Eclesiastes 2
eka (EKA) vs VC
1 N kehm bungu tong elname re, <<Wuk-mo! M bahke koko elfo wuung-a eji n l'seb kahn ji kp'nobo.>> Wo jia fvfo n nyehne re ejumjum lohngem.
1 Eu disse comigo mesmo: Vamos, tentemos a alegria e gozemos o prazer. Mas isso é também vaidade.
2 N kehm bungu re, <<Asol awolo esahl bi. Anv elfo alehke kpo ka nne jen?>>
2 Do riso eu disse: Loucura! e da alegria: Para que serve?
3 N gare re me n ko amahm ka elname eyebatahng, fere jo lim agbolo nsol, wo ntir atahng enyame jo tiki soong-m a ngbere. N jo sebe re me n kahn ji nobo ka ane re bo jo lim go njini nyia abon afung ba nkpin ebo.
3 Resolvi entregar minha carne ao vinho, enquanto meu espírito se aplicaria ainda à sabedoria; procurar a loucura até que eu visse o que é bom para os filhos dos homens fazerem durante toda a sua vida debaixo dos céus.
4 N kake esehk jo lim agburu ntum: N sii ntahk ka elname fere bahm ebgbe agrab
4 Empreendi grandes trabalhos, construí para mim casas e plantei vinhas;
5 N bahme adi ebgbe, fere lim adi ekv areke nya m bahme nkohn a nti kpee nyi kpo kab akab.
5 fiz jardins e pomares, onde plantei árvores frutíferas de toda espécie;
6 N ramme abing nya alahb akuuru, nya bo jo ko alahb toomo abohko nti.
6 cavei reservatórios de água para regar o bosque. Comprei escravos e escravas; e possuí outros nascidos em casa.
7 N gunu aju nya nlum a nya nkal, fere bel aju nyako nya bo jele bo go egame etahk. N tob bele nlong efong a nlong ebul a ejoro sehnge nne awohng awohng no gbo mbang kuumu etul go Jerusalem ka me.
7 Possuí muito gado, bois e ovelhas, mais que todos os que me precederam em Jerusalém.
8 N kpu asilva a agul luk ka elname, go atingi nsol nya atul a nya arohko ajahbe. M bele ayimase ba nlum a ba nkal, a aneb elkang gbalee, nsol nyo nyi kpo ka aneblum eyebatahng.
8 Amontoei prata e ouro, riquezas de reis e de províncias. Procurei cantores e cantoras, e que faz as delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 N sahb gb'gbal sehnge nne awohng awohng no tohko jol ntul go Jeusalem ka me, n kehm kuumu etul. Go nsol nyia kpee, ngbere enyame sa a name.
9 Fui maior que todos os que me precederam em Jerusalém; e, ainda assim, minha sabedoria permaneceu comigo.
10 N tenem elname ejum ajehng ajehng ji koro amahr enyame;
10 Tudo que meus olhos desejaram, não lhes recusei; não privei meu coração de nenhuma alegria. Meu coração encontrava sua alegria no meu trabalho; este é o fruto que dele tirei.
11 Wo ga n l'fere seenge nsol kpee nyi abo enyame ma lim,
11 Mas, quando me pus a considerar todas as obras de minhas mãos e o trabalho ao qual me tinha dado para fazê-las, eis: tudo é vaidade e vento que passa; não há nada de proveitoso debaixo do sol.
12 Owo n kehm sennge fere yehke eltim ename kunu re me n gbo ntir bada ngbere, fvfo esahl a elgboolo.
12 Passei então à meditação da sabedoria, da loucura e da tolice. {Qual é o homem, designado desde muito tempo, que virá depois do rei?}
13 N nyehne re ngbere nobo sehnge elgboolo, ana ellennge kp'nobo sehnge ejannge.
13 Cheguei à conclusão de que a sabedoria leva vantagem sobre a loucura, como a luz leva vantagem sobre as trevas.
14 Aneb ngbere kpo bel amahr go ebo esi, wo egboolo nne kpo jen go ejannge;
14 Os olhos do sábio estão na cabeça, mas o insensato anda nas trevas. Mas eu notei que um mesmo destino espera a ambos,
15 Owo n kehm bungu tong elname re, <<Ji kpo gbo tub egboolo nne bahke tob gbo tub-m fvfo.
15 e disse comigo mesmo: A minha sorte será a mesma que a do insensato. Então para que me serve toda a minha sabedoria? Por isso disse eu comigo mesmo, que tudo isso é ainda vaidade.
