Atos 4

eka (EKA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ngare nyi Pita abola Jon kpi mbungu mbungu a ellong ane bao, owo abalimajom, a ntubesi ane ba kpo baabe etahk Esowo, go aneb Sadusi fvfo kehm tob ba kpiri bo.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Eltim jo rake bo, tibre Pita abola Jon jo tibi ane re, Jisos ebnyahme go elkv, ji ma lohng re, akvne bahke fere nyahme, bel elkpin.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Bo kehm soro bob bo, kak bo go ngbekobo tete etoono efungfu behko. Tibre elgung bꞌba ngare nyio.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ane gbalee ba wuku alum Esowo nyao tꞌtaame. Nfange aneblum jolo ejum ane atahltahl nkpel ewubbal ane atahl awubu (5,000).
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Etoono efungfu behko atubesi, a anebkul nfam, go atꞌtibi ba atahm, bo kehm ba kono edi ajehng go Jeusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Nkon nyio nyi bo song kono a Annas ji jolo ntubesi abalimajom, go Kayafas, Jon Aleksanda, a ane bako ba tob woomo go nnahb nyi ntubesi abalimajom.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Bo kehm koko Pita, a Jon song yiimi go bo esamahr, kehm kehme bo bahb re, “Ń limi renan ejum jꞌnehm? Nsahm anyi ń ko no? Mbing nyi nyehne nyi ń ko no?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Pita ji ruru go etohko ji Esowo kehm faange bo re, “Atubesi, a anebkul wahn,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 lela bo kp-r abahbe bahb bada nnoobo nyi e ma lim, eji e limi mbanne nyio á nob.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Nobo re wahn kahn, a anebe Israel kpee re, nne no yim go egahne ellong a, yebnob kpee go nsahm nyi li go mbing nyi Jisos Kraist ji Nasaret ji ń kum-e go ekros, Esowo fere nyahm-e go elkv.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 “Jisos jꞌnehm ji nwer Esowo bungu no bada ne re, Ye wo li ‘eltal ni wahn asehketahk tene no, ye wo ma fere jol etingitingi eltal ni nnahb ekahme.’
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Eltahre li go ege wo wo. Mbing anyehng anyehng limm go njini nyia, nyi Esowo ma ka ane, nyi e bahke koko bel eltahre.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Eji bo nyehna no re, Pita abola Jon, bo bele esahb, kehm kpoko bo esi, tibre Bab Pita jolo ane baka baka ba ki kahn nwer. Bo kehm soro seb kahn re, bo jolo a Jisos.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Eji bo nyehne mbanne nyio nyi ma nob, yim kohlo Pita abola Jon, mbang anyehng anyehng kpeem jol nyi bo bahke kpe ma faabe.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Bo kehm tongo bo re, bo lohng go ekpꞌkpa elam song elatahk. Bo kehm kehme eltoobo re,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Anv, e bahke limi ane bao renan? Nne awohng awohng no lene go Jeusalem ebkahn re, bo ba li ane ba limi egburu nkpokosi nyia. Anv, e nehm kpe ma gbaame.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Nong, wahr rehke bo, bo kꞌkpe bung tong ane go mbing nyi Jisos, eji eka jia lꞌkꞌkpe yeere nkpel anyehng anyehng.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Bo kehm lungu Pita, a Jon, bo feere ba yel ekpꞌkpa. Bo kehm rehke bo re, bo kꞌkpe bung go mbing nyi Jisos nkpel anyehng anyehng, fere jo tib.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Pita abola Jon kehm faange re, “Wahnfono antahng bahke toobo kahn, joare nꞌnob go ejang bi Esowo re nne wuk wahn, afi á wuk Esowo.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Wahr nehm tiki rahke elbungu bada nsol nyi e ma nyehn, fere wuk.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Bo kehm kpe rehke bo tꞌtahne, kehm yake bo, bo song. Bo nyehnem mbang anyehng anyehng nyi bo bahke kake bo erem tib ane ba jolo o. Tibre nne awohng awohng jo tehke Esowo tib go nkpokosi nyi ma lim.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Nne no bo lim-e no, á nob, ngare nyio yebkang sehnge nnya atahl abal.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Tvtv ona eji bo yehke Pita abola Jon yake, bo kehm soro tahm goji atem ebo, kehm song tooro tong bo ana atubesi abalimajom, a anebkul nfam bungu no.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Eji bo wuku no, bo ane kpee kehm kehme ero kak ka Esowo re, “Egburu Esowo bi limi elbung, a ndi, a alahb, a nsol kpee nyi li no,
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 go nsahm Etingi Etohko wo, nso ejahre Devid nlokeltum ewa jo bung re,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Atul ba njini jo toobo ebjing ebo, atubesi song ji edi ajehng,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 “Tibre etingitingi, Herod abola Pailet, a ane baka baka ba ki nyi Esowo, a anebe Israel, bo kono edi ajehng go ejahbe jia, jo lam kak Jisos, mbarebara nlokeltum ewa, no a ko-e lim Mesaya.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Bo kono edi ajehng re bo lim ejum ajehng ajehng ana ji a toobo wuku wuku bum.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Jehova, nyehn esabsab enyam bi bo ma nyam! Ka abon eba nsahm, eji bo lꞌjo sahb tiingi etib eba,
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 wo fere tanne ebo eba, goji ane lꞌnob ayam ebo, wo fere lim akpokosi go mbing nyi mbarebara nlokeltum ewa Jisos.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Eji bo ma kak ero mal, edi jio ji bo ji no, jo lim nkon, kehm gbehke. Etingi Etohko kehm ruru bo kpee go bo atahng, bo kehm kehme etib bi Esowo tiingi a esahb esahb.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ellong ane ba taame tv Esowo jolo ntir ntir anyehng. Nnene jolem, no jo bung re, nsol nyꞌnye li ka ye ntahngtahng. Bo jo baange na ejum ajehng ajehng ji bo bele no egom egom.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Abatiingetib Jisos jo yiimi ntianse bade elnyahme ni Jisos a nsahm a nsahm. Esowo kehm fuulu bo egburu elfuulu bo ane kpee.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Nnene jolem go bo ellong, no ejum jo lehng-e. Tibre ane bao ba bele ebgbe, a ntahk, bo jo gungu, ko akpohko ba a nya,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 ba faake a nya, kak abatiingetib Jisos go ebo. Akpohko nyao bo jo ka nne awohng awohng ana nsol m-e lehng.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Joses ji lohng go etꞌtohngo ji Livai, ji bo jel-e go Saiprus, ye ji abatiingetib Jisos ka-e mbing re Barnabas, ji lohngo re nkakeltim a mmon,
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 ye wo gungu egbe eje, ko akpohko nyao ba ka abatiingetib Jisos.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.