Atos 4

eka (EKA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ngare nyi Pita abola Jon kpi mbungu mbungu a ellong ane bao, owo abalimajom, a ntubesi ane ba kpo baabe etahk Esowo, go aneb Sadusi fvfo kehm tob ba kpiri bo.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Eltim jo rake bo, tibre Pita abola Jon jo tibi ane re, Jisos ebnyahme go elkv, ji ma lohng re, akvne bahke fere nyahme, bel elkpin.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Bo kehm soro bob bo, kak bo go ngbekobo tete etoono efungfu behko. Tibre elgung bꞌba ngare nyio.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Ane gbalee ba wuku alum Esowo nyao tꞌtaame. Nfange aneblum jolo ejum ane atahltahl nkpel ewubbal ane atahl awubu (5,000).
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Etoono efungfu behko atubesi, a anebkul nfam, go atꞌtibi ba atahm, bo kehm ba kono edi ajehng go Jeusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Nkon nyio nyi bo song kono a Annas ji jolo ntubesi abalimajom, go Kayafas, Jon Aleksanda, a ane bako ba tob woomo go nnahb nyi ntubesi abalimajom.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Bo kehm koko Pita, a Jon song yiimi go bo esamahr, kehm kehme bo bahb re, “Ń limi renan ejum jꞌnehm? Nsahm anyi ń ko no? Mbing nyi nyehne nyi ń ko no?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Pita ji ruru go etohko ji Esowo kehm faange bo re, “Atubesi, a anebkul wahn,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 lela bo kp-r abahbe bahb bada nnoobo nyi e ma lim, eji e limi mbanne nyio á nob.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Nobo re wahn kahn, a anebe Israel kpee re, nne no yim go egahne ellong a, yebnob kpee go nsahm nyi li go mbing nyi Jisos Kraist ji Nasaret ji ń kum-e go ekros, Esowo fere nyahm-e go elkv.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 “Jisos jꞌnehm ji nwer Esowo bungu no bada ne re, Ye wo li ‘eltal ni wahn asehketahk tene no, ye wo ma fere jol etingitingi eltal ni nnahb ekahme.’
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Eltahre li go ege wo wo. Mbing anyehng anyehng limm go njini nyia, nyi Esowo ma ka ane, nyi e bahke koko bel eltahre.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Eji bo nyehna no re, Pita abola Jon, bo bele esahb, kehm kpoko bo esi, tibre Bab Pita jolo ane baka baka ba ki kahn nwer. Bo kehm soro seb kahn re, bo jolo a Jisos.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Eji bo nyehne mbanne nyio nyi ma nob, yim kohlo Pita abola Jon, mbang anyehng anyehng kpeem jol nyi bo bahke kpe ma faabe.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Bo kehm tongo bo re, bo lohng go ekpꞌkpa elam song elatahk. Bo kehm kehme eltoobo re,
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 “Anv, e bahke limi ane bao renan? Nne awohng awohng no lene go Jeusalem ebkahn re, bo ba li ane ba limi egburu nkpokosi nyia. Anv, e nehm kpe ma gbaame.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Nong, wahr rehke bo, bo kꞌkpe bung tong ane go mbing nyi Jisos, eji eka jia lꞌkꞌkpe yeere nkpel anyehng anyehng.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Bo kehm lungu Pita, a Jon, bo feere ba yel ekpꞌkpa. Bo kehm rehke bo re, bo kꞌkpe bung go mbing nyi Jisos nkpel anyehng anyehng, fere jo tib.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Pita abola Jon kehm faange re, “Wahnfono antahng bahke toobo kahn, joare nꞌnob go ejang bi Esowo re nne wuk wahn, afi á wuk Esowo.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Wahr nehm tiki rahke elbungu bada nsol nyi e ma nyehn, fere wuk.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Bo kehm kpe rehke bo tꞌtahne, kehm yake bo, bo song. Bo nyehnem mbang anyehng anyehng nyi bo bahke kake bo erem tib ane ba jolo o. Tibre nne awohng awohng jo tehke Esowo tib go nkpokosi nyi ma lim.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Nne no bo lim-e no, á nob, ngare nyio yebkang sehnge nnya atahl abal.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Tvtv ona eji bo yehke Pita abola Jon yake, bo kehm soro tahm goji atem ebo, kehm song tooro tong bo ana atubesi abalimajom, a anebkul nfam bungu no.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Eji bo wuku no, bo ane kpee kehm kehme ero kak ka Esowo re, “Egburu Esowo bi limi elbung, a ndi, a alahb, a nsol kpee nyi li no,
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 go nsahm Etingi Etohko wo, nso ejahre Devid nlokeltum ewa jo bung re,
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Atul ba njini jo toobo ebjing ebo, atubesi song ji edi ajehng,
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 “Tibre etingitingi, Herod abola Pailet, a ane baka baka ba ki nyi Esowo, a anebe Israel, bo kono edi ajehng go ejahbe jia, jo lam kak Jisos, mbarebara nlokeltum ewa, no a ko-e lim Mesaya.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Bo kono edi ajehng re bo lim ejum ajehng ajehng ana ji a toobo wuku wuku bum.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Jehova, nyehn esabsab enyam bi bo ma nyam! Ka abon eba nsahm, eji bo lꞌjo sahb tiingi etib eba,
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 wo fere tanne ebo eba, goji ane lꞌnob ayam ebo, wo fere lim akpokosi go mbing nyi mbarebara nlokeltum ewa Jisos.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Eji bo ma kak ero mal, edi jio ji bo ji no, jo lim nkon, kehm gbehke. Etingi Etohko kehm ruru bo kpee go bo atahng, bo kehm kehme etib bi Esowo tiingi a esahb esahb.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Ellong ane ba taame tv Esowo jolo ntir ntir anyehng. Nnene jolem, no jo bung re, nsol nyꞌnye li ka ye ntahngtahng. Bo jo baange na ejum ajehng ajehng ji bo bele no egom egom.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Abatiingetib Jisos jo yiimi ntianse bade elnyahme ni Jisos a nsahm a nsahm. Esowo kehm fuulu bo egburu elfuulu bo ane kpee.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Nnene jolem go bo ellong, no ejum jo lehng-e. Tibre ane bao ba bele ebgbe, a ntahk, bo jo gungu, ko akpohko ba a nya,
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 ba faake a nya, kak abatiingetib Jisos go ebo. Akpohko nyao bo jo ka nne awohng awohng ana nsol m-e lehng.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Joses ji lohng go etꞌtohngo ji Livai, ji bo jel-e go Saiprus, ye ji abatiingetib Jisos ka-e mbing re Barnabas, ji lohngo re nkakeltim a mmon,
36 — ausente —
37 ye wo gungu egbe eje, ko akpohko nyao ba ka abatiingetib Jisos.
37 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.