Josué 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ayiwa, Nuni dencɛ Yosuwe tora Sitimu ka kɔrɔsirikɛbaga fla ci dogo ra. A k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga jamana cogo flɛ, ka Zeriko dugu flɛ kosɛbɛ.» O tagara se Zeriko dugu kɔnɔ minkɛ, o tagara jigi jatɔmuso dɔ fɛ, o tɔgɔ ye ko Rahabu. O sira yi.
1 E Josué, o filho de Num, enviou desde Sitim dois homens para espionarem secretamente, dizendo: Ide e olhai a terra, e Jericó. E eles foram, e entraram na casa de uma prostituta, chamada Raabe, e ali se alojaram.
2 Mɔgɔw nana a fɔ Zeriko masacɛ ye ko Izirayɛlimɔgɔ dɔw nana su fɛ dugu kɔnɔ, ka na jamana yɔrɔ bɛɛ yaala.
2 E foi dito ao rei de Jericó: Eis que esta noite vieram para cá homens dos filhos de Israel para espiar a região.
3 O fɔra minkɛ, masacɛ ka cira bla ka taga a fɔ Rahabu ye ko: «Cɛ minw nana i fɛ, ka na don i ta so kɔnɔ, o labɔ, sabu o nana jamana yɔrɔ bɛɛ yaala le.»
3 E o rei de Jericó enviou a Raabe, dizendo: Apresenta os homens que vieram a ti, os quais entraram na tua casa, pois eles vieram para espiar toda região.
4 Rahabu ka cɛ fla dogo, k’a fɔ masacɛ ta ciradenw ye ko: «Can lo, o sera ne fɛ so kɔnɔ yan, nka ne kɔni tun ma o bɔyɔrɔ lon.
4 E a mulher tomou os dois homens e os escondeu, e assim disse: Vieram homens até mim, mas eu não sabia de onde eles eram;
5 I n’a fɔ dugu donda bɛ datugu terebenda fɛ, o sekɔra ka taga terebenda wagati ra, sani da ye datugu. Ne m’a lɔn o tagara fan min na. Ni aw teliyara ka tugu o nɔ fɛ, aw bɛna o gbɛn ka o mina.»
5 e sucedeu que, na hora do fechamento da porta, quando já estava escuro, que os homens saíram; não sei para onde os homens foram, persegue-os depressa; porque os alcançarás.
6 Nka Rahabu tun ka o layɛlɛn a ta biribon le kunna. Binɲaga dɔw tun bɛ blanin bɛ yi, a tun ka o dogo o binɲagaw jukɔrɔ.
6 Só que ela os havia levado ao telhado da casa, e os escondido com caules de linho, os quais ela colocara em ordem sobre o telhado.
7 Masacɛ ta ciradenw bɔra ko o bɛ taga o kɔ. O bɔra minkɛ, mɔgɔw ka dugu donda datugu. O tagara Zuridɛn ba sennatigɛyɔrɔ sira fɛ.
7 E os homens os perseguiram no caminho do Jordão até os vaus; e logo que se foram os que perseguiam, eles fecharam a porta.
8 Ayiwa, sani kɔrɔsirikɛbaga fla ye sunɔgɔ, Rahabu yɛlɛnna o kɔ bon kunna.
8 E antes que eles estivessem deitados, ela subiu até eles no telhado;
9 Rahabu k’a fɔ o ye ko: «Ne k’a lɔn ko Matigi Ala ka jamana nin di aw ma. Aw siranya ka an bɛɛ mina yan, jamana mɔgɔw bɛɛ ja tigɛninba lo;
9 e ela disse aos homens: Eu sei que o SENHOR vos deu a terra, e que o seu terror nos sobreveio, e que todos os habitantes da terra desfalecem por causa de vós.
10 sabu an k’a mɛn ko Matigi Ala ka Kɔgɔjiwulen ja aw ɲa, aw bɔtɔ Misiran jamana ra. An k’a mɛn fana ko aw ka Amɔrikaw ta masacɛ fla bɛɛ faga, masacɛ Sihɔn ni masacɛ Ɔgi; ko aw ka olugu faga Zuridɛn ba kɛrɛ fɛ, terebɔyanfan na. An ka o kibaroya mɛn.
10 Pois temos ouvido como o SENHOR secou as águas do mar Vermelho para vós, quando saístes do Egito; e o que fizestes aos dois reis dos amorreus, que estavam do outro lado do Jordão: Seom e Ogue, aos quais destruístes.
11 An ka o kibarow mɛn minkɛ, an ja tigɛnin lo kosɛbɛ; ja tɛ mɔgɔ si ra yan k’a fɔ ko a bɛ kɛrɛ kɛ ni aw ye, sabu Matigi Ala, aw ta Ala le ye Sebɛɛtigi ye sankolo ra, ani dugukolo kan.
11 Assim que ouvimos estas coisas, derreteu-se o nosso coração, nem restou mais coragem em qualquer dos homens, por causa de vós; pois o SENHOR, vosso Deus, ele é Deus em cima no céu e embaixo na terra.
12 Ayiwa, sisan ne bɛ aw daari ko aw ye kari Matigi Ala tɔgɔ ra ne ye, ko aw bɛna koɲuman kɛ ne ta somɔgɔw ye, i n’a fɔ ne ka koɲuman kɛ aw ye cogo min na. Aw ye tagamasiyɛn dɔ yira ne ra min b’a yira ko aw bɛna ne to yi.
