Josué 22

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ayiwa, Yosuwe ka Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta gba tarancɛ fɔlɔ mɔgɔw wele,
1 Então Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés,
2 k’a fɔ o ye ko: «Matigi Ala ta baaraden Musa ka ci minw fɔ, aw ka o bɛɛ kɛ ka ɲa; ne ka kuma minw fɔ aw ye fana, aw ka o bɛɛ kɛ a cogo ra.
2 e disse-lhes: Tudo quanto Moisés, servo do Senhor, vos ordenou, tendes observado, bem como tendes obedecido à minha voz em tudo quanto vos ordenei.
3 Kabini wagatijan fɔ ka na se bi ma, aw ma ban ka aw balemaw Izirayɛlimɔgɔ tɔw dɛmɛ; aw ka Matigi Ala, aw ta Ala ta kokɛtaw ni a ta kumaw sira tagama.
3 A vossos irmãos nunca desamparastes, até o dia de hoje, mas tendes observado cuidadosamente o mandamento do Senhor vosso Deus.
4 Ayiwa, sisan kɔni Matigi Ala, aw ta Ala ka laganfiya di aw balemaw ma, i n’a fɔ a tun k’a layiri ta o ye cogo min na. Ayiwa, sisan aw ye sekɔ ka taga aw ta so, aw ta jamana ra, Matigi Ala ta baaraden Musa ka jamana min di aw ma Zuridɛn ba terebɔyanfan na.
4 Agora o Senhor vosso Deus deu descanso a vossos irmãos, como lhes prometera; voltai, pois, agora, e ide para as vossas tendas, para a terra da vossa possessão, que Moisés, servo do Senhor, vos deu além do Jordão.
5 Nka Matigi Ala ta baaraden Musa ka kumaw ni sariya minw fɔ, aw ye o sira tagama kosɛbɛ, ka to a kan. Aw ye Matigi Ala, aw ta Ala kanu kosɛbɛ, ka nɔrɔ a ra, k’a ta kumaw bɛɛ sira tagama, k’a ta cifɔninw kɛ, k’a bato ni aw jusukun bɛɛ ye, ani aw baraka bɛɛ.»
5 Tão-somente tende cuidado de guardar com diligência o mandamento e a lei que Moisés, servo do Senhor, vos ordenou: que ameis ao Senhor vosso Deus, andeis em todos os seus caminhos, guardeis os seus mandamentos, e vos apegueis a ele e o sirvais com todo o vosso coração e com toda a vossa alma.
6 Ayiwa, Yosuwe ka dugawu kɛ o ye, ka o labla. O kɔsegira ka taga o ta jamana ra.
6 Assim Josué os abençoou, e os despediu; e eles foram para as suas tendas.
7 Musa tun ka yɔrɔ dɔ di Manase ta gba tarancɛ fɔlɔ ma Basan mara ra, Zuridɛn ba terebɔyanfan na. Yosuwe le nana Manase ta gba tarancɛ tɔ kelen ta yɔrɔ di o ma Zuridɛn ba terebenyanfan na, o balema Izirayɛlimɔgɔ tɔw cɛ ra. Tuma min na Yosuwe tun bɛ o lablara, a ka dugawu kɛ o ye.
7 Ora, Moisés dera herança em Basã à meia tribo de Manassés, porém à outra metade Josué deu herança entre seus irmãos, a oeste do Jordão. E quando Josué os enviou para as suas tendas os abençoou
8 A k’a fɔ o ye fana ko: «Aw ka naforoba sɔrɔ; aw bɛna taga ni o ye aw ta so: bɛgan caman, ani warigbɛ, ani sanin, ani siranɛgɛ, ani nɛgɛ, ani fani caman. Ayiwa, aw ka o fɛn minw mina aw juguw ra, aw ye taga o taran aw ni a aw balema tɔw cɛ.»
8 e lhes disse: Voltai para as vossas tendas com grandes riquezas: com muitíssimo gado, com prata e ouro, com cobre e ferro, e com muitíssimos vestidos; e reparti com vossos irmãos o despojo dos vossos inimigos.
9 Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw bɔra Izirayɛlimɔgɔw cɛ ra, Silo, Kanaana jamana ra, ka taga Galadi mara ra. O yɔrɔ le tun dira o ma, k’a kɛ o sigiyɔrɔ ye, ka kaɲa ni Matigi Ala ta kuma ye, i n’a fɔ a tun k’a fɔ Musa ye cogo min na.
