Josué 14

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kanaana jamana min bɛ Zuridɛn terebenyanfan na, o taranna cogo min na k’a di Izirayɛlimɔgɔw ma, o le ye nin ye. Sarakalasebaga Elehazari ni Nuni dencɛ Yosuwe ni Izirayɛli ta gbatigiw, olugu le ka jamana taran o cɛ.
1 São estas as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, e que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os chefes das famílias das tribos dos filhos de Israel repartiram entre eles.
2 Ni Ala ka yɔrɔ min yira, ko a ye di gba min ma, o bɛ o di o ma, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ Musa ye cogo min na. O ka o le kɛ ka Izirayɛli ta gba kɔnɔntɔn ni Manase ta gba tarancɛ tɔ kelen ta yɔrɔw di o ma.
2 A distribuição da herança foi feita por sorteio, como o Senhor havia ordenado por meio de Moisés, a respeito das nove tribos e meia.
3 Musa tun ka yɔrɔ dɔ di gba fla ma, ani Manase ta gba tarancɛ kelen ma Zuridɛn ba fan dɔ fɛ. A tun ma yɔrɔ si di Levi ta mɔgɔw le ma.
3 Porque às duas tribos e meia Moisés já tinha dado herança do outro lado do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre os seus irmãos.
4 Yusufu dencɛw Manase ni Efirayimu, olugu le tun taranna ka kɛ gba fla ye. Musa ma dugukolo dɔ di Levi ta mɔgɔw le ma jamana kɔnɔ. A ka dugu dama dama le di o ma, ka o kɛ o sigiyɔrɔw ye, ani o duguw laminiw, ka o kɛ o ta bɛganw ani o ta borofɛnw marayɔrɔw ye.
4 Os filhos de José constituíram duas tribos, Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, a não ser cidades em que habitassem e os seus arredores para seu gado e para sua posse.
5 Matigi Ala tun ka ci minw fɔ Musa ye, Izirayɛlimɔgɔw ka jamana taran ka kaɲa ni o ciw le ye, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ cogo min na.
5 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Lon dɔ, Zuda ta mɔgɔ dɔw nana Yosuwe fɛ Giligali. Yefune dencɛ Kalɛbu min ye Kenazi ta mɔgɔ dɔ ye, ale fana tun ye o mɔgɔw dɔ ye. Ale le ka kuma ta k’a fɔ Yosuwe ye ko: «Wagati min na an tun bɛ Kadɛsi Barineya, Matigi Ala tun ka min fɔ ele ni ne ta ko ra a ta jɔncɛ Musa ye, i hakiri bɛ o ra kɛ!
6 Os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal. E Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: — Você sabe o que o
7 Matigi Ala ta baaraden Musa tun ka ne ci wagati min na ka bɔ Kadɛsi Barineya, ko ne ye na nin jamana flɛ dogo ra, o wagati ra, ne si tun ye sanji binaani. Ne sekɔra ka taga minkɛ fana, ne ka min ye, ne tagara o lakari a ye ka kaɲa ni can ye.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia para espiar a terra. E eu lhe relatei o que estava no meu coração.
8 K’a sɔrɔ ne balema minw tun tagara ni ne ye, olugu ka farifagakumaw le fɔ mɔgɔw ye ka o lasiran gbansan. Nka Matigi Ala, ne ta Ala tun ka min fɔ, ne kɔni tugura o le kɔ.
8 Os meus irmãos que tinham ido comigo amedrontaram o povo, mas eu perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Ayiwa, o lon na, Musa karira ne ye; a k’a fɔ ne ye ko: ‹I tagara jamana min flɛ, o jamana le bɛna kɛ ele ni i ta denw ta yɔrɔ ye wagati bɛɛ, sabu Matigi Ala, ne ta Ala ka min fɔ, i ka o sira bɛɛ tagama ka ɲa.›
9 Então Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: “Certamente a terra em que você pôs o pé será sua e de seus filhos, em herança perpétua, pois você perseverou em seguir o Senhor , meu Deus.”
10 Ayiwa, sisan a ye nin ye, Matigi Ala ka ne to si ra fɔ ka na se bi ma, i n’a fɔ a k’a layiri ta ne ye cogo min na. Wagati min Ala tun ka o kuma fɔ Musa ye, ka Izirayɛlimɔgɔw to kongo kɔnɔ, san binaani ni looru le bɛ o wagati ni bi cɛ. Ayiwa, bi ne si ye san biseegi ni looru.
10 — E, agora, eis que o Senhor me conservou com vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos se passaram desde que o Senhor falou essas palavras a Moisés, quando Israel ainda andava no deserto; e, agora, eis que estou com oitenta e cinco anos.
11 Nka baraka belen bɛ ne ra hali bi, i n’a fɔ lon min na Musa ka ne ci. Fanga min tun bɛ ne ra o wagati ra, o fanga kelen le bɛ ne ra bi; ne belen bɛ se ka taga kɛrɛ ra, ne bɛ se ka ko bɛɛ kɛ.
11 Estou tão forte hoje como no dia em que Moisés me enviou. A força que eu tinha naquele dia eu ainda tenho agora, tanto para combater na guerra como para fazer o que for necessário.
12 O ra, Matigi Ala tun ka nin kuruyɔrɔ min layiri ta ne ye fɔlɔfɔlɔ, o kuruyɔrɔ di ne ma. Ne tun k’a fɔ o wagati ra ko Anakikaw le bɛ o jamana ra. O ta dugu tun ye dugu belebele barakamanw le ye. Nka ni Matigi Ala bɛ ni ne ye, ne bɛna o bɛɛ gbɛn, i n’a fɔ Matigi Ala yɛrɛ k’a fɔ cogo min na.»
12 Dê-me agora este monte de que o Senhor falou naquele dia, pois, naquele dia, você ouviu que lá estavam os anaquins, morando em cidades grandes e fortificadas. Se o Senhor Deus estiver comigo, poderei expulsá-los, como ele mesmo prometeu.
13 Ayiwa, Yosuwe ka dugawu kɛ Yefune dencɛ Kalɛbu ye, ka Heburɔn dugu di a ma.
13 Josué o abençoou e deu a cidade de Hebrom a Calebe, filho de Jefoné, para ser a herança dele.
14 Yefune dencɛ Kalɛbu min tun ye Kenazi ta mɔgɔ dɔ ye, ale ka Heburɔn dugu sɔrɔ o cogo le ra, k’a kɛ a ta ye wagati bɛɛ, fɔ ka na se bi ma, sabu Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tun ka min fɔ, a ka o sira bɛɛ tagama a cogo ra.
14 Por isso, Hebrom passou a ser de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até o dia de hoje, visto que havia perseverado em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Heburɔn dugu tun bɛ wele fɔlɔfɔlɔ ko Kiriyati Araba. Araba tun ye Anakikaw bɛmacɛ dɔ le ye; a tɔgɔ tun bɔra ka tɛmɛ Anakika tɔw bɛɛ kan.
15 Antes disso o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; este Arba foi o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.