Levítico 13
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Matigi Ala kumana Musa ni Haruna fɛ, k’a fɔ o ye ko:
1 O Senhor Deus deu a Moisés e a Arão as seguintes leis :
2 «Ni kuru dɔ ka bɔ mɔgɔ dɔ fari ra, walama warawara, walama ni nɔ gbɛman dɔw ka bɔ a fari ra, k’a kɛ i ko bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o ye taga ni o tigi ye sarakalasebaga Haruna fɛ, walama Haruna dencɛ sarakalasebaga dɔ fɛ.
2 Se uma pessoa tiver na pele uma inchação, tumor ou mancha que vai virando uma doença contagiosa, essa pessoa será levada a Arão, o sacerdote, ou a um dos sacerdotes, que são filhos de Arão.
3 Sarakalasebaga bɛ o yɔrɔ flɛ a fari ra. Ni a k’a ye ko a yɔrɔ siw gbɛgbɛnin lo, k’a ye ko a yɔrɔ dunyara dɔɔnin fana, o tuma bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ lo. Ni sarakalasebaga k’a flɛ ka ban, a y’a fɔ ko o tigi saninyanin tɛ.
3 O sacerdote examinará a pele, e, se os pelos da mancha se tornaram brancos, e se parecer que a ferida ficou mais funda do que a pele, então é uma doença contagiosa; o sacerdote declarará que a pessoa é impura .
4 «Nka ni a yɔrɔ nugunin lo dɔrɔn, k’a gbɛ, ni a ma dunya, ni a siw ma gbɛgbɛ fana, sarakalasebaga ye o banabagatɔ to a kelen na yɔrɔ dɔ ra fɔ tere wolonfla.
4 Mas, se a mancha for branca, e se não parecer que ficou mais funda do que a pele, e se os pelos do lugar não se tornaram brancos, então o sacerdote fará com que a pessoa fique no isolamento sete dias.
5 A tere wolonflanan, sarakalasebaga ye a flɛ tuun. Ni a k’a ye ko bana ma juguya, ni a fana ma yɛrɛgɛ a fari yɔrɔ bɛɛ ra, sarakalasebaga y’a to a kelen na yɔrɔ dɔ ra fɔ tere wolonfla wɛrɛ tuun.
5 No sétimo dia o sacerdote a examinará de novo e, se na sua opinião a mancha não se espalhou, mas continua como estava, então ele mandará que a pessoa fique no isolamento mais sete dias.
6 Ni o tere wolonfla ka dafa, sarakalasebaga ye a flɛ tuun. Ni a k’a ye ko bana nɔ tununa dɔɔnin, ni a ma yɛrɛgɛ a fari yɔrɔ bɛɛ ra, o tuma sarakalasebaga ye a fɔ ko o tigi saninyara, ko warawara dɔrɔn tun lo. Banabagatɔ ye a ta faniw ko; o kɔ, a bɛ saninya.
6 No sétimo dia ele examinará a pessoa outra vez; se a mancha estiver desaparecendo e se não tiver se espalhado na pele, então é só um tumor sem importância. A pessoa lavará a roupa que estiver vestindo, e o sacerdote declarará que está pura .
7 «Nka ni sarakalasebaga k’a flɛ, k’a bla ka taga, ko a kɛnɛyara, ni bana ka taga juguya, a ka kan ka kɔsegi ka na a yɛrɛ yira sarakalasebaga ra.
7 Mas, se depois disso a mancha se espalhar na pele, então a pessoa irá outra vez falar com o sacerdote.
8 Sarakalasebaga bɛna a flɛ kokura tuun. Ni a k’a ye ko bana juguyara a fari ra, a ye a fɔ ko o tigi saninyanin tɛ; bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ lo.»
8 Ele a examinará e, se a mancha tiver se espalhado, declarará que a pessoa está impura; é um caso de doença contagiosa.
9 «Bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, ni o dɔ ka mɔgɔ dɔ mina, aw ye taga ni o tigi ye sarakalasebaga fɛ.
