Gênesis 19

eka (EKA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Enjel ebal nyio rehnge go Sodom ngare elgung, Lod jii go eti mbu ji ejahbe jio. Á nyehne bo kan a me, á kehm mehle tahm re á song kpiri bo, fere gbo kohk esamahr ebe go ndi.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Á kehm bungu re, <<Atubesi ebame, ba tahm-n go etahk nlokeltum ewahne. M Bahke ma ru akpade, fere kang o. Behna efungfu behre behre wahn lohng song mbang enyahne.>>
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Á fanne bo tˈtahne, bo kehm tahme toon-e song yel ege etahk. Á lame nsol ka bo, fere lim abred nya ki kpi ayist, bo li.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 Re bo kehm tahme song noongo, aneblum go nkpohka Sodom anyehng anyehng kpee, anebkul, a ajangkun ajangkun lohngo ba sennge etahk jio kak.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Bo kehm lungu Lod bahb-e re, <<Ane ba ba go ega atv maa, bo bana? Yehke bo ba ka-r, wahr noongo a bo.>>
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Lod kehm lohngo elatahk, bam mbu song kpiri bo,
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 kehm bungu re, <<Eˈee ate ebame, kana lim elkohn ebi ejum ana jia.
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Nyehnen ga, n kpi abon ba nkal na abal, ba aneblum kala nˈnoongo a bo, nong me n ko bo ba ka-n, wahn lim bo ji kp-n koro. Kana lim ane baa ejumjum, tibre ane baa ebba, ajenne enyame nya, bo wob go egame ebo.
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Bo kehm faange re, <<Ka-r eyake go mbang,>> Fere tob bung re, <<Nne noa ba a ana njenne, anv á yahke fere jol nlamalam! E bahk-a limi ji kpˈsabe, sehnge ji e bahke limi bo.>> Bo soro na asi kpe jo temme Lod, fere jo gbul asongo re bo song wa mbutahk.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Aneblum bao sa go atahng ekpˈkpa tanne abo tohng Lod feere kak ekpˈkpa, bam mbu.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Bo wa ane ba yiimi go mbutahk amahr, anebkul, a ajankun, ajankun, mbutahk bo kpeem jo nyehn.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Ane abal bao kehm tongo Lod re, <<A kpˈkpi nne awohng awohng a, ana abon ba li anar eba, abon ba nlum, a ba nkal, afi nne awohng awohng a ejahbe jia no li ka woa? Yehke bo a kpee,
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 tibre e bahke rannge edi jia, tib aling nya ma lohng song kpiri Jehova bade ane ba li ejahbe jia ebgbal sehng, owo wahnge Jehova ma-r tum re wahr ba rannge edi jia.>>
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Owo Lod kehm tahme song tong abon anar ebe ba lame re bo bahke koko abon ebe ba nkal go elbal. Á song tongo bo re, <<Foomen wahn lohng edi jia, tibre Jehova yahke rannge ejahbe jia.>> Wo abon anar ebe jo tiri re, á jo limi ayok.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Ana efungfu kpi nseke nseke, enjel nyao kehm kehme Lot sohko, fere tong-e re, <<Foomo wo rod nkal ewa, a abon ebal eba ba nkal, ba li a, tohko jol ano, bo bahk-a tob rannge budu, ejahbe jia lˈkehme elrannge.
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Eji Lod jo laange, aneblum bao kehm-e jabbe go ebo, fere tob jabbe nkal, a abon abon ebe, enangebeem yehke go ejahbe jio, tibre bo fili Jehova ndon.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Ana bo lohngo a bo, njenne anyehng kehm tongo bo re, <<Been, wahn tahre elkpin enahne! Kana keebe go njahm, jol kana yiimi edi ji li balebale! Been, song go awong; tohko jol ano bo bahk-n rannge kpee!>>
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Lod kehm faange bo re, <<Eˈee ntubesi titi wahn!
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Nlokeltum ewahne ma-n fili ndon, m ma-m tib nnoobo eljini, eji ḿ ma tahre elkpin ename. N nehm ma be rehng awong nyao; elrannge nia bahk-m kpiri, m bahke kpoko.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Nyehnen ejahbe ga ji li kpidi kpidi, ji m bahke ma be song rehng, mojahbe no nse wo. Nong me m be song o, mojahbe kpˈseke, ano sanga? Eji n lˈtahre elkpin ename.
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Enjel kehm bungu tong Lod re, <<Ebnob sehng, m bahke kpe lim, n nehm tob rannge ejahbe ji a ma bung bade.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Fvfo be song elwaare, n nehm lim ejumjum tete a song rehng o.>> Owo wahng ejahbe jio bo jo lung re Joar.
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Ngare nyi Lod rehnge go Joar, njul eblohng.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Jehova kehm nake agun asulfor go elbung wohngo Sodom, a Gomora.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ano wo Esowo rannge ajahbe nyao, a adi nyao kpee nya li go ebal, budu ane ba lene ajahbe nyao, a nsol kpee nyi kpo mahng go ndi.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Wo nkala Lod keebe njahm, wahnge á siingi ego akang.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Efungfu behrebehre, etoono efung Ebraham kehm mehle feere go edi ji nyaane á yiimi no a Jehova.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Á kehm seenge ejang bio bi Sodom a Gomora, á tob seenge go ndi nyio nyi li balebale kpee, á kehm nyehne anyaake atˈtohk kpˈlohngo go ndi ana atˈtohk erehmengun.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Eji Esowo rannge ajahbe nyao go ndi nyi jolo balebale, á bˈbuumu Ebraham, song yehke Lod go elrannge ni gbo tub edi ji á jolo no.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Lod, a abon abal ebe ba nkal, mehle go Joar, fere song lene go awong, tibre á jo fˈfahl ellene go Joar. Ye a abon abal ebe ba nkal lene go egohng atal.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Efung abehng ngbokambang a mmon no nkal kehm tongo etoono re, <<Nsoo ejahre ebkul, nnenlum awohng awohng a limm no bahke noongo a nahre, ana eljini nio li go njini kpee.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Nong wahr ka nsoo ejahre á wo amahm, eji e lˈnoongo a ne, eji elˈlim ebangenahb ejahre kˈtan, sehng goji nso ejahre.
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Atv mao bo kehm limi nde bo wo amahm, ngbokambanga mmon song noongo a nde, nde kahnem ngare nyi mmon song noongo a ne, a ngare nyi mmon mehle no.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Etoono efung behko, ngbokambanga mmon kehm tongo etoono re, <<Atv ma nyaane n noongo a nsoo, nong wahr kp-e ka atv maa, á kpe wo amahm, wo tob song noongo a ne, eji elˈlim ebangenahb ejahre kˈtan, sehng goji nso ejahre.>>
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Owo bo kehm kpe ka nde amahm atv mao. Etoono mmon noko tob song noongo a ne. Á kpeem tob kahn ngare nyi mmon noongo a ne, a ngare nyi á mehle no.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Owo abon abal abal ba Lod kehm sake ela tib eji nde noongo a ebo.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Ngbokambanga mmon jele mmon no nlum, fere gung-e mbing re, Moab. Ye wo li nde no anebe Moab ba li lela;
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Etoono mmon tob jele mmon no nlum, gung-e mbing re, Ben-Ami. Ye wo li nde no anebe Amon ba li lela.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.