Atos 4

eka (EKA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ngare nyi Pita abola Jon kpi mbungu mbungu a ellong ane bao, owo abalimajom, a ntubesi ane ba kpo baabe etahk Esowo, go aneb Sadusi fvfo kehm tob ba kpiri bo.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Eltim jo rake bo, tibre Pita abola Jon jo tibi ane re, Jisos ebnyahme go elkv, ji ma lohng re, akvne bahke fere nyahme, bel elkpin.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Bo kehm soro bob bo, kak bo go ngbekobo tete etoono efungfu behko. Tibre elgung bꞌba ngare nyio.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ane gbalee ba wuku alum Esowo nyao tꞌtaame. Nfange aneblum jolo ejum ane atahltahl nkpel ewubbal ane atahl awubu (5,000).
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Etoono efungfu behko atubesi, a anebkul nfam, go atꞌtibi ba atahm, bo kehm ba kono edi ajehng go Jeusalem.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Nkon nyio nyi bo song kono a Annas ji jolo ntubesi abalimajom, go Kayafas, Jon Aleksanda, a ane bako ba tob woomo go nnahb nyi ntubesi abalimajom.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Bo kehm koko Pita, a Jon song yiimi go bo esamahr, kehm kehme bo bahb re, “Ń limi renan ejum jꞌnehm? Nsahm anyi ń ko no? Mbing nyi nyehne nyi ń ko no?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Pita ji ruru go etohko ji Esowo kehm faange bo re, “Atubesi, a anebkul wahn,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 lela bo kp-r abahbe bahb bada nnoobo nyi e ma lim, eji e limi mbanne nyio á nob.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Nobo re wahn kahn, a anebe Israel kpee re, nne no yim go egahne ellong a, yebnob kpee go nsahm nyi li go mbing nyi Jisos Kraist ji Nasaret ji ń kum-e go ekros, Esowo fere nyahm-e go elkv.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 “Jisos jꞌnehm ji nwer Esowo bungu no bada ne re, Ye wo li ‘eltal ni wahn asehketahk tene no, ye wo ma fere jol etingitingi eltal ni nnahb ekahme.’
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Eltahre li go ege wo wo. Mbing anyehng anyehng limm go njini nyia, nyi Esowo ma ka ane, nyi e bahke koko bel eltahre.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Eji bo nyehna no re, Pita abola Jon, bo bele esahb, kehm kpoko bo esi, tibre Bab Pita jolo ane baka baka ba ki kahn nwer. Bo kehm soro seb kahn re, bo jolo a Jisos.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Eji bo nyehne mbanne nyio nyi ma nob, yim kohlo Pita abola Jon, mbang anyehng anyehng kpeem jol nyi bo bahke kpe ma faabe.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Bo kehm tongo bo re, bo lohng go ekpꞌkpa elam song elatahk. Bo kehm kehme eltoobo re,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 “Anv, e bahke limi ane bao renan? Nne awohng awohng no lene go Jeusalem ebkahn re, bo ba li ane ba limi egburu nkpokosi nyia. Anv, e nehm kpe ma gbaame.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Nong, wahr rehke bo, bo kꞌkpe bung tong ane go mbing nyi Jisos, eji eka jia lꞌkꞌkpe yeere nkpel anyehng anyehng.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Bo kehm lungu Pita, a Jon, bo feere ba yel ekpꞌkpa. Bo kehm rehke bo re, bo kꞌkpe bung go mbing nyi Jisos nkpel anyehng anyehng, fere jo tib.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Pita abola Jon kehm faange re, “Wahnfono antahng bahke toobo kahn, joare nꞌnob go ejang bi Esowo re nne wuk wahn, afi á wuk Esowo.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Wahr nehm tiki rahke elbungu bada nsol nyi e ma nyehn, fere wuk.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Bo kehm kpe rehke bo tꞌtahne, kehm yake bo, bo song. Bo nyehnem mbang anyehng anyehng nyi bo bahke kake bo erem tib ane ba jolo o. Tibre nne awohng awohng jo tehke Esowo tib go nkpokosi nyi ma lim.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Nne no bo lim-e no, á nob, ngare nyio yebkang sehnge nnya atahl abal.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Tvtv ona eji bo yehke Pita abola Jon yake, bo kehm soro tahm goji atem ebo, kehm song tooro tong bo ana atubesi abalimajom, a anebkul nfam bungu no.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Eji bo wuku no, bo ane kpee kehm kehme ero kak ka Esowo re, “Egburu Esowo bi limi elbung, a ndi, a alahb, a nsol kpee nyi li no,
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 go nsahm Etingi Etohko wo, nso ejahre Devid nlokeltum ewa jo bung re,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Atul ba njini jo toobo ebjing ebo, atubesi song ji edi ajehng,
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 “Tibre etingitingi, Herod abola Pailet, a ane baka baka ba ki nyi Esowo, a anebe Israel, bo kono edi ajehng go ejahbe jia, jo lam kak Jisos, mbarebara nlokeltum ewa, no a ko-e lim Mesaya.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Bo kono edi ajehng re bo lim ejum ajehng ajehng ana ji a toobo wuku wuku bum.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Jehova, nyehn esabsab enyam bi bo ma nyam! Ka abon eba nsahm, eji bo lꞌjo sahb tiingi etib eba,
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 wo fere tanne ebo eba, goji ane lꞌnob ayam ebo, wo fere lim akpokosi go mbing nyi mbarebara nlokeltum ewa Jisos.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Eji bo ma kak ero mal, edi jio ji bo ji no, jo lim nkon, kehm gbehke. Etingi Etohko kehm ruru bo kpee go bo atahng, bo kehm kehme etib bi Esowo tiingi a esahb esahb.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Ellong ane ba taame tv Esowo jolo ntir ntir anyehng. Nnene jolem, no jo bung re, nsol nyꞌnye li ka ye ntahngtahng. Bo jo baange na ejum ajehng ajehng ji bo bele no egom egom.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Abatiingetib Jisos jo yiimi ntianse bade elnyahme ni Jisos a nsahm a nsahm. Esowo kehm fuulu bo egburu elfuulu bo ane kpee.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Nnene jolem go bo ellong, no ejum jo lehng-e. Tibre ane bao ba bele ebgbe, a ntahk, bo jo gungu, ko akpohko ba a nya,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 ba faake a nya, kak abatiingetib Jisos go ebo. Akpohko nyao bo jo ka nne awohng awohng ana nsol m-e lehng.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Joses ji lohng go etꞌtohngo ji Livai, ji bo jel-e go Saiprus, ye ji abatiingetib Jisos ka-e mbing re Barnabas, ji lohngo re nkakeltim a mmon,
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 ye wo gungu egbe eje, ko akpohko nyao ba ka abatiingetib Jisos.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.