2 Samuel 1
eka (EKA) vs VC
1 Eji Sol ma kpo, Devid kehnge ebta bi á song nok ga anebe Amalek, á kange nfung ebal go Jiklag.
1 Depois da morte de Saul, Davi voltou da derrota dos amalecitas, e esteve dois dias em Siceleg.
2 Go nfung era, á nyehne nne ma lohng go ellong nsoja nyi Sol ba, no nsol ebjing me-e yare, a ebtohko go esi. Eji á ba goji Devid á gbo noongo go ndi ka Devid ekpunu.
2 Ao terceiro dia, apareceu um homem que vinha do acampamento de Saul; trazia as vestes rasgadas e a cabeça coberta de pó. Chegando perto de Davi, jogou-se por terra, prostrando-se.
3 Devid kehm-e bahbe re, <<Á lohng gan?>> Á kehm faange re, <<Me m be lohng go ellong nsoja nyio nyi anebe Isreel.>>
3 Davi disse-lhe: De onde vens? Salvei-me do acampamento de Israel, respondeu ele.
4 Devid kehm-e bahbe re, <<Jenji ma lim? Tong-m>> Á kehm faange re, <<Ane ebbe go ebta, gbalee bobwul bo. Fvfo Sol a Jonatan mmon ewe bobkpo.>>
4 Que aconteceu?, perguntou Davi. Conta-mo! Ele respondeu: As tropas fugiram do campo de batalha, e muitos homens do exército tombaram. Saul também, e seu filho Jônatas, pereceram!
5 Owo Devid kehm tongo njangkun nyi ko etib ba tong-e re, <<A limi renan kehm kahne re Sol a Jonatan mmon ewe bobkpo?
5 Como sabes, perguntou Davi ao mensageiro, que Saul e seu filho Jônatas morreram?
6 Njangkun nyio kehm bungu re, <<M ba sebe kahn re n li go ewong ji Gilboa, fvfo n nyehne Sol o, ma gbo yakke go ege elkong, nga amvtv ebta a abaf'fingi ba jo kam-e, me-e kabbe.
6 O mensageiro respondeu: Achava-me no monte de Gelboé, quando vi Saul atirar-se sobre a própria lança, enquanto era perseguido pelos carros e cavaleiros.
7 Eji á keebe no nyehn-m, á kehm-m lungu, n kehm faange re, <Nyehn me ga!>
7 Ora, voltando-se, viu-me e chamou-me. Eu disse: Eis-me aqui.
8 Á kehm-m bahbe re, wo nne awoo? N kehm faange re, <<Me nne Amalek wo.>>
8 Quem és tu?, disse ele. Eu sou um amalecita, respondi.
9 Owo á kehm-m tongo re, <<Yiimi a kohl-m wo wul-m, n li go emel elkv, wo ga, me n kpeka li go elkpin.>
9 Aproxima-te, continuou ele, e mata-me, porque estou tomado de vertigem, se bem que ainda esteja cheio de vida.
10 Ano wo n yiimi kohl-e, fere wul-e, tibre n k'kahn re eji bo me-e yehke alok, á nehm kpe kpin. Fvfo n rodo ekpasi etul ji konng-e go esi a ebil ngbakebil nyi woom-e ekv ebo, nya nya m ma ko re me m ba ka nsoo ewame.
10 Aproximei-me, pois, e matei-o, pois via que ele não poderia sobreviver depois da derrota. Tomei o diadema que tinha na cabeça e o bracelete do braço e os trouxe ao meu senhor; ei-los.
11 Owo Devid a ane ebe kpee ba li a ne, kehm jabbe abomo ebo, tohng yare.
11 Então tomou Davi as suas vestes e rasgou-as, imitando-o nesse gesto todos os que estavam com ele.
12 Bo ji ndon ndon jo ling, fere bade njal tete elgung ba, tib esi Sol a Jonatan mmon ewe, tob jolo ka nsoja Jehova a anebe Isreel kpee, tibre bob wul bo go ekahngkahng.
12 Estiveram em pranto, choraram e jejuaram até a tarde por causa de Saul, de seu filho Jônatas, do exército do Senhor e da casa de Israel, que haviam caído sob a espada.
13 Devid kehm tongo njangkun nyi ko etib ba a bi re, <<Gan wo a lohng no? Á kehm faange re, <<Me mmona nne ajahmjahm wo, nnea Amalek.
