Gênesis 8

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nka Ala hakiri tora Nuho ra, ani kongosogow ni bɛgan minw tun bɛ ni a ye kurunba kɔnɔ. Ala ka fɔɲɔ dɔ fiyɛ dugukolo kan; ji jigira dɔɔnin.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 Dugukolo bununjiw lɔra, sankolo jibɔyɔrɔw datugura; sanji tigɛra.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 Ji tora ka woyo ka bɔ dugukolo kan ka taga. Sani tere kɛmɛ ni tere bilooru cɛ, ji dɔgɔyara.
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 Ayiwa, a karo wolonflanan, o karo tere tan ni wolonflanan, kurunba tagara sigi Ararati jamana kuruw kan.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 Ji ka kɛ dɔgɔya ye fɔ ka taga se san karo tannan ma. San karo tannan, o karo tere fɔlɔ, kuruw kunw bɔra.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 Tere binaani tɛmɛnin kɔ, Nuho tun ka da min bɔ kurunba ra, a ka o dayɛlɛ.
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 A ka kankan bla ka bɔ; o kɔnɔ bɔra, ka to tagakasegi ra, sabu ji tun ma ja dugukolo kan ban.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 A ka tugani fana bla ka bɔ, k’a flɛ ni a kɛra ko ji dɔgɔyara dugukolo kan.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 Nka tugani bɔra minkɛ, a ma sigiyɔrɔ sɔrɔ. A sekɔra ka na Nuho fɛ kurunba kɔnɔ, sabu ji tun bɛ dugukolo yɔrɔ bɛɛ ra hali bi. Nuho k’a boro bɔ ka tugani mina, k’a ladon kurunba kɔnɔ.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 Nuho k’a to tere wolonfla tɛmɛna tuun. O kɔ, a ka tugani bla ka taga tuun.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 Wula fɛ le tugani sekɔra ka na, oliviye flaburu dɔ tigɛnin bɛ a dakala ra. Nuho k’a lɔn o le ra ko dɔ bɔra ji ra.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 A k’a to tere wolonfla wɛrɛ tɛmɛna tuun. O kɔ, a ka tugani labɔ tuun. Tugani tagara o ra minkɛ, a ma sekɔ tuun.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 San min Nuho si tun bɛ san kɛmɛ wɔɔrɔ ni san kelen, o san karo fɔlɔ, ani o karo tere fɔlɔ, ji jara dugukolo kan. Da min tun bɛ kurunba san fɛ, Nuho ka o dayɛlɛ. A ka yɔrɔ flɛ, k’a ye ko ji jara dugukolo kan.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 O san karo flanan, o karo tere mugan ni wolonflanan, ji jara dugukolo kan pewu.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 O tuma, Ala kumana Nuho fɛ ko:
15 Aí Deus disse a Noé:
16 «Bɔ kurunba kɔnɔ sisan, i ni i ta muso, ni i dencɛw ni o ta musow.
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 Kongosogow ni bɛgan minw bɛ ni i ye, o bɛɛ ni o siya, ani kɔnɔw, ani fɛn fofotaw bɛɛ, o bɛɛ labɔ; o ye taga dugukolo yɔrɔ bɛɛ, ka woro, ka caya dugukolo kan.»
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 Ayiwa, Nuho bɔra kurunba kɔnɔ, ani a dencɛw, ni a muso, ni a dencɛw ta musow.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Kongosogow ni bɛganw bɛɛ, ani fɛnɲanaman minw bɛɛ bɛ fofo, ani fɛn o fɛn ni nin b’a ra, o bɛɛ ni o siya, o bɛɛ bɔra kurunba kɔnɔ.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 Nuho ka sarakabɔnan dɔ lalaga, ka Matigi Ala bato. Kongosogow ni bɛgan minw saninyanin lo, ani kɔnɔ minw saninyanin lo, a ka o dɔw kɛ saraka ye, ka o jɛni sarakabɔnan kan ka Ala bato.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 O saraka kasadiman diyara Matigi Ala ye. Matigi Ala fana k’a latigɛ ko: «Ne tɛna dugukolo danga tuun adamadenw kosɔn, hali ni mɔgɔ jusukun miiriyaw man ɲi kabini a denmisɛnman. Ne tɛna sɔn ka fɛnɲanamanw bɛɛ halaki tuun, i n’a fɔ ne k’a kɛ cogo min na.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Ka dugukolo to yi kɔni,
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.