para lá a fim de salvar a minha vida. Veja que é uma cidade bem pequena.
21 Enjel kehm bungu tong Lod re, <<Ebnob sehng, m bahke kpe lim, n nehm tob rannge ejahbe ji a ma bung bade.
21 Então o anjo disse: — Está bem; concordo. Eu não destruirei aquela cidade.
22 Fvfo be song elwaare, n nehm lim ejumjum tete a song rehng o.>> Owo wahng ejahbe jio bo jo lung re Joar.
22 Agora vá depressa, pois eu não poderei fazer nada enquanto você não chegar lá. Ló tinha dito que a cidade era bem pequena, e por isso ela recebeu o nome de Zoar .
23 Ngare nyi Lod rehnge go Joar, njul eblohng.
23 Ló chegou a Zoar depois que o sol já havia saído.
24 Jehova kehm nake agun asulfor go elbung wohngo Sodom, a Gomora.
24 De repente, lá do céu, o Senhor Deus fez chover fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ano wo Esowo rannge ajahbe nyao, a adi nyao kpee nya li go ebal, budu ane ba lene ajahbe nyao, a nsol kpee nyi kpo mahng go ndi.
25 Ele destruiu essas duas cidades, e também todo o vale e os seus moradores, e acabou com todas as plantas e árvores daquela região.
26 Wo nkala Lod keebe njahm, wahnge á siingi ego akang.
26 E aconteceu que a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Efungfu behrebehre, etoono efung Ebraham kehm mehle feere go edi ji nyaane á yiimi no a Jehova.
27 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e foi até o lugar onde havia falado com Deus, o Senhor .
28 Á kehm seenge ejang bio bi Sodom a Gomora, á tob seenge go ndi nyio nyi li balebale kpee, á kehm nyehne anyaake atˈtohk kpˈlohngo go ndi ana atˈtohk erehmengun.
28 Abraão olhou na direção de Sodoma, de Gomorra e de todo o vale e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma grande fornalha.
29 Eji Esowo rannge ajahbe nyao go ndi nyi jolo balebale, á bˈbuumu Ebraham, song yehke Lod go elrannge ni gbo tub edi ji á jolo no.
29 Foi assim que Deus destruiu as cidades do vale. Mas ele pensou em Abraão e fez com que Ló escapasse da destruição das cidades onde havia morado.
30 Lod, a abon abal ebe ba nkal, mehle go Joar, fere song lene go awong, tibre á jo fˈfahl ellene go Joar. Ye a abon abal ebe ba nkal lene go egohng atal.
30 Ló teve medo de ficar morando em Zoar e por isso foi para as montanhas, junto com as duas filhas. Ali os três viviam numa caverna.
31 Efung abehng ngbokambang a mmon no nkal kehm tongo etoono re, <<Nsoo ejahre ebkul, nnenlum awohng awohng a limm no bahke noongo a nahre, ana eljini nio li go njini kpee.
31 Certo dia a filha mais velha disse à mais nova: — O nosso pai já está ficando velho, e não há nenhum outro homem nesta região. Assim não podemos casar e ter filhos, como é costume em toda parte.
32 Nong wahr ka nsoo ejahre á wo amahm, eji e lˈnoongo a ne, eji elˈlim ebangenahb ejahre kˈtan, sehng goji nso ejahre.
32 Venha cá, vamos dar vinho a papai até que fique bêbado. Então nós nos deitaremos com ele e assim teremos filhos dele.
33 Atv mao bo kehm limi nde bo wo amahm, ngbokambanga mmon song noongo a nde, nde kahnem ngare nyi mmon song noongo a ne, a ngare nyi mmon mehle no.
33 Naquela mesma noite elas deram vinho ao pai, e a filha mais velha teve relações com ele. Mas ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
34 Etoono efung behko, ngbokambanga mmon kehm tongo etoono re, <<Atv ma nyaane n noongo a nsoo, nong wahr kp-e ka atv maa, á kpe wo amahm, wo tob song noongo a ne, eji elˈlim ebangenahb ejahre kˈtan, sehng goji nso ejahre.>>
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à irmã: — Eu dormi ontem à noite com papai. Vamos embebedá-lo de novo hoje à noite, e você vai dormir com ele. Assim, nós duas teremos filhos com ele e conservaremos a sua descendência.
35 Owo bo kehm kpe ka nde amahm atv mao. Etoono mmon noko tob song noongo a ne. Á kpeem tob kahn ngare nyi mmon noongo a ne, a ngare nyi á mehle no.
35 Nessa noite tornaram a dar vinho ao pai, e a filha mais nova teve relações com ele. De novo ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
36 Owo abon abal abal ba Lod kehm sake ela tib eji nde noongo a ebo.
36 Assim, as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Ngbokambanga mmon jele mmon no nlum, fere gung-e mbing re, Moab. Ye wo li nde no anebe Moab ba li lela;
37 A mais velha teve um filho, a quem deu o nome de Moabe . Ele foi o pai dos moabitas de hoje .
38 Etoono mmon tob jele mmon no nlum, gung-e mbing re, Ben-Ami. Ye wo li nde no anebe Amon ba li lela.
38 A mais nova também teve um filho e pôs nele o nome de Ben-Ami . Ele foi o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.