12 Por isso, então, rogo-vos, jurai diante de mim pelo SENHOR, posto que vos demonstrei bondade, que vós também demonstrareis bondade para com a casa de meu pai, e dai-me um sinal verdadeiro;
13 Aw ye layiri ta ne ye, ko aw bɛna ne facɛ, ni ne bamuso, ni ne balemamusow, ni ne balemacɛw, ani o ta sokɔnɔmɔgɔw bɛɛ bɔsi; aw tɛna a to o ye an faga.»
13 e que vós conservareis vivo o meu pai, e a minha mãe, e os meus irmãos, e as minhas irmãs, e tudo o que eles possuem, e que livrarás da morte as nossas vidas.
14 Cɛ fla ka Rahabu jaabi ko: «An bɛ kari i ye ko foyi tɛna aw sɔrɔ ka anw ɲanaman to. Nka aw man kan ka dɔ fɔ mɔgɔ si ye an nako ra yan. O ra, ni Matigi Ala nana jamana di an ma, an bɛna i ta koɲuman sara i ye, an fana bɛna kɛ kankelentigiw ye.»
14 E os homens lhe responderam: A nossa vida pela sua vida, se vós não falardes deste nosso negócio. E assim será quando o SENHOR nos tiver dado a terra, agiremos com bondade e verdade para contigo.
15 Ayiwa, Rahabu ka o lajigi ni juru ye bon finɛtiri fɛ, sabu a ta bon tun donnin bɛ dugu laminikogo ra, k’a finɛtiri da bɔ k’a bla kɛnɛ ma.
15 Então, ela os desceu por uma corda através da janela, pois a sua casa ficava sobre o muro da cidade, e ela morava sobre o muro.
16 Sani o ye jigi, Rahabu k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga kuruw fanfɛyɔrɔw ra, janko mɔgɔ minw bɛ aw nɔ fɛ, aw kana na taga bɛn ni olugu ye. Aw ye taga dogo o yɔrɔ ra fɔ tere saba, ka a to masacɛ ta ciradenw ye sekɔ ka na. O kɔ, aw bɛ aw ta sira ta ka taga.»
16 E disse-lhes: Ide-vos para o monte, para que os perseguidores não vos encontrem; e lá vos escondeis por três dias, até que tenham retornado os perseguidores, e depois disso, podereis seguir o vosso caminho.
17 Cɛ fla k’a fɔ Rahabu ye ko: «An ka layiri min ta i ye, an bɛna o dafa cogo min na o ye nin ye:
17 E os homens lhe disseram: Nós seremos inocentes deste teu juramento que tu nos fizeste jurar.
18 Ni an nana don aw ta jamana ra tuma min na, i ka an lajigi finɛtiri min fɛ, i ye nin juru wulenman siri o finɛtiri ra. I ye i facɛ ni i bamuso ni i balemaw, ani i ta somɔgɔw bɛɛ lajɛn i fɛ bon kɔnɔ.
18 Eis que, quando adentrarmos a terra, tu atarás esta corda de fio escarlate na janela pela qual tu nos desceste; e trarás o teu pai, e a tua mãe, e os teus irmãos, e toda a casa do teu pai para a tua morada.
19 Ni i ta mɔgɔ o mɔgɔ ka bɔ kɛnɛ ma, ni kojugu min ka o tigi sɔrɔ, ale yɛrɛ le ka o ɲini; o tɛ an nɔ ye. Nka mɔgɔ o mɔgɔ bɛ ni i ye bon kɔnɔ, ni an dɔ boro sera o dɔ ma, o hakɛ ye ben an kan.
19 E assim será, quem quer que sair das portas da tua casa para a rua, o seu sangue estará sobre a sua cabeça, e nós seremos inocentes; e todo aquele que estiver contigo na casa, o seu sangue estará sobre a nossa cabeça, se qualquer mão se lançar sobre ele.
20 Nka ni i ka dɔ fɔ an nako ra yan mɔgɔ wɛrɛ ye, o tuma, an ka layiri min ta i ye, an tɛna o jate tuun.»
20 E caso tu fales deste nosso negócio, então, estaremos desobrigados do juramento que tu nos fizeste jurar.
21 Rahabu ko: «Ne sɔnna aw ta ma.» O kɔ, a ka cɛ fla bla ka taga. O bɔra minkɛ, Rahabu ka juru wulenman siri a ta finɛtiri ra.
21 E ela disse: Conforme as vossas palavras, assim o seja. E os enviou, e eles partiram, e ela atou a corda escarlate na janela.
22 O sera kuruw fanfɛyɔrɔw ra minkɛ, o dogora yi. O tora yi fɔ tere saba, k’a to masacɛ ta ciradenw ye sekɔ. Masacɛ ta ciradenw ka o ɲini yɔrɔ bɛɛ ka dɛsɛ, o ma o ye minkɛ, o sekɔra ka taga Zeriko.
22 E eles foram, e chegaram ao monte, e ali permaneceram por três dias, até que retornaram os seus perseguidores; e os perseguidores os procuraram ao longo de todo o caminho, mas não os encontraram.
23 Ayiwa, cɛ fla jigira ka bɔ kuruyɔrɔw ra, ka Zuridɛn ba tigɛ ka taga Nuni dencɛ Yosuwe fɛ. O ka ko minw ye, o ka o bɛɛ lakari a ye.
23 Assim, os dois homens retornaram, e desceram do monte, e atravessaram, e vieram até Josué, filho de Num, e lhe contaram todas as coisas que lhes sobrevieram.
24 O k’a fɔ Yosuwe ye ko: «Can lo Matigi Ala ka jamana bɛɛ di an ma. Jamana mɔgɔw bɛ siranna ka kɛrɛ kɛ ni an ye.»
24 E eles disseram a Josué: Verdadeiramente o SENHOR tem entregado nas nossas mãos toda a terra; pois todos os habitantes da região desfalecem diante de nós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.