Josué 2

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayiwa, Nuni dencɛ Yosuwe tora Sitimu ka kɔrɔsirikɛbaga fla ci dogo ra. A k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga jamana cogo flɛ, ka Zeriko dugu flɛ kosɛbɛ.» O tagara se Zeriko dugu kɔnɔ minkɛ, o tagara jigi jatɔmuso dɔ fɛ, o tɔgɔ ye ko Rahabu. O sira yi.
1 De Sitim enviou Josué, filho de Num, dois homens, secretamente, como espias, dizendo: Andai e observai a terra e Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e pousaram ali.
2 Mɔgɔw nana a fɔ Zeriko masacɛ ye ko Izirayɛlimɔgɔ dɔw nana su fɛ dugu kɔnɔ, ka na jamana yɔrɔ bɛɛ yaala.
2 Então, se deu notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que, esta noite, vieram aqui uns homens dos filhos de Israel para espiar a terra.
3 O fɔra minkɛ, masacɛ ka cira bla ka taga a fɔ Rahabu ye ko: «Cɛ minw nana i fɛ, ka na don i ta so kɔnɔ, o labɔ, sabu o nana jamana yɔrɔ bɛɛ yaala le.»
3 Mandou, pois, o rei de Jericó dizer a Raabe: Faze sair os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 Rahabu ka cɛ fla dogo, k’a fɔ masacɛ ta ciradenw ye ko: «Can lo, o sera ne fɛ so kɔnɔ yan, nka ne kɔni tun ma o bɔyɔrɔ lon.
4 A mulher, porém, havia tomado e escondido os dois homens; e disse: É verdade que os dois homens vieram a mim, porém eu não sabia donde eram.
5 I n’a fɔ dugu donda bɛ datugu terebenda fɛ, o sekɔra ka taga terebenda wagati ra, sani da ye datugu. Ne m’a lɔn o tagara fan min na. Ni aw teliyara ka tugu o nɔ fɛ, aw bɛna o gbɛn ka o mina.»
5 Havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, eles saíram; não sei para onde foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.
6 Nka Rahabu tun ka o layɛlɛn a ta biribon le kunna. Binɲaga dɔw tun bɛ blanin bɛ yi, a tun ka o dogo o binɲagaw jukɔrɔ.
6 Ela, porém, os fizera subir ao eirado e os escondera entre as canas do linho que havia disposto em ordem no eirado.
7 Masacɛ ta ciradenw bɔra ko o bɛ taga o kɔ. O bɔra minkɛ, mɔgɔw ka dugu donda datugu. O tagara Zuridɛn ba sennatigɛyɔrɔ sira fɛ.
7 Foram-se aqueles homens após os espias pelo caminho que dá aos vaus do Jordão; e, havendo saído os que iam após eles, fechou-se a porta.
8 Ayiwa, sani kɔrɔsirikɛbaga fla ye sunɔgɔ, Rahabu yɛlɛnna o kɔ bon kunna.
8 Antes que os espias se deitassem, foi ela ter com eles ao eirado
9 Rahabu k’a fɔ o ye ko: «Ne k’a lɔn ko Matigi Ala ka jamana nin di aw ma. Aw siranya ka an bɛɛ mina yan, jamana mɔgɔw bɛɛ ja tigɛninba lo;
9 e lhes disse: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor que infundis caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desmaiados.
10 sabu an k’a mɛn ko Matigi Ala ka Kɔgɔjiwulen ja aw ɲa, aw bɔtɔ Misiran jamana ra. An k’a mɛn fana ko aw ka Amɔrikaw ta masacɛ fla bɛɛ faga, masacɛ Sihɔn ni masacɛ Ɔgi; ko aw ka olugu faga Zuridɛn ba kɛrɛ fɛ, terebɔyanfan na. An ka o kibaroya mɛn.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito; e também o que fizestes aos dois reis dos amorreus, Seom e Ogue, que estavam além do Jordão, os quais destruístes.
11 An ka o kibarow mɛn minkɛ, an ja tigɛnin lo kosɛbɛ; ja tɛ mɔgɔ si ra yan k’a fɔ ko a bɛ kɛrɛ kɛ ni aw ye, sabu Matigi Ala, aw ta Ala le ye Sebɛɛtigi ye sankolo ra, ani dugukolo kan.
11 Ouvindo isto, desmaiou-nos o coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor , vosso Deus, é Deus em cima nos céus e embaixo na terra.
12 Ayiwa, sisan ne bɛ aw daari ko aw ye kari Matigi Ala tɔgɔ ra ne ye, ko aw bɛna koɲuman kɛ ne ta somɔgɔw ye, i n’a fɔ ne ka koɲuman kɛ aw ye cogo min na. Aw ye tagamasiyɛn dɔ yira ne ra min b’a yira ko aw bɛna ne to yi.
