Josué 22
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA
1 Ayiwa, Yosuwe ka Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta gba tarancɛ fɔlɔ mɔgɔw wele,
1 Então Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés
2 k’a fɔ o ye ko: «Matigi Ala ta baaraden Musa ka ci minw fɔ, aw ka o bɛɛ kɛ ka ɲa; ne ka kuma minw fɔ aw ye fana, aw ka o bɛɛ kɛ a cogo ra.
2 e lhes disse: — Vocês fizeram tudo o que Moisés, servo do
3 Kabini wagatijan fɔ ka na se bi ma, aw ma ban ka aw balemaw Izirayɛlimɔgɔ tɔw dɛmɛ; aw ka Matigi Ala, aw ta Ala ta kokɛtaw ni a ta kumaw sira tagama.
3 Durante todo esse tempo, até o dia de hoje, vocês não abandonaram os seus irmãos; pelo contrário, tiveram o cuidado de guardar o mandamento do Senhor , seu Deus.
4 Ayiwa, sisan kɔni Matigi Ala, aw ta Ala ka laganfiya di aw balemaw ma, i n’a fɔ a tun k’a layiri ta o ye cogo min na. Ayiwa, sisan aw ye sekɔ ka taga aw ta so, aw ta jamana ra, Matigi Ala ta baaraden Musa ka jamana min di aw ma Zuridɛn ba terebɔyanfan na.
4 Agora o Senhor , seu Deus, já concedeu repouso aos irmãos de vocês, como lhes havia prometido. Voltem, pois, agora, e vão para as suas tendas, à terra que lhes pertence, que Moisés, servo do Senhor , deu a vocês do outro lado do Jordão.
5 Nka Matigi Ala ta baaraden Musa ka kumaw ni sariya minw fɔ, aw ye o sira tagama kosɛbɛ, ka to a kan. Aw ye Matigi Ala, aw ta Ala kanu kosɛbɛ, ka nɔrɔ a ra, k’a ta kumaw bɛɛ sira tagama, k’a ta cifɔninw kɛ, k’a bato ni aw jusukun bɛɛ ye, ani aw baraka bɛɛ.»
5 Mas tenham o maior cuidado em guardar o mandamento e a lei que Moisés, servo do Senhor , lhes ordenou: que vocês amem o Senhor , seu Deus, andem em todos os seus caminhos, guardem os seus mandamentos, sejam fiéis a ele e o sirvam de todo o coração e de toda a alma.
6 Ayiwa, Yosuwe ka dugawu kɛ o ye, ka o labla. O kɔsegira ka taga o ta jamana ra.
6 Assim, Josué os abençoou e os despediu. E eles foram para as suas tendas.
7 Musa tun ka yɔrɔ dɔ di Manase ta gba tarancɛ fɔlɔ ma Basan mara ra, Zuridɛn ba terebɔyanfan na. Yosuwe le nana Manase ta gba tarancɛ tɔ kelen ta yɔrɔ di o ma Zuridɛn ba terebenyanfan na, o balema Izirayɛlimɔgɔ tɔw cɛ ra. Tuma min na Yosuwe tun bɛ o lablara, a ka dugawu kɛ o ye.
7 Ora, Moisés tinha dado herança em Basã à meia tribo de Manassés; porém à outra metade da tribo Josué deu herança entre os seus irmãos, deste lado do Jordão, para o oeste. E Josué, ao despedi-los para as suas tendas, os abençoou
8 A k’a fɔ o ye fana ko: «Aw ka naforoba sɔrɔ; aw bɛna taga ni o ye aw ta so: bɛgan caman, ani warigbɛ, ani sanin, ani siranɛgɛ, ani nɛgɛ, ani fani caman. Ayiwa, aw ka o fɛn minw mina aw juguw ra, aw ye taga o taran aw ni a aw balema tɔw cɛ.»
8 e lhes disse: — Voltem para as suas tendas com grandes riquezas, com muito gado, prata, ouro, bronze, ferro e muitas roupas. Repartam com os seus irmãos o despojo que tomaram dos inimigos.
9 Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw bɔra Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra, Silo, Kanaana jamana ra, ka taga Galadi mara ra. O yɔrɔ le tun dira o ma, k’a kɛ o sigiyɔrɔ ye, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye, i n’a fɔ a tun k’a fɔ Musa ye cogo min na.
