Josué 14
Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARC
1 Kanaana jamana min bɛ Zuridɛn terebenyanfan na, o taranna cogo min na k’a di Izirayɛlimɔgɔw ma, o le ye nin ye. Sarakalasebaga Elehazari ni Nuni dencɛ Yosuwe ni Izirayɛli ta gbatigiw, olugu le ka jamana taran o cɛ.
1 Isto, pois, é o que os filhos de Israel tiveram em herança na terra de Canaã, o que Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel lhes fizeram repartir,
2 Ni Ala ka yɔrɔ min yira, ko a ye di gba min ma, o bɛ o di o ma, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ Musa ye cogo min na. O ka o le kɛ ka Izirayɛli ta gba kɔnɔntɔn ni Manase ta gba tarancɛ tɔ kelen ta yɔrɔw di o ma.
2 por sorte da sua herança, como o Senhor ordenara pelo ministério de Moisés, acerca das nove tribos e da meia tribo.
3 Musa tun ka yɔrɔ dɔ di gba fla ma, ani Manase ta gba tarancɛ kelen ma Zuridɛn ba fan dɔ fɛ. A tun ma yɔrɔ si di Levi ta mɔgɔw le ma.
3 Porquanto às duas tribos e à meia tribo já dera Moisés herança além do Jordão; mas aos levitas não tinha dado herança entre eles.
4 Yusufu dencɛw Manase ni Efirayimu, olugu le tun taranna ka kɛ gba fla ye. Musa ma dugukolo dɔ di Levi ta mɔgɔw le ma jamana kɔnɔ. A ka dugu dama dama le di o ma, ka o kɛ o sigiyɔrɔw ye, ani o duguw laminiw, ka o kɛ o ta bɛganw ani o ta borofɛnw marayɔrɔw ye.
4 Porque os filhos de José foram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não deram herança na terra, senão cidades em que habitassem e os seus arrabaldes para seu gado e para sua possessão.
5 Matigi Ala tun ka ci minw fɔ Musa ye, Izirayɛlimɔgɔw ka jamana taran ka kaɲa ni o ciw le ye, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ cogo min na.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Lon dɔ, Zuda ta mɔgɔ dɔw nana Yosuwe fɛ Giligali. Yefune dencɛ Kalɛbu min ye Kenazi ta mɔgɔ dɔ ye, ale fana tun ye o mɔgɔw dɔ ye. Ale le ka kuma ta k’a fɔ Yosuwe ye ko: «Wagati min na an tun bɛ Kadɛsi Barineya, Matigi Ala tun ka min fɔ ele ni ne ta ko ra a ta jɔncɛ Musa ye, i hakiri bɛ o ra kɛ!
6 Então, os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, lhe disse: Tu sabes a palavra que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barneia, por causa de mim e de ti.
7 Matigi Ala ta baaraden Musa tun ka ne ci wagati min na ka bɔ Kadɛsi Barineya, ko ne ye na nin jamana flɛ dogo ra, o wagati ra, ne si tun ye sanji binaani. Ne sekɔra ka taga minkɛ fana, ne ka min ye, ne tagara o lakari a ye ka kaɲa ni can ye.
7 Da idade de quarenta anos era eu, quando Moisés, servo do Senhor , me enviou de Cades-Barneia a espiar a terra; e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 K’a sɔrɔ ne balema minw tun tagara ni ne ye, olugu ka farifagakumaw le fɔ mɔgɔw ye ka o lasiran gbansan. Nka Matigi Ala, ne ta Ala tun ka min fɔ, ne kɔni tugura o le kɔ.
8 Mas meus irmãos, que subiram comigo, fizeram derreter o coração do povo; eu, porém, perseverei em seguir o Senhor , meu Deus.
9 Ayiwa, o lon na, Musa karira ne ye; a k’a fɔ ne ye ko: ‹I tagara jamana min flɛ, o jamana le bɛna kɛ ele ni i ta denw ta yɔrɔ ye wagati bɛɛ, sabu Matigi Ala, ne ta Ala ka min fɔ, i ka o sira bɛɛ tagama ka ɲa.›
9 Então, Moisés, naquele dia, jurou, dizendo: Certamente a terra que pisou o teu pé será tua e de teus filhos, em herança perpetuamente; pois perseveraste em seguir o Senhor , meu Deus.
10 Ayiwa, sisan a ye nin ye, Matigi Ala ka ne to si ra fɔ ka na se bi ma, i n’a fɔ a k’a layiri ta ne ye cogo min na. Wagati min Ala tun ka o kuma fɔ Musa ye, ka Izirayɛlimɔgɔw to kongo kɔnɔ, san binaani ni looru le bɛ o wagati ni bi cɛ. Ayiwa, bi ne si ye san biseegi ni looru.
10 E, agora, eis que o Senhor me conservou em vida, como disse; quarenta e cinco anos há agora, desde que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e, agora, eis que já hoje sou da idade de oitenta e cinco anos.
11 Nka baraka belen bɛ ne ra hali bi, i n’a fɔ lon min na Musa ka ne ci. Fanga min tun bɛ ne ra o wagati ra, o fanga kelen le bɛ ne ra bi; ne belen bɛ se ka taga kɛrɛ ra, ne bɛ se ka ko bɛɛ kɛ.
11 E, ainda hoje, estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual a minha força então era, tal é agora a minha força, para a guerra, e para sair, e para entrar.
12 O ra, Matigi Ala tun ka nin kuruyɔrɔ min layiri ta ne ye fɔlɔfɔlɔ, o kuruyɔrɔ di ne ma. Ne tun k’a fɔ o wagati ra ko Anakikaw le bɛ o jamana ra. O ta dugu tun ye dugu belebele barakamanw le ye. Nka ni Matigi Ala bɛ ni ne ye, ne bɛna o bɛɛ gbɛn, i n’a fɔ Matigi Ala yɛrɛ k’a fɔ cogo min na.»
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou aquele dia; pois, naquele dia, tu ouviste que os anaquins estão ali, grandes e fortes cidades há ali; porventura, o Senhor será comigo, para os expelir, como o Senhor disse.
13 Ayiwa, Yosuwe ka dugawu kɛ Yefune dencɛ Kalɛbu ye, ka Heburɔn dugu di a ma.
13 E Josué o abençoou e deu a Calebe, filho de Jefoné, Hebrom em herança.
14 Yefune dencɛ Kalɛbu min tun ye Kenazi ta mɔgɔ dɔ ye, ale ka Heburɔn dugu sɔrɔ o cogo le ra, k’a kɛ a ta ye wagati bɛɛ, fɔ ka na se bi ma, sabu Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tun ka min fɔ, a ka o sira bɛɛ tagama a cogo ra.
14 Portanto, Hebrom foi de Calebe, filho de Jefoné, o quenezeu, em herança até ao dia de hoje, porquanto perseverara em seguir o Senhor , Deus de Israel.
15 Heburɔn dugu tun bɛ wele fɔlɔfɔlɔ ko Kiriyati Araba. Araba tun ye Anakikaw bɛmacɛ dɔ le ye; a tɔgɔ tun bɔra ka tɛmɛ Anakika tɔw bɛɛ kan.
15 E era, dantes, o nome de Hebrom Quiriate-Arba, porque Arba foi um grande homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.