9 Quando alguém tiver uma doença contagiosa da pele, deve ser levado ao sacerdote.
10 Sarakalasebaga ye a tigi flɛ. Ni a k’a ye ko kuru min bɛ a fari ra, ko o gbɛnin lo, k’a ye fana ko o yɔrɔ siw gbɛgbɛnin lo, ko jori ɲa wulennin lo,
10 Este o examinará, e, se houver na pele um tumor branco, e os pelos do lugar estiverem brancos também, e houver uma ferida aberta no lugar,
11 o tuma o bana ye bana kɔrɔ le ye a farisogo ra. Sarakalasebaga y’a fɔ ko a saninyanin tɛ. Sarakalasebaga kana a fɔ ko a bɛ a to a kelen na yɔrɔ dɔ ra tuun, sabu sigiya t’a ra, a tigi saninyanin tɛ.
11 então é um caso crônico de doença contagiosa. Aí o sacerdote declarará que o doente está impuro e não fará com que ele fique no isolamento , pois não há dúvida de que ele é impuro.
12 «Nka ni sarakalasebaga k’a ye ko kurukuruw bɔra a fari yɔrɔ bɛɛ le ra, k’a ta a kun na ka taga a bla fɔ a sentɛgɛ ra, o tuma sarakalasebaga ye a flɛ ka ɲa kosɛbɛ.
12 Se o sacerdote achar que a doença se espalhou pelo corpo inteiro, da cabeça aos pés,
13 Ni a k’a ye ko o bana k’a fari yɔrɔ bɛɛ le mina, a y’a fɔ ko o banabagatɔ saninyanin lo; a saninyanin lo, sabu a fari gbɛgbɛra dɔrɔn le.
13 então ele examinará o doente. Se, de fato, a doença se espalhou pelo corpo todo, e a pele se tornou branca, então o homem está puro, e o sacerdote o declarará puro.
14 «Nka ni jori nana ye a fari ra lon min na, o tuma a saninyanin tɛ.
14 Porém, quando aparecer uma ferida aberta na pele do doente, ele estará impuro.
15 Sarakalasebaga bɛna o joriw flɛ, k’a fɔ ko a saninyanin tɛ. O joriw saninyanin tɛ; bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ lo.
15 O sacerdote o examinará outra vez e, se encontrar uma ferida aberta, então declarará que a pessoa está impura. Uma ferida aberta é sinal de doença contagiosa.
16 Nka ni jori da nana gbɛ, a ye kɔsegi ka taga sarakalasebaga fɛ.
16 Mas, quando a ferida sarar e se tornar branca, a pessoa se apresentará ao sacerdote,
17 Sarakalasebaga bɛna a flɛ. Ni a k’a ye ko can ra, a fari yɔrɔ minw tun wulenna, ko olugu gbɛgbɛra tuun, a y’a fɔ ko o bana banna, sabu a fari gbɛra. O tuma a saninyara.»
17 que a examinará. Se a ferida se tornou branca, então a pessoa está pura, e o sacerdote declarará que está pura.
18 «Ayiwa, ni sumuni bɔra mɔgɔ dɔ fari ra, ni a nana kɛnɛya,
18 Se alguém tiver um furúnculo que sarou,
19 ni o kɔ kuru gbɛman dɔ nana wuri o sumuni nɔ ra, walama ni o sumuni nɔ nugura, k’a yɔrɔ gbɛ, walama k’a yɔrɔ wulen, o tigi ye taga a yɛrɛ yira sarakalasebaga ra.
19 e ali aparecer um lugar inchado e branco ou uma mancha avermelhada, a pessoa se apresentará ao sacerdote.
20 Sarakalasebaga bɛna a yɔrɔ flɛ. Ni a k’a ye ko a yɔrɔ dunyara dɔɔnin, ani k’a yɔrɔ siw gbɛgbɛ, sarakalasebaga y’a fɔ ko o tigi saninyanin tɛ. Bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ le wurira sumuni nɔ ra ten.