9 Assim, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés voltaram e se retiraram dos filhos de Israel em Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua propriedade, de que foram feitos possuidores, segundo o mandado do Senhor , por meio de Moisés.
10 Ayiwa, Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw tagara se Gelilɔti minkɛ, Zuridɛn kɔrɔ, ka o to Kanaana jamana ra, o ka sarakajɛnifɛn belebeleba dɔ lɔ Zuridɛn bada ra.
10 Quando chegaram à região próxima ao Jordão, na terra de Canaã, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar junto ao Jordão, altar grande e vistoso.
11 Izirayɛlimɔgɔ tɔw nana a mɛn ko Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw ka sarakajɛnifɛn belebeleba dɔ lɔ Zuridɛn yɔrɔ ra, Izirayɛlimɔgɔw ta fan na, Kanaana jamana ra.
11 Os filhos de Israel ouviram dizer: — Eis que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar diante da terra de Canaã, perto do Jordão, do lado dos filhos de Israel.
12 O ka o ko mɛn minkɛ, o bɛɛ ka ɲɔgɔn lajɛn Silo dugu kɔnɔ, ko o bɛ taga Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kɛrɛ.
12 Quando os filhos de Israel ouviram isso, toda a congregação dos filhos de Israel se reuniu em Siló, para fazer guerra contra eles.
13 Izirayɛlimɔgɔw ka sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi ci ka taga kuma Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw fɛ, Galadi mara ra.
13 E os filhos de Israel enviaram Fineias, filho do sacerdote Eleazar, aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés.
14 Izirayɛlimɔgɔ minw bɛ terebenyanfan na, o ka olugu ta jamanaw bɛɛ ta kuntigiw ɲanawoloma, ka o mɔgɔ tan bla ka taga ni Finehasi ye. O bɛɛ tun ye kuntigiw le ye.
14 Com ele foram dez chefes, um de cada tribo de Israel, sendo cada um deles chefe da casa de seus pais entre os grupos de milhares de Israel.
15 Olugu tagara Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw fɛ Galadi mara ra, ka taga kuma o fɛ, k’a fɔ o ye ko:
15 Eles se dirigiram à terra de Gileade, onde estavam os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés, e lhes falaram, dizendo:
16 «An nana aw ɲininka Matigi Ala ta mɔgɔw bɛɛ tɔgɔ ra, ko mun kosɔn aw ka nin kojuguba kɛ Izirayɛli ta Ala ra? Mun kosɔn aw murutira bi ka faran ka bɔ Matigi Ala, aw ta Ala ra? Aw ka sarakajɛnifɛn dɔ lɔ aw yɛrɛ ye minkɛ, o b’a yira ko aw tɛ Matigi Ala le fɛ tuun.
16 — Assim diz toda a congregação do Senhor : Que infidelidade é esta que vocês cometeram contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir o Senhor , edificando um altar para vocês, para se rebelarem contra o Senhor ?
17 Tuma min na an tun bɛ Pehɔri, an tun ka kojuguba min kɛ, k’a to Matigi Ala ka cɛnri lase Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ma, fɔ hali bi o kojugu nɔ bɛ an na, o tuma o ko ma an labɔ wa?
17 Será que não nos bastou a iniquidade de Peor, de que até hoje ainda não nos purificamos, apesar de ter vindo uma praga sobre a congregação do Senhor ,
18 «Mun na aw nana ban Matigi Ala ta cifɔninw ma, k’a sɔrɔ ni aw murutira, ka ban Matigi Ala ta kuma ma bi, sini Ala bɛna dimi Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ le kɔrɔ?
18 para que hoje vocês deixem de seguir o Senhor ? Se hoje vocês se rebelam contra o Senhor , amanhã ele ficará irado com toda a congregação de Israel.
19 Ni aw k’a ye ko aw ta jamana saninyanin tɛ aw ɲa na, o tuma Matigi Ala ta fanibon saninman* bɛ jamana min na yan, aw ye sekɔ ka na yɔrɔ dɔ mina o jamana ra yan, ka sigi ni an ye. Nka aw kana muruti ka ban Matigi Ala ta cifɔninw ma. Aw kana faran ka bɔ an na, ka sarakajɛnifɛn wɛrɛ lɔ aw yɛrɛ ye, ka o fara Matigi Ala, an ta Ala ta kan.