9 Assim voltaram os filhos de Rúben os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés, separando-se dos filhos de Israel em Siló, que está na terra de Canaã, para irem à terra de Gileade, à terra da sua possessão, de que foram feitos possuidores, segundo a ordem do Senhor por intermédio de Moisés.
10 Ayiwa, Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw tagara se Gelilɔti minkɛ, Zuridɛn kɔrɔ, ka o to Kanaana jamana ra, o ka sarakajɛnifɛn belebeleba dɔ lɔ Zuridɛn bada ra.
10 Tendo chegado à região junto ao Jordão, ainda na terra de Canaã, os filhos de Rúben os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram ali, à beira do Jordão, um altar de grandes proporções.
11 Izirayɛlimɔgɔ tɔw nana a mɛn ko Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw ka sarakajɛnifɛn belebeleba dɔ lɔ Zuridɛn yɔrɔ ra, Izirayɛlimɔgɔw ta fan na, Kanaana jamana ra.
11 E os filhos de Israel ouviram dizer: Eis que os filhos de Rúben os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar na fronteira da terra de Canaã, na região junto ao Jordão, da banda que pertence aos filhos de Israel.
12 O ka o ko mɛn minkɛ, o bɛɛ ka ɲɔgɔn lajɛn Silo dugu kɔnɔ, ko o bɛ taga Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kɛrɛ.
12 Quando os filhos de Israel ouviram isto, congregaram-se todos em Siló, para subirem a guerrear contra eles.
13 Izirayɛlimɔgɔw ka sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi ci ka taga kuma Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw fɛ, Galadi mara ra.
13 Então os filhos de Israel enviaram aos filhos de Rúben aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, à terra de Gileade, Finéias, filho de Eleazar, o sacerdote,
14 Izirayɛlimɔgɔ minw bɛ terebenyanfan na, o ka olugu ta jamanaw bɛɛ ta kuntigiw ɲanawoloma, ka o mɔgɔ tan bla ka taga ni Finehasi ye. O bɛɛ tun ye kuntigiw le ye.
14 e com ele dez príncipes, um príncipe de cada casa paterna de todas as tribos de Israel; e eles eram os cabeças das suas casas paternas entre os milhares de Israel.
15 Olugu tagara Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw fɛ Galadi mara ra, ka taga kuma o fɛ, k’a fɔ o ye ko:
15 Foram, pois, ter com os filhos de Rúben e os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés, à terra de Gileade, e lhes disseram:
16 «An nana aw ɲininka Matigi Ala ta mɔgɔw bɛɛ tɔgɔ ra, ko mun kosɔn aw ka nin kojuguba kɛ Izirayɛli ta Ala ra? Mun kosɔn aw murutira bi ka faran ka bɔ Matigi Ala, aw ta Ala ra? Aw ka sarakajɛnifɛn dɔ lɔ aw yɛrɛ ye minkɛ, o b’a yira ko aw tɛ Matigi Ala le fɛ tuun.
16 Assim diz toda a congregação do Senhor: Que transgressão é esta que cometestes contra o Deus de Israel, deixando hoje de seguir ao Senhor, edificando-vos um altar para vos rebelardes hoje contra o Senhor?
17 Tuma min na an tun bɛ Pehɔri, an tun ka kojuguba min kɛ, k’a to Matigi Ala ka cɛnri lase Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ ma, fɔ hali bi o kojugu nɔ bɛ an na, o tuma o ko ma an labɔ wa?
17 Acaso nos é pouca a iniqüidade de Peor, de que ainda até o dia de hoje não nos temos purificado, apesar de ter vindo uma praga sobre a congregação do Senhor,
18 «Mun na aw nana ban Matigi Ala ta cifɔninw ma, k’a sɔrɔ ni aw murutira, ka ban Matigi Ala ta kuma ma bi, sini Ala bɛna dimi Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ le kɔrɔ?
18 para que hoje queirais abandonar ao Senhor? Será que, rebelando-vos hoje contra o Senhor, amanhã ele se irará contra toda a congregação de Israel.
19 Ni aw k’a ye ko aw ta jamana saninyanin tɛ aw ɲa na, o tuma Matigi Ala ta fanibon saninman* bɛ jamana min na yan, aw ye sekɔ ka na yɔrɔ dɔ mina o jamana ra yan, ka sigi ni an ye. Nka aw kana muruti ka ban Matigi Ala ta cifɔninw ma. Aw kana faran ka bɔ an na, ka sarakajɛnifɛn wɛrɛ lɔ aw yɛrɛ ye, ka o fara Matigi Ala, an ta Ala ta kan.