20 Ele a examinará e, se parecer que a ferida ficou mais funda do que a pele, e os pelos do lugar se tornaram brancos, então ele declarará que a pessoa está impura. É um caso de doença contagiosa que começou no furúnculo.
21 «Nka ni sarakalasebaga k’a flɛ, k’a ye ko a yɔrɔ siw ma gbɛgbɛ, ni a yɔrɔ ma dunya fana, ni a nɔ tununa dɔɔnin, sarakalasebaga ye o tigi to a kelen na yɔrɔ dɔ ra fɔ tere wolonfla.
21 Mas, se o sacerdote descobrir que os pelos não estão brancos e que a ferida não está mais funda do que a pele, mas já se tornou branca, então ele mandará a pessoa ficar no isolamento sete dias.
22 O kɔ, ni a k’a flɛ k’a ye ko bana k’a fari yɔrɔ bɛɛ mina, sarakalasebaga y’a fɔ ko a saninyanin tɛ. Bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ lo.
22 Se a mancha se espalhou, é um caso de doença contagiosa, e o sacerdote declarará que a pessoa está impura.
23 Nka ni a nɔ tora a cogo ra, ni a m’a fari yɔrɔ bɛɛ mina, o tuma, sumuni le jara; a nɔ dɔrɔn lo. Sarakalasebaga ye a fɔ ko o tigi saninyanin lo.»
23 Mas, se a mancha não se espalhou, mas continua como estava, então é somente a cicatriz que o furúnculo deixou na pele. Portanto, o sacerdote declarará que a pessoa está pura.
24 «Ni tasuma ka mɔgɔ dɔ jɛni, ni a sumana, nka ni a nɔ gbɛra, walama k’a wulen dɔɔnin,
24 Se alguém se queimar, e no lugar queimado a ferida virar uma mancha avermelhada ou branca,
25 sarakalasebaga ye a yɔrɔ flɛ. Ni a k’a ye ko o tasumajɛnida yɔrɔ siw gbɛgbɛra, k’a dunya dɔɔnin, o tuma bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ le daminana o tasumajɛnida nɔ ra. O ra, sarakalasebaga y’a fɔ ko o tigi saninyanin tɛ.
25 o sacerdote examinará a mancha. Se os pelos do lugar se tornaram brancos, e a ferida ficou mais funda do que a pele, é uma doença contagiosa que começou com a queimadura, e o sacerdote declarará que a pessoa está impura.
26 «Nka ni sarakalasebaga k’a flɛ k’a ye ko a yɔrɔ siw ma gbɛgbɛ, ni a yɔrɔ dunyara dɔɔnin, nka ni a nɔ tununa dɔɔnin, o tuma, sarakalasebaga y’a to a kelen na yɔrɔ dɔ ra fɔ tere wolonfla.
26 Porém, se o sacerdote descobrir que os pelos na ferida não estão brancos, e que a ferida não está mais funda do que a pele, e a sua cor está clara, o sacerdote mandará a pessoa ficar no isolamento sete dias.
27 A tere wolonflanan lon, sarakalasebaga ye a flɛ tuun. Ni a k’a ye ko bana juguyara a fari ra, sarakalasebaga ye a fɔ ko a saninyanin tɛ. Bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ lo.
27 No sétimo dia o sacerdote a examinará, e, se a mancha tiver se espalhado, então é uma doença contagiosa, e o sacerdote declarará que a pessoa está impura.
28 «Nka ni a nɔ tora a cogo ra, ni a m’a fari yɔrɔ bɛɛ mina, ni a nɔ yɛrɛ tununa dɔɔnin, o tuma tasumajɛnida nɔ dɔrɔn lo. Sarakalasebaga ye a fɔ ko a saninyanin lo, sabu tasumajɛnida dama lo.»
28 Porém, se a mancha não se espalhou, mas continua como estava, e a sua cor está clara, então é uma inchação causada pela queimadura. Aí o sacerdote declarará que a pessoa está pura, pois se trata somente de uma cicatriz que a queimadura deixou.