19 Se a terra que vocês receberam por herança é imunda, passem para a terra que pertence ao Senhor , onde está o tabernáculo do Senhor , e tomem posse entre nós. Porém não se rebelem contra o Senhor , nem se rebelem contra nós, edificando para vocês um altar que não é o altar do Senhor , nosso Deus.
20 Aw yɛrɛ k’a lɔn ko lon dɔ Zeraki dencɛ Akan tun ka kojuguba dɔ kɛ. Matigi Ala tun k’a fɔ ko mɔgɔ man kan ka fɛn minw ta, a tun ka o fɛnw dɔ sonya ka o dogo. A kɛra ten minkɛ, Matigi Ala ta dimi sera Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ le ma. Akan kelen dɔrɔn ma faga a ta kojugu kosɔn.»
20 Não cometeu Acã, filho de Zera, infidelidade no que diz respeito às coisas condenadas? E não veio ira sobre toda a congregação de Israel? Pois aquele homem não morreu sozinho na sua iniquidade.
21 Ayiwa, Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw ka Izirayɛli ta kɛrɛkɛjama cɛ waga kelen kelen kuntigiw jaabi ko:
21 Então os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés responderam aos cabeças dos grupos de milhares de Israel:
22 «Ala le ye Sebɛɛtigi ye, ale le ye Matigi Ala ye! Ala le ye Sebɛɛtigi ye, ale le ye Matigi Ala ye! Ale k’a lɔn mun kosɔn anw ka nin kɛ, Izirayɛlimɔgɔw fana bɛna a lɔn. Ni a kɛra ko an murutira ka ban Matigi Ala ra le, o tuma, Ala kana an to yi fiyewu.
22 — O Poderoso, Deus, o Senhor ! O Poderoso, Deus, o Senhor , ele sabe, e Israel mesmo o saberá. Se foi em rebeldia ou por infidelidade contra o Senhor que fizemos isso, não nos poupem a vida no dia de hoje.
23 Ni a kɛra ko an ka an ta sarakajɛnifɛn lɔ, janko ka ban Matigi Ala ra le, ka an yɛrɛ ta saraka jɛnitaw ni siman sarakaw ni ninsɔndiya sarakaw le jɛni a kan, o tuma Matigi Ala yɛrɛ ye o hakɛ bɔ an na.
23 Se edificamos um altar para deixarmos de seguir o Senhor , ou para, sobre ele, oferecermos holocausto e oferta de cereais, ou, sobre ele, fazermos oferta pacífica, que o Senhor mesmo nos responsabilize por isso.
24 «Nka o tɛ. An ka nin ko kɛ, sabu an siranna le, ko lon dɔ aw ta denw bɛna a fɔ anw ta denw ma ko: ‹Aw ta foyi tɛ anw Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ta ko ra.›
24 Pelo contrário, fizemos isso por causa da seguinte preocupação: amanhã talvez os filhos de vocês dirão aos nossos filhos: “O que é que vocês têm a ver com o Senhor , o Deus de Israel?
25 Ko: ‹Aw m’a ye ko Matigi Ala yɛrɛ ka Zuridɛn ba bla anw ni aw cɛ wa, aw Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw? Aw ninyɔrɔ foyi le tɛ Matigi Ala fɛ.› Ayiwa, ni o kɛra, aw ta denw bɛna kɛ sababu ye k’a to anw ta denw ye ban ka Matigi Ala bato.
25 Porque o Senhor pôs o Jordão por limite entre nós e vocês, ó filhos de Rúben e filhos de Gade. Vocês não têm nada a ver com o Senhor !” E, assim, bem poderiam os filhos de vocês afastar os nossos filhos do temor do Senhor .
26 «O kosɔn an ko an bɛ sarakajɛnifɛn nin lɔ. Nka an m’a lɔ ko an bɛ saraka jɛnitaw walama saraka wɛrɛw le bɔ a kan dɛ!
26 Por isso dissemos: “Vamos edificar um altar, não para holocausto, nem para sacrifício,
27 An k’a lɔ, janko a ye kɛ tagamasiyɛn le ye, ka kɛ aw ni anw seere ye, ka kɛ fana aw ta denw ni an ta denw seere ye, k’a yira ko anw fana bɛ Matigi Ala le batora a ta yɔrɔ saninman na, ka an ta saraka jɛnitaw, ani an ta jurumunyafa sarakaw, ani an ta ninsɔndiya sarakaw bɔ a ye. Ni o kɛra, aw ta denw tɛna se k’a fɔ anw ta denw ma lon dɔ ko o ninyɔrɔ foyi tɛ Matigi Ala fɛ.