19 Se é, porém, que a terra da vossa possessão é imunda, passai para a terra da possessão do Senhor, onde habita o tabernáculo do Senhor, e tomai possessão entre nós; mas não vos rebeleis contra o Senhor, nem tampouco vos rebeleis contra nós, edificando-vos um altar afora o altar do Senhor nosso Deus.
20 Aw yɛrɛ k’a lɔn ko lon dɔ Zeraki dencɛ Akan tun ka kojuguba dɔ kɛ. Matigi Ala tun k’a fɔ ko mɔgɔ man kan ka fɛn minw ta, a tun ka o fɛnw dɔ sonya ka o dogo. A kɛra ten minkɛ, Matigi Ala ta dimi sera Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ le ma. Akan kelen dɔrɔn ma faga a ta kojugu kosɔn.»
20 Não cometeu Acã, filho de Zerá, transgressão no tocante ao anátema? e não veio ira sobre toda a congregação de Israel? de modo que não pereceu ele só na sua iniqüidade.
21 Ayiwa, Rubɛn ta mɔgɔw, ani Gadi ta mɔgɔw, ani Manase ta terebɔyanfan mɔgɔw ka Izirayɛli ta kɛrɛkɛjama cɛ waga kelen kelen kuntigiw jaabi ko:
21 Então responderam os filhos de Rúben os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés, e disseram aos cabeças dos milhares de Israel:
22 «Ala le ye Sebɛɛtigi ye, ale le ye Matigi Ala ye! Ala le ye Sebɛɛtigi ye, ale le ye Matigi Ala ye! Ale k’a lɔn mun kosɔn anw ka nin kɛ, Izirayɛlimɔgɔw fana bɛna a lɔn. Ni a kɛra ko an murutira ka ban Matigi Ala ra le, o tuma, Ala kana an to yi fiyewu.
22 O Poderoso, Deus, o Senhor, o Poderoso, Deus, o Senhor, ele o sabe, e Israel mesmo o saberá! Se foi em rebeldia, ou por transgressão contra o Senhor não nos salves hoje;
23 Ni a kɛra ko an ka an ta sarakajɛnifɛn lɔ, janko ka ban Matigi Ala ra le, ka an yɛrɛ ta saraka jɛnitaw ni siman sarakaw ni ninsɔndiya sarakaw le jɛni a kan, o tuma Matigi Ala yɛrɛ ye o hakɛ bɔ an na.
23 se nós edificamos um altar, para nos tornar de após o Senhor, ou para sobre ele oferecer holocausto e oferta de cereais, ou sobre ele oferecer sacrifícios de ofertas pacíficas, o Senhor mesmo de nós o requeira;
24 «Nka o tɛ. An ka nin ko kɛ, sabu an siranna le, ko lon dɔ aw ta denw bɛna a fɔ anw ta denw ma ko: ‹Aw ta foyi tɛ anw Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala ta ko ra.›
24 e se antes o não fizemos com receio e de propósito, dizendo: Amanhã vossos filhos poderiam dizer a nossos filhos: Que tendes vós com o Senhor Deus de Israel?
25 Ko: ‹Aw m’a ye ko Matigi Ala yɛrɛ ka Zuridɛn ba bla anw ni aw cɛ wa, aw Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw? Aw ninyɔrɔ foyi le tɛ Matigi Ala fɛ.› Ayiwa, ni o kɛra, aw ta denw bɛna kɛ sababu ye k’a to anw ta denw ye ban ka Matigi Ala bato.
25 Pois o Senhor pôs o Jordão por termo entre nós e vós, ó filhos de Rúben e ó filhos de Gade; não tendes parte no Senhor. Assim bem poderiam vossos filhos fazer com que os nossos filhos deixassem de temer ao Senhor.
26 «O kosɔn an ko an bɛ sarakajɛnifɛn nin lɔ. Nka an m’a lɔ ko an bɛ saraka jɛnitaw walama saraka wɛrɛw le bɔ a kan dɛ!
26 Pelo que dissemos: Edifiquemos agora um altar, não para holocausto, nem para sacrifício,
27 An k’a lɔ, janko a ye kɛ tagamasiyɛn le ye, ka kɛ aw ni anw seere ye, ka kɛ fana aw ta denw ni an ta denw seere ye, k’a yira ko anw fana bɛ Matigi Ala le batora a ta yɔrɔ saninman na, ka an ta saraka jɛnitaw, ani an ta jurumunyafa sarakaw, ani an ta ninsɔndiya sarakaw bɔ a ye. Ni o kɛra, aw ta denw tɛna se k’a fɔ anw ta denw ma lon dɔ ko o ninyɔrɔ foyi tɛ Matigi Ala fɛ.