29 «Ni kaba bɔra cɛ walama muso dɔ kun na, walama a bonbonkun na,
29 Quando um homem ou uma mulher tiver uma doença da pele na cabeça ou no queixo,
30 sarakalasebaga ye o kaba flɛ. Ni a k’a ye ko a nɔ dunyara dɔɔnin, k’a yɔrɔ siw kɛ fitini fitini nɛrɛmuguman ye, sarakalasebaga y’a fɔ ko o tigi saninyanin tɛ. Kaba lo; bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ le wurira a kunkolo walama a bonbonkun na.
30 o sacerdote examinará a pele. Se parecer que a ferida ficou mais funda do que a pele, e, se os cabelos dali estiverem amarelos e forem poucos, é uma doença contagiosa, e o sacerdote declarará que a pessoa está impura.
31 Nka ni a k’a flɛ k’a ye ko a yɔrɔ ma dunya, ko a yɔrɔ siw ma finfin, sarakalasebaga y’a to a kelen na yɔrɔ dɔ ra fɔ tere wolonfla.
31 Se o sacerdote achar que a ferida não ficou mais funda do que a pele, e, se não houver nela cabelos escuros, então ele mandará a pessoa ficar no isolamento sete dias.
32 A tere wolonflanan lon, sarakalasebaga ye a flɛ tuun. Ni a k’a ye ko kaba m’a fari yɔrɔ bɛɛ mina, ni a yɔrɔ siw ma kɛ nɛrɛmuguman ye fana, ni a yɔrɔ fana ma dunya,
32 No sétimo dia ele a examinará; se a doença não tiver se espalhado e no lugar não houver cabelos amarelados, e, se a ferida não ficou mais funda do que a pele,
33 o banabagatɔ ka kan k’a kun walama a bonbosi li. Nka kaba bɛ yɔrɔ minw na, a kana o li. O kɔ, sarakalasebaga y’a to a kelen na tuun tere wolonfla wɛrɛ.
33 então a pessoa rapará a cabeça ou o queixo, sem cortar os cabelos da parte doente. O sacerdote mandará que ela fique no isolamento mais sete dias
34 Ni tere wolonfla ka dafa, sarakalasebaga ye a flɛ tuun. Ni kaba ma yɔrɔ bɛɛ mina, ni a nɔ ma dunya fana, a ye a fɔ ko o banabagatɔ saninyanin lo. A ka kan k’a ta faniw dɔrɔn le ko; o kɔ, a bɛ saninya.
34 e no sétimo dia examinará a pele. Se a doença não tiver se espalhado e, se não parecer que ficou mais funda do que a pele, o sacerdote declarará que a pessoa está pura. Ela lavará a roupa que estiver vestindo e estará pura.
35 «Nka ni sarakalasebaga ko a saninyara, k’a bla ka taga, ni o kaba tagara juguya, a ka kan ka kɔsegi ka na janko sarakalasebaga ye a flɛ tuun.
35 Mas, se depois disso a infecção se espalhar,
36 Ni a k’a ye ko kaba k’a fari yɔrɔ bɛɛ mina ka ban, kun tɛ a ra tuun ko a y’a flɛ ni o yɔrɔ siw kɛra nɛrɛmuguman ye, sabu sigiya t’a ra, o tigi saninyanin tɛ.
36 então o sacerdote examinará a pessoa. Se ele verificar que, de fato, a infecção se espalhou, não é preciso que ele procure cabelos amarelados; a pessoa está impura.
37 Nka ni sarakalasebaga k’a ye ko bana ma taga ɲa, ni a yɔrɔ siw ka kɛ bɔ ye tuun, o tuma o kaba kɛnɛyara; o tigi fana saninyara. O tuma sarakalasebaga ye a fɔ ko a saninyara.»
37 Mas, se na opinião do sacerdote a infecção não se espalhou, e ali estiverem crescendo cabelos escuros, então a infecção sarou. A pessoa está pura, e o sacerdote declarará que ela está pura.
