1 Reis 2

eka (EKA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Eji ngare ba rehng nyi Devid yahke ba elkpoko, á tubu Solomon mmon ewe elle.
1 E aproximaram-se os dias da morte de Davi; e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 Á kehm bungu re, <<N yahke ba eltahme mbang nyi anebe njini kpee bahke jeke. Yiimi tꞌtahne, tib elna re wo nnenlum wo,
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; esforça-te, pois, e sê homem.
3 wo fere jo toono ji Jehova Esowo eba kpꞌsebe re wo toono. Jo jen go ege abang, wo jo bum ntibi a nkahn enye, atahm a nsol nyi á kpꞌsebe re wo lim, ana nya bo nyono go atahm nya Mosis, eji lꞌnob a na go ejum ajehng ajehng ji á kpꞌlimi, a edi ajehng ajehng ji a kpꞌjeke,
3 E guarda a ordenança do Senhor teu Deus, para andares nos seus caminhos, e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés; para que prosperes em tudo quanto fizeres, e para onde quer que fores.
4 eji Jehova lꞌbum enyam abehng abehng bi a nyame tong-m: <Lꞌjol re etˈtohngo eja bahke kunu elbo ekpu ana bo kpꞌbumu nkpin ebo, fere jol go etingitingi go egame esamahr a ntim a ntim ebo, a ntira ntir ebo, a nehm tiki rin elbele nne no bahke kuumu etul bi Isreel.>
4 Para que o Senhor confirme a palavra, que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 Anv, wofono antahng kpꞌkahne ji Joab mmona Jeruya lim-m no- ji á limi atubesi nsoja na abal ba Isreel, Abner mmona Ner, a Amasa mmona Jeda. Á wulu bo, wohng alung ngare elkoono, ano are ngare ebta nyi, alung me-e taame go egbaange ji li-e go ebun tete rehng go akpaketa enye go akpade.
5 E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois capitães do exército de Israel, a Abner filho de Ner, e a Amasa, filho de Jeter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no cinto que tinha nos lombos, e nos sapatos que trazia nos pés.
6 Jabb-e nobnob ana elkahne ena li no, fvfo ka taame á kul, yel go ndi elahm soom.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 "Lub tib abone Bajilayi ji Giled nnoobo eljini, nong bo woomo go ellong ane ba bahke jo li go ega ekpukuru. Bo tob-m sehng ngare nyi n jo be Absalom mmonane.
7 Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 <<Fvfo buumu re, Semeyi mmona Gera li a na, nnea Benjamin no lohng go ejahbe ji bo kpo lung re Bahurim, ye ji biri akuk tv-m efung bi n je go Mahanayim. Ngare nyi á ba ba kpir-m go aya ma Jodan, n tiri tong-e go mbing nyi Jehova re: <N wa nehm tiki wul go ekahngkahng.>
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu pelo Senhor lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Wo anv, ke-e ko ana nne no ki lim ebi. Wo nne no kpi elkahne wo; a bahke kahne ji a bahk-e limi. Toobo ana a bahk-e wulu, ka taame á kul.>>
9 Mas agora não o tenhas por inculpável, pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Owo Devid kehm kpoko bo song kpa-e kak go ejahbe ji Devid.
10 E Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Á fili Isreel nnya atahl abal, nnya esehma á jolo go Hebron jo fili edi, eltahl a nnya ewubu a nya era á jolo go Jeusalem jo fili edi.
11 E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Ano wo Solomon ji go eti etul ji nde Devi, wo eti etul eje kehm tahne fere gbˈgbal.
12 E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Ano wo Adonija, mmona Hagiti kehm tahme goji Betiseba nnyehna Solomon. Betiseba kehm-e bahbe re, <<Á baa a ntir elkoono go ega atahnga?>
13 Então veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
14 Owo á kehm kpe bung budu re, <<N kpi ejum ji n kpꞌsebe re me m bung a na.>>
14 Então disse ele: Uma palavra tenho que dizer-te. E ela disse: Fala.
15 Á kehm bungu re, <<A kpꞌkahne re, Eti etul jia jolo jꞌjame. Isreel kpee jo seenge me ana ntul a bo. Wo nsol yaange, eti etul feere goji mmonannee; wo je go ege, tib lohng goji Jehova.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, contudo o reino foi transferido e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
16 Anv, ejum ajehng ji n kpꞌbahbe go ega. Kama ten.>> Á kehm-e tongo re, <<Á bahke ma bahb.>>
16 Assim que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
17 Ano wo á soro asi re, <<Titi bahb ntula Solomon, re á ka-m Abisag nnea Sunem á jol nkal ewame. Wo ega n kpˈkahne re á nehm ten ejum ajehng ajehng ji a bahb-e no.