13 Davi perguntou ao mensageiro: De onde és? Eu sou filho de um estrangeiro, respondeu ele, de um amalecita.
14 Devid kehm bahbe re, <<N'nan ki-a mennge re wo rod ebo eba wul nne no Jehova kak-e akehng go esi?>>
14 Davi disse-lhe: Como não receaste levantar a mão contra o ungido do Senhor para matá-lo?
15 Owo Devid kehm lungu nne awohng ewe fere tong-e re, <<Song wul-e, á soro song wul-e.
15 E, chamando um dos seus homens, Davi disse-lhe: Vem, mata-o! O homem o feriu, e ele morreu.
16 Devid tongo nnenlum noo re, <<Alung ema kuumu wofono antahng ega esi. Nnyo ema ebfvvrv bade a na, eji a bungu re, <Me n wul nne no Jehova kak-e akehng go esi.> >>
16 Davi disse-lhe então: Tu és culpado. Tua própria boca deu testemunho contra ti, quando disseste: matei o ungido do Senhor.
17 Devid kehm yimi ese eling jia kak Sol a Jonatan mmon ewe,
17 Compôs então Davi o seguinte cântico fúnebre sobre Saul e seu filho Jônatas,
18 á ka ejehke re, bo tib anebe Juda eling ese jia, bo nyono kak nwer nyi Jasar
18 ordenando que fosse ensinado aos filhos de Judá. É o canto do Arco, que está escrito no Livro do Justo:
19 Eyee Isreel, egburu nne ano ewahne bo me-e wul go ewong! Eyee nyehn ana egburu nne ma gbo kpo!
19 Tua flor, Israel, pereceu nas alturas! Como tombaram os heróis?
20 Kana tooro go Gati, kana tiingi go afaka abang nya Askelon, eji abon ba nkal ba anebe Filista l'k'jo geere, eji abon ba nkal ba ane ba kil jo yehke nrur l'k'bel eyebatahng.
20 Não anuncieis em Get nem o publiqueis nas ruas de Ascalon, para que não exultem as filhas dos filisteus, para que não se regozijem as filhas dos incircuncisos.
21 Wahn awong nya Gilboa, nong ebohng afi elahb k'kpe na ka-n, nong akpak kpak elahb k'kpe na wohngo egahna edi egbe, nya kpo lak nkohl nyi ajom alimi. Tib o wo, bo daange ekum bi etahntahn nne, ekum bi Sol, akehng bo joom kpe taame.
21 Montanhas de Gelboé, não haja sobre vós nem orvalho nem chuva! Campos assassinos, onde foi maculado o escudo dos heróis! O escudo de Saul estava ungido não com óleo,
22 Elban ni Jonatan feerem njahm, ekahngkahng bi Sol feerem abo abo, go alung nne no á wulu no, fvfo go ngubjing nyi etahntahn nne.
22 mas, com o sangue de feridos, com a gordura de guerreiros, o arco de Jônatas jamais recuou, a espada de Saul jamais brandiu em vão!
23 Sol a Jonatan, go ebo elkpin, bo jolo akorokoro fere jol yebe yebe, jol go ebo elkv bo yabem. Bo jo ware sehnge akpi, bo jo tahne sehnge agabe.
23 Saul e Jônatas, amáveis e encantadores, nunca se separaram, nem na vida nem na morte, mais velozes do que as águias, mais fortes do que os leões!
24 Abon ba nkal ba Isreel, lingen Sol, ye ji bob-n abomo nya kp'bili, ye ji liib-n akpawobo nya bo kanna agul tohko.
24 Filhas de Israel, chorai por Saul, que vos vestia de púrpura suntuosa, e ornava de ouro vossos vestidos.
25 Eyee, atahntahn ane ebgbo go ebta, Jonatan bo me-e wul tub egahna awong.
25 Como caíram os heróis? Em pleno combate Jônatas tombou sobre as tuas colinas.
26 Kp-m maange ka-a Jonatan mmonannee, a jo kor-m sehng, elkoro ni a bele aname jolo nkpokosi sehng, jol sahb kp'kpo esi sehnge ni anebkal.
26 Jônatas, meu irmão, por tua causa meu coração me comprime! Tu me eras tão querido! Tua amizade me era mais preciosa que o amor das mulheres.
27 Eyee, nyehn ana atahntahn ane ma gbo kpo, nsol ebta ebtan.
27 Como caíram os heróis? Como pereceram os artilheiros de guerra?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.