Gênesis 8

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nka Ala hakiri tora Nuho ra, ani kongosogow ni bɛgan minw tun bɛ ni a ye kurunba kɔnɔ. Ala ka fɔɲɔ dɔ fiyɛ dugukolo kan; ji jigira dɔɔnin.
1 Então Deus lembrou-se de Noé e de todos os animais selvagens e rebanhos domésticos que estavam com ele na arca, e enviou então um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 Dugukolo bununjiw lɔra, sankolo jibɔyɔrɔw datugura; sanji tigɛra.
2 As fontes das profundezas e as comportas do céu se fecharam, e a chuva parou.
3 Ji tora ka woyo ka bɔ dugukolo kan ka taga. Sani tere kɛmɛ ni tere bilooru cɛ, ji dɔgɔyara.
3 As águas foram baixando pouco a pouco sobre a terra. Ao fim de cento e cinqüenta dias, as águas tinham diminuído,
4 Ayiwa, a karo wolonflanan, o karo tere tan ni wolonflanan, kurunba tagara sigi Ararati jamana kuruw kan.
4 e, no décimo sétimo dia do sétimo mês, a arca pousou nas montanhas de Ararate.
5 Ji ka kɛ dɔgɔya ye fɔ ka taga se san karo tannan ma. San karo tannan, o karo tere fɔlɔ, kuruw kunw bɔra.
5 As águas continuaram a baixar até o décimo mês, e no primeiro dia do décimo mês apareceram os topos das montanhas.
6 Tere binaani tɛmɛnin kɔ, Nuho tun ka da min bɔ kurunba ra, a ka o dayɛlɛ.
6 Passados quarenta dias, Noé abriu a janela que fizera na arca.
7 A ka kankan bla ka bɔ; o kɔnɔ bɔra, ka to tagakasegi ra, sabu ji tun ma ja dugukolo kan ban.
7 Esperando que a terra já tivesse aparecido, Noé soltou um corvo, mas este ficou dando voltas.
8 A ka tugani fana bla ka bɔ, k’a flɛ ni a kɛra ko ji dɔgɔyara dugukolo kan.
8 Depois soltou uma pomba para ver se as águas tinham diminuído na superfície da terra.
9 Nka tugani bɔra minkɛ, a ma sigiyɔrɔ sɔrɔ. A sekɔra ka na Nuho fɛ kurunba kɔnɔ, sabu ji tun bɛ dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra hali bi. Nuho k’a boro bɔ ka tugani mina, k’a ladon kurunba kɔnɔ.
9 Mas a pomba não encontrou lugar onde pousar os pés porque as águas ainda cobriam toda a superfície da terra e, por isso, voltou para a arca, a Noé. Ele estendeu a mão para fora, apanhou a pomba e a trouxe de volta para dentro da arca.
10 Nuho k’a to tere wolonfla tɛmɛna tuun. O kɔ, a ka tugani bla ka taga tuun.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou novamente a pomba.
11 Wula fɛ le tugani sekɔra ka na, oliviye flaburu dɔ tigɛnin bɛ a dakala ra. Nuho k’a lɔn o le ra ko dɔ bɔra ji ra.
11 Ao entardecer, quando a pomba voltou, trouxe em seu bico uma folha nova de oliveira. Noé então ficou sabendo que as águas tinham diminuído sobre a terra.
12 A k’a to tere wolonfla wɛrɛ tɛmɛna tuun. O kɔ, a ka tugani labɔ tuun. Tugani tagara o ra minkɛ, a ma sekɔ tuun.
12 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba, mas desta vez ela não voltou.
13 San min Nuho si tun bɛ san kɛmɛ wɔɔrɔ ni san kelen, o san karo fɔlɔ, ani o karo tere fɔlɔ, ji jara dugukolo kan. Da min tun bɛ kurunba san fɛ, Nuho ka o dayɛlɛ. A ka yɔrɔ flɛ, k’a ye ko ji jara dugukolo kan.
13 No primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um da vida de Noé, secaram-se as águas na terra. Noé então removeu o teto da arca e viu que a superfície da terra estava seca.
14 O san karo flanan, o karo tere mugan ni wolonflanan, ji jara dugukolo kan pewu.
14 No vigésimo sétimo dia do segundo mês, a terra estava completamente seca.
15 O tuma, Ala kumana Nuho fɛ ko:
15 Então Deus disse a Noé:
16 «Bɔ kurunba kɔnɔ sisan, i ni i ta muso, ni i dencɛw ni o ta musow.
16 "Saia da arca, você e sua mulher, seus filhos e as mulheres deles.
17 Kongosogow ni bɛgan minw bɛ ni i ye, o bɛɛ ni o siya, ani kɔnɔw, ani fɛn fofotaw bɛɛ, o bɛɛ labɔ; o ye taga dugukolo yɔrɔ bɛɛ, ka woro, ka caya dugukolo kan.»
17 Faça que saiam também todos os animais que estão com você: as aves, os animais grandes e os animais pequenos que se movem rente ao chão. Faça-os sair para que se espalhem pela terra, sejam férteis e se multipliquem".
18 Ayiwa, Nuho bɔra kurunba kɔnɔ, ani a dencɛw, ni a muso, ni a dencɛw ta musow.
18 Então Noé saiu da arca com sua mulher e seus filhos e as mulheres deles,
19 Kongosogow ni bɛganw bɛɛ, ani fɛnɲanaman minw bɛɛ bɛ fofo, ani fɛn o fɛn ni nin b’a ra, o bɛɛ ni o siya, o bɛɛ bɔra kurunba kɔnɔ.
19 e com todos os animais grandes, todos os animais pequenos que se movem rente ao chão e todas as aves. Tudo o que se move sobre a terra saiu da arca, uma espécie após outra.
20 Nuho ka sarakabɔnan dɔ lalaga, ka Matigi Ala bato. Kongosogow ni bɛgan minw saninyanin lo, ani kɔnɔ minw saninyanin lo, a ka o dɔw kɛ saraka ye, ka o jɛni sarakabɔnan kan ka Ala bato.
20 Depois Noé construiu um altar dedicado ao Senhor e, tomando alguns animais e aves puros, ofereceu-os como holocausto, queimando-os sobre o altar.
21 O saraka kasadiman diyara Matigi Ala ye. Matigi Ala fana k’a latigɛ ko: «Ne tɛna dugukolo danga tuun adamadenw kosɔn, hali ni mɔgɔ jusukun miiriyaw man ɲi kabini a denmisɛnman. Ne tɛna sɔn ka fɛnɲanamanw bɛɛ halaki tuun, i n’a fɔ ne k’a kɛ cogo min na.
21 O Senhor sentiu o aroma agradável e disse a si mesmo: "Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do homem, pois o seu coração é inteiramente inclinado para o mal desde a infância. E nunca mais destruirei todos os seres vivos como fiz desta vez.
22 Ka dugukolo to yi kɔni,
22 "Enquanto durar a terra, plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite jamais cessarão".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.