Josué 22
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH
1 Ayiwa, Yosuwe ka Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta gba tarancɛ fɔlɔ mɔgɔw wele,
1 Então Josué reuniu o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste
2 k’a fɔ o ye ko: «Matigi Ala ta baaraden Musa ka ci minw fɔ, aw ka o bɛɛ kɛ ka ɲa; ne ka kuma minw fɔ aw ye fana, aw ka o bɛɛ kɛ a cogo ra.
2 e disse: — Vocês têm feito tudo o que Moisés,
3 Kabini wagatijan fɔ ka na se bi ma, aw ma ban ka aw balemaw Izirayɛlimɔgɔ tɔw dɛmɛ; aw ka Matigi Ala, aw ta Ala ta kokɛtaw ni a ta kumaw sira tagama.
3 Durante todo esse tempo, até hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos israelitas. Vocês têm obedecido com cuidado aos mandamentos do Senhor .
4 Ayiwa, sisan kɔni Matigi Ala, aw ta Ala ka laganfiya di aw balemaw ma, i n’a fɔ a tun k’a layiri ta o ye cogo min na. Ayiwa, sisan aw ye sekɔ ka taga aw ta so, aw ta jamana ra, Matigi Ala ta baaraden Musa ka jamana min di aw ma Zuridɛn ba terebɔyanfan na.
4 Agora o Senhor , o Deus de vocês, deu aos seus irmãos israelitas a paz, como havia prometido. Voltem, pois, para a terra que vocês conquistaram do outro lado do rio Jordão, a terra que Moisés, servo do Senhor , lhes deu.
5 Nka Matigi Ala ta baaraden Musa ka kumaw ni sariya minw fɔ, aw ye o sira tagama kosɛbɛ, ka to a kan. Aw ye Matigi Ala, aw ta Ala kanu kosɛbɛ, ka nɔrɔ a ra, k’a ta kumaw bɛɛ sira tagama, k’a ta cifɔninw kɛ, k’a bato ni aw jusukun bɛɛ ye, ani aw baraka bɛɛ.»
5 Obedeçam com muito cuidado ao mandamento e à lei que Moisés, servo do Senhor , lhes deu. Amem o Senhor , o Deus de vocês, façam a vontade dele, obedeçam aos seus mandamentos, fiquem ligados com ele e o sirvam com todo o coração e com toda a alma.
6 Ayiwa, Yosuwe ka dugawu kɛ o ye, ka o labla. O kɔsegira ka taga o ta jamana ra.
6 Aí Josué os abençoou e se despediu deles. E eles voltaram para casa.
7 Musa tun ka yɔrɔ dɔ di Manase ta gba tarancɛ fɔlɔ ma Basan mara ra, Zuridɛn ba terebɔyanfan na. Yosuwe le nana Manase ta gba tarancɛ tɔ kelen ta yɔrɔ di o ma Zuridɛn ba terebenyanfan na, o balema Izirayɛlimɔgɔ tɔw cɛ ra. Tuma min na Yosuwe tun bɛ o lablara, a ka dugawu kɛ o ye.
7 Moisés tinha dado terras a leste do rio Jordão, em Basã, a uma das metades da tribo de Manassés. Mas para a outra metade Josué tinha dado terras a oeste do rio, junto com as outras tribos. Quando Josué se despediu deles, abençoou-os
8 A k’a fɔ o ye fana ko: «Aw ka naforoba sɔrɔ; aw bɛna taga ni o ye aw ta so: bɛgan caman, ani warigbɛ, ani sanin, ani siranɛgɛ, ani nɛgɛ, ani fani caman. Ayiwa, aw ka o fɛn minw mina aw juguw ra, aw ye taga o taran aw ni a aw balema tɔw cɛ.»
8 e disse: — Vocês estão voltando para casa muito ricos, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e grande quantidade de roupas. Repartam com os seus irmãos israelitas aquilo que vocês tomaram dos inimigos.
9 Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw bɔra Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra, Silo, Kanaana jamana ra, ka taga Galadi mara ra. O yɔrɔ le tun dira o ma, k’a kɛ o sigiyɔrɔ ye, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye, i n’a fɔ a tun k’a fɔ Musa ye cogo min na.
9 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste voltou para casa. Eles deixaram os outros israelitas em Siló, na terra de Canaã, e foram para Gileade, a terra deles, que haviam conquistado conforme o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés.