12 Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor que, assim como usei de misericórdia para convosco, também dela usareis para com a casa de meu pai; e que me dareis um sinal certo
13 Aw ye layiri ta ne ye, ko aw bɛna ne facɛ, ni ne bamuso, ni ne balemamusow, ni ne balemacɛw, ani o ta sokɔnɔmɔgɔw bɛɛ bɔsi; aw tɛna a to o ye an faga.»
13 de que conservareis a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm, e de que livrareis a nossa vida da morte.
14 Cɛ fla ka Rahabu jaabi ko: «An bɛ kari i ye ko foyi tɛna aw sɔrɔ ka anw ɲanaman to. Nka aw man kan ka dɔ fɔ mɔgɔ si ye an nako ra yan. O ra, ni Matigi Ala nana jamana di an ma, an bɛna i ta koɲuman sara i ye, an fana bɛna kɛ kankelentigiw ye.»
14 Então, lhe disseram os homens: A nossa vida responderá pela vossa se não denunciardes esta nossa missão; e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de misericórdia e de fidelidade.
15 Ayiwa, Rahabu ka o lajigi ni juru ye bon finɛtiri fɛ, sabu a ta bon tun donnin bɛ dugu laminikogo ra, k’a finɛtiri da bɔ k’a bla kɛnɛ ma.
15 Ela, então, os fez descer por uma corda pela janela, porque a casa em que residia estava sobre o muro da cidade.
16 Sani o ye jigi, Rahabu k’a fɔ o ye ko: «Aw ye taga kuruw fanfɛyɔrɔw ra, janko mɔgɔ minw bɛ aw nɔ fɛ, aw kana na taga bɛn ni olugu ye. Aw ye taga dogo o yɔrɔ ra fɔ tere saba, ka a to masacɛ ta ciradenw ye sekɔ ka na. O kɔ, aw bɛ aw ta sira ta ka taga.»
16 E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, vos não encontrem os perseguidores; escondei-vos lá três dias, até que eles voltem; e, depois, tomareis o vosso caminho.
17 Cɛ fla k’a fɔ Rahabu ye ko: «An ka layiri min ta i ye, an bɛna o dafa cogo min na o ye nin ye:
17 Disseram-lhe os homens: Desobrigados seremos deste teu juramento que nos fizeste jurar,
18 Ni an nana don aw ta jamana ra tuma min na, i ka an lajigi finɛtiri min fɛ, i ye nin juru wulenman siri o finɛtiri ra. I ye i facɛ ni i bamuso ni i balemaw, ani i ta somɔgɔw bɛɛ lajɛn i fɛ bon kɔnɔ.
18 se, vindo nós à terra, não atares este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e se não recolheres em casa contigo teu pai, e tua mãe, e teus irmãos, e a toda a família de teu pai.
19 Ni i ta mɔgɔ o mɔgɔ ka bɔ kɛnɛ ma, ni kojugu min ka o tigi sɔrɔ, ale yɛrɛ le ka o ɲini; o tɛ an nɔ ye. Nka mɔgɔ o mɔgɔ bɛ ni i ye bon kɔnɔ, ni an dɔ boro sera o dɔ ma, o hakɛ ye ben an kan.
19 Qualquer que sair para fora da porta da tua casa, o seu sangue lhe cairá sobre a cabeça, e nós seremos inocentes; mas o sangue de qualquer que estiver contigo em casa caia sobre a nossa cabeça, se alguém nele puser mão.
20 Nka ni i ka dɔ fɔ an nako ra yan mɔgɔ wɛrɛ ye, o tuma, an ka layiri min ta i ye, an tɛna o jate tuun.»
20 Também, se tu denunciares esta nossa missão, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.
21 Rahabu ko: «Ne sɔnna aw ta ma.» O kɔ, a ka cɛ fla bla ka taga. O bɔra minkɛ, Rahabu ka juru wulenman siri a ta finɛtiri ra.
21 E ela disse: Segundo as vossas palavras, assim seja. Então, os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 O sera kuruw fanfɛyɔrɔw ra minkɛ, o dogora yi. O tora yi fɔ tere saba, k’a to masacɛ ta ciradenw ye sekɔ. Masacɛ ta ciradenw ka o ɲini yɔrɔ bɛɛ ka dɛsɛ, o ma o ye minkɛ, o sekɔra ka taga Zeriko.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ali ficaram três dias, até que voltaram os perseguidores; porque os perseguidores os procuraram por todo o caminho, porém não os acharam.
23 Ayiwa, cɛ fla jigira ka bɔ kuruyɔrɔw ra, ka Zuridɛn ba tigɛ ka taga Nuni dencɛ Yosuwe fɛ. O ka ko minw ye, o ka o bɛɛ lakari a ye.
23 Assim, os dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e vieram a Josué, filho de Num, e lhe contaram tudo quanto lhes acontecera;
24 O k’a fɔ Yosuwe ye ko: «Can lo Matigi Ala ka jamana bɛɛ di an ma. Jamana mɔgɔw bɛ siranna ka kɛrɛ kɛ ni an ye.»
24 e disseram a Josué: Certamente, o Senhor nos deu toda esta terra nas nossas mãos, e todos os seus moradores estão desmaiados diante de nós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.