16 Tibre nne a ngbere tob li ana egboolo nne, bo ane abal abal bo nehm ga buumu bo; afung ebsi r'rehng nya ane bahke yini bo.
16 Porque a memória do sábio não é mais eterna que a do insensato, pois que, passados alguns dias, ambos serão esquecidos. Mas então? Tanto morre o sábio como morre o louco!
17 Ano wo elkpin tehn-m no, tibre eltum ni ane kpo lim go njini, jo ka-m eyameltim sehng. Nsehng nyi ngbere kpee ejumjum lohngem, nne kpe kame na toono elfeb.
17 E eu detestei a vida, porque, a meus olhos, tudo é mau no que se passa debaixo do sol, tudo é vaidade e vento que passa.
18 N kpi etehn ka nsol kpee nyi m ma lim bum go njini a elgbiingi enahme go elwo ni njul, tibre m bahke tahme sa nne no bahk-m toono.
18 Também se tornou odioso para mim todo o trabalho que produzi debaixo do sol, porque devo deixá-lo àquele que virá depois de mim.
19 Anv nne awoo kp'kahne jo re á bahke jolo nnea ngbere afii egboolo nne? Tvtv o, ye wo nsehng nyi ntum enyame bahk-e woomo go elwo, nyi N nyennge ko elkahne ename kak eko lim go elwo ni njul. Jia fvfo ejumjum lohngem.
19 E quem sabe se ele será sábio ou insensato? Contudo, é ele que disporá de todo o fruto dos meus trabalhos que debaixo do sol em custaram trabalho e sabedoria. Também isso é vaidade.
20 Ano wo, eko kehm-m eltane bada ntum kpee nyi m ma nyehn erem lim go njini.
20 E eu senti o coração cheio de desgosto por todo o labor que suportei debaixo do sol.
21 Tibre nne li ma ko ngbere a elkahne go ebnere lim eltum, fvfo á ba fere yake nsol kpee nyi á kpi no bum nne nondiki, no kii nyehn erem lim eltum nio. Jia fvfo ejumjum lohngem, li egburu ebibisi.
21 Que um homem trabalhe com sabedoria, ciência e bom êxito para deixar o fruto de seu labor a outro que em nada colaborou, note-se bem, é uma vaidade e uma grande desgraça.
22 Nsehng anyii ane kpo bel go ntum ebo nyi bo kpo nyehn erem lim fere jo biingi elbo go njini nyia?
22 Com efeito, que resta ao homem de todo o seu labor, de todas as suas azáfamas a que se entregou debaixo do sol?
23 Afung elkpin ebo kpee, bo kpo lim eltum ndon ndon a abiingi eltim; jol ngare atv, eltim ebo kpehme re ekv. Jia fvfo, ejumjum lohngem.
23 Todos os seus dias são apenas dores, seu trabalhos apenas tristezas; mesmo durante a noite ele não goza de descanso. Isto é ainda vaidade.
24 Ejumjum limm ji nne bahke ma lim sehnge re á jo li nsol, fere jo w'wo, fere bel elwohngo go eltum erem ebe. Jia fvfo, me N nyehn re Esowo bi kpo ka nne,
24 Não há nada melhor para o homem que comer, beber e gozar o bem-estar no seu trabalho. Mas eu notei que também isso vem da mão de Deus;
25 tibre tohko jol Esowo, nne awoo bahke ma li fere bel elyebe?
25 pois, quem come e bebe, senão graças a ele?
26 Esowo kpo ka nne no kp'nobo go ege esamahr ngbere a elkahne go eyebatahng, wo nne abiafem á kpo ka-e eltum ni li re á jo kpu afang bum, nya á bahke faake ka nne no kp'nobo go esamahr bi Esowo. Jia fvfo ejumjum lohngem, nne kp kahme na toono elfeb.
26 Àquele que lhe é agradável Deus dá sabedoria, ciência e alegria; mas ao pecador ele dá a tarefa de recolher e acumular bens, que depois passará a quem lhe agradar. Isto é ainda vaidade e vento que passa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.