27 mas para que entre nós e vocês e entre as nossas gerações depois de nós nos sirva de testemunho, e possamos servir o Senhor na presença dele com os nossos holocaustos, os nossos sacrifícios e as nossas ofertas pacíficas.” E também para que, no futuro, os filhos de vocês não digam aos nossos filhos: “Vocês não têm nada a ver com o Senhor .”
28 «Anw ta miiriya ye ko lon dɔ ni o nana o kuma fɔ an ma, walama an ta denw ma, an bɛna a fɔ o ye ko Matigi Ala ta sarakajɛnifɛn ɲɔgɔn flɛ nin ye, an bɛmaw le ka o lalaga; nka o tun m’a lalaga janko ka saraka jɛnitaw walama saraka wɛrɛ le bɔ a kan. O k’a lalaga janko a ye kɛ tagamasiyɛn le ye, ka kɛ aw ni anw seere ye.
28 Por isso dissemos: Se, no futuro, disserem algo assim a nós ou aos nossos descendentes, responderemos: “Vejam o modelo do altar do Senhor que os nossos pais fizeram, não para holocausto, nem para sacrifício, mas para testemunho entre nós e vocês.”
29 «An kɔni t’a fɛ ka muruti ka ban Matigi Ala ra fiyewu, ka an yɛrɛ ta sarakajɛnifɛn lɔ, ka saraka jɛnitaw, walama siman sarakaw walama saraka wɛrɛw bɔ o kan. Sarakajɛnifɛn min bɛ Matigi Ala, an ta Ala ta fanibon saninman donda ra, ni o sarakajɛnifɛn tɛ, anw t’a fɛ ka saraka bɔ sarakajɛnifɛn wɛrɛ kan.»
29 Longe de nós a intenção de nos rebelarmos contra o Senhor e deixarmos hoje de seguir o Senhor , edificando um altar para holocausto, oferta de cereais ou sacrifício, altar que não é o altar do Senhor , nosso Deus, que está diante do seu tabernáculo.
30 Ayiwa, Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw ka kuma min fɔ, o kuma ka sarakalasebaga Finehasi ni Izirayɛli ta kɛrɛkɛjama cɛ waga kelen kelen kuntigiw bɛɛ wasa.
30 Quando o sacerdote Fineias, os chefes da congregação e os cabeças dos grupos de milhares de Israel que estavam com ele ouviram as palavras que disseram os filhos de Rúben, os filhos de Gade e os filhos de Manassés, deram-se por satisfeitos.
31 Sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi k’a fɔ Rubɛn ta mɔgɔw ye ko: «Sisan an bɛɛ k’a lɔn ko Matigi Ala bɛ ni an ye, sabu an tun b’a miiri ko aw ka kojuguba min kɛ Matigi Ala ra, aw ma o kɛ. O ra, Matigi Ala tɛna kojugu foyi kɛ a ta mɔgɔw ra.»
31 E Fineias, filho do sacerdote Eleazar, disse aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: — Hoje sabemos que o
32 Ayiwa, o kɔ, sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi, ani Izirayɛlimɔgɔw ta ɲamɔgɔw bɔra Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kɔrɔ, Galadi mara ra, ka taga Kanaana jamana ra. O sekɔra Izirayɛlimɔgɔ tɔw fɛ, ka taga o kow ɲafɔ o ye.
32 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os chefes, deixando os filhos de Rúben e os filhos de Gade, voltaram da terra de Gileade para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e lhes deram relatório de tudo.
33 O kibaroya ka Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ wasa. O ka Matigi Ala tando. O ma wuri Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kama tuun k’a fɔ ko o bɛ o kɛrɛ, ka o ta jamana halaki.
33 Com esta resposta os filhos de Israel se deram por satisfeitos e bendisseram a Deus. E não falaram mais de ir e fazer guerra contra eles, para destruírem a terra em que habitavam os filhos de Rúben e os filhos de Gade.
34 Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw ka o sarakajɛnifɛn tɔgɔ la ko «seere». O ko: «Nin sarakajɛnifɛn ye an bɛɛ seere ye, ko Matigi Ala kelenpe le ye Ala ye.»
34 Os filhos de Rúben e os filhos de Gade chamaram o altar de “Testemunho”, porque disseram: “É um testemunho entre nós de que o Senhor é Deus.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.