17 E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (porque ele não te rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Betiseba kehm faange re <<Ebnob sehng. M bahke bungu a ntul ka-a.>>
18 E disse Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 Eji Betiseba je goji ntula Solomon re á song bung ka Adonija, ntul mehle song wane Betiseba, song gong kak-e, feere song ji go go ege eti etul. Á tongo bo ko eti etul ba ka nnyehn ntul. Betiseba jii go eti go ege ejang eboblum.
19 Assim foi Bate-Seba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias; e o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então se assentou no seu trono, e fez pôr uma cadeira para a sua mãe, e ela se assentou à sua direita.
20 Nnyehn kehm bungu re, <<N kpꞌsebe re me m bahb-a mmojum ntiil, titi kama ten.>>
20 Então disse ela: Só uma pequena petição te faço; não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque não ta negarei.
21 Owo á kehm bungu re, <<Nong bo rod Abisag nnea Sunem ka mmonanne Adonija go elbal.>>
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 Ntula Solomon kehm faange nnyehn re, <<Jenji wahnge a kpꞌbahbe re me n rod Abisag nnea Sunem ka Adonija? A jol tob, bahb eti etul ka-e, tibre ye mmonannee no nkul wo. Ee, bahb eti etul ka-e, tob ka Abiata ji nlimajom, a Joab ji mmona Jeruya!>>
22 Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Owo ntula Solomon kehm tiri go mbing nyi Jehova re, <<Esowo lim bib aname sab bˈbib, tohko jol re Adonija bahke kake elkpin ene eji á bahbe ejum jia!
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Anv, etingitingi eji Jehova li go elkpin, ye ji ma-m lim re me n gbal fere tahne go eti etul ji nso Devid, yeb lennge nji etul nyia ka-m ana á nyame no, lela Adonija bo bahk-e wulu!>>
24 Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha falado, que hoje morrerá Adonias.
25 Ano wo Solomon ka Benaya mmona Jehoiada nsahm, á song wul Adonija.
25 E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele de modo que morreu.
26 Ntul bungu tong Abiata nlimajom re, <<Feere song kehnge go ega etahk go Anatoti. Wo fꞌfuumu re wo kpo, wo anv sang m bahk-a wulu, tib a solo Elkohl Atahm ni nsoo ntula Jehova ji Gbale Sehng, go esamahr nso ewame Devid, fere toono nyehn erem a nso go ajahkjahk.>>
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje não te matarei, porquanto levaste a arca do Senhor DEUS diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
27 Ano wo Solomon yehke Abiata go eltum abalimajom ni Jehova. Go mbang ana nyia alum nya Jehova bungu no go Silo bade etahk ji Elayi bˈbiingi go nseenga seenge.
27 Lançou, pois, Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, para cumprir a palavra do Senhor, que tinha falado sobre a casa de Eli em Siló.
28 Eji etib rehnge Joab, ye ji woomo ntoobo nyio a Adonija, jol á woomem ellong ni Absalom, á kehm beke song yel ebkpatahk bi Jehova, song tub ejahm go atang nya li go egudu njom.
28 E chegou a notícia até Joabe (porque Joabe tinha se desviado seguindo a Adonias, ainda que não tinha se desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e apegou-se às pontas do altar.
29 Bo kehm tongo ntula Solomon re, Joab ebbe song yel go ebkpatahk bi Jehova, fere song yiimi go nkpe egudu njom. Owo Solomon kehm fake Benaya mmona Jehoiada nnyo re, <<Song wo song wul-e!>>
29 E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar; então Salomão enviou Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete sobre ele.
30 Ano wo Benaya yele go ebkpatahk ni Jehova, kehm tongo Joab re, <Ntul re, wo lohng elatahk. >>
30 E foi Benaia ao tabernáculo do Senhor, e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
31 Owo ntul kehm kake Benaya elkahn re, <<Lim ana á bungu no. Wul-e tub, wo kpa-e kak, eji me a nnahb enyame kpee lꞌkˈli ebi ji alung mbol mbol ma Joab wohngo no.