10 Ayiwa, Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw tagara se Gelilɔti minkɛ, Zuridɛn kɔrɔ, ka o to Kanaana jamana ra, o ka sarakajɛnifɛn belebeleba dɔ lɔ Zuridɛn bada ra.
10 Quando chegaram a Gelilote, do lado oeste do rio Jordão, as duas tribos e meia construíram ali um altar grande, que podia ser visto de longe.
11 Izirayɛlimɔgɔ tɔw nana a mɛn ko Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw ka sarakajɛnifɛn belebeleba dɔ lɔ Zuridɛn yɔrɔ ra, Izirayɛlimɔgɔw ta fan na, Kanaana jamana ra.
11 Os israelitas das outras tribos ouviram falar disso e comentavam: — Escutem! O povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste construiu um altar em Gelilote, do nosso lado do rio Jordão!
12 O ka o ko mɛn minkɛ, o bɛɛ ka ɲɔgɔn lajɛn Silo dugu kɔnɔ, ko o bɛ taga Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kɛrɛ.
12 Quando o povo de Israel ouviu isso, todos se reuniram em Siló para fazer guerra contra eles.
13 Izirayɛlimɔgɔw ka sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi ci ka taga kuma Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw fɛ, Galadi mara ra.
13 Então o povo de Israel enviou Fineias, filho do sacerdote Eleazar, à terra de Gileade, para falar com o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste.
14 Izirayɛlimɔgɔ minw bɛ terebenyanfan na, o ka olugu ta jamanaw bɛɛ ta kuntigiw ɲanawoloma, ka o mɔgɔ tan bla ka taga ni Finehasi ye. O bɛɛ tun ye kuntigiw le ye.
14 Junto com Fineias foram dez líderes, um de cada uma das tribos de Israel.
15 Olugu tagara Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw fɛ Galadi mara ra, ka taga kuma o fɛ, k’a fɔ o ye ko:
15 Eles foram até a terra de Gileade para falar com o povo de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste. Eles disseram:
16 «An nana aw ɲininka Matigi Ala ta mɔgɔw bɛɛ tɔgɔ ra, ko mun kosɔn aw ka nin kojuguba kɛ Izirayɛli ta Ala ra? Mun kosɔn aw murutira bi ka faran ka bɔ Matigi Ala, aw ta Ala ra? Aw ka sarakajɛnifɛn dɔ lɔ aw yɛrɛ ye minkɛ, o b’a yira ko aw tɛ Matigi Ala le fɛ tuun.
16 — Todo o povo de Deus reunido mandou dizer isto: “Por que vocês fizeram essa traição contra o Deus de Israel? Por que se revoltaram contra o Senhor , construindo vocês mesmos esse altar? Será que não estão mais seguindo o Senhor ?
17 Tuma min na an tun bɛ Pehɔri, an tun ka kojuguba min kɛ, k’a to Matigi Ala ka cɛnri lase Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ma, fɔ hali bi o kojugu nɔ bɛ an na, o tuma o ko ma an labɔ wa?
17 Vocês não lembram do pecado cometido em Peor, quando o Senhor castigou o seu povo? Nós ainda estamos sofrendo por causa disso. Será que aquele pecado não bastava?
18 «Mun na aw nana ban Matigi Ala ta cifɔninw ma, k’a sɔrɔ ni aw murutira, ka ban Matigi Ala ta kuma ma bi, sini Ala bɛna dimi Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ le kɔrɔ?
18 Será que agora vão deixar de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se revoltarem contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com todo o povo de Israel.
19 Ni aw k’a ye ko aw ta jamana saninyanin tɛ aw ɲa na, o tuma Matigi Ala ta fanibon saninman* bɛ jamana min na yan, aw ye sekɔ ka na yɔrɔ dɔ mina o jamana ra yan, ka sigi ni an ye. Nka aw kana muruti ka ban Matigi Ala ta cifɔninw ma. Aw kana faran ka bɔ an na, ka sarakajɛnifɛn wɛrɛ lɔ aw yɛrɛ ye, ka o fara Matigi Ala, an ta Ala ta kan.
19 Agora, se acham que a terra de vocês é impura , então passem para cá, para a terra de Deus, o Senhor , onde está a Tenda Sagrada em que ele mora. Peçam um pedaço de terra aqui do nosso lado. Porém não se revoltem contra o Senhor nem contra nós, construindo vocês mesmos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus.