27 mas para que, entre nós e vós, e entre as nossas gerações depois de nós, nos sirva de testemunho para podermos fazer o serviço do Senhor diante dele com os nossos holocaustos, com os nossos sacrifícios e com as nossas ofertas pacíficas; para que vossos filhos não digam amanhã a nossos filhos: Não tendes parte no Senhor.
28 «Anw ta miiriya ye ko lon dɔ ni o nana o kuma fɔ an ma, walama an ta denw ma, an bɛna a fɔ o ye ko Matigi Ala ta sarakajɛnifɛn ɲɔgɔn flɛ nin ye, an bɛmaw le ka o lalaga; nka o tun m’a lalaga janko ka saraka jɛnitaw walama saraka wɛrɛ le bɔ a kan. O k’a lalaga janko a ye kɛ tagamasiyɛn le ye, ka kɛ aw ni anw seere ye.
28 Pelo que dissemos: Quando amanhã disserem assim a nós ou às nossas gerações, então diremos: Vede o modelo do altar do Senhor que os nossos pais fizeram, não para holocausto nem para sacrifício, porém para ser testemunho entre nós e vós,
29 «An kɔni t’a fɛ ka muruti ka ban Matigi Ala ra fiyewu, ka an yɛrɛ ta sarakajɛnifɛn lɔ, ka saraka jɛnitaw, walama siman sarakaw walama saraka wɛrɛw bɔ o kan. Sarakajɛnifɛn min bɛ Matigi Ala, an ta Ala ta fanibon saninman donda ra, ni o sarakajɛnifɛn tɛ, anw t’a fɛ ka saraka bɔ sarakajɛnifɛn wɛrɛ kan.»
29 Longe esteja de nós que nos rebelemos contra o Senhor, ou que hoje o abandonemos, edificando altar para holocausto, oferta de cereais ou sacrifício, afora o altar do Senhor nosso Deus, que está perante o seu tabernáculo.
30 Ayiwa, Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw ka kuma min fɔ, o kuma ka sarakalasebaga Finehasi ni Izirayɛli ta kɛrɛkɛjama cɛ waga kelen kelen kuntigiw bɛɛ wasa.
30 Quando, pois, Finéias, o sacerdote, e os príncipes da congregação, os cabeças dos milhares de Israel que estavam com ele, ouviram as palavras que lhes disseram os filhos de Rúben os filhos de Gade e os filhos de Manassés, ficaram satisfeitos.
31 Sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi k’a fɔ Rubɛn ta mɔgɔw ye ko: «Sisan an bɛɛ k’a lɔn ko Matigi Ala bɛ ni an ye, sabu an tun b’a miiri ko aw ka kojuguba min kɛ Matigi Ala ra, aw ma o kɛ. O ra, Matigi Ala tɛna kojugu foyi kɛ a ta mɔgɔw ra.»
31 Então disse Finéias, filho de Eleazar, o sacerdote, aos filhos de Rúben aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: Hoje sabemos que o Senhor está no meio de nós, porquanto não cometestes tal transgressão contra o Senhor; agora livrastes os filhos de Israel da mão do Senhor.
32 Ayiwa, o kɔ, sarakalasebaga Elehazari dencɛ Finehasi, ani Izirayɛlimɔgɔw ta ɲamɔgɔw bɔra Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kɔrɔ, Galadi mara ra, ka taga Kanaana jamana ra. O sekɔra Izirayɛlimɔgɔ tɔw fɛ, ka taga o kow ɲafɔ o ye.
32 E Finéias, filho de Eleazar, o sacerdote, e os príncipes, deixando os filhos de Rúben e os filhos de Gade, voltaram da terra de Gileade para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e trouxeram-lhes a resposta.
33 O kibaroya ka Izirayɛlimɔgɔw bɛɛ wasa. O ka Matigi Ala tando. O ma wuri Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw kama tuun k’a fɔ ko o bɛ o kɛrɛ, ka o ta jamana halaki.
33 E com isso os filhos de Israel ficaram satisfeitos; e louvaram a Deus, e não falaram mais de subir a guerrear contra eles, para destruírem a terra em que habitavam os filhos de Rúben e os filhos de Gade.
34 Rubɛn ni Gadi ni Manase ta mɔgɔw ka o sarakajɛnifɛn tɔgɔ la ko «seere». O ko: «Nin sarakajɛnifɛn ye an bɛɛ seere ye, ko Matigi Ala kelenpe le ye Ala ye.»
34 E os filhos de Rúben e os filhos de Gade chamaram ao altar Testemunha; pois, disseram eles, é testemunho entre nós que o Senhor é Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.