31 E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e arremete contra ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Jehova bahk-e kpiki go esi ji alung ma á ma wul ane wohng, tib jol nso ewame Devid kahnem, á mehle song nok ane abal, wul bo go ekahngkahng. Bo ane abal abal, Abner mmona Ner, ye ji jolo ntubesia nsoja no Isreel, a Amasa mmona Jeter, ntubesia nsoja no Juda, bo jolo atingitingi ane ba nobo sehnge ye.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, capitão do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jeter, capitão do exército de Judá.
33 Nong ebi ji alung ebo kuumu go esi ji Joab, a etˈtohngo eje go njinanjini. Wo goji Devid, a etˈtohngo eje, etahk eje a eti etul eje, nong elkoono ni Jehova jol o go njinanjini.>>
33 Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 Ano wo Benaya mmona Jehoiada mehle no song yel go ebkpatahk song wul Joab, bo fere song kpa-e kak go ege edi ndi go elka emahng.
34 E subiu Benaia, filho de Joiada, e arremeteu contra ele, e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Ntul kehm limi Benaya mmona Jehoiada ntubesia nsoja go nji nyi Joab, fvfo nji nyi Abiata ntul rodo ka Jadok ji nlimajom.
35 E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército, e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
36 Owo ntul kehm tumu re bo ko Semeyi ba, á kehm-e tongo re, <<Si etahk eja a Jeusalem, wo lene o, fvfo ka kpe tiki lohng tahm edi ajehng ajehng.
36 Depois mandou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Efung bi á lꞌlohng siiri edamme ji Kidron, tiki kahn re a bahke kpoko, alung ema bahke kuumu wofono antahng.>>
37 Porque há de ser que no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, de certo que sem dúvida morrerás; o teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Simeyi kehm faange ntul re, <<Ji a ma bung kpꞌnobo. Me nlokeltum ewa bahke limi ji wo nsoo ewame ma bung.>> Simeyi sa go Jeusalem ekidi lꞌlab.
38 E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem falado o rei meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Eji ma kang nnya era, nju na ebal nyi Simeyi kehm beke tahm goji Akisi mmona Maaka, ntula Gati, fvfo etib kehm ba kpiri Simeyi re, <<Aju enya li go Gati.>>
39 Sucedeu, porém, que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 Eji Simeyi wuku ano, á kehm kuumu go ege mbvankang tahm goji Akisi go Gati, re á song seb aju enye. Ano wo Simeyi mehle no tahm go Gati song ko aju enye feere abo.
40 Então Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, ter com Aquis, em busca de seus servos; assim foi Simei, e trouxe os seus servos de Gate.
41 Eji bo tongo Solomon re Simeyi eblohng a Jerusalem je go Gati feere,
41 E disseram a Salomão como Simei fora de Jerusalém a Gate, e já tinha voltado.
42 ntul kehm lungu Simeyi tv elne, fere tong-e re, <<Me wa n limem á tir go mbing nyi Jehova, n fere ka-a erehke re, <<Go efung bi a lꞌyake edi jia tahm edi jindikandiki, wo bahke kahne re a bahke tiki kpoa? Go ngare nyio a tong-m re, <<Ji a bungu no ebnob. M bahke wuku.>>
42 Então o rei mandou chamar a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor, e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe de certo que, sem dúvida, morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Nꞌnan á ki bum nwongo nyi a ko no a Jehova, fere bum elkahn ni n ka-a no?>
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor, nem a ordem que te dei?
44 Ntul tob bungu tong Simeyi re, <<A kpꞌkahne go ega eltim, abꞌbi nya a limi nsoo ewame Devid. Anv, Jehova bahk-a kpiki go abꞌbi enya nya a limi no.
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece, que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 Fvfo ntula Solomon bahke bele na elfuulu, Eti etul ji Devid bahke sake yiimi ano tˈtahne go esamahr bi Jehova go njinanjini.>>
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre.
46 Owo ntul kehm kake Benaya mmona Jehoiada nsahm, á song Simeyi.
46 E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e arremeteu contra ele, de modo que morreu; assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.