Atos 26
eka (EKA) vs NAA
1 Ntul Agrippa kehm bungu tong Pol re, “Anv, a li ma bung yehke elna.”
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Ntul Agrippa, n kpꞌtiri re esi ma-m nob lela, eji m ma bel eyake ji m bahke bungu yehke elname go ega esamahr bada nsol nyi Jus kp-m kake ebi.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Tibre a kpꞌkahne eljini ni Jus, a afemfem ebo kpee. Owo wahng ka n kp-a gboongo re wo lub wuung-m atung.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 “Jus kpee kpꞌkahne eljini ename, bomo ngare nyi n jolo ntiil. Tibre n jo kono eljolo a ane ebame go Jeusalem.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Bo kpꞌkahne go wuku wuku re, n jo limi eljini ni Farisis ji jo sahb bꞌbum atahm enyahre, joare bo kpꞌsebe re bo yiimi ntianse go nsol nyio.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 “Anv, n yim eti elam jia, tibre n kpꞌkunu ekpu go nsol nyi Esowo nyame no tong babnso ejahre,
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 nsol nyio nyi ane ebahre, ewubu etꞌtohngo ebbal, jo kunu ekpu re bo bahke bele, eji bo kpꞌkake Esowo atv a njul, a ntim a ntim ebo. Ntul Agrippa, ekunukpu jio ji wahng ka, Jus kp-m kake ebi.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Jen ji wahnge, wahn Jus, kp-n riidi ana re wahn taame re, Esowo kpo nyahme akvne?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 “Me fvfo, n jo tob tiri re, m bahke tiki lim mbang anyehng anyehng, eji mbing nyi Jisos ji Nasaret lꞌtan.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 N jo limi ano go Jeusalem. N jo ko nsahm goji atubesi abalimajom, fere jo song bob aneb Esowo gbalee kak bo ngbekobo. Eji bo jo gohro lam elam, fere kimi re bo bahke wulu bo, n jo tꞌtob taame.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Nkpel tvv n jo song kake bo erem go ntahk ero nyi Jus. N jo gare re me n sennge bo ntim, bo su Kraist. Eltim jo rak-m tob bo sehng, owo wahnge n jo tob je ajahbe nyandiki, song nohk bo fvfo.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Esi jio ji wahng ka, n kehm jeke song ko nsahm goji atubesi abalimajom, kehm tahme go Damaskus.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Ntul, ano wo jolo no. Eji e jo jen asongo ngare efin, n kehm nyehne ellennge ni lohngo go elbung, ni jo sahb yꞌya sehnge njul, kehm yake tub-m, a ane ba jo jen a name.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Wahr ane kpee kehm gboko go ndi. N kehm wuku nne no bungu a name go alum Hibru re, ‘Sol, Sol, jen ji wahng ka a kp-m nohko anae? Bahke wofono antahng yam ana nfong nyi kpo sahn ekpade tv nfono, eji bo m-e kahn nlehke go ekpade.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 “N kehm bahbe re, ‘Wo nne awo, Ntul?’
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Mehl yiimi! M ma-a kpiri lela, fere yehk-a re, wo jol nlokeltum ewame, fere jo yiimi ntianse enyame go nsol kpee nyi a ma nyehn lela, a nsol nyi m bahk-a kpe tib go esꞌsong.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 M bahk-a tahre yehke go abo nya aneb Israel, fere yehk-a go abo nya ane baka baka ba m bahk-a tumu tv bo.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 A bahke bo amahr lennge, eji bo lꞌfere lohng go ejannge, feere ga ellennge, eji bo lꞌfere lohng go elwo ni nnehm, feere goji Esowo. Bo lꞌfere taame tv-m, bo bahke bele eltahmeka go bo abiafem, fere bel eyake go ellong ane ba Esowo ma yehke.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 “Ntul Agrippa, ano wo wahnge n ki faabe alum nya n wuku no, nya lohngo go elbung.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 M bomo alum Esowo abungu go Damaskus, sehng song rehng go Jeusalem sehng asongo tete rehng go ajahbe nya li go Judea, fere tob bung tong ane baka baka ba ki li Jus re, nne awohng awohng gbo ndon go ege abiafem, feere goji Esowo, fere jo lim eljini ni bahke jo tib re, yeblohko gbo ndon.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Esi jia ji wahnge Jus bob-m no go etahk Esowo, jo gare ana bo bahk-m wulu.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 “Tete sik anv Esowo kp-m nkake nkake ebo. Owo wahng ka n yim ana go egahne esamahr, kpi ntianse yiimi, fere tong nne awohng awohng, afi jolo mmonse, afi jolo nnenkul. Ejumjum limm, ji n kpꞌbungu, sehngem nyao nya Moses, a anyehnamahr Esowo bungu no re bahke limi, nya nya n kpꞌtob bung,
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 nya li re, Kraist bahke nyehne erem kpo, fere jol ngbokambang a nne no bahke nyahme go elkv, eji á lꞌtiingi Jus etib bio bi bahke kake bo ellennge, a ane baka baka ba ki li Jus fvfo.”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Pol gohro bung kan ano me, Festus kehm rabe re, “Pol, wobgbo esahl! Egburu elkahne ena ni kp-a bumu esahl!”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Pol kehm faange re, “Egburu ntul a Festus, esahl n ka gbo. Alum enyame nya n kpꞌbungu, n kpꞌbungu nseenga nseenge, li go etingitingi.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Tibre ntul Agrippa kpꞌkahne nsol nyia, owo wahng ka n kpꞌbungu a ne gbul gbul gbuul. N kpꞌsahb kꞌkahn re, ejumjum limm, ji á ki jo wuk, fere kahn. Tibre nsol nyio limem go nkpohko.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Ntul Agrippa, anv, a kpꞌtaame tv abanyehnamahr Esowoa? N kpꞌkahne re, a kpꞌtaame.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 Agrippa kehm faange Pol re, “Mmongare ana noa, a kpꞌtiri re, a bahk-m ma sennge eltim n jol nne a Kraista?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 Pol kehm faange re, “Afi mmongare ntiil wo, afi fere labe na ekidi, n kpꞌkake ero ka Esowo, jol wo ntahngtahng sang, wahn ane kpee ba wuk-m no lela re wahn jol ana me n li no, sehngem agbekobo nyaa nya ń lꞌkꞌwoomo.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Ntul Agrippa, ntul a Festus, a Bernis, bo kehm mehle yiimi, a egom ane bako fvfo,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 kehm lohngo ekpꞌkpa jio, fere jo bung atemtem re, “Ejumjum limm, ji nne noa limi no, ji fuumu re á woomo go ngbekobo, jol ji fuumu re bo wul-e.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 Agrippa kehm bungu tong Festus re, “Li re nne noa ka lennge elam eje tv goji ntul a Rom, kehn e jol-e ma yehke yake.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.