Josué 14

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kanaana jamana min bɛ Zuridɛn terebenyanfan na, o taranna cogo min na k’a di Izirayɛlimɔgɔw ma, o le ye nin ye. Sarakalasebaga Elehazari ni Nuni dencɛ Yosuwe ni Izirayɛli ta gbatigiw, olugu le ka jamana taran o cɛ.
1 Estas, pois, são as heranças que os filhos de Israel receberam na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, filho de Num, e os cabeças das casas paternas das tribos dos filhos de Israel lhes repartiram.
2 Ni Ala ka yɔrɔ min yira, ko a ye di gba min ma, o bɛ o di o ma, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ Musa ye cogo min na. O ka o le kɛ ka Izirayɛli ta gba kɔnɔntɔn ni Manase ta gba tarancɛ tɔ kelen ta yɔrɔw di o ma.
2 Foi feita por sorte a partilha da herança entre as nove tribos e meia, como o Senhor ordenara por intermédio de Moisés.
3 Musa tun ka yɔrɔ dɔ di gba fla ma, ani Manase ta gba tarancɛ kelen ma Zuridɛn ba fan dɔ fɛ. A tun ma yɔrɔ si di Levi ta mɔgɔw le ma.
3 Porquanto às duas tribos e meia Moisés já dera herança além do Jordão; mas aos levitas não deu herança entre eles.
4 Yusufu dencɛw Manase ni Efirayimu, olugu le tun taranna ka kɛ gba fla ye. Musa ma dugukolo dɔ di Levi ta mɔgɔw le ma jamana kɔnɔ. A ka dugu dama dama le di o ma, ka o kɛ o sigiyɔrɔw ye, ani o duguw laminiw, ka o kɛ o ta bɛganw ani o ta borofɛnw marayɔrɔw ye.
4 Os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; e aos levitas não se deu porção na terra, senão cidades em que habitassem e os arrabaldes delas para o seu gado e para os seus bens. :
5 Matigi Ala tun ka ci minw fɔ Musa ye, Izirayɛlimɔgɔw ka jamana taran ka kaɲa ni o ciw le ye, i n’a fɔ Matigi Ala tun k’a fɔ cogo min na.
5 Como o Senhor ordenara a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel e repartiram a terra.
6 Lon dɔ, Zuda ta mɔgɔ dɔw nana Yosuwe fɛ Giligali. Yefune dencɛ Kalɛbu min ye Kenazi ta mɔgɔ dɔ ye, ale fana tun ye o mɔgɔw dɔ ye. Ale le ka kuma ta k’a fɔ Yosuwe ye ko: «Wagati min na an tun bɛ Kadɛsi Barineya, Matigi Ala tun ka min fɔ ele ni ne ta ko ra a ta jɔncɛ Musa ye, i hakiri bɛ o ra kɛ!
6 Então os filhos de Judá chegaram a Josué em Gilgal; e Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, lhe disse: Tu sabes o que o Senhor falou a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, a respeito de mim e de ti.
7 Matigi Ala ta baaraden Musa tun ka ne ci wagati min na ka bɔ Kadɛsi Barineya, ko ne ye na nin jamana flɛ dogo ra, o wagati ra, ne si tun ye sanji binaani. Ne sekɔra ka taga minkɛ fana, ne ka min ye, ne tagara o lakari a ye ka kaɲa ni can ye.
7 Quarenta anos tinha eu quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barnéia para espiar a terra, e eu lhe trouxe resposta, como sentia no meu coração.
8 K’a sɔrɔ ne balema minw tun tagara ni ne ye, olugu ka farifagakumaw le fɔ mɔgɔw ye ka o lasiran gbansan. Nka Matigi Ala, ne ta Ala tun ka min fɔ, ne kɔni tugura o le kɔ.
8 Meus irmãos que subiram comigo fizeram derreter o coração o povo; mas eu perseverei em seguir ao Senhor meu Deus.
9 Ayiwa, o lon na, Musa karira ne ye; a k’a fɔ ne ye ko: ‹I tagara jamana min flɛ, o jamana le bɛna kɛ ele ni i ta denw ta yɔrɔ ye wagati bɛɛ, sabu Matigi Ala, ne ta Ala ka min fɔ, i ka o sira bɛɛ tagama ka ɲa.›
9 Naquele dia Moisés jurou, dizendo: Certamente a terra em que pisou o teu pé te será por herança a ti e a teus filhos para sempre, porque perseveraste em seguir ao Senhor meu Deus.
10 Ayiwa, sisan a ye nin ye, Matigi Ala ka ne to si ra fɔ ka na se bi ma, i n’a fɔ a k’a layiri ta ne ye cogo min na. Wagati min Ala tun ka o kuma fɔ Musa ye, ka Izirayɛlimɔgɔw to kongo kɔnɔ, san binaani ni looru le bɛ o wagati ni bi cɛ. Ayiwa, bi ne si ye san biseegi ni looru.
10 E agora eis que o Senhor, como falou, me conservou em vida estes quarenta e cinco anos, desde o tempo em que o Senhor falou esta palavra a Moisés, andando Israel ainda no deserto; e eis que hoje tenho já oitenta e cinco anos;
11 Nka baraka belen bɛ ne ra hali bi, i n’a fɔ lon min na Musa ka ne ci. Fanga min tun bɛ ne ra o wagati ra, o fanga kelen le bɛ ne ra bi; ne belen bɛ se ka taga kɛrɛ ra, ne bɛ se ka ko bɛɛ kɛ.
11 ainda hoje me acho tão forte como no dia em que Moisés me enviou; qual era a minha força então, tal é agora a minha força, tanto para a guerra como para sair e entrar.
12 O ra, Matigi Ala tun ka nin kuruyɔrɔ min layiri ta ne ye fɔlɔfɔlɔ, o kuruyɔrɔ di ne ma. Ne tun k’a fɔ o wagati ra ko Anakikaw le bɛ o jamana ra. O ta dugu tun ye dugu belebele barakamanw le ye. Nka ni Matigi Ala bɛ ni ne ye, ne bɛna o bɛɛ gbɛn, i n’a fɔ Matigi Ala yɛrɛ k’a fɔ cogo min na.»
12 Agora, pois, dá-me este monte de que o Senhor falou naquele dia; porque tu ouviste, naquele dia, que estavam ali os anaquins, bem como cidades grandes e fortificadas. Porventura o Senhor será comigo para os expulsar, como ele disse.
13 Ayiwa, Yosuwe ka dugawu kɛ Yefune dencɛ Kalɛbu ye, ka Heburɔn dugu di a ma.
13 Então Josué abençoou a Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom em herança.
14 Yefune dencɛ Kalɛbu min tun ye Kenazi ta mɔgɔ dɔ ye, ale ka Heburɔn dugu sɔrɔ o cogo le ra, k’a kɛ a ta ye wagati bɛɛ, fɔ ka na se bi ma, sabu Matigi Ala, Izirayɛli ta Ala tun ka min fɔ, a ka o sira bɛɛ tagama a cogo ra.
14 Portanto Hebrom ficou sendo herança de Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, até o dia de hoje, porquanto perseverara em seguir ao Senhor Deus de Israel.
15 Heburɔn dugu tun bɛ wele fɔlɔfɔlɔ ko Kiriyati Araba. Araba tun ye Anakikaw bɛmacɛ dɔ le ye; a tɔgɔ tun bɔra ka tɛmɛ Anakika tɔw bɛɛ kan.
15 Ora, o nome de Hebrom era outrora Quiriate-Arba, porque Arba era o maior homem entre os anaquins. E a terra repousou da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.