38 «Ayiwa, ni nɔ gbɛman dɔw ka bɔ cɛ, walama muso dɔ fari ra,
38 Quando um homem ou uma mulher tiver manchas brancas na pele,
39 sarakalasebaga bɛna o tigi flɛ. Ni a k’a ye ko a yɔrɔ nugunin lo k’a gbɛ dɔɔnin, o tuma kurukuru dɔrɔn le wurira a fari ra. A saninyanin lo.»
39 o sacerdote examinará a pessoa. Se as manchas forem de um branco pálido, é uma coisa sem importância. A pessoa está pura.
40 «Ni mɔgɔ dɔ kun cɛmancɛyɔrɔ siw bɛɛ bɔnna, a kun le wulanna; a saninyanin lo.
40 — ausente —
41 Ni a kun ɲafɛyɔrɔ siw le bɔnna, o tuma a kun ɲafɛyɔrɔ le wulanna dɔrɔn; a saninyanin lo.
41 — ausente —
42 «Nka ni kuru dɔ ka bɔ o wulanyɔrɔ ra, ka wulen, ni a kɛra kun cɛmancɛ le ra, walama tenda ra, o tuma bana minw bɛ mɔgɔ fari cɛn, o dɔ le bɛ wurira a kun wulanyɔrɔ ra.
42 Mas, se na parte pelada da cabeça aparecer uma mancha cor de rosa, é uma doença contagiosa.
43 Sarakalasebaga ye a yɔrɔ flɛ. Ni a ka kuru dɔ ye a kun wulanyɔrɔ ra min wulenna, k’a kɛ i ko bana min bɛ mɔgɔ fari cɛn,
43 O sacerdote examinará o homem, e, se descobrir uma mancha cor de rosa, como as que aparecem na pele,
44 o tuma i b’a sɔrɔ o bana dɔ lo; a saninyanin tɛ. Sarakalasebaga ye a fɔ ko o bana min bɛ a kunkolo ra ko o kosɔn a saninyanin tɛ.
44 é uma doença contagiosa. O homem está impuro, e o sacerdote declarará que está impuro por causa da infecção na cabeça.
45 «Ayiwa, ni o faricɛnbana dɔ bɛ mɔgɔ dɔ ra, o tigi ka kan ka fani faranninw le don. A ka kan k’a kunsigi ɲagaminin to a kun na. A ye fɛn dɔ kɛ k’a ɲa dugumayɔrɔ datugu, ka to ka pɛrɛn k’a fɔ ko: ‹Ne saninyanin tɛ! Ne saninyanin tɛ!›
45 Uma pessoa que sofrer de uma doença contagiosa da pele deverá vestir roupas rasgadas, deixar os cabelos sem pentear, cobrir o rosto da boca para baixo e gritar: “Impuro, impuro!”
46 A saninyabari bɛna to fɔ ka taga a ta bana ban. O kosɔn a ka kan ka to a danna kɛnɛ ma fanibonw kɔ fɛ, k’a yɛrɛ mabɔ mɔgɔw ra.»
46 Enquanto sofrer de uma doença contagiosa, a pessoa continuará impura e precisará morar sozinha, fora do acampamento.
47 «Ni sumaya sera fani donta dɔ ma ka nɔ bla a ra, ni a kɛra sagasifani le ye, walama lɛnfani,
47 Quando aparecer mofo numa roupa feita de lã ou de linho,
48 walama ni a sera fanimugu dɔ le ma, walama derege dɔ, min ye lɛnfani ye walama sagasi, walama ni a sera gbolo dɔ le ma, walama fɛn gboloraman dɔ,
48 ou num tecido de linho ou de lã, ou num pedaço de couro, ou num objeto feito de couro,
49 ni a nɔ kɛra binkɛnɛman, walama wulenman, o tuma o fani walama o gbolo cɛnna le. O ka kan k’a yira sarakalasebaga ra.
49 se a mancha for esverdeada ou avermelhada, então é mofo e deve ser mostrado ao sacerdote.