20 Aw yɛrɛ k’a lɔn ko lon dɔ Zeraki dencɛ Akan tun ka kojuguba dɔ kɛ. Matigi Ala tun k’a fɔ ko mɔgɔ man kan ka fɛn minw ta, a tun ka o fɛnw dɔ sonya ka o dogo. A kɛra ten minkɛ, Matigi Ala ta dimi sera Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ le ma. Akan kelen dɔrɔn ma faga a ta kojugu kosɔn.»
20 Lembrem que Acã, filho de Zera, não quis obedecer ao mandamento a respeito das coisas que deviam ser destruídas, e todo o povo de Israel foi castigado por causa disso. E Acã não foi o único que morreu por causa do seu pecado.”
21 Ayiwa, Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw ka Izirayɛli ta kɛrɛkɛjama cɛ waga kelen kelen kuntigiw jaabi ko:
21 Então o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste respondeu aos chefes das famílias de Israel:
22 «Ala le ye Sebɛɛtigi ye, ale le ye Matigi Ala ye! Ala le ye Sebɛɛtigi ye, ale le ye Matigi Ala ye! Ale k’a lɔn mun kosɔn anw ka nin kɛ, Izirayɛlimɔgɔw fana bɛna a lɔn. Ni a kɛra ko an murutira ka ban Matigi Ala ra le, o tuma, Ala kana an to yi fiyewu.
22 — Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Deus é o Poderoso! Ele é o Senhor ! Ele sabe por que fizemos isso, e fiquem sabendo vocês também. Se nós nos revoltamos e se não fomos fiéis ao Senhor , não nos deixem continuar a viver.
23 Ni a kɛra ko an ka an ta sarakajɛnifɛn lɔ, janko ka ban Matigi Ala ra le, ka an yɛrɛ ta saraka jɛnitaw ni siman sarakaw ni ninsɔndiya sarakaw le jɛni a kan, o tuma Matigi Ala yɛrɛ ye o hakɛ bɔ an na.
23 Nós não construímos o nosso altar para oferecer sacrifícios a serem completamente queimados, nem para colocar sobre ele ofertas de cereais ou ofertas de paz. Que o Senhor mesmo nos castigue se construímos este altar para desobedecer a ele!
24 «Nka o tɛ. An ka nin ko kɛ, sabu an siranna le, ko lon dɔ aw ta denw bɛna a fɔ anw ta denw ma ko: ‹Aw ta foyi tɛ anw Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ta ko ra.›
24 Pelo contrário, fizemos isso porque ficamos com medo de que um dia os descendentes de vocês venham a dizer aos nossos: “Que ligação vocês têm com o Senhor , o Deus de Israel?
25 Ko: ‹Aw m’a ye ko Matigi Ala yɛrɛ ka Zuridɛn ba bla anw ni aw cɛ wa, aw Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw? Aw ninyɔrɔ foyi le tɛ Matigi Ala fɛ.› Ayiwa, ni o kɛra, aw ta denw bɛna kɛ sababu ye k’a to anw ta denw ye ban ka Matigi Ala bato.
25 O Senhor pôs o rio Jordão como divisa entre nós e vocês, tribos de Rúben e de Gade. Vocês não têm nada a ver com Deus, o Senhor .” E assim os descendentes de vocês poderiam fazer com que os nossos descendentes deixassem de adorar o Senhor .
26 «O kosɔn an ko an bɛ sarakajɛnifɛn nin lɔ. Nka an m’a lɔ ko an bɛ saraka jɛnitaw walama saraka wɛrɛw le bɔ a kan dɛ!
26 Por isso o altar que construímos não foi para apresentar ofertas a serem completamente queimadas, nem para oferecer sacrifícios.
27 An k’a lɔ, janko a ye kɛ tagamasiyɛn le ye, ka kɛ aw ni anw seere ye, ka kɛ fana aw ta denw ni an ta denw seere ye, k’a yira ko anw fana bɛ Matigi Ala le batora a ta yɔrɔ saninman na, ka an ta saraka jɛnitaw, ani an ta jurumunyafa sarakaw, ani an ta ninsɔndiya sarakaw bɔ a ye. Ni o kɛra, aw ta denw tɛna se k’a fɔ anw ta denw ma lon dɔ ko o ninyɔrɔ foyi tɛ Matigi Ala fɛ.
27 Pelo contrário, queríamos que fosse um sinal para nós, e para vocês, e para os nossos descendentes depois de nós. Seria um sinal para adorarmos o Senhor com as nossas ofertas a serem completamente queimadas, com sacrifícios de animais e com ofertas de paz. Isso foi feito para evitar que um dia os seus descendentes venham a dizer aos nossos: “Vocês não têm nenhuma ligação com o Senhor .”
28 «Anw ta miiriya ye ko lon dɔ ni o nana o kuma fɔ an ma, walama an ta denw ma, an bɛna a fɔ o ye ko Matigi Ala ta sarakajɛnifɛn ɲɔgɔn flɛ nin ye, an bɛmaw le ka o lalaga; nka o tun m’a lalaga janko ka saraka jɛnitaw walama saraka wɛrɛ le bɔ a kan. O k’a lalaga janko a ye kɛ tagamasiyɛn le ye, ka kɛ aw ni anw seere ye.
28 Nós pensamos que, se um dia isso acontecer, os nossos descendentes poderão dizer: “Vejam! Os nossos antepassados fizeram um altar igual ao altar de Deus, o Senhor . Ele não foi construído a fim de apresentarmos ofertas a serem completamente queimadas nem sacrifícios de animais, mas a fim de ser um sinal para nós e para vocês.”
29 «An kɔni t’a fɛ ka muruti ka ban Matigi Ala ra fiyewu, ka an yɛrɛ ta sarakajɛnifɛn lɔ, ka saraka jɛnitaw, walama siman sarakaw walama saraka wɛrɛw bɔ o kan. Sarakajɛnifɛn min bɛ Matigi Ala, an ta Ala ta fanibon saninman donda ra, ni o sarakajɛnifɛn tɛ, anw t’a fɛ ka saraka bɔ sarakajɛnifɛn wɛrɛ kan.»
29 Nunca tivemos a intenção de nos revoltar contra o Senhor , nem pensamos em deixar de segui-lo. Nós não iríamos construir um altar para apresentar ofertas a serem completamente queimadas ou ofertas de cereais, nem para oferecer sacrifícios de animais. Nunca faríamos outro altar além do altar do Senhor , nosso Deus, que fica em frente da Tenda onde ele mora.
30 Ayiwa, Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw ka kuma min fɔ, o kuma ka sarakalasebaga Finehasi ni Izirayɛli ta kɛrɛkɛjama cɛ waga kelen kelen kuntigiw bɛɛ wasa.
30 O sacerdote Fineias, os líderes do povo e os chefes das famílias de Israel que estavam com ele ouviram o que disse o povo das tribos de Rúben, de Gade e de Manassés do Leste e ficaram satisfeitos.
31 Sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi k’a fɔ Rubɛn ta mɔgɔw ye ko: «Sisan an bɛɛ k’a lɔn ko Matigi Ala bɛ ni an ye, sabu an tun b’a miiri ko aw ka kojuguba min kɛ Matigi Ala ra, aw ma o kɛ. O ra, Matigi Ala tɛna kojugu foyi kɛ a ta mɔgɔw ra.»
31 E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse ao povo de Rúben, de Gade e de Manassés: — Agora sabemos que o
32 Ayiwa, o kɔ, sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi, ani Izirayɛlimɔgɔw ta ɲamɔgɔw bɔra Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kɔrɔ, Galadi mara ra, ka taga Kanaana jamana ra. O sekɔra Izirayɛlimɔgɔ tɔw fɛ, ka taga o kow ɲafɔ o ye.
32 Então Fineias e os líderes deixaram a gente de Rúben e de Gade na região de Gileade, voltaram para a terra de Canaã e contaram tudo ao povo de Israel.
33 O kibaroya ka Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ wasa. O ka Matigi Ala tando. O ma wuri Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kama tuun k’a fɔ ko o bɛ o kɛrɛ, ka o ta jamana halaki.
33 O que disseram agradou aos israelitas. Então eles louvaram a Deus e não pensaram mais em fazer guerra, nem em destruir a terra onde a gente de Rúben e de Gade estava morando.
34 Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw ka o sarakajɛnifɛn tɔgɔ la ko «seere». O ko: «Nin sarakajɛnifɛn ye an bɛɛ seere ye, ko Matigi Ala kelenpe le ye Ala ye.»
34 E a gente das tribos de Rúben e de Gade chamou o altar de “Testemunha” porque disseram: “É uma testemunha entre nós de que o Senhor é Deus.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.