50 Sarakalasebaga ye a nɔ flɛ. O kɔ, a ye o fɛn bla bon kɔnɔ ka da sɔgɔ a da ra fɔ tere wolonfla.
50 O sacerdote examinará o objeto mofado e o colocará durante sete dias num lugar separado.
51 A tere wolonflanan, a ye a nɔ flɛ tuun. Ni a k’a ye ko a nɔ bonyara, o tuma o fani walama o gbolo cɛnna le. Fɛn saninyabari lo.
51 No sétimo dia ele examinará a mancha, e, se ela se tiver espalhado, então o mofo é contagioso, e a roupa, ou o tecido, ou o couro, ou o objeto feito de couro está impuro ,
52 Sarakalasebaga ka kan k’a jɛni. Ni a kɛra fanimugu le ye, walama derege, min ye lɛnfani ye, walama sagasi, walama fɛn gboloraman dɔ ye, a ka kan ka a bɛɛ jɛni tasuma ra, sabu a cɛnna.
52 e o sacerdote o queimará. É mofo contagioso e deverá ser destruído pelo fogo.
53 «Nka ni sarakalasebaga k’a flɛ tere wolonfla kɔ fɛ, k’a ye ko nɔ min tun bɛ o fɛn na, ko o nɔ ma bonya,
53 Mas, se o sacerdote examinar a roupa, ou o tecido, ou o objeto de couro e descobrir que a mancha não se espalhou,
54 o tuma a y’a fɔ ko o ye a ko; o kɔ, a ye a bla bon kɔnɔ ka da sɔgɔ a da ra tuun fɔ tere wolonfla wɛrɛ.
54 então mandará lavar o objeto em que está a mancha e o colocará durante mais sete dias num lugar separado.
55 Ayiwa, ni sarakalasebaga nana a flɛ o tere wolonfla kɔ, k’a ye ko nɔ bɛ a cogo ra, hali ni a nɔ ma bonya, o fɛn saninyanin tɛ. Ni a kɔ le cɛnna o, walama ni a ɲa le cɛnna o, a ye a jɛni.
55 Depois examinará o objeto outra vez, e, se a mancha não mudou de cor, mesmo que não se tenha espalhado, então ele está impuro e precisa ser queimado. É mofo contagioso, esteja na parte da frente ou na parte de trás do objeto.
56 «Nka ni sarakalasebaga k’a flɛ, k’a ye ko a konin kɔ o nɔ bɔra a ra dɔɔnin, ni a kɛra fanimugu le ye o, walama a derege o, walama fɛn gboloraman dɔ, a ye o yɔrɔ tigɛ ka bɔ a ra.
56 Mas, se o sacerdote descobrir que a mancha perdeu a cor depois de ter sido lavada, então ele rasgará aquela parte da roupa, do couro ou do tecido.
57 «Ayiwa, o kɔ fɛ, ni nɔ nana ye o fani donta ra, walama o fanimugu ra, walama o derege ra, walama o fɛn gboloraman ra tuun, o tuma a cɛnna le tuun. Aw ye a jɛni tasuma ra.
57 Mas, se depois disso o mofo aparecer de novo, então é mofo contagioso, e o objeto deve ser queimado.
58 «Ni nɔ ka kɛ fani o fani na, k’a cɛn, ni a kɛra fanimugu le ye, walama derege, walama fɛn gboloraman dɔ, ni o k’a ko, ni nɔ bɔra a ra, o ka kan k’a ko tuun. Ni o kɛra, a bɛ saninya.
58 Se o objeto for lavado, e a mancha desaparecer, então deve ser lavado mais uma vez e aí estará puro .
59 «Ayiwa, nɔ minw bɛ kɛ fanidontaw ra, ni a kɛra sagasifani le ye o, lɛnfani o, walama fanimugu, walama derege, walama fɛn gboloraman dɔ, o sariya le ye nin ye. Nin sariyaw le b’a to aw bɛ se k’a lɔn ko o fɛnw saninyara walama ko o ma saninya.»
59 São essas as leis a respeito do mofo em roupa feita de lã ou de linho, ou em tecidos, ou em objetos de couro, a fim de se poder dizer se estão puros ou impuros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Levítico 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.